Skip to main content

Full text of "Horapollinis Hieroglyphica graece & latine"

See other formats


PERKINS LIBRARY 


Duke University 


DETUR 
SPARE 


p 
I 


"oy MP 
dp 


Iv 
n4 


4 τ 
συ 


DM 


i 
fi 
UM 
jum 


Io 
MW 


GP IA 


U 
I. 


ἢ 


^ 


veh 


ΝΗ 
mm 
DIM 

LEN 
ni 
hil 


dg Ps Li 
"| 


it 
in 


ii 
ni 


EU 
d 


E M 


NN 


4714. 
Hu 


* 
ἴων 


M 
nus 


ade 
" 
[36 . 


i 


m 
1M "n 


, 
(4 


" P ᾿ 
ΠΝ M ΠΗ [ 


n 


δὴ 


1x1 
Pl 


n 


Mtl be 


TIL T 
tito 


Mit 


it "] 
MN 
MINA 


ΠΝΕΗΝ 
» BIER 
zr Hrs 
MT 


SER 
i61: 0037 
tH 


"e 
ta 
au 


qe 
dS 


n 


M 


P 
IN HAN 
Wa TN 


E 


HORAPOLLINIS 


 HIEROGLYPHICA 
τ GRJECE ἃ LATINE, 


Cum integris Obfervationibus & INotis : 
JOANN. MERCERI & DAVID. HOESCHELII; | 
Et felectis 
NICOLAI CAUSSINI. 
Qu Curante | 
JOANNE CORNELIO ΡῈ PAUW, 


Qui fuas etiam Obfervationes addidit; 
E C ες. 


TRAJECTI Ap RHENUM; 


E Apud MELCHIOR. LEONARDUM CHARLOIS.. 
Ms. | 


MDCCXX VII. 


4 "x 


dier uo 


LAWUAYT' 3g QORIJA ACA 
E ΡΝ ἘΠ ἫΝ Borda 4 E 
Πρ; SUO EVI. 


y! y i 


vid wey m v, y 
et E AW. XE 

» i pM» ΡΣ 
tX AS 


de o 


: ἢ $e ε cr nts s , Ct PR i B 
FOE VEU a P S b. ' Aa WA 

NUT ; A y dais 
onm Sa Porn eap 
SERMO 


PE WERFEN Ὁ 
q : 
᾿ à M 
"88622 EE 
5M) l - 


ἜΣ ἘΣ ΌΣΟΙ 
LECTORI 


JOANNES CORNELIUS 
-DEP AU W. 


Orapollo, quem tibi damus, is eft, de 
2 I$ quo legimus apud Suidam ab Edito- 
Me XS re Nupero emendatum , ὥραπόλ. 


EC Φαινυδύθεως , κώμης T8 IlaweToMírou Yo- 


. μοῦ, γεαμματικὸς», διδάξας ἐν Αλεξανδρείᾳ , 


* τὸ 


DON OE OE OA XE ERO. 

τῇ ἐν Αἰγύπῳ εἶτα ἐν Κωνςαϊινοπόλει ἐπὶ Co- 
δοσίε. ἔγραψε Τεμενικοί. Ὑπόμνημα. ΣΣοφοκλέ- 
ὃς» Αλκαίς, εἰς Ομηρον. λαμπρὸς μὲν ἐπὶ τῇ τέ- 
ym ἄνϑοωπος , x, τῶν πολαι λοίιμιωϊάάτων γεραμ.- 
ματικῶν δέν τι μεῖον κλέος ἀπενεγκοίμεν». 
Qui in Lexico Panopolitanus dicitur ἃ Nomo, in 
Libris Noftris /Egyptius dicitur a Fluvio celeber- 
rimo: Nam ita. accipiendum eft illud ἸΝειλῶος vel 
Νειλιαχὸς , quod ad urbem Nilopolin in Nomo He- 
racleopolitano perperam referunt Quidam : Raro 
enim vel nunquam forte ita dictus eft Urbis iftius 
civis. Grammaticus ille ZEgyptius, ut vides, in- 
ter alia fcripfiffe memoratur vd Teuevxd : Cujus 

Operis partem extitiffe credidit Heefchelius hos du- 
os Hieroglyphicon Libellos. Male & nullo hercule 
judicio: Nam ea Grace füerunt fcripta 5 & non 


potuerunt cum /Egyptiacis conjungi , ut ab Aliis 
recte 


PR € EA T I0. 


recte jam animadverfum eft: Sed cum inde colli. 
gunt porro, utrumque Opus non potuiffe ab eodem 
Horapolline proficifci; ipfi non vulgariter certe er- 
rant. Quidenim? Si Anglas,fi Gallus, fi Bata- — 
vus hac tempeftate multa Latine Ícripferit, & u- 
.num aliquod Opufculum Lingua vernacula fibique 
domeítica ediderit; re&tene  Pofteritas judicavetit . 
aliquando , ab eodem Autore non potuiffe conícri- 
bi Libellum Vernaculum, ἃ quo plures confcripti 
faerunt Libri Latini? Id nemo dixerit profecto. 
Quare lepide errant, qui ità fentiunt, & quidem 
eo genere erroris, quo vulgo errare folent illi, qui 
res antiquas ita curant, ut hodiernas plane negli- 
pant ; Homines qui cachinnos fxpe incutiunt Cor- 
. datioribus, quos fana ratio ita pellexit, ut omnem 
Antiquitatis laudem prz ea defpiciant. Hos au- 
tem duos Hieroglyphicón Libellos ex Lingua ZE- 
gyptiaca in Linguam Gracam tranítulit Philippus: 

Fa LN De. 


yl OE OSME EO 


De quo preter unum nomen cum omnibus Viris 
Eruditis nihil aliud ego teneo. Sed hic de ipfa Ver. - 
fione ejus quzritur , libera fit & Periphraftica, an 
adítrita & verbo tenus adumbrata: Qua mira cer- 
te & nova eft quxítio: INam ubi πρωϊότυπον intet- 
cidit cum tota /Egyptiorum fupellectile libraria; - 
quid, quaío, nobis reliquum eft, ex quo ea de re 
conftare poterit? Nihil fane, nihil: Quare hoc non 
eft de lana caprina difputate , fed de rebus plane igno- 
tis ineptire fuaviter. Dicam, quod Ício, omiffis illis 
quz Íciri non poffunt: Libro x. Capite 17. legimus, 
ἥλι᾽ δὲ ὁ Og» ἀπὸ τῷ τῶν ὡρῶν κρατεῖν. lta 
non potuerunt ab erudito 7Egyptio proficifci, & 
dubio procul a Philippo adje&a funt. Libro z. Cap. 
100. fcribitur de xo uno , ἐκείνη ydp μόνη τῶν ἀλ- 
λὼν ζώων τὸν μηρὸν καίμπτει, διὸ x, nq Go λέ- 
γέται, lllud poftremum etiam Philippo tribuen. 


dum 


"UR UBAPGACT IO 
dum eft: Nam nec Etymon iftud placere po. 
tuit Horapollini Nilotico. Similiter Libro 2. Cap. 
108. illud, ; χαλεῖται πυνοφυλαξ ἀκολέϑως τῷ 
ὀνόματι » nullusego dubito, quin Philippum ha- 
buerit autorem: Ita enim Interpretis Grxci indo- 
lem fapit, ut nihil in eo fit, quod ad ipfum zpo- 
τότυπον pertineat. Adhzc Symbola funt plura in 
principio Libri Secundi, qux ex. Aliorum Scriptis 
- collegit Philippus & Horapollineis attexuit, ut te- 
ftis eft ipfe; Vide, qua diximus in Obfervationi- 
bus Noftri. Atque hzc certa funt, alia incerta. 
Nam quod de συμαίνεσι & tertia, quam vocant, 
perfona fcribit Ho:fchelius, ut probet Philippum 
non fuiffe Interpretem ,. fed Periphraftam , ambi- 
guum prorfus eft & anceps, tum quia ipfe Hora- 
pollo ea fcribendi Methodo potuit uti , tum quia 


Philippus mutatis tantum perfonis reliqua omnia 
| ftriate 


HX WM UESAGIT 1 Ὁ. 


ftri&e ac religiofe potuit transferre: Hoc fentiunt 
omnes, & certius eft certo. Cum autem Vir E. 
ruditus ad Verfam Homeri provocet , qui Cap. 
τοι. Libri 2. adducitur, & eo Periphrafin adítrue- 
re conetur , mifere profecto errat & pueriliter plane, 
Q uid enim? Nonne Horapollo » qui in Homerum 
Ícripfit Hypomnema, ut ipfe Hoefchelius ex Suida 
notat , Verfum Homericum adducere potuit , quem 
ejus Interpres poftea non neglexit? Faceflant , facef- 
fant ἤρα : Quod in Aliorum ore ineptum fit , in 
ore Hocfchelii longe ineptiffimum eft: Namde eo- 
dem Horapolline nobifcum fentit. Nihil evidentius 
aut apertius. Aliis, qui Horapollinem fibi confinge- 
rent alium, fi eodem argumento uterentur, ftatim 
unius /Eliani auctoritatem opponerem Lib, s. Cap. 
39. de e/]LLuimalib. ut ne alia nunc. adducam, que 
Homerum in ZEgypto celeberrimum & magna exi- 


ftimationis fuiffe probant: Eruditi fciunt, nec ea 
: funt 


DX DEP VAS CSI ἃ Ὁ; 


funt hujus loci. llla autem Philippi Verfio, five 
libera five adftri&a, a nobis nunc denuo 'Typis 
mandata eft ad fidem Editionis Hoefcheliane, quz 
- Librum Auguítanum habuerat praeuntem. Antea 
ab Aldo femel, a. Mercero bis edita fuit : Aldi- 
. nam in prima Editione fua, quz Anno MDXLVIII 
Parifiis prodiit , exprefferat Mercerus , exceptis pau- 
culis, qua pro Typothetarum erratis haberi. pof- 
fünt,& una Libri 2. Cap. 88. γραφῇ. Dein a Gu- 


lielmo Morellio Exemplar Antiquum na&us, in 


quo pars maxima Libri Primi manu defcripta erat» 


Anno MDLI Parifiis etiam in publicum emifit al- 
teram Editionem fuam , & lectiones difcrepantes 
€x Codice Antiquo depromtas partim in Contex- 
tum recepit, partim ad Marginem adícripfit: Vix 
autem ego dubito, quin Codex Morellianus prima 


quinquaginta quinque Capita exhibuerit tantum: - 


Nam ufque ad. Caput 56. le&ionum difcrepantia 
DEBE ΤΡ | pro- 


ONU UEFA T τ Ὁ, 


protenditur , δὲ poíttemx ad Caput 55. pertinent. 
Quas cam in Editione fua. omnes reprzfentare de. 
buiffet Hocíchelius, eas contra neglexit omnes , & 
Aldinas ad Marginem reptafentavit folas : Cujus 
omiífionis alia non eft ratio, quam quod alteram 
. Éditionem Mercer. non. videtit Hoefchelius , nifi 
Horapollinis Contestu jam abfoluto. Quanquam 
melius certe fibi & Leó&ori fuo confuluiffet, ἢ ut 
potuiffet facile, eas ad calcem Libri fubjunxiffet: 
In plerifque enim cum Codicis Auguftani fcriptura 
confpirant & ejus auctoritatem egregie fLabiliunt. 
Quare nunc eas omnes non modo diligenter colle- 
gi,fed Aldinam etiam Editionem denuo cum Hae- 
fcheliana contuli, ὅς le&tiones difcrepantes, quot- 
quot in tribus illis Editionibus extant , accurate mi- 
hi notavi & poft Horapollinis Contextum tibi ex- 
hibui Le&or: Id enim fcias, velim, in ifto Varia- 
rum Le&ionum Catalogo nullam ptima Editionis 

Mer- 


"πὶ τ τα 


Misco tias a me habitam effe rationem ; quia, ut 
. Jam monui, ad Aldinam efformata eft & eam fequitur 
uma πόδα. 'Tres autem illas Editiones Hoefchelia- 
na priores ttibus Viris Clariffimis debeo: Aldinam 
enim Drakenburgius , Merceri primam Clericus, 
alteram Dukerus amice mihi fübminiftrarunt. Grz- 
ce etiam prodiiffe dicitur Philippi Verfio Parifiis 
Anno MDXXI : quam Editionem ego diligenter 
quzfivi, fed reperire non potui, Fallor, aut hzc 
ipfiffima illa eft, cujus in Obfervationibus meminit 
Mercerus ; qui cum in duabus fuis Editionibus Li- 
bro 2. Cap. 88. pro τροφῆς exhibuerit ταφῆς» ὃς 
de ifta mutatione Le&orem ne verbo monuerit, 
perquam probabile eft mihi, eum fctipturam iftam 
ex ipfo illo Exemplari defumfiffe , nec ejus autorem 
fuiffe primum. Verfioni Grxce adjun&a eft Ver. 
fio Latina, quz Mercero debetur abfque ullo du- 


bio: Nam ut alia non commemorem, prima fta- 
TUI. tim 


τὸ 


DN UECR A X hU 


tim paginz utriufque Editionis Mercerianz id lu- 
ce meridiana clarius probant. Quare fummope- 
re miror extitiffe Quosdam , qui eam Trebatio 
adícripferint: Sed ili neque Verfionem Trebatii 
neque Editiones Merceri unquam oculis ufurpa- 
runt, & ipfa Trebatiana, quz a Viris Eruditis ad- 
ducuntur , cum Mercerianis ne quidem leviter 
contulerunt: Nam cxteroquin ita ineptire non po- 
tüiffent ullo modo. — Illud obfervandum eft, Ho- 
Íchelium, quem fecuti fumus , ex prima Editione 
Verfionem Merceri adumbraffe; quam cam ope 
Libri Morelliani aliquot locis poftea correxerit Vir 
Eruditus, operz pretium erit ea breviter hic com- 
memorare: Libro Primo Cap. 4. Aldinum, éza- 
δὴ φασιν ἐν τῇ ἀνατολὴ mrellexadwxo. μοῖραι ὑπάρ. 
χἕσι, πρὸς &c, verterat , quod im ortu ηηῖ- 
dem , ut inquiunt , quindecim ei partes fupevfrnt , 
4t Co'c. dein Morellianum ,. ἐπειδὴ ᾧασιν ἐν τῇ 


ανα- 


DIR 4E WE OA-CT I O. 


εαἰνατολή πεντεκαίδεκα, μοιρῶν ὑπάρχουσαν, πρὸς 
&c, vertit, quod ig ortm quidem dicant eam , 
cun quindecim efl partium ,  fuvfum ----- ap- 
parere : at da occafu —— inflexa gerere.  Ca- 
pite 7. Aldinum, ὥςσε σημαίνειν τὴν συνήϑειαν 
78 ὀνόματί’. reddiderat. Latine , Jtaque | ex 
. confueta fugmificatione nomen boc: dein Morel- 
lianum, ὥςε σημαίνειν τὴν σύνθεσιν τῷ ὀνόμαϊ». 
Latine reddidit, Jtaque somimis compofrtio. Hoe- 
-fchelius ad Marginem Editionis fux adfcripferat, 
compofetum. nomen boc. Capite x1. Aldinum éxaloy 
expofüerat nude: dein Morellianum ἑκατὸν εἰκοσι 
. expofuit. digne. Capite 12. Aldinum , δοκεὶ yae 
dulci; ὁ xocquQ" συνεφαναι ὅτε οἰρσενικοῖς -----, 
tranftulerat , foli: emunm bis , mon etiam mafculis , 
mundus videtur. confiflere :: dein Morellianum , dv- 
καὶ γὰρ οἰυτοὶς ὁ κόσμίθ» “συνεςοίγαι ἔκ τε οἰρσε- 
"nas c ϑηλυχδ ὑπάρχοντῷ», jb ipfis enim 

TEN ἡ "vide- 


"ΚΕΝ CT P O0. 
videtur mundus ex mare ac femina con[lare. Yos. 
fchelius ad Oram ibi, ex mafiulo enim €9* fami- 
neo ipfis mundus €o'v. Capite 28. Aldinum, σημει-- 
ὅται ὡς παρείπξϊο διαμένον τῇ γλώσσῃ, explicu- 
erat, indicatur eum , etfe perpetuo linguam babue- 
rit, vocem tamen ac loquelam defeci[e:: dein Mo- 
relianum , σημειᾶται ὡς παραπεποδισμένον τῇ 
γλωσση» explicuit,-indicatur eum lingua prepedi- 
twn. Mafchelius ibi ad Marginem iterum , izdi- 
catur eum lingue impedita 66. "Tandem Capite 
53. Aldinum, τοῖς Aiyvzlius ἐδοξςε συμβάλλειν 
τὸ ζῶον, Latine εχριεϊειαε,, Zgyptiis plaeuit in 
bujus vei figuificationem boc a[Jamere animal :. dein 
Morellianum , τοῖς Αἰγυπήίοις ἐδοξε σεδάζειν τὸ ζῶον, 
Latine expreffit, c/Zrg yptüs placuit boc. animal. in 
bonore babere. Hoefchelius ad. Marginem, boc a- 
uimal. colere. Atque haec. poftremo excepto: necef- 
fwiaíunt & bona: quibus nunc unum fübjungam 


Imna- 


Fux E PACGTIT0 


malum: Capite fcilicet 49. Aldinum ozvyo. feram 
quadrupedem cum Morelliano ὀρτυγα, coturmicem 
peffime commutavit in Secunda Editione fua. Ita 
cum Vulgata Verfione Merceri fefe τὸς habet : 
Alias "Trebatiüi & Phafianini duas videre non li- 
cuit adhibita quavis indagine. Neque id xgre fc- 
ro: Ineptiffime enim funt & nulla in re prodef- 
fe potuiffent mihi ; ut facile evincunt ea , qux - 
Viri Eruditi ex illis adducunt. Nam quod de Pha- 
fianino, cui Libri obtigiffent inteeriotes , Hoefche- 
lius notat, fomnium eft ex nimia ejus facilitate or- 
tum: Non Libros Antiquos , fed ingeniolum fuum 

fecutus eft horno Italus: Id ocajato Critico appa- - 
 febit ftatim. Poft Horapollinis Contextum & Va- 
tias Le&iones fequuntur Joannis Merceri & Davi- 
dis Hoefchelii Obfervationes & Notz in Horapol- 
linem integre: Quibus adjunximus alias Cauffini 


fele&as, qux ad rem aliquanto propius pertine- 
: | bant: 


Po RO3£F ACT LO 


bant: lisque fubjecimus tandem Obfervationes eti. 
am Nofílras, Quz omnia erudito tuo examini fub. 
mittimus Lector, ut flatuas , quo pretio habenda 
fint fingula. Vale, δὲ fac, quod zquum bonum- 
que fit: Plura enim prafari nolo. Traje&i ad Rhe- 
num Non. Januat. A. MDCCXXVII. 


3 : N 
EUN 7, 
" » 
δ N 
z L2 
zi. 
S LI / 
n ES 
* 44 RSS 
i N 
ν᾿ In WV - 
ΝΘ N | 
ND 
/ 


Q P AÁ- 


|. QPATI OAAONOEX 


ENUN CE LAUQ OU 


| IEPOTATOIKA- 


ΩΡΑΠΟΛΛΩΝΟΣ 


NOCUEC 1 Αὐῶ X 


IEPOTATOIKA, A ἘΞΉΝΕΓΚΕ MEN ΑΥ̓ΤΟΣ AITTIITIAI 
ΦΩΝΗΙ, METEOPAZE AE ΦΙΔΙΠΠΟΣ EIE THN 
EAAAAA AIA AEKTON. 


L D $0 7 ^ 
d. πὼς αἰωνὰ σημαίνασι : 


T Ὁ τ i (gy. σημαίνοδϊες . ἥλιον Y, σελήνην γράφε- 
ΔῸΣ 2. σι; δια τὸ αἰώνια εἶναι bui αἰῶνα d" 
τῷ 8 V ἕτερως γράψαι βελό μένοι: ὄφω Colpa- — 
φῶσιν : “Ὁ τὴν ἐραν ὑπὸ τὸ λοιπὸν σῶμα χρυπῆο- 
μένην , ὃν καλδσιν Αἰγύπηιοι à e potioy , 0 ἐςιν Ἑλληνιςὶ 
βασιλίσκον" ὅνπερ χρυσᾶν ποιϑῶνϊες, ϑεοῖς 7regilibéa- 
σιν. αἰῶνα. δὲ λέγεσιν Αἰγύπηιοι dva τξδε v8 (e δὴη- 
e» , Y e e» / M 
λᾶσϑαι" ἐπειδὴ τρίων γενῶν οῴεων καθεσώτων,, τοὶ 
S EN Vie mt ^ ἀν (M 7 
μὲν λοιποὶ, ϑνυτοὶ ὑπάρχει; τῶτο δὲ μόνον ἀβαίνατον' 
SN e e Ug / / Ν e " 
0 1, προσφυσῆσαν ἑτέρῳ παύ) ζώῳ δύχα νὴ τῇ δακεῖν, 
b] mw € 2 N Ὁ e SM / / 
ἀναιρεῖ. ὅθεν ἐπειδὴ δοκεῖ ζωῆς x, ϑανατε κυριεύειν , 
V D" DIN -“ e» ev e 03 ^ : 
δια rÀTO αὐτὸν ἐπὶ τῆς κεφαλης τῶν θεῶν ἐπηιθέασιν. 


β΄. πῶς 


 HORAPOLLINIS 
ΠῚ IEA C.I 


SACRAE SCULPTURE, QUAS IPSE QUIDEM 
JEGYPTIO SERMONE PRODIDIT, 
PHILIPPUS VERO LINGUA 

GR /ECA DONAVIT. 


1. Quo pacto evum fignificant ὃ 


wu eVum innuentes, Solem ac Lunam pin- 
VA A9» gunt, quod hzc zterna fint, xvique 
fluxum producentia elementa. Quin & 
re aliter xvum pi&ura exprimere volentes , 
 férpentem pingunt, cujus cauda reliquo involvatur 
ac tegatur corpore. Hunc /Egyptii quidem lingua 
fua Urxum, Grzcd vero Bafiifcum appellant. 
Eundem ex auro conflatum diis circumponunt. Cz- 
terum hoc animali xvum fignificari propterea 7E- 
gyptii dicunt, quod cum tria fint ferpentium ge- 
nera, folum hoc ex omnibus immortale eft, cz- 
tera mortalia: utpote cum quodvis aliud animal 
folo afflatu abfque ullo moríu ferpens hicinterimat. 
Unde & quoniam vitz necifque poteftatem habere 
' videtur, merito fane deorum capitibus inferitur. 


Au | 2. Quo 


I VS9 
o QN) CU 


p pr "αν 


4. HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


β΄. πῶς κόσμον: 
ὅσμον βελόμενοι γροῖψαι ὄφιν ζωγεαφᾶσι τὴν 
£avT8 ἐσϑίοντοι Spa » ἐσιγμένον φολίσι ποικί- 
Auc. do μὲν τῶν φολίδων αἰνιτ]όμενοι τὲς ἐν Τῷ κόσ- 
puo ἀςέρας. βαρύταϊον δὲ τὸ ζῶον. καϑάπερ Y n γῆ. 
Aaóraloy δὲ, ὥσπερ ὕδωρ. καθ᾿ ἕκαςον δὲ ἐνιοαύ]ὸν τὸ 
γῆρας ἀφεὶς, ἀποδυξίαι. xal ὃ 1, ὁ ἐν τῷ κόσμῳ ἐνι- 
auci χρόνθ- ἐναλλαίην ποιέμεν». νεάζει. τὸ δὲ 
ες τροφῇ χρῆσϑαι τῷ ἑαυτὲ σώμαι, σημαίνει. τὸ 
"tola, ὅσα. ἐκ τῆς ϑείας προνοίας ἐν τῷ κόσμῳ γεν- 
νᾶται. ταῦτα πάλιν κ' τὴν μείωσιν εἰς αὐτὸν λαμ- 
βανειν. 


y. πῶς ἐνιαυτόν : 
E Naso δὲ βελόμενοι δηλῶσαι , iow τεϊέςι γυ- 
γαῖκα ζωγραφᾶσιν. τῷ δὲ αὐτῷ, νὴ τὴν ϑεὸν 
σημαίνεσιν. σις δὲ παρ αὑτοῖς ἐςὶν ἀφὴρ. Αἰγυπῆὶ 
καλέμεν» Σῶϑις, Ἑλληνιςὶ δὲ Αφροχύ ὡν- ὃς x o δοκεῖ 
βασιλεύειν τῶν λοιπῶν disepo ὁτὲ μὲν μείζων , ὁτὲ 


δὲ ἥσσων ανατέλλων'" X ore μὲν λαμπρότερ:" ὁτὲ 
δὲ ξ 5 


LIBER PRIMU S. ; 
2. Quo pacio mundum ? | 


UNDUM exprimere volentes , ferpentem 
pingunt , qui fuam ipfius caudam rodat , variis 
interftin&um Íquamis: per fquamas quidem ftellas , 
quibus coelum mundusve diftin&us eft, obícure in- 
nuentes. Caterum hoc animans non fecus ac ter- 
ra gravifimum eít, lxviffimum autem ac maxi- 
3e lubricum, in aque morem. Infuper ut fer- 
pens quotannis pelle fimulque fenio exuitur, fic 
€ annus vertens, qui mundi circumactu produci- 
tur, immutatione fact renovatur, ac velut reju- 
venefcit. Quod vero velut cibo, πο utatur cor- 
pore, fignificat id, quxcunque Dei providentia in 
. mundo gignuntur, ea rurfum in eundem refolvi, 
& tanquam imminutionem fumere. ! 


3. Quo modo anuum δ᾽ 


ORRO annum demonfítrare volentes, Ifin, 
hoc eft mulierem pingunt: quo etiam figno 
deam fignificant. E(t autem apud eos 1fis fidus , 
quod /Egyptio quidem nomine $othis, Grzxco 
vero Aítrocyon dicitur, qui & inter reliqua fide- 
ra principatum obtinere videtur: ut quidum ori- 
tur, nunc major fit, nunc minor, interim fplendi- 
A 3 εὐ ΠΟ ἡ, 


6 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
δὲ, Sy, ὅτως. ἔτι δέ 15 διότι xad τὴν τότε τῷ dep 
ἀνατολὴν 5 σημειέμεθα. περὶ πανΐων τῶν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ 
μελλοὶ joy τελεῖσϑαι. do περ ἐκ ἀλόγως TOV ἐνιουύϊον, 
ἰσιν λέγεσιν. x; ἑτέρως δὲ ἐνιαύ]ον ypzQoilee : φοίνι- 
Xo. ζωγεαφᾶσι » did τὸ | δένδρο: τῶτο μόνον τῶν ἀλ- 
λων καϊοὶ τὴν ἀνατολὴν τῆς σελήνης μίαν pai yer 
ydy, ὡς ἐν ταῖς δώδεκα Bassi ἐγιαυτὸν οἰπαρτίς- 
ζεσϑαι. 
δ᾽, πῶς μῆνα; 

nya. δὲ γράφονες, gai ζωγραφᾶσιν » ἢ σελήνην 

ἐπεσραμμένην εἰς τὸ κάτω. par JA)» τῆς προει- 
ρημένης ἐπὶ τῇ φοίνικ(Θ» αἰτίας χάριν: σελήνην δὲ ἐπε- 
σραμιμένην εἰς τὸ κάτω ; ἐπειδύ φασιν, ἐν τὴ αναϊολῇ 
Tellexaídexo, μοῖραι ὑπάρχεσι, πρὸς τὸ ἄνω τοῖς κέ- 
paw ἐσχημαίσϑαι" ἐν δὲ τὴ ἀποκρεσει; τὸν οἰριβ μὸν 
τῶν TpidxoVlo. ἡμερῶν πληρώσασαν » εἰς τὸ κάτω τοὶς 

; : 

κέρασι νεύειν. 


€. πῶς τὸ ἐνιξςάμενον er s 
16. τὸ ἐνισάμενον γραάφονες, réra£lo αρέρας 
pne. ἔσι δὲ μέτρον γὴς ἡ ἀρέρα; πηχῶν | 
ἐκα- 


ΠΡ PRIMUS 5 


dior, interim vero fecus. Infuper & quoniam in 
hujufce fideris exortu, ea fignis quibufdam obfer- 
vamus, quz toto anno peragenda funt: propterea 
non ab re annum Ifin appellant. Aliter quoquean- 
num indicantes, palmam pingunt, quodarborhzc 


fola ex omnibus ad fingulos Lunz ortus , fingulos 


etiam ramos procreet, ita ut duodecim ramorum 
productione annus expleatur. 


4. Quo todo menfem? 


| RI M autem notantes, ramum pingunt, 


aut Lunam deorfum converfam. Ramum qui- 
dem, obcaufam jam in palma dictam: Lunam ve- 
ro deorfum vergentem ,. quod in ortu quidem , ut 
inquiunt, quindecim ei partesfuperfint , ut furfum 
ere&is cornibus appareat: At in occafu , triginta 
diebus completis, cornua deorfum inflexa gerat. 


s. Quomodo inflantem annum? 


E E ΕΗ annum fignificantes , quartam δύ“ 


᾿ vi partem pingunt. Eftautem apepa, unde La- 


tins arvum dicitur, tertz menfura centum com- 
| ple- 


8 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 

éxd]óv. βελόμενοί τε ἔτ᾽ εἰπεῖν, Téra£loy λέγεσιν. 
ἐπειδή φασι κα]ὰὼὶ τὴν αναϊολὴν τῷ ges τῆς Σώθεως, 
μέχει τῆς ἄλλης αναϊολῆς. réraéloy ἡμέρας προ- 
σίθεσϑαι, ὡς εἶναι τὸ ἐτί(Θ» τοῦ θεδ, τριακοσίων ἑξή- 
xoa. πέν]ε ἡμερῶν. ὅθεν v, dv τέρα ξ)ηρίδιΘ» περισ- 
σὴν ἡμέραν ἀριθμᾶσιν Αἰγύπ]ιοι: τὰ δὲ τέσσαρα 
rérapla. ἡμέραν ἀπαβίίζει. 


/ 


s. Τί δηλοῦσιν ἱέρακα ypdioilee 
Ἐὸν βελόμενοι σημῆναι. ἢ ὕψι’, d ταπέινω- 
σιν, ἢ ὑπεροχήν, ἢ αἷμα, ἢ νίκην, ἢ Αρεα; 
ἢ Αφροδίήτην, ἱέρακα ζωγραφᾶσι. ϑεὸν μὲν, dud 
τὸ πολύγονον εἶναι τὸ ζῶον. X, πολυχεόνιον" ETLyS 
μὴν, ἐπεὶ X, δοκεῖ εἰδωλον ἡλία ὑπάρχειν, παραὶ 
"dla τα m&lewd. πρὸς τας αὐ]ξδ aXlivae ὀξυωπᾶν" 
ἀφ᾽ 8 1. οἱ ἰα]ροὶ πρὸς ἰασιν ὁ φθαλμῶν τῇ ἱερακίᾳ βο- 
τοΐνη χρῶδαι: ὅϑεν x, τὸν ἥλιον εἷς κύριον dila ó ὁράσεως; 
ἐσθ᾽: ὅτε ἱεραχόμορφον. ζωγραφᾶσιν. ὕψο᾽ δὲ, ἐπεὶ | 
τοὶ μὲν ἕτερα ζῶα εἰς UNO» πέτεσϑαι προαιρείμενα » 
πλαγίως περιφέ ἐρέϊαι ; iioc jo. κατευϑὺ χωρεῖν" 


no d 


IULPBER S PRIMU. S. 9 
ple&ens cubitos. Itaque annum volentes dicere, 
quartum dicunt, propterea quod ab uno, ut tra- 

. dunt, fideris cui Sothis nomen fecimus, ortu , ad 

. alterum quarta fit interjecta diei pars. Fnimvero 

dei Solis inquam annus trecentis fexaginta quinque 

diebus abfolvitur: unde & quarto quoque anno fu- 

| pervacuum. diem. computant atque intercalant /E- 

gyptii. Quatuor fiquidem diei quadrantes diem 
perficiunt, | 


6. Quid accipitrem pingentes, innuunt ὃ 


E. 7): cum volunt fignificare, aut fublimira- 
- tem, aut humilitatem , aut preítantiam, aut 
fanguinem , aut victoriam , accipitrem pingunt. 
Deum quidem, tum quod fecundum fit ac diu- 
turnx vitz hoc animal , tum etiam quod Solis prz- 
ter cateras volucres fimulachrum effe videatur, 

.. utpote peculiari quadam atque occulta naturz vi , 
intentiffimis in ejus radios oculis profpiciens. At- 
que hinc eft, quod medica ad fananda oculorum 
vitia; hieraceo herba utuntur. Inde etiam fit, ut 
Solem interdum tanquam vifus tutorem ac domi- 
num, accipitris forma pingant. Sublimitatem vc- 

. fO, quoniam cum catera quidem animantia , quo- 
-. ties in fublime tolli volunt, oblique ferantur, nec 
m recta 


1o HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
μόν» δὲ pas εἰς ὕψι. xalsu9J mévélou. ταπείνω-. 
σιν δὲ, ἐπεὶ τοὶ ἕτερα ζῶα. ὶ κα]αὶ xa Soy πρὸς τῶ — 
Το χωρεῖ , πλαγίως δὲ καϊαφέφεϊαι " ἱεραξ δὲ xalew- Ὁ 
SU, ἐπὶ τὸ ταπεινὸν τρέπεϊαι. ὑπεροχήν δὲ, ἐπειδὴ 
— δοκεῖ παδων τῶν πειεινῶν διαφέρειν. αἷμα. δὲ , ἐπει-- 
δύ φασι τᾶτο τὸ ζῶον, ὕδωρ μὴ πίνειν, ἀλλοὶ αἷμα. 
νίκην δὲ, ἐπειδὴ δοκεῖ τῶτο τὸ ζῶον. πᾶν νικᾷν mdlai- 
VOY. ἐπειδον ya ὑπὸ icxveblépa Cas. xaraduasgi- 
ἤϊαι, τὸ τηνικαῦτα, ἑαυϊὸν ὑπ]ιώσας ἐν τῷ ἀέρι: ἐἰς 
τὲς μὲν ὀνυχας aula ἐν τῷ d ἐσχημαϊίοϑαι. T0318 
δὲ fepe : D το ὁπίσϑια εἰς τοὶ κάτω : τὴν μάχιν ποῖ-- 
εἶται: ὅτω γὰρ τὸ ἀἠιμαχόμενον αἰὐ]ῷ ζῶον. τὸ atula 
ποιῆσαι ἀδυναϊδν., εἰς ἡτίαν ἐρχέῖαι. 

ζ΄. πῶς δυλδσι ψυχήν; 


n 


δ 


Ἐτ ἐγ μὴν νὴ a ψυχῆς o ἱέραξ τάσσέϊαι, ἐκ τῆς 
e» 3557 c "4 e x 2 5 
T8 ὀνομαῖ» ἑομηνείας. καλεῖται "yate παρ᾿ Αἰ- 
*yu7t lioic ὁ ἱέραξ. Bains. τῶτο δὲ τὸ ὄνομα, διαιρεθὲν , 
“ψυχὴν σημαίνει καὶ καρδίαν. ἔςι ydp τὸ "μὲν βαΐ; 
“ψυχή: τὸ δὲ ἢθ, καρδῖα. ἡ δὲ καρδια. xd] Αἰγυηήίες, 
“ψυχῆς περίξολδ": ὥς τε σημαίνειν τὴν σύνθεσιν. TS 

uó- 


: m. & pro anima ponitur accipiter , juxta 


r 


LIBER PRIMUS. T 


recta furfum evehi poffint; folus accipiter recta in 


altum volat. Humilitatem porro feu dejectionem , 

uod eadem ratione cxterx animantes non perpen- 
diculi modo, fed velut ex tranfverfo & flexuote deor- 
fum ferantur , folus accipiter directo ad inferiora 
viam carpat. Przítantiam , quod catetis praeítare 
videatur avibus. Sanguinem, quia animal hoc in- 
quiunt, non aquam, fed fanguinem bibere. Victo- 
riam demum, quod cztera volatilia vincere videa- 


tur. Cum enim robuftioris animantis potentia fe 
"videt opprimi, tum fefe in aére ita refüpinans, ut 
ungues quidem furfum, pennas vero ac polterio- 
res partes deorfum verías. habeat , cum idem a- 


vis quz cum eo congreditur efficere nequeat, 
ita facile eam in fugam vertit, ac fibi vi&toriam - 
parat. orm 


7. Quo modo animam iudicant ὃ 


.N& nominis interpretationem. Siquidem /Egyp- 
tiis accipiter baieth dicitur, quod nomen ἢ diviferis, - 


» animam &coríonat: BAI enimanimaeft, & ETH 
. Cor. Cor autem ex /Egyptiorum fententia, animx 
. ambitus eft. taque ex confueta figuificatione no- 
᾿.. «52 men 


12 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 

ou ψυχὴν ἐγκαρδίαν. ἀφ᾽ ἕ t δ ἱέραξ. δια τὸ 
2 πρὸς τὴν Y» χὴν (CULTO EN » ὕδωρ 8 πίνει τὸ ) καθο- 
λεν ἀλλ᾽ αἷμα: ᾧ καὶ ἡ ψυχὴ τρέφέϊαι. 


ἡ. πῶς Αρεα Y, Ἀφροδίτην ; 


Pea. δὲ γράφοντες τὴ Ἀφροδίτην, δύο ἱέρακας ζω- 

yeaQücw: ὧν τὸν ἄρσενα.» εἰκαάζεσιν Apsis τὴν 
δὲ ϑήλειαν, Αφροδίτῃ. ἐπειδὴ τὸ μὲν ἄλλα ϑηλυκοὶ 
ζῶα πρὸς πᾶσαν μίξιν τῷ ἀνδρὶ οὐχ ὑπακέει. καθα- 
περ ἱέραξ. τριακούϊάκις γοὶρ τῆς ἡμέρας βασανιζομέ- 
νη» ἐπειδὰν αναιχωθήσῃ » Φωνηβθεῖσα ὑπὸ τῇ ἀφσενίθ’, 
πάλιν ὑπακέει. διὸ Yo, πᾶσαν ϑήλειαν τῷ » ἀνδρὶ πειθο- 
μέ νην , Abyss i Adpod rm καλξσι" τὴν δὲ μὴ i πειθο-- 
μένην , ey ἕτω προσαγορεύεσι. διοὶ STO Y) ἡλίῳ τὸν 
ἰέρακα ἀνέθεσαν. παραπλησίως γοὶρ τῷ ἡλίῳ τὸν TI 
εἴκοντα. api ἐν τῷ πλησιασμῷ τῆς ϑηλείας ἀπο-: 
δίδωσιν. | 

Ἑτέρως δὲ τὸν AS x, τὴν AQgcd irm vedqpoilee Ἢ 
δύο κορώνας ζωγραφὅσιν »ὡς ἄνδρα x 2 γυναῖκα. ἐπεὶ 
τῶᾶτο τὸ ζῶον, δύο wa γεννᾷ. ἀφ᾽ ὧν ἄῤῥεν χὰ ϑῆλυ, 
γευνάσϑαι δεῖ. ἐπειδὰν δὲ γεννήσῃ, ὅπερ σπανίως 


d * 


KC LL CRURA ΡῈ τ 


UBDBER PRIMUS | a 


men hoc, animam cordatam notat. Unde & acci- 


piter ob eum quem cum anima habet natura con- 


fenfum, aquam omnino non bibit, fed fanguinem, 


quo & ipfa nutritur anima, 


..8. Quo modo Martem ac 'enerem ? 


Artem vero & Venerem notantes, duos pin- 
gunt accipitres, eorum marem Marti, fa- 
minam Veneri comparantes: idque propterea, 
quod. ex czteris animantibus foemina mari non ad 
omnem congreffum obtemperat , ut in accipitrum 
genere, in quo etfi tricies in die foemina a mare 
comprimatur, ab eo digreffa fi inclamata fuerit, 
paret iterum. Ideoque & foeminam omnem quz vi- 
ro morem gerit, 7Egyptii Venerem vocant: Quz 
vero non eft di&to audiens, nonita appellant. At- 
que hzc fane caufa fuit, cur Soli accipitrem confe- 
crarint: non fecus enimac Sol, ter denarium explet 
numerum in congreffu foeminz. 
Aliter quoque Martem & Venerem fcribentes, 


duas pingunt Cornices, ut marem ac foeminam: 


quoniam animal hoc gemina folet ova parere, ex 


quibus mas & foemina gignantur. Ubi vero, quod 
.. faro tamen accidit, vel duo maícula vel duo fce- 


B 3 | minea 


Y B 
^ ES 
Y 1 
XS 


Ir 


:4/— HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


γίνεται δύο ἀρσενικοὶ, ἢ δύο ϑηλυκοὶ, ταὶ prendo 
τοὶς ϑηλείας γαμήσαϊα. ε | μίσγέϊαι € ἑτέρᾳ κορῶνῃ 


οὐδὲ μὴν ἡ ϑύήλεια ἑτέφα κορώνῃ μέχρι ϑανάτου ». | 
οἰλλοὶ μόνα τοὺ ἀποζυγένια dtlenei . do y, μιᾷ Xxó- — 
ewm muvaulnaaules , oieiCollau oi ἀνϑρωποι., εἷς χη- 
ρεύοντι συνηϊηκότες ζώῳ. τῆς δὲ τοιαύτης οἰὐϊῶν ὁμο-. 
γοίας OLI » μέχει νῦν οἱ Ἑλλήνες ἐν Toi γοίμοις y ἐκ-- 
κορὶ 5 xo£i ; κορώνην λέγξσι οἱ γνοξύ!ες. ͵ 


Ü «m , 
πως γάμον: 


Αμὸον δὲ δηλξνϊες,, δύο κορώνας πάλιν ζωίφαφϑσι, 
τοῦ λεχϑέν!- χάριν. 
V. πῶς μονογένες s 
Ονογενὸς δὲ δηλξιϊες , ἢ γένεσιν,» ἢ παϊέρα, ἢ ? 
κόσμον T j dida, κανϑαρον ζωγραφὅσι. μονοίε-. 
νὲς μὲν , ὅτι αὐτογενές eei τὸ ζῶον , ὑπὸ θηλείας μὴ 
κυοφορείμιενον. μόνη γὰρ γένεσις aula , τοιαύτη GI. : 
ἐπειδὰν o ἄρσην (Gon παιδοποιήσασϑαι; βοὸς 3*4 ἂν : 
φόδευμα Aaa πλάσσει σφαιροειδὲς raga? ME 


τῷ χόσμῳ σχῆμα: ὅ ἐκ τῶν ὁπισϑίων μερῶν. κυλίσαρ, 
ἀπὸ 


παρε PRIMUS x 
 quinea ova peperit, mares foeminis connubio jun. 
. «ét nunquam ad alteram divertunt cornicem, acne. 
. ipfa quidem feemina, quoad vivit, ad dierum ma- 
i Ten: fed disjundti , foli deinceps femper degunt. 

Unde & cum uni cornici occurrerint homines, au- 

gurantur prafagium fibi hoc effe viduzx vitz, quod 

delicat animali viduam agenti vitam obvii facti fue- 

rint. Proinde in hunc ufque diem, Graci ob tan- 

tam barum avium concordiam, iu noptiis ignoran- 

tes verbumillud ufurpar e folent ἐχχορὶ: nimirum. xopi 
. €ornicem. appellantes. 


9. Quo modo nuptias Ὁ 


A Tque eandem ob caufam nuptias innuentes, 
duas rurfum appingunt Cornices. 


7 


10. Quo modo unigenitum ? 


B co autem fignificantes, aut ortum, 
aut patrem, aut mundum, autvirum, Sca- 
ofabxum pingunt. Acunigenitum quidem, mid pet 
[6 gignatur hoc animal, utpote in utero fceminz 
ΟΠ prius efformatum ac geftatum: ejus enim fo- 
- Jius hujufcemodi ortus eft, Cum mas fobolem pro- 


«reare vult, bovis fimum pactus ; globulum ex "e 
p ejul- 


Ane SEPTA 


ι6 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
, , “ 5 2 2 N TM h 
εἰπὸ ἀναϊολῆς eie δύσιν, οἰὐ]ὸς πρὸς ἀναϊολὴν (OA ézre s 
ἵνα. ἀποδῶ τὸ T3 κόσμε σχῆμα. aulóe Yap GO TOU 
απηλιώτ εἰς λίδξα φέρέϊαι' ὁ δὲ τῶν ἀφέρων δρόμί»,. I 
εἰπὸ 2606 εἰς ἀπηλιώτην' ταύτην ἂν τὴν σφαῖραν Xü- 
voguEac , εἰς γῆν καϊαϑεϊαι ἐπὶ ἡμέρας eixomox]a 
3 AM / C duh ^ / PANT Ὁ 
ἐν ὅσαις X, ἡ σελήνη ἡμέραις ra. δώδεκα ζώδια. xv- 
χλεύει. ὑφ᾽ ἣν ἀπομένον., ζωογονεῖται τὸ τῶν κανϑαί- 
/ n3 53 7A ὃς N 2 do eu 31 y N 
ρων γένί’. τῇ ἐνάτη δὲ v, ὀγδόη ἡμέρᾳ ayoizas τὴν 
" "0 7) / / x Sot iuf 
σφαῖραν, εἰς ὕδωρ βάλλει. ταύτην γαῖ τὴν ἡμέραν 

/ / e WM NI eH) al VOCUM 
νομίζει σύγοδον εἰναι σελήνης 16 ἡλίξ » ἐτι TE γὺ γένεσιν 
κόσμε. ἧς αἰνοιγομένης ἐν τῷ ὕδαϊ:, ζῶα ἐξέρχε- 

7 diu A s NM 
ται , T&lécW oi κάνϑαροι. γένεσιν dv , διοὶ τὴν zrposien- 
μένην diliav. παϊέρα. δὲ , ὅτι ἐκ μόνε πατρὸς τὴν γένε- 
σιν ἔχει ὁ κανβαρίΘ". κόσμον δὲ. ἐπειδὴ κοσμοειδῇ 
τὴν γένεσιν ποιεῖται. ἄνδρα δὲ, ἐπειδὴ ϑηλυκὸν γέ- 
"(Ὁ αὐτοῖς εἰ γίνε]αι. εἰσὶ δὲ y, κανθάφων ἰδέαι τρεὶς. 

/ N ? / N , un 76 N € 
πρώτη μεν, cip x, ακ)ινω]ὴ Prep κα ἡ- 
λίῳ ἀνέϑεσαν διαὶ τὸ rop ooo. φασὶ γοὶρ τὸν ἄῤῥενα. 
αἰλέρον, συμμεϊαδάλλειν ταῖς κόρας τοῖς τῷ ἡλίου. 
δρόμοις. ὑπεχ]είνούαι μὲν γοὶρ κατὰ πρωὶ πρὸς τὴν τῷ, 
S68 αναϊολήν" ςρογγυλοειδεῖς δὲ γίνοναι κατοὶ τὸ 


/ 
μέ- 


LIBER PRIMUS. 7 


ejufdem cum mundo figure fingit: quem ubi ab 
ortu in occafum averfis pedibus volutarit, ipfe rur- 
fum, ut orbi perfimilem figuram edat atque expri- 
- mat, in ortam convertitur, Ipfe fiquidem orbis a 
Subfolano circumagitur in Africum: At fiderum 
contrarius eft curfus, ab Africo ad Subíolanum. 
"Hanc itaque pilam in terra defoffam reponit in dies 
octo & viginti: nam & totidem diebus Luna duo- 
decim Zodiaci figaa. perluftrat , fub qua toto illo 
tempore permanens animatur ac femen vitale fuíci- 
pit fcarabaorum genus, Nono autem δ vicefimo 
die apertam pilam, in aquam conjicit ( eum enim 
. diem effe putat, quo & Luna cum Sole congredia- 
tür, & mundi infuper fiat generatio) quz dum in 
aqua aperitur, prodeunt animalia, hoc eít fcara- 
bxi. Ortum autem, propter jam di&am caufam. 
Patrem, quod ex folo patre ortum habeat fcara- 
.bxus. Mundum, quod ad mundi figuram ejus ge- 
neratio ac foetus accedat. — Virum denique, quod 
non fit in eorum genere foemina, — Sunt porro Sca- 
rabxorum form tres: Prima felium fpecie, ac ve- 
lut radiis infignita, quam & Soli ob fignificationem 
quandam dicarunt.  Ajunt enim felem marem jux- 
ta varium Solis habitum & curfum pupillas com- 
mutare, ad ortum quidem Solis mane nonnihil ex- 

C LEA tendi , 


18 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. | 
μέσον τῆς ἡμέρας, οἰμαυρότεραι δὲ φαίνοναι , dva: 
μέλλον)» τῷ ἡλίε. ὅϑεν 1, τὸ ἐν Ἠλία πόλει ξόανον 
τὸ 3:8 QNO Log Doy ὑπάρχει. ἔχει δὲ πὰς xot apos 
x, δαχ)ύλες rewtxolla , διοὶ τὴν τριαχονταήμερον τοῦ 
μηνὸς » ἐν αἷς ὁ ἥλι(Θ’ ἀνάτολλων,, τὸν ἑαυῇξ ποιεῖται 
δρόμον. δευύϊέρα δὲ γενεοὶ, ἡ δίκερως ἡ) ταυροειδὴς » 
ἥτις X, τῇ Σελήνη καϑιερώθη., aL ἃ καὶ τὸν ἐν ἐρανῷ 
ταῦρον ὕψωμα τῆς 68 ταύτης λέγεσιν εἶναι παῖδες 
Αἰγυπήϊων. τρίτη d€ , ἡ μονόκερως x, ἰδιόμερφίθ’ » ἣν 
Ἑρμῆ διαφέρειν ἐνόμισαν" καϑοὲ Y, (6e τὸ ὀρνεον. 


ια΄. τίγῦπα "yea. poles δυλξσι; 


MHB*e δὲ γραφον!ες , ἢ βλέψιν, ἢ ὅριον, ἢ πρό- 

γνῶσιν. ἢ ἐνιαύ)ον, ἢ οὐρανίαν, ἢ ἐλεήμονα . v A- 
ϑηνᾶν, ἢ Ηραν, ἢ δραχμαὶ δύο, γῦπα. ζωγραφσι. 
μήϊέρα μὲν, ἐπειδὴ ἀῤῥεν ev τέτῳ τῷ γένει τῶν ζώων 
ἐχ ὑπάφχει. ἡ δὲ γένεσις ἀὐϊῶν, γίνεϊαι τρόπῳ τοιῶ- 
δε. ὅταν ὁργώση πρὸς σύλληψιν ἡ γὺψ,» τὴν Φύσιν ἑ- 
elis ἀνοίξασα πρὸς βορέαν ἄνεμον, ὑπὸ τέτε ὀχεύ- 
εἶαι ἐπὶ ἡμέραις πέγῆε * ἐν αἷς, ὅτε βρωτξ ὅτε πόδ με- 

]a- 


LIBER PRIMU S. το 


tendi , (Ὁ meridiem velut rotundas fieri , Soleadoc- 
cafum vergente obtufiores obfcurioresque apparere. 
Unde & quz apud Heliopolim eft DEI Solisinquam 
ftatua, felis fpeciem prz fe fert. — Habet autem & 
Scarabzus omnis digitos triginta , idque in indi. 
cium 3o. menfis dierum, quibus Sol oriens fuum 
per fingula Zodiaci figna curfum peragit. —Alte- 
rum Scarabxorum genus bicorne eft, ὅς taurina 
fpecie: quod cum & Lunz confecratum fit, inde 
etiam eum qui inter fidera relatus eft taurum, ha- 
. juífce dex elevationem effe perhibent /Egyptiorum 
fili. ^ Tertium unicorne εἰς, & íazx peculiaris 
.. formz, quod & Mercurio facrum effe , ut etiam elt 
1015 avis, exiftimarunt. 


11. Owid, Pulturem delineantes , indicant ὃ 


{1 matrem fignificantes, aut afpectum, 
-Jaut limitem, aut futurorum cognitionem, aut 
annum, aut colum, aut mifericordem, aut Mi. 
nervam, aut Junonem, aut drachmas duas, vul- 
turem pingunt, Matrem quidem , quod in hoc 
animantium genere mas non fit. Gignuntur autem 
hunc in modum: Cum amore concipiendi vultur 
exarferit, vulvam illefam ad Boream áperiens, ab 


co velut comprimitur per dies quinque , quibus 
C 2 nec 


- 


20 . HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


M Jl » NN y | 
lason Goya, ποϑᾶσα παιδοποιΐαν. ἐςι δὲ καὶ ἄλλα γέ- 
E" Nc ᾽ / wide , 
νη γυπῶν, d. ὑπὸ ἀνέμε συλλαμβάνει; ὧν τοὶ d. πρὸς 
-“ , 3; 79 N N 5. US 
βοῶσιν αὐ]ὸ μόνον, εἰκέτι δὲ πρὸς ζωογονίαν ἐςὶ χρή- 

εν c / / » 

σιμα. γυπῶν δὲ ὑπηνέμιον ποιδμένων τὴν ὀχείαν » ἡ 
ev » 0 ad / NY , D 
τῶν ὠῶν γένεσις ζωογονεῖται. βλέψιν δὲ. ἐπειδὴ τῶν 
, [4 / 2 : / €, Um. e 3 
ἄλλων ζώων ἐπανων, ὀξυωπέςερον ὁρᾷ κἡἡ γύψ᾽ ἐν 
, e yore 16 Co To) N / E 

μὲν ἀνα]ολῆ τῷ Ais oV" , πρὸς δύσιν βλέπεσα. ἐν 

ἴω] eo € y 5 Σ , 

δύσει δὲ v8 ϑε8 Uma ol , πρὸς ἀναϊολὴν e£ ἰκα- 
(9 7 [ TU N Ν “ E “ 
νῷ Jussu ποριζομένη TOL πρὸς χρῆσιν αυτῇ 
βρώσιμα. ὅριον δὲ, διότι πολέμε μέλλον! τελειᾶ-: 
C92, τὸν τόπον ὁρίζει , ἐν ᾧ μέλλει ὁ πόλεμ: γίνε- 
σθαι, πρὸ ἡμερῶν ἑπΊοὶ em. οἰὐϊον παραγινομένη. πρό- 
/ / NP ῳ / 

γνωσιν dé, dio. Te τοὶ προειρημένα: ὅτι πρὸς Τὰς πλεί- 

/ N € / / - / 
ονας σφαζομένες Us ἡτ]ωμένες βλέπει. ταμιευομένη 
€ es 2 D 1 )»^ N Cir 
τὴν ἑαὐϊης ἐκ τῶν πωμάτων τροφήν" mago x, oi ἀρ- 
"m Dy ») / 

χαῖοι βασιλεῖς, κα]ασκόπες ἐπεμπον oxemlojuevos 

x&la. ποῖον T8 πολέμϑ αἱ γῦπες βλέπεσι μέρ(Θ»» ἐν-᾿ 
Ὁ € 3 Ν Ν 
τεῦϑεν σημειείμενοι τὲς ἡτ]ωμένες. ἐνιαυτὸν δὲ 5 diat 
A» / ro € c 7 
TO ἐν τούτῳ τῷ ζώῳ τριακοσίας ἑξήκοντα. πέντε ἡμέ- 
τὰ 5) . "v VE f one ox / : y 

£a τῷ ἐτὲς διαιρεῖσϑαι , ἐν αἷς o ἐνιαύσι(Θ» ἐκτελεὶ- 
| 7 c N δ e dud » / 
ται χορόν». ἑκατὸν yate eixoow ἡμέρας ἐγχυ» μέ- 
γε!) 


ΒΕ PRIM.US: 2I 


nec cibum, nec potum omnino capit, foetus pro- 
creationi intentus. Sunt porro & alia vulturum 
genera , qua ex vento concipiunt quidem , fed 

uorum ova ad efíum duntaxat, non item ad 
foetum fulcdipiendum ac formandum funt accom- 
modata. At eorum vulturum , quorum non elt 
fübventaneus duntaxat & inefficax coitus, ova ad 
gignendum, tollendamque fobolem fant inprimis 
idonea.  Aípectum autem, quod ex omnibus ani-- 

mantibus perípicaciffimi vifus fit vultur , ut qui 
| oriente quidem Sole in occafum , occidente vero 
in ortum profpiciat, atque e fatis longo intervallo 
-quz fibi ufui fint , comparet edulia.  Limitem , 

quod cum belli conficiendi tempus inffat , locum 
ubi pugna: committenda fit , feptem ante diebus 
ad eum accedens prefiniat & circumfcribat. Prz- 
fagium vero, tum ob jam dictam caufam , tum 
etiam quod ad eam exercitus partem fefe converte- 
re foleát, ubi major fit futura clades, fibi ex ca. 
 daveribus alimentum feponens, ac infuturum pro-- 
vide refervans. Unde & prifci reges, explorato- 
res mittebant, per quos in utram aciei partem re- 
fpexiffent vultures, cognofcerent , indeque vincen- 
dos ac internecina ftrage delendos colligerent. An. 
num porro, quoniam animal hoc trecentos illos ac 


C 3 Íexa- 


22 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
Ve , X, τοὺς irte τὲς νεοσσὲς ἐκτρέφει" ταῖς δὲ λειπέ- 
σαῖς ἑκατόν εἴκοσι, τὴν ἑαυτῆς ἐπιμέλειαν ποιεῖται » 
μήτε χυοφορᾶσα, μήτε τρέφεσα, παρασκευάζεσα 
δὲ ἑαύ]ὴν εἰς ἑτέραν σύλληψιν' τὰς d€' Normas πέντε 
τοῦ ἔτες ἡμέεας , ὡς ἤδη προεῖπον; εἰς τὴν τῷ ἀνέμε 
ὀχείαν κα]αναλίσκει. ἐλεήμονα δὲ , ὅπερ δοκεῖ "rogat 
τισιν éyoulicolat]oy ὑπάρχειν , ἐπεὶ rero τὸ ζῶον rola, 
ἀναιρεῖ. ἡναγκάσϑησαν δὲ τῶτο γεαψαι, ἐπειδὴ ἐν 
ταῖς ἑκαῖον εἴκοσι ἡμέραις, ἐν αἷς τοὶ ἑαυ]ῆς ἐκτρέφει 
τέκνο, ἐπὶ πλεῖον εἰ πέτεϊαι , πεεὶ δὲ τὲς νεοσσεὶς Y, 
τὴν τέτων τροφήν ἀσχολεῖται.ἐν αἷς ἀπορήσασα τρο- 
φῆς, ἥν παράσχηται τοῖς νηπίοις, τὸν ἑαυτῆς μηρὸν 
ἀνατεμᾶσα,, παρέχει τοῖς τέχνοις τοῦ αἵματί» 
μεταλαμβάνειν. ὡς μὴ ἀπορήσανιοα. τροφῆς ἀἰναιρε- 
θῆναι. Αθηνᾶν δὲ καὶ Ηραν, ἐπειδὴ δοκεῖ παρ᾿ Αἰ- 
vulc, Αθηνῷ μὲν τὸ ἄνω τῇ Spaw8 ἡμισφαίριον 
ἀπειληφέναι" τὸ δὲ κάτω, Ηρα. ὅϑεν καὶ d'ro- 
πον ἡγᾶνται αἰρσενικῶς δηλξν τὸν οὐρανὸν, ϑηλυχῶς, 
μέν τοι τὴν οὐρανόν. dori X, ἡ γένεσις ἡλίου καὶ σε- 
λήνης X, τῶν λοιπῶν ἀἰσέρων» ἐν diUTÓ ἀποτελεῖται, 
ὅπερ ἐσι ϑηλείας ἔργον. καὶ τὸ τῶν γυπῶν δὲ ν εἷς 
| προ- 


LIRERER.PRIMU;S. 23 


fexaginta quinque dies; quibus completur annus, 
ita ditribuit, ut centum quidem ac viginti diebus 
praegnans maneat, totidem pullos enutriat , reli- 
quis vero centum ac viginti fui curam gerat, 
neque uterum ferens, neque alendis addi&a libe. 
ris, fed feipíam duntaxat ad aliam parans concep- 
tionem. | Quinque autem illos qui fuperfant anni 
dies in venti, ut jam dictum elt , compreffionem 
& coitum infumit. ^ Mifericordem autem , quod 
quibufdam alieniffimum forfan videbitur , prxfertim 
. quum hoc animal infeítiffimo animo cztera perfe- 
quatur, atque interimat. Sed ut hoc pi&ura val- 
.turis innuerent, eo impulfi funt; quod centum il. 
lis diebus , quibus fuos educat, pene nunquam 
evolet, fed omnem curam ac follicitudinem illis 
alendis adhibeat. — Quod ἢ eo tempore cibus non 
 fappetat, quo eos fuítentet, proprio execto femo- 
re fugendum eis exhibet & impertitur fanguinem, 
ut ne cibi penuria atque inedia conficiantur. — Mi- 
nervam ac Junonem, quoniam videtur apud E. 
gyptios Minerva quidem fuperius coeli hemifphz- 
rium occupaífe, Juno vero inferius. Qux & cau. 
(ἃ eft, ut abfurdum cenfeant coelum mafculino ge- 
nere efferre: quippe cum & Solis & Lunz cte- 
. rorumque fiderum genirura.in eo perfe&a fit, qui 
hi- 


14 — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
προεῖπον , γέν(Θ᾽ ,» ϑηλειῶν ἐςν "yéVO" μόνον. dV ἣν 

B 37 ^ N e y r1 E] / o € 
αἰτίαν w πα θηλυχῷ ζωδίῳ ς οἱ Αἰγύπτιοι γῦπα εἷς 
βασίλειον ἐπηιθέασιν , ἀφ᾽ á x; πᾶσαν Sed , ἵνα 
μὴ περὶ ἑκαίφης γράφων, μηκύνω τὸν λόγον. - --- Ài-. 
γύπηιοι. μητέρα ἐν θέλονϊες σημῆναι, γῦπα ζωγεα- 
φϑσι- μήτηρ ydp ἐξι ϑηλυκξ ζώξ. ἐρανίαν δὲ » εἰ γοὶρ 
οἰρέσκει οἰὐϊοῖς τὸν οὐρανὸν λέγειν, καθως προεῖπον 
3 Ν / € / 2. mÀ/ , N XN 
ἐπεὶ τούτων Vl γένεσις ἐκεῖθέν ecu. deax uas δε dvo, 
διότι παρ᾿ Αἰγυηήηίοις μονας ἐςιν αἱ δὺο γραμμαί: 
μονας δὲ, παντὸς ἀριϑιμᾶ γένεσις. εὐλόγως ἕν δύο 
δραχμαῖς βαλόμενοι δηλῶσαι, γῦπα γθάφεσιν ; 8. 
πεὶ μήτηρ δοκεῖ Y, γένεσις εἶναι) καϑαπερ νὴ ἡ μα- 
,γαίς. 


p. πῶς Ηφαιςον γράφεσι Ὶ 


Φαιςον δὲ γραφοΐϊες » κάνϑαρον v, γῦπα ζωίρα- 

φἔσιν" Αϑηνᾶν δὲ , γῦπα 1, κάνϑαρον. δοκεῖ 

yup αὐτοῖς ὁ xoc quB συνεςάναι ἐκτε οἰφσενικδ yo θη- | 

AUXB . ἐπὶ δὲ τὴς Αϑηνᾶς τὴν γῦπα γοάφεσιν. οὗτοι 

y2e μόνοι ϑεῶν παρ᾽ αὐτοῖς, ἀρσενοβήλεις ὑπάρ- 
χουσι. 


/ 
Ti. 1 


UICDBIBEURUPURIOM U S, : aj 
nimirum foeminz actus eft. Quin & vulturum genus, 
ut jam expofui , foeminas tantam comple&itur. 
Quam ob caufam & cuivis feminei fexus animanti 
Agyptii vulturem , ut ineo fexu principem ac prima- 
rium apponunt: ex quo & deam omnem, ne figilla. 
tim unamquamque percurrens , prolixior fim, fignifi- 
cant /Egyptii. Infuper & matrem innuere volentes, 
vulturem pingunt: eft enim mater foeminez natura. 
deaviay autem hoc eft ccelum ( neque enim placet 

ipfis, ut dixi, mafculino genere ἐρανὸν dicere) 

quoniam horum omnium generatio inde eft. Duas 

deniquedrachmas , quod apud /Egyptios ἐπα linez 

- unitaseft, Unitas vero cujuslibet numeri ortus eft ac 

principium. Optima itaque ratione duas drachmas 
indicare volentes , vulturem pingunt, quod generatio- 

nis ipfe fibiautor materque ac principium, quemad- 
nodum & unitas , effe videatur. 


13. Quo modo P'ulcauum notant ὃ 


Ἃ T Vulcanum indicantes , fcarabaeum & vulturem 

X pingunt. Minervam vero , vulturem & ícara- 
bzum: folis enim his, non etiam mafculis, mundus 
videtur confiftere. Vulturem autem Minervz appin- 
gunt , quod hi foli ex diisapud ipfos mares fint fimul 
ac foeminz.- 


D | Quid 


:6 — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. - 
ιγ. Τί ἀτέρα γράφονϊες δηλέσι; 


Eày δὲ ἐγκόσμιον σημαίνονϊες , ἢ εἱμαρμένην, ἢ 
τὸν πέϊε ἀριθμὸν, tegat ζωγραφσι. Soy. 
μὲν . ἐπειδὴ πρόνοιοι 368 » τὴν νίκην προςοίσσει . n TOV 
εἰφέρων y, τᾶ παντὸς XC JU. κίνησις ἐκτελεῖται.. δοκεῖ 
γοὶρ αἰυ]οῖς δίχα Des, μηδὲν ὅλως συνεξάναι. εἰμαο- 
μένην δὲ. ἐπεὶ X) αὕτη ἐξ ἀςρικῆς οἰκονομίας συνίςα-- 
ται. τὸν δὲ πέντε ἀριθμον , ἐπειδὴ πλύθες 677’ ἐν ε- . 
ρανῷ 5 πένϊε μόνοι ἐξ αἰὐϊῶν κινεέμενοι » τὴν τῷ κόσμξ 
οἰκονομίαν ἐκτελᾶσι. 


ἰδ, Ti κυνοκέφαλον γράφον!ες δηλδσι; 


/ o5 / Y , : 
» ᾿Ἑλήνην δε γραΐφογ!ες ; ἢ Ope » ἡ γεαμμα- 
πο ἀπ μν ΘΠ 
TO. ἢ ἱερέα . ἢ ὀργὴν » ἢ κόλυμῶῦον , κυνοκέφα- 
53 Ν 32 ^7 e 
λον ζωγραφἔσι. σελήνην μὲν ἐπειδὴ τὸ ζῶον T8TO , — 
, a DU N Corr. SE cd x rU 
συμπάθειαν τινοὶ πρὸς τὴν τῷ S8 σύνοδον éxrncato. 
“ 3 ET E" e € i / y . 
ὅταν γοὶρ ἐν τῷ μέρει τῆς ὥρας n σελήνη συνοδεύουσα 
ex 4 , / A3 vt € N » Bi AA 
ἡλίῳ orig" γένηται: τότε ὁ μὲν ὥρσὴν Χυνοκε- 
3 / , E 3) N32 £e 
QuAG^ g βλέπει: dé ἐσϑίει" ἀχϑεῖαι δὲ εἰς τὴν yny 
N / c9 ^om / c QU νΝ, 
γενευκως ; καθάπερ πενθῶν τὴν τῆς σελήνης OLET QU WW. 


ἡ δὲ 


LIBER PRIMUS" 27 


13. Qwid fidus pingentes ,iumuunt ὃ 

TI-— pulchre ornatum fignificantes , aut fa. 
tum , aut quinarium numerum , fidus pingunt. 
.Deumquidem: quod DEI providentia victoriam de- 
cernit atque imperat, qua ὃς fiderum orbisque univer- 
fimotusperagitur. Exiftimant enim fine DEO nihil 
prorfus confiftere. Fatum autem: quod ex fiderum 
curíu ac difpenfatione conftituatur. Q uinarium vero 
humerum: quoniam cum quamplurima atque adeo 
innumera fintin ccelo fidera , fola ex hisquinque , mo- 
tu fuo orbis pulcherrimam efficiunt diítributionem ac 

moderamen. | | 


— 14. Quid Cynocepbalum pingentes distonfléant; 


Te demonftrantes , autterrarum orbem, aut 
-— literas, aut facrificum ; aut iram, aut nata- 
tionem, Cynocephalum pingunt. Lunam quidem: 
propterea quod animal hoc coníenfum | quendam - 
cum Dez congreffu, ex quo & affici foleat, ha- 
bet. | Ubi enim aliquanto tempore Luna cum Sole 
congrediens, expers luminis opacaque permanet, 
tum mas quidem cynocephalus, nec quoquam in- 
tuetur, nec vefcitur, fed demiífo in terram vultu 
indignabundus , velut Lunz raptum deploraus, 
tritatur. Foemina vero, praeterquam quod muf- 

| D 2 quam 


28 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
ἡ δὲ ϑήλεια ucl τῷ μὴ ὁρᾷν» καὶ ravra. τῷ dpjen 
ποίσχειν 5 ἔτι δὲ v, ἐκ τῆς ἰδίας φύσεως αἱμασσέϊαι. 
διὸ 1 μέχρι τῶ νῦν ἐν τοῖς ἱεροῖς τρέφονται κυνοκέφα- 
λοι, ὅπως ἐξ αὐτῶν γινώσκηϊαι τὸ ἡλίᾳ Y, σελήνης 
μέεθ᾽ τῆς συνόδε. οἰκαμένην δὲ, ἐπειδὴ ἑδδομή- 
κοΐα δύο χώρας τὰς ἀρχαίας φασὶ τῆς οἰκαιμένης 
εἶναι. τότες δὲ τρεφομένας ἐν τοῖς ἱεροῖς X, ἐπιμιε- 
λείας τυγχαίνονϊας , εἰ, καθάπερ το λοιπὸ ζῶα ἐν 
ἡμέρᾳ μιᾷ τελευϊᾷ , ἕτω 1, τότες - ἀλλα μέρ» 
αὐτῶν καθ᾿ xem ἡμέραν νεχρείμενον , ὑπὸ τῶν ἱερέων 
ϑάπΊεσϑαι, T8 λοιπῇ σώμα’ ἐν τῷ κα]ὰ φύσιν ὃν- 
15. ἕως δ᾽ ἂν αἱ ἐδδομήκον)α. x, δύο πληρωθῶσιν ἡς- 
μέξεαι, τότε 0A(B- ἀποθνήσκει. γοάμμαάϊα δὲ s ἐπει- 
δὴ ἐςι συγγένεια κυνοκεφάλων Αἰγύπηα ἐπιςα μένων 
γοάμμαϊα . παρ ὃ εἰς ἱερὸν ἐπειδοὶν πρῶτα. xopuo Sn 
κυνοχέφαλί», déx]ov αἰὐϊῷ παθαϊίϑησιν ὁ ἱερεὺς , γὴ 
σχοινίον Y μέλαν" πειροίζων εἰ ἐκ τῆς ἐπιςα μένης ἐςὶ 
συγγενείας γεοάμμαϊα » x, εἰ γράφει. ἔτι δὲ X, τὸ 
ζῶον ἐπὶ Ἑρμῆ ἐνεμήθη τῷ πάντων μέϊέχοῦ, γραμ.- 
μάτων. ἱερέα δὲ, ὅτι φύσει ὁ κυνοχέφαλθ᾽ ἰχθὺν 
SX ἐσϑίει» αλλ ἐδὲ ἰχϑυώμενον deyoy , καϑαπερ 
9 


LIBER PRIMUS 29 


quam oculos contorquet, eademque cum mare pa- 
ütur, infuper & e genitali vafe fanguinem mittit. 
Ideoque ad hzc ufque tempora in facris Cynoce- 
phali nutriuntur, ut ex ipfis, conjunctionis Solis 
& Lunz tempus cognofci poffit. Terrarum autem 
orbem: quoniam feptuaginta duas inquiunt jam olim 
orbis habitati regiones fuiffe: hos porro , fidiligen- 
ter in facris nutriantur & curentur, non (icut ca- 
tera animalia uno die emoriuntur, fic & ipfosemo- 
ri; fed ipforum partem quandam fingulis diebus e- 
morientem ac tabefcentem a facerdotibus humari , 
reliquo interim corpore in fua natura perfiftente, 
- idque per feptuaginta duos dies; quibus expletis , 
tünc prorfus interit. Literas, quia eft apud JE. 
gyptios cognatio quzdam & genus cynocephalo- 
rum, qui literas norunt. Quapropter ubi primum 
in facram xdem du&us fuerit cynocephalus, ta- 
bellam ei facerdos apponit, una cum fcirpeo f(tilo 
àc atramento: nimirum ut periculum faciat, fitne 
ex eo cynocephalorum genete, quiliterarum gnari 
funt: pingit itaque in ea tabella literas. Przterea 
hoc animal Mercurio dicatum e(t, qui literarum 
omnium particeps eft. Sacrificum vero: quod na- 
tura cynocephalus ab efu pifcis abhorret, quem ta- 
metfi pifcibus interim vefci contingat , fegne tamen 

p | i & 


30 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


c οἱ ἱερεῖς ἐχτός. γεννᾶταί τε περί ἐἰμημένζ». j ἣν 
x, οἱ ἱερεῖς ἐπιτηδεύεσι περίομήν. ὀργὴν δὲ, ἐπεί. 
περ τὸ ζῶον τοῦτο παρὰ τὰ ἄλλα ϑυμικωταῖόν τε 2 
ὀργίλον ὑπάρχει. κόλυμῶον δὲ , διότι τοὶ μὲν ἄλλα 
ζῶα κολύμξῳ χεώμενα » ῥυπαροὶ φαίνεται » μόνον 
δὲ τοῦτο, εἰς ὃν τόπον προήρηται πορευθῆναι » κολυμι- 
Gg s κα]ὶ μηδὲν τῷ ῥύπῳ παραφερόμενον. 

ι΄. πῶς γοάφεσι σελήνης ανα]ολήν s 

Ἑλήνης δὲ ἀνά]ολὴν γράφειν βελόμενοι, πάλιν 

κυνοκέφαλον ζωγεαῷϑσοι., σχήμαιι τοιῷδε" ἐ- 
σῶτα Y, τοὺς “χεῖρας εἰς εἐἰρανὸν ἐπαίρούϊα, (βασίλειον 
το ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἔχονϊα. τοῦτο γράφεσι τὸ σχῆ- 
μα. ἐπὶ τῆς αἀγαϊολὴς , ὃ κυνοκέφαλθ᾽ ποιεῖται ὡς εἰ- 
πεῖν » προσευχόμενίθ» τῇ ϑεῷ" ἐπειδὴ ἀμφότεροι Φω- 
τὸς μετειλήφασι. 


! e , , 7 
ig. πῶς ἰσημερίας duo; 


/ / ac 

Σημερίας δύο πάλιν σημαίνοντες. xuvoxe ao — 

/ eS n , e N "E 

κα η μενον ζωγραφᾶσι ζῶον. ἐν ταῖς δυσὶ γὰρ 

, y d ^s , PR e € j ᾽ 
ἰσημεέριαις τὸ ἐνιαυτξ. δωδεκακις τῆς ἡμέρας xa 
és 


HTETBER!PRIMU.:S. 31 
& torpori deditum animal non eft, ficut & externi 
facerdotes. . Adde quod circumcifusgignitur, quam 
quidem circumcifionem fummo carant ac peragunt 
ftudio facerdotes. lram: quia hoc prater cxtera 
animantia maxime iracundum eft, & ad indigna- 
tionem proclive. Natationem porro : quoniam cz- 
tera quidem animantia frequenti natatione fordes ac 
Íqualorem contrahunt;: folum hoc ad eum quem 
inftituit. locum nando pervenit, nec tamen ullis a 
nativo colore transfertur aut inquinatur fordibus.- 


I5. Quo modo Luna exortum indicant ? 


Umm autem orientem indicare volentes , rur- 
* um. Cynocephalum hoc habitu pingunt: ftan- 
tem, manusque in coelum tollentem , ac regium 
infigüe capite geftantem. — Hac autem figura, ad 
Lun ortum demonftrandum, depingunt cynoce- 
phalum, quod hoc habitu videatur cynocephalus 
dez congratulari; quod ambo, Sol inquam ac ἴα 
na, laminis participes fint, 


16. Co modo equinotlia d duo ? 


icem xquinoctia fignificantes , idem animal, 
Cynocephalum fedentem pingunt. Duobus 


enim anni equinoctiis , duodecies in die per fingulas 
nimi- 


32 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
« t ) vw , “Ὁ Ἂ A “ 
ἑκαίφην ὥραν ἐρεῖ" τὸ δὲ αὐτὸ X, ταῖς δυσὶ νυξὶ ποιεῖ. 
2 , , "m c / » t , 
διόπερ ἐκ ἀλόγως ἐν τοῖς ὑδρολογίοις οἰὐϊῶν Αἰγύπ- 
/ / , “ 
Ἴιοι χυνοχέφαλον καθήμενον γλύφεσιν. ἐκ δὲ τῇ μο- 
5 το t 5 se n - « f" 
οἷα αὐτῷ ὕδωρ ἐπιῤῥέον ποιξσιν' ἐπεὶ ὥσπερ προεῖ- 
πον. τοὺς τῆς ἰσημερίας δώδεκα σημαίνει ὥρας. ἵνα 
, e 
δὲ μὴ εὐρύτερον τὸ ὕδωρ - - - καϊασχευάσμα- 
la. ὑπάρχῃ. δι᾿ ὃ τὸ ὕδωρ εἰς τὸ ἀφολόγιον αἀποκρί- 
Ν NE TN / 2 / N / 
vécu, μὴ δὲ πάλιν φενώτερον , οἰμφο)έρων γοὶρ χρεία. 
τὸ μὲν γοὶρ εὐρύτερον , ταχέως ἐκφέρον τὸ ὕδωρ. ἐχ 
ὑγιῶς τὴν ἀνα μέτρησιν τῆς ὥρας ἀποτελεῖ" τὸ δὲ ςε- 
/ ET RETIA N (As E / N N 
γώτερον , καὶ ολίγον x, [óeadéae ἀπολύον τὸν κρδνὸν» 
Dy e » c0 ; 4 
ἕως τῆς ἐρᾶς τρίχα διείραϊϊες , πρὸς τὸ ταύτης πά- 
7 / N Ν , 
χ’, σίδηρον καϊασκευάζεσι πρὸς τὴν προκειμένην 
χορείαν. τῶτο δὲ αὐυ]οὶς ἀρέσκει ποιεῖν ἐκ aeu. Ades 
τινὸς , ὡς X ἐδὲ ἐπὶ τῶν ἀλλων " X ὅτι ἐν ταῖς ἰσήμε- 
7] (9 ») [a [i 
gíous , μόν. τῶν ἄλλων ζώων δωδεκοίκες τῆς ἡμέρας 
κραΐζει καθ᾿ ἑκάίφην ὥραν. 


AC. πῶς ϑυμὸν δηλῶσι ; 


Y jov δὲ βελόμενοι δηλῶσαι , λέονα ζωγραφξ-. 
σι. χεφαλῆὴν γοὶρ ἔχει μεγαίλην τὸ ζῶον * Y, 
- ταὶς 


LIBER PRIM U S li: 


nimirum horas urinam reddit, idemque ὃς no&u fa- 
cit. Unde non immerito fuis hydrologiis /Egyptii cy- 
nocephalum fedentem infculpunt, e cujus membro 
aqua defluat : idque propterea , quod duodecim, ut 
jam dixi, in quas zequino&tii tempore dies ac noctes 
ex zquo dividuntur, horas fignificat. Caterum ne 
foramen illud acute artificiofeque conftru&tum , per 
quod in horologium aqua profluit ὃς excernitur, aut 
latius fit , aut rurfum arctius( utriusque enim magni 
refert: fiquidem latius, quum magna celeritate a- 
quam profundat, non re&te horz modumac dimen- 
fionem perficit; anguítius autem paulatim ac len- 
tius quam par fit, aqux ductum laxat) remedium 
hoc excogitarunt, ut quicquid pilorum eft, ad 
caudam ufque abradentes, pro hujus craffitudine 
ferreatn quandam fi(tulam in ufum Jam di&um fa- 
bricentur. Hoc autem ipfis vifum eft non abfque 
ratione quadam, ficut nec in cxteris, facere: ὅς 
quod etiam folus ex omnibus animantibus, zqui- 
noctio duodecies in die per fingulas horas adla- 
ttat. : t 
17. Quomodo animum animive praflan- 
tiam iunmunt ὃ 
Nimum autem volentes fignare, Leonem pin- 


gunt. Caput enim magnum habet hoc ani- 
E αὶ, 


31 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 

τοὺς μὲν κόρας πυρώδεις, τὸ δὲ πρόσωπον , ςρογγύ- 
NoV S περὶ αὐτὸ ἀκ)ινοειδεῖς τρίχας » καϊοὶ μίμησιν 
ἡλίς . ὅϑεν Y, ὑπὸ τὸν ϑρόνον τῇ Ὧρξ , λέοντας ὑπόϊε- 
ϑέασι., δεικνῦντες τὸ πρὸς τὸν ϑεὸν τῇ (s συμᾷο- 
λον, Sou» δὲ ὁ X2eG^ ἀπὸ τὰ τῶν ἀρῶν κρατεῖν. 


m. πῶς οἰλκὴν yediucw s 


Λκὴν δὲ yyeot poles ,-xéovrG» rat ἔμπροσϑεν ζω- 
γεαφϑσι. da τὸ εὐσϑενέξερα auTO ὑπάρχειν 
ταῦτα τοὶ μέλη T8 σώματί». 


A ““«Ὗ, hobrrpssa / ONT ^ 
D. πῶς ἐγρηγορότα. γροάφεσιν; 


Γρυγορότα. δὲ γφροΐφονϊες y ἢ 9i, φύλακα. λέον!Ὁ» 
| γθάφεσι κεφαλήν. ἐπειδὴ 0 Ἄέων ἐν τῷ eyenyo- 

ξέναι Meo ds ὀφθαλμες » χοιμώμενίθ: δὲ y ἄνεω- 
γότας τότες D χει" ὅπερ ἐςι T8. φυλάσσειν σημεῖον. 
διόπερ Y, συμζξολικῶς τοὶς κλείθροις τῶν ἱερῶν » Moli» 
τὰς ὡς φύλακας παρειλήφασι. | 


X. πῶς Φοδερὸν: 


qpoo«» δὲ eupaivosles , τῷ, alo χρῶδαι σημείῳ, 


ἐπει- ; 


LIBER PRIMUS. 35 


mal, & pupillas quidem ignitas , faciem veto ro. 
tundam , & circumquaque radiorum more fparfos 
pilos ad Solis fimilitudinem: unde & fub folio Ho- 
ri, hoc eft Solis, Leones fupponunt, hujus ani- 
malis cum DEO utpote Sole fimilitudinem maxi- 
mam monítrantes. Dicitur autem apud eos Sol 
Horus, ex eo quod horis prafit. | 


18. Onomodo robur notant ? 


' Obur notantes, Leonis anteriora membra pin- 
gunt, quod hzc ei ex toto corpore robultiffi- 
.ma fint. | | 


19. Owomodo vigilantam commonflrant ? 


V planen autem fedulumque hominem, aut e- 

tiam cuftodem oftendentes , Leonis caput pin- - 
gunt: quoniam Leo vigilans oculos claudit, eof- 
dem cum dormit apertos habet, quod quidem cu- 
fLrodie atque. excubiarum fignum eft. Unde & 
non abfque fignificatione , facrorum clauftris ,. 1eo- 
. nes qui cuftodum loco fint, appinxerunt. - 


20. Quomodo terribilem €» formidandum ὃ 


Ἐκ quoque, utformidabilem notent, figno 


E 2 utun- 


36 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
ἐπειδὴ ολκιμώταϊ)ον ὑπάφχον τῶτο τὸ ζῶον, παάνγ-᾿ 
τας εἰς φόξον τὰς ὁρῶντας Φέρει. 


n 3 / 
xd. πῶς Νείλε ἀνάβασιν; 


Είλε δὲ ἀνάβασιν σημαίνοντες , ὃν καλδσιν Αἰ- 
γυπΊιξὶ νῶν. ἑορμηνευϑὲν δὲ σημαίνει vécy , ποτὲ 

μὲν λέον]α. γροίφεσι . ποτὲ δὲ τρεῖς ὑδρίας μεγαλας; 
ποτὲ δὲ ἐρανὸν x, ym ὕδωρ ἀναβλύζεσαν. λέονα 
μὲν» ἐπειδὴ ὁ qu^. εἰς Nova. γενόμεν(Θ- , πλείονα 
τὴν ἀνάβασιν 78 Νείλ ποιεῖται" ὡς τε ἐμμένοντΘ’ 
τὰ ἡλία τῷ ζωδίῳ τέτῳ , τὸ δίμοιρον T8 νέα Ud aT O7 
πλημμυρεῖ πολλάκις. ὅϑεν Y, τοὶς χολέδγας . 1, τᾶς 
εἰσαγωγεὶς τῶν ἱερῶν χρηνῶν » Ἀεοντομόρφες κατεσ- 
κεύασαν οἱ ἀρχαῖοι τῶν ἱεραϊικῶν ἔογων isa TOU. 
ἀφ᾽ ὃ καὶ μέχοι νῦν κατ᾽ εὐχὴν πλεονασμᾷ ὑγρότη- 
TO» . . .- τρία δὲ ὑδρεῖα , ἢ ἐρανὸν vc γὴν ὕδωρ 
βλύζεσαν. τὸ μὲν ὑδρεῖον ὁμοιᾶντες καρδίᾳ γλῶσ- 
σὰν ἐχέση" καρδία μὲν , ἐπειδὴ παρ᾿ αὐτοῖς τὸ ἡγε- 
μονικὸν ἐξὶ τῇ σώματί’ αὕτη . καθάπερ o NEG. 
τὴς Αἰγύπ]ε veu xaléswue γλώσση δὲ ὅτι διοὶ 
παντὸς ἐν ὑγρῷ ὑπάρχεσαν ταύτην. νὰ γενέτειραν T8 
| | εἶναι 


LIBER PRIMUS - 


utuntur qoia quum Sui maxime polleat ani- 
malhoc, omnibus qui eum infpexerint metum in- 
jicit. 


11. Quo modo Nili afcenfum C9? exundationem? 


o 
JEgyptio nomine Nun, quod fi interpreteris , 


novum fonat, appellant , interim Leonem pingunt, 
interim tres magnas hydrias , interim vero coelum 
ac terram aque copiam ícaturientem. — Leonem 
uidem: quod cum 50] Leonem fubit, ampliorem 
Nili facit inundationem. Quamdiu enim Solin hoc 
- figno perfiftit , ͻpenumero in duplam ipfius Nili 
aqua excrefcit. Unde & tubos canalesque facrorum 
fontium folent ii qui facris prafunt operibus, Leo- 
nis figura fabricari. Quapropter in hodiernum uf- 
que diem , dum pro immodica inundatione preces 
offandunt; Leonis figno uti folent. Tres autem 
hydrias, aut coelum & terram, qua aqua copiam 
Ícaturiat, Nilum perfimilem faciehis cordi lingua 
przdito: Cordi quidem, queniam. princeps Buc & 
potiffima apud ipfos habetur totius corporis pats , 
ficut & Nilus totius. /Egypti dux eft ac princeps; 
Lingue autem, quod cum hzc per petuo in: humi- 
do effe gaudeat , infuper .& ipfam genitricem cau- 
ΕΒ: 1am- 


IN infuper inundationem fignificantes , quem 


38 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 

9 lad € e N ; 3) t 
εἰναι καλϑσι. τρία δὲ ὑδρεῖα , κὶ ὅτε πλείονα ὅτε Wrlo-- 
να 5 ἐπειδὴ ἡ τῆς ἀναξζάσεως ἐργασία κατ᾽ αὐτὲς τρι- 

€ n c eS 3 36 ad 
μερὴς ὑπάρχει. ἕν μὲν ὑπὲρ τὴς Αἰγυη]ίας γῆς τά- 
3 / 2 2 ex Wy » : Ao d 
Eavrer ἐπειδὴ ἐςι καθ᾿ αὐτὴν ὑδάϊ(δ᾽ yemlixs. ἕτερον 
c eM» εν N E {0 
δὲ, ὑπὲρ τῇ ὠκεανξ "κ᾽ yap ἀπὸ τότε ὑδὼρ παρα- 
/ 3 , 2 D" eS 2 7] es 
γίνεται εἰς Αἰγυπῆον ἐν τῷ τῆς ἀναδάσεως καιρῷ. 
/ Nr ens e 5») e^ / N No y 
τρίτον δὲ ὑπὲρ τῶν ὄμβρων, oi γίνονται κα]ὰ vat νότια 

ων 3 / f x b" f » / "T 
τῆς Αἰϑιοπίας μέρη, xoa. τὸν τῆς ἀναβάσεως τᾷ 

e «/ es € » e í 
Νεῖλε καιρόν. ὅτι δὲ γεννᾷ n Αἰγυπθ- τὸ ὕδωρ. dv- 
γατὸν écW ἐντεῦθεν μαθεῖν. ἐν yate τῷ λοιπῷ κλιμα- 
τι TB x00 48 s αἱ τῶν πόϊα μῶν πλημμῦραι ἐν τῷ χει- 
à ev 5 Dy € es e — 0» La ἴω 

μῶνι ἀποϊελξύϊαι,, ὑπὸ τῶν συνεχῶν ὁμόρων TS τοιξ- 
ε 5 D 2 N 
ra συμβαίνον! Ὁ": μόνη δὲ ἡ Avyuriliey yn , ἐπεὶ μέ- 
^o , / i : € / y: 3 e 5 
σὴ τῆς οἰκδίμενης UTTOLCY 6L χαθάπεο ἐν τὼ ὀφθαλ- 
μῷ ἡ λεγομένη κόρη, ϑέρες ἄγει τὴν τῷ ΝΜείλε ἑαυ- 
TW αναβασιν. 


κβ΄. πῶς Αἰγυπῆον γράφεσιν; 
Iyvuzrloy δὲ γροίφονϊες , ϑυμιαϊήριον καιόμενον ζω- 
e» NUM J / DT Vu € € 
ypeQgo: , 1, ἐπάνω καρδίαν. dyAgVlec ὅτι ὡς ἡ 


T8 ζηλοϊύπε καρδία, dc παϑ)ὸς πυρᾶται» ὅτως ἡ 


Ai- 


LIBER PRIMUS. 39 


famque rerum ítatus appellant, ^ Tres porro hy. 
. drias, & nec plures nec pauciores pingunt: quod 
triplex juxta eorum fententiam fit inundationis cau- 
fa effe&rix. Unam quidem /Egyptizx terrz adícri- 
bunt, quz ex fefe aquam producit: Alteram O- 
Ceano, ex quo inundationis tempore aqua in /Egy- 
ptum exzítuat: Tertiam imbribus , qui per id tern- 
pus quo intamefcit Nilus, ad auítrinas /Ethiopix 
partes contingunt. — Quod autem 7Egyptus ex fefe 
aquam gignat, inde facile eft deprehendere, quod 
cum in czteris orbis tra&ibus hyeme foleant exun- 
dare flumina, idque propter imbres copiofos & af- 
- fiduos; fola /Egyptiorum regio , quoniam totius 
orbis velut umbilicus eft ac. media , non fecus ac 
in oculo pupilla ; zítate fibi inundationes Nili 
procreat. 


221. QOnomodo ZEesptum 
deftgnant ? | 


7F^Gyptum autem defignantes, conflagrantem 
| P PEU μην & Íuperne Cor: illud in- 
muentes ,. quod quemadmodum Zelotypi cor in per- 
.,petuo aftu ac flamma eft; fic /Egyptus, quia im- 
mo- 


49 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


Αἰγυπῖθ᾽ "ἐκ τῆς ϑερμότηϊ’, a. ado Gerynri 
vd ἐν aln ἢ παρ᾽ dli ὑπάρχονϊα. 


xy. πῶς ἀνϑρωπον μὴ ἀποδημήσαΐδια s 


Νίϑερωπον τῆς πατρίδι: μὴ ἀποδημήσαϊα ση- 

μαίνονϊες » ονοκέφαλον ζωγραφϑσιν" ἐπειδὴ ἔ- 

τε ακόει τινὸς icopiac , ὅτε τῶν ἐπὶ ξένης γινομένων 
αἰσϑαΐνέεϊαι. 


κδ΄, πῶς QuAcxhpuV; 


γλακχήριον δὲ γράφειν βελόμενοι, δύο κεφα- 
Ν 2 / ] τ N Ἀ e 3 , 
λᾶς ἀνθρώπων ζωγραφᾶσι» τὴν μὲν T8 ἀφσε- 

» : 3 t 
VG» £c βλέπεσαν, τὴν δὲ ϑηλυκὴν ἔξω. ὅτω γαρ 
φασιν ἐδὲν τῶν δαιμονίων ἐφαίψ ἔϊαι" ἐπειδὴ v; χωεὶς 
γραμμάτων, ταῖς δυσὶ κεφαλαῖς ἑαύ)ους φυλακτη- 

eic aoi. 


/ “ 3) 9) / 
κε. πῶς aeuo ἄπλαςον γεάφεσιν ; 


IInateoy δὲ ἄνθρωπον γράφοντες , βάτραχον ζω- 
yeadQscw * ἐπειδὴ n τοῦτα γένεσις ἐκ τῆς τοῦ 

Mors / ^ . 5 a s » € € ὦ 
ποϊαμοῦ iN/G" ἀπόϊελεῖται. ὅθεν x, ἔσϑ᾽ ὅτε ὁρᾶται 
τῷ 


CTEISER PRIMUS. P 
modice calet, continenter qux in fe funt animat 
| &c ptocreat. : 


23. Quomodo bominem , qui e patria pereeve 
numquam profectus fit 


Ominem qui nunquam folo natali relicto pere- 

grinatus fueric, fignifhicantes, Onocephalum 
|». pingunt: quia nec ullam audit hiftoriam, nec qua 
. apud exteras gentes fiunt, cognofcit. 


14 Quomodo tutelam ac 
fr fidium ? 


JRafidiumautem ac remedium innuere volentes , 
duo pingunt hominum capita , unum maris 
intro afpiciens, alterum foeminz foras. Ita enim 
nullum damonem invadere poffe afferunt. — Sic 
enim & fine literis , duobus inquam capitibus fefe 
ab omni difcrimine & infidiis tuentur. 


- 


25. Quo modo imperfechum adbuc. bominem , vau- 
demque ac informem fetum demon[irant2 — 


11 necdum omnibus in utero membris 
efformatum notantes, ranam pingunt: quod 
hac cum ex limo fluminis procreetur, interdum 

| altera - 


43 — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


τῷ μὲν ἑτέρῳ μέρει. αὐτῇ ; βατράχφ᾽ τῷ δὲ λοιπῷ, 
γεώδει τηὶ ἐμῴερής" ὡς καὶ ἐκλιπόν!, τῷ ποϊαμῴ,, 
συνεκλείπειν. 


/ ^S »/ 
xs. πῶς ἀνοιξιν; 


Νοιξιν δὲ ϑέλον!ες δηλῶσαι. λαγωὸν ζωγρα- 
pug did. τὸ zoblole τὸς ὀφθαλμες ἀνεωγό- 
τας ἔχειν TETO τὸ ζῶον. 


ad N / 
κζ΄ πῶς TO λέγειν; 


O λέγειν δὲ γοαφονϊες, γλῶσσαν ζωγραφδσι, 
io U φαιμον ὀφθαλμόν' τοὶ μὲν πρωτεῖα τῆς λα- 
Aids » τῇ γλώσσῃ μερίζονες. τοὶ δευτερεῖα δὲ ταύ- 
Τῆς , Τοῖς ὀφθαλμοῖς. ὅτω ya οἵτε λόγοι τελείως 
τῆς ψυχὴς καβεσήκασι πρὸς τοὶ κινήμαϊα alie συμ.- 
Mela ἀλλοΐ!ες * εἴπερ νὰ ἑτέρα λαλιοὶ παρ᾿ Αἰγυή]ίοις ἢ 
ὀνομάζεται. ἑτέρως δὲ τὸ λέγειν σημαίνονϊες, γλῶσ- 
σαν Y, χεῖρα ὑποκάτω γεάφεσι - τῇ μὲν γλώσσῃ τοὶ 
πρώεα T8 Aya φέρειν δεδωκότες , τῇ δὲ χειρὶ » εἷς 
TÀ. τὴς γλώσσης βελήμαϊα ανυξση y TG. L δεύτερα. 


/ 


κῃ ἢ 


E LBER PRIMUS  . κ5 


altera quidem fui parte rana, altera terreftre quip- 
piam videatur: adco ut deficiente flumine, ipía 
quoque deficiat. | 


16. Quo modo apertum ac patens 
quippiam ? 
E Atulum autem quippiam fignificare volentes , 
I leporem pingunt; quod femper apertos ha- 
beat oculos hoc animalis genus. 


27. Guomodo fermonem ? 


Ermonem porro defignantes, linguam pingunt , 
S fub:usque cruentum oculum : primas quidem 
fermonis partes lingux , fecundas vero oculis tri. 
buentes. Sic etenim perfe&e confiftunt ipfius a- 
nimi fermones, cum ad ejus motus fenfaque accom- 
modantur ac variantur: praefertim quum apud /E. 
gyptios animus, alter fermo nominetur. Quin & 
aliter fermonem innuentes , linguam fabtusque ma- 
num pingunt: linguz quidem primas in loquendo 
adícribentes, manui vero, ut quz lingue placita 
exequatur , fecundas partes. | : 

F2 28. 


44 | HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


V ᾽ν 3 y 
x". πῶς ἀφωνιαν; 


tà 


-Φωνίαν δὲ γραφοίϊες. ἀριθμὸν αυέ. γράφεσιν,. 


e “Ὁ E / D 3 
ὃς τριξϊῶς eei χροόνα ἀριθμὸς, ἐκ τριακοσίων 


ἐξηκογαπένε ἡμερῶν T8 éruc ὑπάρχον!» ἐφ᾽ ὃν. 


/ N e N "i es € 
χρόνον μὴ λαλῆσαν TO παιδίον σημειᾶται ὡς πα- 
ραπεποδισμένον τῇ Ὑλωσσή. 


xÜ. πῶς φωνὴν μακρόθεν ; 


Ωνὴν δὲ μακρόθεν βελόμενοι δηλῶσαι. ὃ κα- 
λεῖται παρ᾽ Αἰγυπῆιοις Sous  atée(G» φωνὴν γρά- 


Quci ; ταϊέςι Beoilny , ἧς δὲν καϊαφθέγίει μεῖζον , ἢ 


δυναμικώτερον. 


λ΄, πῶς ἀρχαιογονίαν s 


Mio δὲ yedollec , παπύρε ζωγεα- 
f» / N / e M e 
Qoi δέσμην" διαὶ τάτξ δηλᾶντες τὰς πρῶ- 
-“ 3 3 e ^ “ 
τας τροφάς. τροφῶν γοὶρ ἐκ ἀν τις εὕροι » ἢ γονῆς » 
εἰρχήν. 
λα΄. πῶς γεῦσιν: 


I W δὲ δηλϑίϊες, ἀρχὴν soja" ζωγραφξ- 


ec 


LIBER PRIMU S. 4$ 
28. Quomodo filentium? 


T filentium fignificantes , numerum 1095. 
pingunt, qui triennii numerus eft, ft ex tre- 

centis fexaginta quinque diebus annus conftituatur: 
intra quod tempus cum non loquatur puellus, in- 
dicatur eum, etfi perpetuo linguam habuerit , vo- 
cem tamen ac loquelam defeciffe. | 


29. Comodo vocem remotam? 


| E remotam volentes fignificare , quod 


JEgyptiis vze dicitur , fonitum pingunt aeris, 
hoc eft tonitru, quo nihil quicquam majus aut ve- 


— hementius refonat. 


3o. Quomodo antiquam originem? 


A Ntiquam originem notantes, papyti fafcicu- 

lum pingunt, hoc primam indicantes educa- 

tionem ; cujus, ficut & geniturz , non facile quis 
initium invenerit. 


31. Owomodo gu[tum : 


Uftum innuentes, oris initium pingunt, Om- 
3 ; nis 


46 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


ci: ἐπειδὴ πᾶσα γεῦσις μέχοι ταύτης σωζέϊαι. γεῦ.-: 
σιν δὲ λέγω τελείαν. γεῦσιν δὲ μὴ τελείαν δυλξύϊες, 
γλῶσσαν ἐπὶ ὀδόντων ζωγεαφϑσιν » ἐπειδὴ πᾶσα 
γεῦσις τέτοις τελεῖται, 


λβ΄. πῶς ἡδονήν; | 
^ d | 3 
I Δονὴν δὲ δηλῶσαι βελόμενοι δεκαὲξ ἀριθμὸν 
γράφεσιν. ἀπὸ yde τέτων τῶν ἐτῶν. ἀρχὴν 
eS D" Ν yn 3 o. 
τῆς πρὸς γυναῖκας συνδσίας Y) πρὸς τέκνα. γενέσεως; 
ε 5) 2) 
οἱ Vd pec ἐχϑσι. CHE 
/ e | a 
Ay. πῶς συνεσίαν ; 
r2 ; 3 X . 
Ὑνεσίαν δὲ δηλδύϊες , δύο δεκαὲξ ἀριθμες γρά- 
2 2 c e p 
Φεσιν. ἐπειδὴ yae τοὶ τέκνα. ἐξ ἡδονῶν εἰπο- 
μεν εἰναι" ἡ δὲ συνεσία., ἐκ dVo ἡδονῶν συνέφηκεν , ex 


τε τῷ ἀνϑοὸς, y, t τῆς γυναικὸς" διοὶ τὅτο τὸ ἄλλα d'e- 
με προσγράφεσι, 


λδ΄, πῶς Ψυχὴν ἐν)αῦθα. πολὺν χρό- 
νον διαϊοίξεσαν ; 


Y γὙχὴν δὲ ésladUo, πολὺν χοόνον διατοίξεσαν βε- 
Ao. ἢ 


LIBER PRIMU S 4] 


is enim guítas eo ufque retinetur. Guftum 
. autem perfe&um intelligo. INam ad innuendum 
guítum imperfe&um, linguam admotam dentibus. 
pingunt: his enim omnis abíolvitur guítus. 


32. Quomodo voluptatan ὃ 
yOluptatem demonítrare volentes, fede cim 
numerum pingunt: ab eo fiquidem annorum 
numero , incipiunt viri confuetudine capi mulierum 
ac procreandaz fobolis defiderio. 


33. Gwomodo concubitum ὃ 


Undum numerum τό, geminum pingunt , ubi 
E viri foeminzque congreffum fignificare volunt. 
Cum enim liberi, ut diximus, voluptate procreen- 
tur, congreffus autem duplici conftet, maris in- 
quam ac foeminz, voluptate, propterea non im- 
merito alia fedecim adícribunt. | 


34. Quomodo animam longo bic tempore 
agentem ὁ ἢ 


uisi qux diutiffime in hac vita moram tra- 
xerit, 


48 | HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


^ 


/ ) LAT NEU, 
λόμενοι γοοψαι, ἢ πλημμύραν, φοίνικα τὸ óg- 
na Ν Ν 2 Ν / e 5 
γεον Cory ea. ci. ψυχὴν μὲν, ἐπειδὴ πάντων τῶν ἐν 
ec / c / [a ^s ] 
τῷ κόσμῳ πολυχεονιώταϊον ὑπάρχει τᾶτο TO ζῶον. 
E Ne rm EA SEES ς Se) ' 
πλημμῦύραν δὲ, ἐπειδὴ ἡλίξ éci ὁ φοὶνιξ σύμθολον ᾽ 
“ 2 Ὁ Ν Ν . 
8 μηδὲν ἐςι πλεῖον κοϊϊοὶ τὸν κόσμον. πάντων ydg 
2 7 N / 55 Ian € c OA» e 
ἐπιξαίνει 1, πάντας ἐξερευνᾷ o ἡλι(Θ». εἶθ᾽ ὅτω πο- 
E] / 
Ave - - - ονομασϑήσέϊαι. 


eo , 45 5 es 
λέ. πῶς TOW 'χρονίως atro ξένης ἐπιδημϑνῖα ; 
4 / 5 T 5 ΟΝ ἡ - e 
Αἱ TOV χεονίως δὲ ἀπὸ ξένης ἐπιδημξ)α δηλϑν- 
/ 7) N 5 eS Us 
τες , πάλιν φοίνικα. τὸ Ogveoy ζωγοαφδσιν. &- 
5 Ὑ 2 ε co 
T( γὰρ sic Αἰγυπῖον, ema o xgovG- τοῦ μοιριδίε 
Jie / / N / Ss δὲ 
αὐτὸν καταλαμβάνειν μέλλῃ » διοὶ πεϊακοσίων ἐτῶν 
7 ΧΡ 2 , -“ E / 
παραγίνεται" 1, ἀποδεὲς ἐοὶν φθαίση ἐντὸς τὴς Αἰγύπ-. 
x Y € 3X nro 5) 
τὰ τὸ χρεῶν, κηδεύέιαι μυςικῶς' 2 ὅσα. ἐπὶ τῶν ἀλ- 
ς es , (9 e» N D 7 
At ιερῶν ζώων Αἰγύπηιοι τελᾶσι. ταῦτα 1o τῷ Φοινι- 
c / 2 D" “ »/ 
κι UTILE € ὀφείλει. λέγεται γοῖρ μαλλον τῶν αλ- 
Ξ € AP ? NON N 
λῶν ἀνϑρώπων ἡλίῳ χαίρειν ὑπ᾿ AVyur iav  dY0 Y, TOV 
ev C ev c E / 
INS(A0V αὑτοῖς TAWUL UU : ὑπὸ 716 ϑερμότηϊ’ τ8- 
ev ev Δ fel 5 ς / : 
TE TH J&8' περὶ 8 μικρὸν ἐμπροσϑεν o oy (O» ἀποδο- 
/ 0€ -“ 
ϑήσεταί σοι παρ ἡμῶν". 
Ag. 


LIBER PRIMUS 49 


xerit, aut etiam inundationem , common(ílrare vo. 
lentes, Phoenicem avem pingunt. Animam qui- 
dem , quod omnium quz toto orbe funt animan- 
tium, hoc maxime diuturnz vitz eft. | Inundatio- 
nem vero, quod velut fignum Solis fit Phoenix, 

uo nihil in orbe majus, cum omnia fübeat , omnes 
Ícrutetur & difquira. Atque adeo, πολὺς, hoc 
eft, multus vocitari folet. 


— 3s. . Ouomodo eum qui [ero tandem e vegione 
35. Ut ἢ 4 
| peregrina ad fuos vedeat? — 


( XAUin & eum ionuentes, qui longo tempore pe- 

S potes tandem in folum natale remeet , 
rurfum Phoenicem avem pingunt. Hzc enim in 
JEgyptum, cum tempus mortis inftat, quingente- 
fimo demum anno regreditur: ubi fi naturz debi. 
tum perfolverit, magna folennitate ac ritu funera- 
tur  Quzcunque enim in caeteris facris animanti- 
bus religiofe obíervant /Egyptii, ea & Phoenici 
tribui debent. fertur fiquidem Sole magis apud /E- 
 gyptios gaudere , quam apud czteras. gentes: ide- 
oque Nilum ipíis ex hujus DEI calore inundare , 
cujus rei paulo ante a nobis ratio reddita eíl. — 


G 36. 


;!  — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
As. πῶς καρδίαν γράφεσι; 


Αρδίαν βελόμενοι γράφειν, ἴδιν ζωγραφᾶσι: 

τὸ ydg ζῶον, Ἑρμῇ φκείωϊαι͵ παίσης καρδίας καὶ 
λογισμᾷ δεσπότῃ , ἐπεὶ 1, ἡ ἴοις αὐτὸ καθ᾿ αὐτὸ τῇ 
χαρδίᾳ ἐςὶν ἐμφερής - περὶ & Aoy O^ ἐςὶ πλεῖςΘ: 
παρ Αἰγυπήϊοις φερόμεν». | 


xL. πῶς παιδείαν; 


Αἰδείαν δὲ γραφοες , εἰρανὸν δρόσον βάλλον- 

τὰ Cwleoupsoi * δυλᾶντες «ὅτι ὥσπερ dedo O- 

y 3 4 NV N "v N N N 7 

"rers, εἰς mola τοὶ (ula “χωρεῖ. x, τὸ μὲν Qu- 

9) i * / € 7 N N N 

vi £x oVla. ἀπαλύνεσθαι., οπαλύνει , τὸ δὲ σκληροὶ 

μένονα ἐκ τῆς ἰδίας φύσεως. ἀδυνατεὶ τὸ αὐ]ὸ τοῖς 

ἑτέροις ἐκτελεῖν" Sto Y, ἐπὶ τῶν ἀνϑιοώπων; ἡ μὲν παι- 

δεία κοινὴ καθέφηκεν. ἥνπερ ὁ μὲν εὐφυὴς. ὡς δεό- 
voy deas , ὃ δὲ ἀφυὴς. ἀδυνατεῖ τῶτο δρᾶσαι. 


λη. πῶς Αἰγύήηήια γεάμμαϊα; 


A ἰγύαϊα. δὲ γράμμαϊα wi lec , ἢ ἱερογραμμαι- 
7éU ; i) πέρας ) μέλαν, X χόσχινον X) C» oWioy 
Ca- 


LIBER PRIMUS. $1 
36. Quo modo Cor pingunt ? 


Cor volentes indicare , Ibin pingunt, quod qui-. 
dem animal Mercurio attributum ac dicatum 
eft, cordis omnisque rationis przfidi ὃς moderato. 
ri, Nam & Ibis per fe ipfa magna ex parte cordi 
adfimilis eft , de qua re plurimi apud ZEgyptiosagi- 
tantur fermones. 


37. Quomodo eruditionem ac do- 
d Ghrinam? | 


| E autem indicantes, coelum pingunt 

— rorem fundens,innuentes, quod quemadmo- 
dum ros decidens , in omnes quidem plantas diffun- 
ditur , at eas duntaxat mollit, quz ejus naturz funt 
ut molliri poffint , cxteras vero quz fuapte natura 
durz funt, non item: fic & doctrina communiter 
ad omnes pertingit homines , quam quifquis felici 
natus eft ingenio , ut rorem atripit; qui vero in- 
genii facultate deftituitur, idem efficere non va- 
let. ; 


38. Quomodo ZHisyptias literas ? 


^ aut finem innuentes , atramentum cribrum & 


( , Eterum Egyptias literas ,aut facrum fcribam, 
G z juncum 


$2 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 

Coyga.pi&ow . Aiyszla. μὲν γράμμαϊα., dia τὸ τέ. 
τοις παν)α. παρ᾽ Αἰγυήϊιοις τοὶ γραφόμενα. ἐκτελεὶ- 
σϑαι. σχοίνῳ γοὶρ γραφδσι , X, ἐκ ἄλλῳ τινί. 
κόσκινον δὲ, ἐπειδὴ τὸ κόσκινον πρῶτον ὑπάρχον 
σκεῦίθ’ αδ)οποιίας, ἐκ σχοίνε γίνεται. δηλξσιν ἂν 


(rg ^ e € » ^ Ee IN / Y / 
OTI πάςοέχων τὴν Tou , μαϑήσεται τὰ yea. 


c N S») try / / 3,32 f 
uda, * o δὲ μὴ ἔχων, ἑτέρᾳ τέχνη χρήσέϊαι " ἀφ᾽ ὃ 
DET. 7 3 v] Dd eS e ψ. 3.48 RUE 
x,» παιδεία παρ᾿ avioie σβῶ καλεῖται" ὅπερ ἐςὶν ἐρ- 

N / / "A / N E 
μηνευϑὲν , πλήρης τροφή. ἱερογραμματέα δὲ , ἐπει- 
δὴ ζωὴν κ᾿ ϑάναον &v^ διακρίνει. ἐςι δὲ παροὶ τοῖς 
ἱερογρα μμαεῦσι v, (I6 AQ" ἱεροὶ καλεμένη atu Gene, 
δε’ ἧς κρίνεσι τὸν κατακλιθέντα ἀῤῥωςον " πότερον ζώ- 
σιμὸς ἐσιν. 8 , τῶτο ἐκ τῆς κατακλίσεως τῷ ἀῤῥώ- 
ga σημειέμενοι. πέρας δὲ, ἐπειδὴ μαθὼν γράμμα- 
τὰ » εἰς ὅρμον ζωῆς gud voy ἐλήλυθεν, δκέτι πλανώμε- 
YO» τοῖς v8 βίῳ καχοὶς. 


AU. πῶς ἱερογραμμαΐέα ; 


[Ξρἰξαμματέα δὲ πάλιν, ἢ προφήτην , ἢ ἐνταφια- 
X ^ eo λυ ^ / ) ^ 

SUV) ἢ σπλῆνα 5» ἢ ὄσφρησιν, ἢ γέλωϊα , n zlae- 

μὸν, fi ἀρχὴν, ἢ δικαιςὴν βελόμενοι γράφειν; κύνα 


ζω-. 


! 


LIBER PRIMUS. " 


juncum pingunt. X/Egyptias quidem literas , quod 
his omnis apud eosfcriptura compleatur: junco e- 
nim & non alio quopiam fcribunt. | Cribrum vero 
appingunt , quoniam hoc cum primum fit panis con- 
ficiendi inftrumentum , ex junco fit. Innuunt itaque, 
cuicunque victus fuppetit, eum literarum ftudiis ani- 
mum adjuncturum : cui vero non fuppetit aliis va- 
caturum artibus. Unde & apud eos eruditio Sbo 
vocatur, quod nomen fi interpreteris, plenum ali- 
mentum íonat. Sacrumautem fcribam , quoniam hic 
vitam mortemque dignofcit. Nam eft apud facros 
Ícribas liber, facram ambrem appellant , cujus ope ja- 
- dicium de zgroto decumbente ferunt , fit vitalis , nec 
ne, idex zgri decubitu fignis quibufdam perfpicien- 
tes. Finem denique , quoniam qui literas didicit , ad 
tranquillum vitz portum pervenit, non jam vitz 
incommodis oberrans aut fluctaans. - | 


39. Quomodo facrum 
fcribam ? 


Urfum facrum fcribam, aut vatem, aut vefpil- 
lonem , aut fplenem , aut odoratum , aut rifum, 

aut fternutationem , aut magiltratum , aut judicem 
Ο 3 vO- 


:4 ^ HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


ζωγραφᾶσιν. ἱερογραμμαϊέα μὲν, ἐπειδήπερ τὸν 
βελόμενον ἱερογραμματέα. τέλειον γίνεσϑαι» χρὴ 
πολλαὶ μελετᾷν, ὑλαχ]εῖν τε συνεχῶς X, ἀπηγειῶ-. 
σϑαι» μηδενὶ προσχαριζόμενον , ὥσπερ οἱ χύνες. προ-- 
Φφήτην δὲ, ἐπειδὴ ὁ κύων ἀτενίζει παροὺ τὰ ἄλλα τῶν 
ἕωων εἰς τοὶ ἄλλα ϑεῶν εἰδωλα , καθοίπερ προφήτης. 
ἐπαφιαςὴν δὲ τῶν ἱερῶν, ἐπειδῃ γὺὰ ὅτ(Θ» γυμνοὶ τὴ 
ἀνατέεϊμημένα. ϑεωρεῖ τὰ ὑπ᾿ αἀυτξ χηδευόμενα εἰδω- 
λα. σπλῆνα δὲ, ἐπειδὴ τᾶτο τὸ ζῶον μόνον παροὶ τοὶ 
ἕτερα. ἐλαφρότερον ἔχει, eire θαναϊδ’ ἀυτῷ , eis 
μανία περιπέσοι απὸ T8. σπληνὸς γίνεϊαι. xoi 9s- 
βαπευοίϊες δὲ τὸ ζῶον TET ἐν Ταῖς κηδείαις, ἐπειδαὶν 
μέλλωσι τελευτᾶν: ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖφον σπληνικοὶ γί- 
γου]αι.. ὀσφρεαινόμενοι yde Tis T8 οἰναϊεμνομένε XU- 
yo αἀποφορᾶς; πάσχϑσιν ὑπὸ TÉTS. ὀσῴρησιν δὲν 
γέλωϊα. κα ΠἸαρμὸν, ἐπειδὴ οἱ τέλειοι σπληνικοὶ » ÉT& 


ὀσφραίνεσϑαι, ὅτε γελᾷν, ὅτε μὴν πἸάονυσϑαι δυ- 
γανται. 


N / eo^ ! , 3 
Re. Tin τρόπῳ δυλᾶσιν ἀρχὴν » ἢ δικαςὴν ; 


A» jc δὲ γ ἢ δικαφὴν ἐπὰν γράφωσι, π προςιβέασι 


τῷ j 


LIBER PRIMUS ἐξ 


volentes fignare , canem pingunt. Sacrum quidem 
fcribam : quoniam quicunque voluerit ; ut par 
eft, & abfolutiffime hoc fungi munere , eum opor- 
tet multa meditari , affidueque omnibus canum 
more allatrare , & ferum effe , nullique gratifi- 
cari. Vatem autem , quod canis preter cztera 
animantia fixis in deorum fimulacra , non. fecus 
ac vates confuevere, intentisque profpiciat oculis. 
Sacrorum vero pollin&orem, quod ἃς hic nuda & 
refecta, quibus jufta facit , fimulcra contempletur. 
Splenem, quoniam hunc inter cztera animalia ca- 
nis leviffimum habet: & five ei mors five rabies 
-acciderit, ex fplene id contingit. Enimvero & 
qui ejus funus procurant , ubi morituri funt , ma- 
gua ex parte fplenetici fiunt. Siquidem gravi il. 
lo halitu & vapore qui ex incifo diffe&oque cane 
provenit, inficiuntur. Odoratum porro, rifum ac 
fternutamentum : quoniam qui abfolute fplenetici 
funt , nec odorari poífunt , nec ridere , neaue 
etiam fternutare. 


40. Guonam nodo. magiflratum in- 
nuunt aut judicem ? 


M agitatum veto aut judicem cum defignant , 
ἡ ap- 


56 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 

τῷ κυνὶ X, βασιλικὴν ςολὴν παρακειμένην ,» σχῆμα 
γυμνὸν * διότι ὥσπερ ὁ κύων, καθαΐπερ προεῖπον , εἰς 
τοὶ τῶν Je» εἴδωλα ὀξυωπεῖ, ἕτω καὶ 0 ἄρχων δε- 
καςὴς ὧν ἐν τοῖς παλαιοϊέροις χρόνοις, γυμνὸν ἐβεώ- 
ρει τὸν βασιλέα: διὸ Y, ἐπὶ τέτα προσπεριποιᾶσι τὴν 
βασιλικὴν φολήν. 


μα΄. πῶς σημαίνασι Trasodbogoy ; 


᾿Αφοφόρον δὲ σημαίνονϊες , φύλακα. οἰκίας ζω- 


γραφᾶσι, διο τὸ ὑπὸ τέτε φυλατίεσϑαι τὸ 


ἱερόν. 
7 eS 3 / [: 207 
μβ. πως εἐμφαιίνεσιν ὡροσκόπον 5 
Ροσκόπον δὲ δηλϑύῆες , ἀἄνῇρωπον ταὶς ὥρας ἐσθί- 
ofla. ζωγφαφᾶσιν" ἐχ ὅτι ταῖς ὥρας ἐσθίει ὁ 
3) , , 253 ε 
ἄνθρωπίθ’. εἰ γοὰρ δϑυναϊοὸν, «^X ἐπειδὴ αἱ τροφαὶ 
τοῖς ανθρώποις οἶπὸ τῶν ὡρῶν πορίζονται. 
; / es - ε 7 
ΜΎ. πῶς δηλδσιν οἰ γνείαν ; 


/ e t : e: 
Γνείαν δὲ yyeoieboylec , πῦρ X, ὕδωρ ζωγραφξ.- 
3 N e» Lnd 
σι" ἐπεὶ διοὶ τότων τῶν g0ry ei) mace καθαο- 


μὸς 


LIBER PRIMUS. P 


appingunt cani & regiam veítem , nudx figurx 
appofitam; propterea quod ut canis, quemadmo- 
dum fupra dixi , in deorum fimulacra acutiffimis 
intuetur oculis: fic & magiítratus , qui & judex 
erat, vetuflioribus temporibus nudum regem fpe-- 
&abat. Ac propterea regiam cani pratextam adji- 
ciunt, 


41. Quomodo franificant enn qmi facrum 
| pallium geftat ? 


; adn eum qui facrum geítat pallium , do- 
mus cullodem pingunt, quod ab eo facrum 
. cuftodiatur. | 


45. Quomodo eun qui borarum vatio- 
nem obfervat , exprimunt ? 


How infpe&orem demonfílrantes ; homi-- 
.& & nem pingunt horis vefcentem ; non quod ho- 
ras homo comedat (id enim haud quaquam fieri 
poteft) fed quod hominibus cibi ftatis horis paren- 


tur & apponantur. 


43. Quomodo puritatem inumuunt 


iub notantes, ignem & aquam pingunt, 
-- quod his elementis omnis luftratio fiat, at- 
| H que 


δ΄ — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 

μὸς ἐκ]ελεῖται. 

| μδ΄, πῶς αἰνίτ]οήϊαι ἀϑέμῆον, ἢ καὶ 
pc» 


Oéuiloy δὲ duxavles , ἢ x, a0» , ἰχϑὺν ζωγεα- 


d N N N / e» ftv ᾿ς 
φέσι; διαὶ τὸ τὴν τότων βρῶσιν μισεῖσϑαι 1, 
μεμιᾶσϑαι ἐν τοὺς ἱεροῖς. κενοποιὸν "yate ἰχϑὺς πᾶς 


X, ἀλληλοφαΐγον. 
i 7 “ / / 
με. πὼς yga.Q8oi copus 


Τόμα δὲ γράφοϊες , ὄφιν ζωγραφδσιν ' ἐπειδὴ 
Πρ ΡΥ ὀφις ὀδενὶ ἑτέρῳ τῶν Hei ἰσχύει » εἰ μὴ τῷ 
cou] μόνον. 


MS. πῶς ἀνδρεῖον uela σωφροσύνης : 


|^ pc δὲ perd) σωφροσύνης duXEilee , ταῦρον 
ὑγιᾷ φύσιν ἔγοδα ζωγεαφᾶσι. ϑεομαδικώ- 


τοῖον ye ὑπάρχει τὸ ζῶον xol μόριον * dee. ἅπαξ 


3 N € e N / / 
εἰς τήν ϑήλειαιν φύσιν καθεὶς τὸ ἑαυτϑ , 1, dicat πάσης 
D 2 : ) e: 
χινήσεως . σπερμοξολεῖ" ἐὰν δὲ "ole διαμάρτη τῆς 


; 2M “ e N02 
Φύσεως, κα εἰς ἕτερον τόπον τῇ cujua" τὴς βοὸς &- 


peiom 


LIBER PRIMUS κοὐ 
que expiatio. | | 


44. Quemadmodum latenter vem nefan- 
dam atque abominandam indicant ? 


Efarium autem innuentes, aut etiam abomi- 
nationem , pifcem pingunt, quod horum 
. efum, qui in facris verfantur , abhorreant atque 
 execrentur, Eft enim ejus nature pifcis omnis, 
utquz offenderit exhauriat , inque fuum ipfe genus 
Ízviat. 


45. Guomodo os pingunt ? 


« XS Fignificantes, ferpentem pingunt quoniam 
ferpens nullo alio membro valet, nifi ore. 


46. Quomodo fortem. frmul-& 


temperan Ícn ὃ 


E cum temperantia conjuncam in- 
 nuentes, taurum integra corporis conítitutio- 
me preditum pingunt. —Calidiffüimum enim eft 
huic animali membrum, ita ut femel eo in foeminz - 
vulvam immiffo , vel abíque ullo motu femen effa- 
tia. Quod fi quando a vulva νᾶσος aberrans, 
in aliam corporis partem membrum intenderit , 
H 2 turn 


60 . HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


eer TO αἰδοῖον , τοϊηνικαῦτα Τῇ j ὑπερξαλλέσῃ ἐγ)ο- 
γίᾳ τἠρώσκει τὴν θήλειαν. ἀλλὰ κὶ σώφρων ἐσὶ, did 
τὸ μηδέποϊς v8 9u^«O- ἐπιδαίνειν uela, τὴν σύλ.- 


Ala. 
μζ΄. πῶς ἀκοὴν; 
/ AA ^ 
pios δὲ y ea dboy]es » ταύρου ὠτίον ζωγραφξοιν. 
ἐπειδοὶν yate ἡ ϑήλεια ὀργῶσα πρὸς σύλληψιν 
D. e ᾽ D" NBD. 201 Ὁ AT 
ἡ, ὀργᾷ δὲ oU πλεῖον ἢ ἐφ᾽ ὥξας τρεῖς » τότε μυκᾶται 
7 2 “Ὁ / e» 
μέγιςον " ἐν αἷς μὴ παραγινομένα τῇ ταύρε-. συμ- 
/ e € ^ 
μύει τὴν Φύσιν » μέχρι τῆς ἑτέρας συνόδε " ὃ δὴ σπα- 
/ / "ifa, d NE e Reip nS / 
γίως yyiyelou . ἐκέει yog o ταῦ (Θ᾽ ἀπὸ TOAAS διαςή- 
A λὺνΡ e» N / 7 
μα’. συνιεὶς τὸ ὀργὰν, dt δρόμε παραγίνέϊαι 
3 ns το 7 Ν NU eS 7 
ἐν τῇ συνουσίᾳ τοῦτο μόνον παροὶ το ἕτερα. τῶν ζώ- 
ων ποιῶν. 


μη. πῶς αἰδοῖον ἀνδρὸς πολυγόνε : 
Ἰδοῖον δὲ ἀνδρὸς πολυγόνε δηλδγ)ες , τράγον ζω- 
γραφδσιν, Sxéri δὲ ταῦρον. ἐπειδὴ ἔτίΘ’ μὲν 


T n 3 / ' , r 
μέχεις ἃ ewasciO- you , εἰ βιξαζει: pat 9- δὲ 
ἐοδομαϊ. μεϊὰ τὴν γένεσιν γενόμεν:, ὀχεύει, ἀ- 


d yo- 


oo eo MNT. UNUM CNRPRRERRNSRREMEM 


LIBER PRIMU 5. όι: 


tum ejus immodica intentione vaccam vulnerat, 
Quin & temperans eft :. quippe cum nunquam 
poft conceptum vaccam ineat. 


47. Quomodo anditum ? 


Uditum autem demonfítrantes, tauri auricu- 

lam pingunt. Ubi enim concipiendi defi- 

derio exardet ac ftimulatur vacca (exardet autem 
non amplius quam per tres horas ) tunc vehementer 
mugit: quo tempore nifi taurus accefferit, ad ali- 
um ufque congreffum vas genitale claudit : quod 
. fane raro accidit. Audit enim protinus vel ex lon- 
ciffimo intervallo taurus , cumque eam intelligat 
venere excitari 7. mox accurrit: id quod foli huic 
ex omnibus animantibus , in congreffu peculiare 


eft. 


i Quomodo penem ΤῊΝ e femine 


o abundantis bominis : 2 


"T vero penem focundi hominis monítrantes , 
non jam taurum, fed hircum piogunt. llle 
enim antequam annum attigerit, coire non folet: 
"hic pen ftatim poft ortum diebus copgreditur, 
H 3 in- 


62 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


γόνον μὲν v, ἄσπορον αἀποχρινόμενίΘ’ σπέρμα; βιδά- 
Nd re Ὁ ") / 
ζει δὲ ὅμως πρῶτον τῶν ἀλλων ζώων. 


μθ΄. πῶς δυλᾶσιν ἀκαθαρσίαν : 


/ / “ 2) eS 
Καθαρσίαν δὲ *yeacpoiles , oguya. ζωγεαφϑσιν. 
, 2.00005 2 : ν, ev 7 2 
ἐπειδὴ em αἀνα]ολὴν ἐχομένης τὴς σελήνης » ἀ- 
᾿ 2 , e 3 3 e» 
τενίζων εἰς τὴν Üeov , κραυγὴν ποιεῖται » ἐκ εὐλογῶν 
, N , 2 γν D A. / 5 
αὐτὴν , ἐδὲ εὐφημῶν * σημεῖον δὲ τέτε ἐναργέςαϊον. 
Ὁ 2 ! € rc» 2 7] Ν 
τοις γαρ ἐμπεοσθίοις αὐτῷ σκέλεσιν οαἰὐνορυσσων τὴν 
e» e» cc D" N / c N 2 
γὴν » ζωγραφεῖ ἑαυτῷ τοὺς κόρας , ὥσπερεῖ αἴανακ- 
S L1 Ν ἡ , νῷ N τρίτον, umo mae / A 
TOV Y, μὴ ξελόμενθ» ἰδεὶν τὴν τῆς 388 ayaoNm . τὰ 
P) Σ ἕω NU ἃ mw € 1 E 5H em / 
δ' avra ποιεῖ 6 ἐπι τὰ nAis Seis aces ἀνοϊολῆς. dYo- 
(NAA Ὁ Ὁ eS 2 / / 
περ oi ἀρχαῖοι βασιλεῖς, T8 ὡροσκόπε σημαίνοι» 
» n , ὃ 3 ὶ e / 
οὐυτοῖς τὴν αἰνοϊολὴν . emualicowles τέτῳ τῷ (0, 
5 Aur t; / n , 
διο μέσα UTE , ὡς τινων γνωμιόνων , τὴν τῆς ayalo- 
e 2 7] , / , Xs c CER “ “ / 
λῆς ἀκρίδειαν ἐγνώριζον. dio x, oi ἱερεῖς TETO μόνον 
n) e 2 3 , E r 
τῶν π)ηνῶν , ἀσφεοάγιςον 60980 ἐπειδὴ αἰ]ιδιυκίοιν 
N νυν ἐῶν No» / N N VA 
TWO πρὸς TW) Soy €y'oy Φαίνεται. 9, yog xao. τὴν 
2 7 (e. T3 / 5 . € e» m 
ἐρημίαν. ὃ ἐὰν λάξηται ὑδοογωγᾷ τόπϑ - πιὸν τοῖς 
7, , / N ͵ ev cd ΤῊ 
χείλεσιν ἀναϊαεασσει 1 μιγνυει τῷ vd dy τὴν ὕλην. 
τοῖς 


LIBER PRIMUS. 65 


Ὁ) 


infecundum quidem & geniturz minime accom- 
modum Ííemen excernens. Prius tamen ac celerius 
cateris animantibus coit. 


49. Quomodo innuunt amnunditiam ? 


ΡΟ impurum. fceleftumque. notantes animum, 
Orygem pingunt, quoniam ad ortum acceden- 
te Luna , intentis in deam oculis profpiciens, vo- 
 eiferatur, non ei bene dicens , nec fauíta accla: 
matione gratulationeve profequens. ^ Cujus tei 
argumentum eft apertifimum, quod anterioribus 
. cruribus terram effodiens , fuas ipfius pupillas μα-. 
mi velut pingens defigit, quaft indignabunda, in- 
vitaque dex ortum afpiciens. Idem quoque in ex- 
ortu dei Solis inquam efficit. — Quapropter anti- 
qui reges, cum fibi ortum nunciaret horarum. ob- 

fervator, huic infidentes animali, per medium ip. 
fum vit Gnomones quofdam, ortus rationem ac 
tempus accurate certoque cognofcebant: unde & 
facerdotes folam hanc inter volucres non fignatam 
comedunt, quod fimultatem quandam cum dea 
exercere videatur. Etenim quemcunque in deler- 
to locum aquis fcatentem nàc&us fuerit, poftea- 
a biberit, labris turbat lutumque aquz cone 

| mi 


64 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


"m N Argis , N15 / £1 Au d. δὰ . 
τοὶς δὲ ποσὶν εἰς auTO ἐπιπέμπει κόνιν y πρὸς TO μηδε- 
€ / es 2558604 ῳ Ν 
yi ἑτέρῳ ζώῳ., TETo πότιμον ὑπάρξαι. ἕτω πονηροὶ v. 


ἀπεχϑὴς κἡὶ τῇ 0gvyy G^ ἐνομίσϑη φύσις. ἐδὲ ydg ἐδὲ 

τῶτο καθῆκον ἐργαίζειαι, τὴς ϑεξ αὐτῆς παΐν)α γεννώ- 

enc, αυξανέσης ὅσα καϊοὶ τὸν κόσμον ἐςὶ χρήσιμα. 

γ. πῶς ἀφανισμόν ; 

Φανισμὸν δὲ δηλξίϊες, μῦν Coyeo b8cw , ἐπει- 

δὴ mola. ἐσθίων. μιαίνει Y οὐχ ensor . τῷ eol 

δὲ σημείῳ χοῶν)αι Y, κρίσιν ϑέλον!ες γεάψαι.. πολ- 

λῶν yap. 1, διαφόρων ἀξίων κειμένων , ὁ μῦς τὸν xat 

θαρώταϊον ἀυτῶν ἐκλεξαίμενθ: ἐσϑίοι.. διὸ χὰ τῶν ate- 
τοχόπων χρίσις ἐν τοῖς μυσὶ γίνέϊαι. | 


7 es 3 
να. πῶς ἱταμότηϊα s 
/ v [a- es nd ψ 
ταμότηϊα δὲ δυλᾶντες, μῆαν ζωγραφδσιν , ἥτις 
συνεχῶς ἐχξαλλομένη , δὲν Wrloy παραγίνεται. 
/ e [2] ἴω 
νβ. πῶς γνῶσιν ζωγραφϑσι; 


Nàcw δὲ γροίφοϊϊες , μύομηκα. ζωγραφδξσιν. ὃ 
yd & ἀσφαλῶς κρύψη ἀνθρωπθ’ ὅτ᾽ γι- 
τς ψῷς- 


pL——— νὰ ὴν ΨΥ ον» 


—————P—" ΝΙΝ 


(OBIPRBRERO PRIMUS. 65 
mifcet ,.. ac.pedibus:in eaní pulverem conjicit: id. Ὁ 
que , . ut. nulli alit animanti-aqua fit ad potum ido. 
nea. Adeo prava ac infefta putatur Orygis natu- 
xa. Nam ne hoc quidem officium dez prxítat, 
quum ipía omnia, quz toto orbe funt utilia, gig- 
nat, augeat, ac vegetet. 


go. Quomodo fülyver fionem “40 iuteritum ὃ 


| ris fignificantes, murem pingunt. Hic e- 
. «. nim omnia corrodens inquinat, & inutilia facit. 
.. Eodem vero & figno utuntur, ut judicium defig- 
τ nent. Multis fiquidem variisque appofitis panibus , 
mus puriffimum atque optimum delectu habito ro- 
dit. Propterea & piítorum judicium ex muribus 
fumitur. | 


$1. Owomodo impudentiam ? 


| | bos ugibie pl notantes, mufcam pingunt: quod 
hxc etfi crebrius abacta, nihilominus accedat. 


5.5, Quomodo cognitionem pingunt? 
(Cj 8gnionen piagegte: , formicam pingunt. Si 


quid enim homo tuto occultarit , hxc cog- 
js : nd: 


66 —— HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


T E - 9 KU T A, , b ASA TET WO. 
νώσκει" & μόνον δὲν» ἀλλο Y, ὅτι» παρὰ τὰ ετερα 


τῶν ζώων, εἰς χειμῶνα goi oue" ἑαυῷ τροφεὶς ᾿ 
8 δια μαξ)ανει τῇ τόπξ; AN ἀήῆαις O- εἰς ἀυτὸν 


παραγίνεϊαι. 
Vy. πῶς υἱὸν ζωγραφἕσιν; 


Ioy δὲ βελόμενοι γράψαι .χηναλώπεχα ζωγεα- 
d8ci. τῶτο yag τὸ ζῶον φιλόϊεκνώταϊον ὑπάρχει- 


D N / / 3 ἴω Ν m ; 
κἀν γοὶρ διώκηταί ποὶς εἰς τὸ συλληφϑῆναι σὺν τοὶς 


"wf. e/ NITE 3 e 2 / 

τέχνοις «ὅτε. πατὴρ X, ἡ μήτηρ auTS αἀυθαιρέτως δὲ- 
/ € Ὁ DE D t Li D 

δόασιν ἑαυτὲὶς τοῖς κυνηγοῖς» ὅπως τοὶ τέκνα διασωθῇ: 


δὲ ὕνπερ αἰτίαν τοὺς ΑἰγυπΊίοις ἔδοξε σεξαζειν τὸ 


ζῶον. 
νδ΄. πῶς ἄνεν; 


Ελεκᾶνα. δὲ γοάφονιες., ἀνὲν τὲ ἤδη 1, ἀφρονα 
σημαίνεσιν. ἐπειδὴ δυνάμενθ: ἐν τοὶς ὑψηλο- 

τέρβοις τόποις καϊαϊϑεσϑαι τοὶ ἑαυτῇ ὠὸὼ. ὥσπερ κα 
τοὶ λοιποὶ τῶν πέϊεινῶν , τᾶτο εἰ ποιεῖ" ἀλλο ya X 
αἰνορύξ Eae γῆν » ἐκεῖ κατατίϑεϊαι ταὶ γεννώμενα. ὅπερ 
ἐπιγνόντες ἀνθρωποι,, τῷ τόπῳ βοὸς ἀφόδευμα ξηρὸν 
πε- 


"—————OT υπνυσν & née 


LIBER PRIMU SS. 67 


nofcit. Nec hoc folum nomine, fed & quod pra. 
ter cztera animantia fibi in hyemem cibos conge. 
rens, non aberrat ἃ loco ubi condidit, fed absque 
ullo errore ad ipfum pervenit. 


53. Quomodo filium 
fngunt ? 


Ilium volentes fignificare, vulpanferem pingunt. - 
| E Hoc enim animal maxime amans eít liberorum. 
Si quando enim ipfum venator fimul cum parvulis 
.. perfequatür, eo usqueut capiatur, & pater & ma- 
ter ultro fe venatoribus dedunt, utíerventur parvu- 
li. Quam ob caufam /Egyptiis placuit in hujus rei 
fignificationem hoc affumere animal. - | 


$4. Quomodo amentem? 


: preuus autem pingentes, amentem fimul ac 

imprudentem fignificant. Cum enim czterarum 
volucrum mote pofht ia locis editioribus ova repo- 
— mere, id non facit: quin potius defoffa terra, illic 
. pullos collocat. Quod ubi deprehenderint. homi- 
nes , locum illum arido bovis ftercore circumlinunt , 
12 I: 32 cui 


; - f 
68 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
, P LN e € / JZ. oo " : 
περήιθέασιν, 6 w, πῦρ ὑποδάλλεσι" ϑεασοίμεν- δὲ ὁ 
n wo3N/ Dy uon - 
πελέχᾶν TOY καπνὸν , τοῖς ἰδίοις π]εροὶς βελόμεν» a- 
ps NAM. Ju 3 m5 4)1. S SN / Mw 
roc Geo cu τὸ 70e , ex τῶν evoulliov κα]οὶ τὴν κίνησιν ἐξ- 
/ J i Θὰ τε / abs: -“ 4 
darle duro: ὑφ᾽ ὁ κατακαιὸμενίδ» τὰ ἑαυτῇ πη]εροὶ, 
2 7 Ὁ “Ὁ / γ ἃ x2» 
εὐσυλληπτότερί᾽ τοῖς κυνηγοῖς γίνεται. dy ἣν αἰτίαν 
3 , 3 r LAM - / 2 2 € 
ex ἐνομίσθη ἐσθίειν τοὺς ἱερέας αὐτὸν , ἐπειδὴ aza£a-. 
πλῶς ὑπὲρ τέκνων ποιεῖται τὸν οἰγῶνα: Αἰγυπτίων 
e ico TP / y e 
- δὲ οἱ λοιποὶ ἐσθίεσι, λέγοντες, . ὅτι μὴ. κατοὶ νὰν τὴν 
μάχην. ὥσπερ οἱ χηναλωπεκες 5 αλλα κατα εὐνοίαν 
0 πελεκαὶν ποιεῖται. 


/ ΩΝ 3 7 ^o on 
γε. πῶς εὐχαριςίαν δηλδσι; 


γχαριςίαν γράφοϊες, κεκέφαν ζωγραφδσι" 
διότι T8 T0 μόνον τῶν ἀλόγων ζώων ἐπειδὰν ὑπὸ 
τῶν γονέων ἐκτραφῇ ; γυράσασιν αὐτοῖς τὴν αὐτὴν 
ἀδαποδίδωσι χάριν. ἐν ᾧ "yag ὑπ᾿ ἀντῶν ἐξέϊράφυ 
τόπῳ , γεοσσιαᾶν etilois 7 ποιήσας. τίλλει αὐτῶν τοὶ ; 7zi]e- 
£o, τροφάς τε χορηγεῖ.» μέχεις ἕ ηϊεξοφυήσαϊιες οἱ 
“γονεῖς ; βουθεῖν ἑαύϊοὶς δυνηβῶσιν.. ὅθεν 1, τῶν ϑείων 
σκήπτρων χεκέφα πρόϊίμησίς ἐ $9 


, 
ye . 


p 
Ἢ 


LEBER PRIMUS". 4 
cui & ignem fubjiciunt. Pelicanus autem confpecto 
fumo, dum pennis füis ignem vult extinguere, e 
contrario earum agitatione accendit. Quo cum con- 
flagrent-ejus ale, facile ab aucupibus capitur. 
Quam ob caufam non coníentaneum .exiftimarunt 
eo veíci- facerdotes, cum omnino pro liberis in di- 


Ícrimen fefe conjiciat. Multi ramen ex ZEgyptiis , 


eo vefcuntur, ut qui eum dicant non judicio ac 
prudentia quadam , ut vulpanferes, fed benevolen. 


-tia duntaxat & mira in fobolem pietate certamen 


hoc fufcipere. 


55. Quomodo gratum indicant 
ἐπε annum 2 ἡ 


e 


—(Ratum indicantes animum, Cucupham pin- 
| gunt, propterea quod folum hoc ex mutis a- 
nimantibus, pofteaquam ab ipfis educatum fuerit ,. 
iifdem fenio confectis parem refert gratiam. — Quo 
enim loco ab ipfis enutrita eft, eodem nidum ip- 
fis extruit, pennis eorim evulfis, cibumque fub- 
miniftrat,' donec renatis pluris parentes fibi ipfi 
opem ferre queant. ^ Unde & divinorum fceptro- 
rum Cucupha infigne atque ornamentum apud eos 
effe folet. 


70  HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
yg. πῶς ἀδικον, X, ἀχάριςον ; 


Δικον δὲ καὶ ἐχοίριφξον, ἱπποποϊοίμε ὀὄγυχας δύο, 


κατω (λέπονϊας , γραφεσιν. ὅτ» yag ἐν ἡ-᾿ 


/ 4 / N / / / 
λικέο, γενόμενίθ’ » πειράζει TOV πατέρα » πότερόν πο- 
, 7 5 δον ὃ) X uL 
τε ἰσχύει μαχόμεν(θ- πρὸς αὐτόν. . Y, £0 μὲν ὁ πα- 
3 / / ὃ es / fa 
τὴρ ἐχχωρήσῃ, τόπον αὐτῷ μερίσας , iT πρὸς τὴν 
€ e» / P] e 050 [o "o , 
ἑαυ] μη]έρα ἐπίγαμον ἥκει, x, ἐξ τᾶτον ζῆν εἰ δὲ 
N32 / » Q4] c9 / N N / 
μὴ ἐπιτρέψειεν aula ποιήσασϑαι πρὸς τὴν μήϊέρα 


γάμον, ἀναιρεῖ αὐϊον , οἰνδρειότερίθ» v, ἀκμλαιότερίΘ». 


ὑπάρχων. εἰς δὲ τὸ xaldralov nep ὀνυχας δύο iz- 
ποπόϊοίμε ὅπως οἱ ἄνθρωποι τῶτο ὁρῶνες » x; τὸν πε- 
εἰ Gur λόγον ἐπιγινώσκογῆες . 76 ροϑυμότεροι εἰς εὐ- 
ἐργεσίαν U7TOLE 0. 


VC. πῶς ἀχάριφξον πρὸς τὲς ἑαύϊξ 
εὐεργέτας; 
uA ero X; μούχιμον τοῖς ἑαυτξ εὐεργέταις ση- 
μαίνονϊες,, περιςεροὶν ζωγοαφϑσιν. ὁ ydp ἀρ- 
cw ἰσιχυρότερίΘ: γενόμενί(θ’. διώκει τὸν ἑαυξ παΐέ- 
ρα οἰπὸ τῆς μητρὸς » X ὅτως αὐτὴ πρὸς γοίμον μίσγε- 
ται" 


i; (LIBER PRIMUS. E 


$6. Guomodo: injafm C» ia- 


gratum ? 


Tota vero atque ingratum, geminos equi 
fluviatlis ungues deorfum vergentes pingunt. 
Hic enim cum ad ztatis florem pervenerit, cum 
patre pugnans periculum facit, an przpolleat. Et 
fi quidem pater cefferit, locum ei affignans, ipfe 
cum fua ipfius matre connubium contrahit , δὲ 
eum finit vivere. Quod fi non permittat pater 
. eum matri jungi, ipfum, cum fortior fit ac robu- 
fior, interimit. —Caterum ideo geminos ejus un- 
gues deorfum maxime inflexos pingunt, ut qui 
. hocvident homines, hujusque caufam intelligunt , 
ad beneficentiam procliviores fint. 


$7. Quomodo ingratum in bene de 
fe meritos 2 


pos ac infeítum iis a quibus beneficio af- 
fe&us eft fignificantes, columbam . pingunt. 
i Mas enim ubi robuftior evaferit ; ex coníortio 
; matris 'patrem expellit; itaque ei connubio jungi- 

τ 'tut, 


74 — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
vou . καβαρὸν δὲ τῶτὸ τὸ ζῶον ὑπάφχειν δοκεῖ" ἐπειδὴ 
ὅσης λοιμώδες κα]αφαίσεως , Y, παντὸς ἐμ ψύχαε τε 


καὶ ἀψύχε νοσωδῶς δεοϊιθεμένε , τὲς ἐσθίοίας τοῦ-- 


TO μόνον » € μεταλαμδθάνει τὴς τοιαύτης κακίας. διό- 
περ xol] ἐκεῖνον τὸν καιρὸν , ἐδὲν ἕτερον τῷ βασιλεῖ ἐν 
τροφῆς. μέρει παραΐίϑεται. » &i μὴ μόνον πέριςεροί. τὸ 
δὲ αὐτὸ 2 τοῖς ἐν οἰγνείαις 801, did τὸ ὑπηρξϊεῖσθαι 
τοῖς ϑεοῖς.. ἱσορεῖται δὲ ; ὅτι καὶ χολὴν ἔχει τῶτο τὸ 


ζῶον. 


ἷ di | es x s / ,ὔ ἢ 
γῆ. πῶς τὸ ἀδύνατον γενέσϑαι; 


Δύναῖον δὲ γενέσϑαι σημαίνοϊες., πόδας αἰνϑρώ-. 


758 ἐν ὕϑδαῖι περιπαϊξγτας ζωγραφὅσμ" ἢ Ἢ 
ἄλλως βελόμενοι τὸ ἀὐ]ὸ σημαίνειν , ἀκέφωλον ἀν- 
ϑόωπον περιπατϑήα ζωγραφδσιν. ἀδύναϊα. δὲ αἰμ- 
φότερα ὑπάρχοντα» εὐλόγως εἰς τοῦτο παρειλή- 
φασι. | | 


W. πῶς βασιλέα κάκιςον ; 


Χ 


Ασιλέα δὲ κάκιξον δηλξντες H ὄφιν ζωγραφᾶ- 
σι κοσμοειδὼς € ἐσχηματισμένον» ὃ τὴν ϑραν ἐν 


rx 


70 


5. 


? 
o RT Mese o- ME TENE CNN CTI 


! 
LE 
B. 
"n 
^ 

, 


LIBER PRIMUS 73 


tur. Puruüm autem hoc animal effe videtur, Si. 
quidem cum aéris conítitutio peftilens eft, omnia. 
que tam animata, quam inanimata , ea afficiuntur , 
quotquot hoc vefcuntur animali, foli ab hac lue 
immunes fervantur. Ideoque eo tempore regi in 
cibo fumendo nihil aliud prxter columbas apponi- 
tur, idemque iis, qui quod Diis miniftrent puri 
cafílique permanent. Traditur & hoc animal felle 
carere. | | 


ἐλ: Quomodo id. quod. fieri non 
ES poteft ὃ 


dae fieri nequeat, pedes hominis in aqua ob. 


ambulantes pingunt. Atque aliter idem fig- 
nificare volentes, hominem abíque capite gradien- 
tem pingunt: quorum utrumque cum ex eorum 
numero fit, quz fieri non poffint, merito ad hoc 


-— jnnuendum fumta funt. 


59. Owuomodo regem. pe[mum? 
RE autem peffimum fignificantes, anguem 


pingunt in orbis figuram, cujus caudam ori 
| admo- 


74 . HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 

τῷ ςόμαῖι ποιδσι" τὸ δὲ ὀνομα T8 βασιλέως ἐν μέσῳ 
τῷ εἱλίγ μα), γεάφεσιν., αἰνιϊόμενοι γοάφειν , τὸν 
βασιλέα. τὸ κόσμε κρατεῖν. τὸ δὲ ὄνομα. τῇ ὄφεως. 
παρ Αἰγυπήίοις esi μεισί. 


E. πῶς βασιλέα. φύλακα: 
Τέρως δὲ βασιλέα φύλακα δηλέντες , τὸν μὲν 
» 2 7 ἴω 5 N N e 23 / 
ὄφιν ἐγρηγορότα ζωγεαφᾶσιν" ἀντὶ δὲ τῇ ὀνό- 
μα. τὲ βασιλέως, φύλακα ζωγοαφϑσιν. ὅτ᾽ 
y&e φύλαξ ἐςὶ τῷ παντὸς κόσμξ. Y) ἑκοίφσοτε τὸν 
βασιλέα, ἐπεγφήγορον εἰναι.. 
Ed. πῶς μηνύδσι κοσμοκοάτορα s 
Αλιν δὲ τὸν βασιλέα κοσμοχράτορα, γομὶζον- 
Tég X μηνύοντες , αὐτὸν μὲν ὄφιν ζωγραφἔ- 
CIV ἐν μέσῳ δὲ αὐτῷ. οἶκον μέγαν δεικνύεσιν εὐ- 
/ € 5» 3 5 (m 
λόγως. ὁ "ydg βασίλει(δ’ oix", Tap αὐτξ - - 
ἐν τῷ κόσμῳ. 


ξβ΄. πῶς λαὸν πειϑήνιον βασιλεῖ ; 


Δὸν πρὸς βασιλέα πειϑήνιον δηλᾶντες » μέλισ-- — 


σαν ζωγραφᾶσι. κα γοὶρ μόνον τῶν aA 


ζώων. 


| 
| 
| 


——————————ÉÉÁHÉ' ονΝ 


Wim oos cU US TEMERE 


LIBER PRIMUS 7; 
admovent , nomen vero regis in media revolutio. . 
ne Ícribunt, obícure innuentes fe regem pingere 
orbi imperitantem. Porro angui apud /Egyptios 
nomen eft Meifi. 2 


60, Owuomodo regem cuftodem? 


Liter quoque regem cuftodem fignantes , -an- 

guem quidem vigilantem pingunt, fed pro 

regis nomine cufítodem adnectunt. Hic enim to- 

tius orbis cuftos eft. Itaque regem affidue vigi- 
lantem efle oportere. : 


61. Owuomodo mundi uotant do- 
minum Ὁ 


| Uríus regem orbis moderatorem exiftimantes , 
| R & indicantes, ipfum quidem anguem pin- 
. gunt, fed in ejus medio magnam domum effingunt 
.  &c reprafentant: nec fane abíque ratione. Regia 
. enim domus quz ab eo regitur in mundo eft. 


62. Quomodo populum vegi mo- 
vigerum ὃ 


[ Ea principalibus juffis obfequentem innuen- 
tes,apem pingunt. Sole enim ha ex omni ani- 
Eee 2 man- 


76 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


n / »/ “ Ν ^ eS D" 
ζώων, βασιλέα ἔχει. ὦ TO λοιπὸν τῶν μελισσῶν 


eJ. [a e 5) [ 
ἕπεται mu» , καβὸ κὶ oi ἀνϑοωποι πείϑονται βα- 


Ὁ »f 3 d e» , 
σιλεῖ. ailovrau δὲ ἐκ τῆς T8 M&ATÓ- - - - 
3 eS es e / / 
ἐκ τῆς τῷ κέντρα TB (M8 δυνάμεως - - - 
c OM y N DN 
χρηςὸν aquo, i, εὐτονον εἰναι πρὸς - 3, δηοίκησιν, 


/ Lori / / / : es 
Ey. πῶς βασιλέα μέρος κόσμδ κρατϑύα; 


Π Ασιλέα δὲ 8 τῇ παντὸς κοσμδ κρατῶντα . μέ- 

esc δὲ, βαλόμενοι σημῆναι , ἡμίτομον ὄφιν ζω- 
γεαφξἔσι δηλξντες τὸν μὲν βασιλέα dia, v8 (uw 
ἡμίτομον δὲ, ὅτι S τὸ παντὸς κόσμε. 


Ed. πῶς παντοκράτορα : 


[/ 5 e es 7 i 
᾿Αντοχράτορα de ἐκ τῆς v8 ζωξ τελειώσεως ση- 


i € 9) 
μαίνεσι, πάλιν τὸν ὁλόκληρον ὀφιν ζωγεα- 


id € 3 3 “ [a N / v 
Φοῦντες. οὕτω παρ᾿ αὐτοῖς τοῦ παντὸς κόσμε TO 


διῆκον ἐςσὶ πνεῦμα. 
£c. πῶς γναφέα:; 
Ναφέα dé δηλοῦντες, δύο πόδας αἰνθρώπϑ ἐν 
ὕδα), ζωγραφοῦσι. τοῦτο δὲ ἀπὸ τῆς 8 ἑομοῦ 
| | ὁμοιό- 


- 


LIBER PRIMUS 77 


mantium genere regem habent , quem reliqua 
apum multitudo fequatur, cuique, non fecus ac 
vulgus regi , obtemperet. Innuunt autem obícu. 
re , tum ex mellis infigni utilitate , tum ex vi 
quam in aculeo habet hoc animal , utilem fimul 
ac potentem effe ad res gerendas regem. 


63. Quomodo regem parta orbis imperautem ? 


H v non toti orbi , fed parti duntaxat 

ἊΝ imperantem volentes figuificare , anguem di- 
midiatum pingunt: regem quidem per ipfum ani- 

mal; non toti vero orbi imperantem , ex eo quod 
dimidiatus fit, defignantes. 


E 


64. Quomodo late rerum potientem? 


( )Msm autem moderatorem ex ejusdem ani- 
malis perfe&ione fignificant , . rurfum inte- 
|. grum pingentes anguem. — Sic & apud eos fpiritus 
eft, qui per univerfum orbem permeat. 


65. Quomodo fullonem ? 


| q7Ullonem indicantes , geminos hominis pedes 
in aqua pingunt: id quod ex Mercurii fimili- 
K 3 tu- 


78 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
ὁμοιότη Ὁ’ δηλοῦσι. 


Eg. πῶς μῆνα; 


/ Lu e | 
ἬἭνα δὲ ypeicpoflez , σελήνης σχῆμα s καϑὸ καὶ 
3) 5) 5 € , 
πρόκειται , ἔχον εἴκοσι γχ OXTÜ) ἡμέρας ἰση- 
μερινοὶς μόνας, ἐξ εἰκοσήεσσοαφων ὡρῶν τὴς ἡμέρας 
c / Moo Δ Ὁ X 3 /,I. i 
ὑπαρχούσης ζωγοαφοῦσι. καϑ' οἰς Y, ἀνατέλλει" 
Ι Dy n) 3 / 3 
ταῖς δὲ λοιπαῖς δύο, ἐν δύσει ἐςὶ. 


ru Ὁ D ^ / 
EC. mc ἀφπαγα; ἢ πολύγονον : 
ἢ μαινόμενον ; 
; ; 1 Li3 
N ? ? 
Ῥπαγα δὲ. ἢ πολύγονον, ἢ μαινόμενον βελο- 
μένοι σημῆναι» χροκόδερλον ζωγεαφξσι: du. 
TO, πολύγονον γ5Σ πολύτεκνον ὑπάρχειν κὶ μαινό- 
3 N N Ὥ / N J 2 / 
μένον. ἐπὰν γοὶρ ὁ παῖσαι Ti (Og NO uev". ἀποϊύχη- 
Ν 2 € ες : 
ϑυμωθεὶς, x49 αὖτ μαίνεται. 


En. πῶς αναϊολην ; 


Νατολὴν δὲ λέγοϊες, dvo ὀφθαλμες κροκοδεί- 
Au ζωγραφξσιν. ἐπειδήπερ παϑ)ὸς σώματ᾽ 


(o2 


ig 


| 
ἢ 

1 

j 


LIBER PRIMUS 79 


tudine indicant. 
66. Comodo men[ein? 


Enfem autem exprimentes, Lunz figuram 
.V À. eodem qui fupra expofitus eft habitu, pin- 
gunt: complectentem octo & viginti dies zquino- 
&iales duntaxat , die ex viginti quatuor horis 
conítituto , quibus & exoritur in noftro apparens 
hemifphzrio: reliquis vero duobus in occafu eft. 


67. Quomodo rapacem, fecundum , 

aut furentem ? ? 
JEterum , rapacem, foecundum, aut infanum 
volentes innuere, Crocodilum pingunt: quod 
foecundum maxime fit hoc animal, multofque li- 
beros procreet, infuper & crebro in furorem aga- 
tur. Ubi enim ab expetita preda exciderit, indi. 

gnabundus in fe ipfe furit. | 


68. Ouomodo ortum? 
yen oftendentes, geminos Crocodili ocvlos 


pingunt: quoniam oculi huic animali veluti 
| ex 


2o HORAPOLLINIS HIEROGLYPH.- 


ζώα οἱ ὀφϑαλμοὶ ἐκ T8 βυϑὲ ἀναφαίνονται. 
£9/. πῶς δύσιν; 


γσιν δὲ λέγοϊες , κροκόδειλον xexvdpora. ζω- 
Ὁ 2 : - 
yea8ci αὐτότοκον "ydg καὶ κατωφερὲς τὸ 


ζῶον. 


ó. πὼς σκιαζασι σκότῷ»; 


Kor» δὲ λέγοντες » κροκοδείλε spo» ζωγρα- 
ον ; 5 Α 5 »/ , 5 ; N ; Ν 
Qüciw: ἐπειδὴ sx ἀλλως εἰς ἀφανισμὸν x, 
ἀπώλειαν Φέρει ὁ xgoxód NO" ἃ ἐὰν λαΐζηται ζώε, 
» e» € e € r9 ») 
εἰ μὴ τὴ ἐρᾷ τῇ ἑαυτῇ διαπληκτίσας ἄτοπον πα- 
/ t) ( e € (2 
ρασκχευοίσει. ἐν τότῳ γὰρ τῷ μέρει καὶ TS κροκοδεί- 
3 Ν N 2 / € / ς [aj Αδαρ 
AS ἰσχὺς X, ανδρεία ὑπάθχει. ἱκανῶν δὲ X, ἀλλλὼν 
ὑπαρχόντων σημείων; ἐν τῇ τῶν χροκοδείλων ᾧφύ- 
σει. auTO ex τοὶ δόξανϊ)α ἐν τῷ πρώτῳ συγγεοαίμ. 
poli εἰπεῖν. 


ins 
TAA O* S mus. βιβλίς. 


Q P A- 


2EbTBRBR PRIMU.:S. $1 


ex imo corpore emergunt. 
69. Quomodo occafum? 


AT occafum fignantes , Crocodilum inflexum ac 
cernuum pingunt. Ad partum enim facile, 
& ad Miet maxime proclive eft hoc animal. 


7o. Quomodo ΠΣ Adumbrant » 


pow Edd. fignificantes , Crocodili caudam 
pingunt. Neque enim aliter ad exitium & 
internecionem perducit Crocodilus quodcunque 
apprehenderit animal, nifi cauda prius cxíum, 
invalidum reddiderit. Namque in hac corporis 
parte precipua εἰς Crocodili vis ac robur. .Cx- 
terum cum quamplurima alia in. Crocodilorum 
natura figna comperiantur, hzc quz in primum 
librum conferre vifum eft, nunc fatis erunt. 


Finis prioris lbrz . 


EB vos HO- 


OPAIIOAAONOX 


INE ISA DO 


THE TON ΠΑΡ᾽ AITTITIOIX IEPOTATO9IKON 
TPAMMATQON EPMHNEIAZ, BIBAION 
AETTEPON. 


la δὲ τῆς δευτέρας πραγματείας, περὶ τῶν 
λοιπῶν τὸν λόγον ὑγιὴ σοι παρξαφήσομαι" αἱ 
δὲ :, ἐξ ἄλλων αὐιγεάφων,, Sx ἐχούϊα wd. ἐξή- 
yyncW , ανοαιγκαίως ὑπέταξα. 


α΄. Τί ἀςέρα "yedipoiles δηλξσιν s 


Στὴρ mag Aiyvüls γραφόμεν», ποτὲ μέν᾽ 


ϑεὸν σημαίνει; ποτὲ δὲ δείλην, zal δὲ νύκ- 
τα, ποτὲ δὲ “χρόνον, ποτὲ δὲ ψυχὴν ἀνθρώπου 
ἀῤῥεν-. 
β΄. Τί ἀετξ νεοσσὸν:; 
Αἱ aeT8 νεοσσῶν αἰῤῥενογόνον jo κυχλωηδὸν ση- 
μαίνει. ἢ σπέρμα. aS eus. 


p^" w-—— ———————Á— 


, 
| 


Bde met x NÉS, 


- 


HORAPOLLINIS 
SNIIIAMG. 


" DESACRARUM APUD /EGYPTIOS IN- 


SCULPTARUM LITERARUM 
INTERPRETATIONE, | 
LIBER SECUNDUS, 


(^ Ecundo autem volumine reliquorum tibi veram 
S idoneamque in medium afferam rationem: quz 

. & cum ab aliis autoribus nequaquam fint expofita, 
— neceffario fubjungenda cenfui. | 


| 1. Quid flellam pingentes , ianuunt ὃ 


Epica /Egyptiis ftella nunc deum fignificat, 

nunc crepufculum, nunc noctem, nunc ve- 

ro tempus , interdum etiam hominis mafculi ani- 
mam. | : 


2. Owid- aquile. pullum ? 


ET aquile pullus mafculum , & otbiculatum 
quippiam vel femen hominis connotat. 


Td, a 3. Quid 


$4 — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
γ΄. Τί δύο πόδας συνηγμένες x; βεξζηκότας ; 
γὸ πόδες συνηγμένοι χὶ (ῥεξηκότες, δρόμον ἡ- 
λί τὸν ἐν ταῖς χειμερίαις τροπαῖς σημαίνεσι. 
eo ἀνθρώπω καρδίαν Qatevy[G- 
ἠρτημένην ; 
᾿νΝϑρώπε καρδία. Quevy y (G^ vernum , dya- 
38 ἀνϑρώπε sona σημαίνει. 
é. πῶς bi coa φόμα: 
OMU ein δυλᾶσιν ἀνθοώπε χεῖρες ζωγρα- 
Φέμεναι:» ἡ μὲν ὅπλον χρατξσα- ἡ δὲ τόξον. 


ἘΠ Ti δάκτυλον 5 


A wspins σόμαχον δηλοὶ δάκτυλ". 


/ )N YN N / 
C. Τί αἰδοῖον χειρὶ κρατέμενον s 


.Idoiov χειρὶ IAS He T Md δυλοῖ a- 
ϑρώπε. ; 


e 


4. σῶς 


P ewm tl Le ΟΝ ur 


EDAEBGSISECUNIDIUS! s$ 


3. Quid geminos pedes junclos ac. flautes? 


Colo pedes fimul compacti ac firmati, Solis 
curfum cum in folítitio eft hyberno, fignifi- 


cant. 


4. Quid bominis cor faucibus 
appen[um 2 — 


Ominis cor faucibus τ ρθαϊηιοι boni viri OS. 
] | Dm y : 


» Quomodo belli aciem, ac frontem cxer- 
etus ad. prelium infirachi» 


Elli aciem indicant hominis depi&x manus, 
hac Tur Ícutum, illavero arcum tenens, 


Quid digitum ? 
«bids ftemachum demonftrat digitus. 
Ἢ Quid pudeadum mann compre[]um ὃ 


|Enis manu cohibitus ac te&us, continentiam 
. hominis innuit. 
Lj g. Quo- 


86 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
ἡ, πῶς νόσον dyAgcW; 


Aso δὲ ἀνεμώνης , νόσον ονθοώπε σημαίνε;. 


9΄. πῶς ὀσφὺν ἀνϑοώπε ; 


Σφυὺν, ἢ φάσιν ἀνϑοώπα βελόμενοι ζἕωγεα.-. 


fv x "Ὁ 3 e: , 
Φεῖν, TO νωτιαῖον ὁςσοῦν γράφομεν. τινὲς γοὶρ 
/ N / , e / 
λέγεσι TO σπέρμα. ἐκεῖθεν φέρεσθαι. ; 


/ es N Ν 5 / js 
ί. πῶς διαμονὴν w, ἀσφάλειαν σημαίνεσιν s 


ΡτυγίθΘ’ ὁφέον ζωγραφείμενον , διαμονὴν καὶ 


ἀσφάλειαν cupo διότι δυσπαϑές ἐς, τὸ 


|f / 5 / 
τῷ ζώξ ὀςέον. 
7 n2 e / j 
t. πῶς OJLOVOLOU 5 


ΑΙνόρωπα δύο δεξιέμενοι, ὁμόνοιαν Prim. 


ιβ΄. πῶς ὀχλον:; 


A eene Xo uz ATJA£VÓ , X, τοξεύων, ὄχλον 


σημαίνει. 
ιγ΄. 


dudo M ea f mac 


LIBER SECUNDUS 83 
8. Quomodo morbum fisnificani ? 
Lores autem Anemones , iir m hominis fi 
 gnificant. 
9. Quomodo lumbum bominis ? 


Umbum, aut ftatum conftitutionemque homi- 
| nis volentes notare, os fpinze dorfi pingimus. 
dei enim qui dicant, hinc femen defluere. - 


o. Owomodo permanens aliquid C9 ta- 
tum figmficant δ 


( 'Ormnici os pictum, ftabile ac tutum quippi- 
am indicat, quod difficile hujus animalis os 
afficiatur ac patiatur quicquam. 


τ. Quomodo concordiam 3 


pue homines , magiítratus ornati infi goibneg ; 
: concordiam innuunt. | 


12. Quomodo turbam ac tumultum? 


| ARS homo agittasque jacalans, tumultam 
fignificat. 


13. 


98 . HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
ry. πῶς ἀναμέτξησιν; 


Δνϑεώπο δακ)υλΘ-., ἀναμέτρησιν σημαίνει. 


n2 Her »J 
id. πῶς γυναῖκα. ἔγγυον 5 


"Ὁ 5 i / nd ε à 
Ἰναικα ἔγγυον βδλομενοι δηλῶσαι ἡλίιξ χύ- 
: N Sca nun Nine uw / / 
χλον σὺν ἀσέρι Mero, ἡλία diaxa , δίχα τε- 
7] " A 
τμημένα 5 σημαίνεσιν. | 


4 es 5) 
4Ε. πῶς ἄνεμον : 


Hy ἀνατολὴν ἱέραξ ἐπὶ μετεώρε ϑέων., αἶνέ- 
7 ST PON ») c7 E 
pas σημαίνει. Er, ἄλλως, ἱέραξ. διατέϊαμέ- 


VO- τὰς πῆέρυγας ἐν dép, οἷον πἸέρυγας € ἐχών; 


ὄνεμον σημαίνει. 
is. πῶς πῦρ: 

ΚΚ απο εἰς Seayoy ἀνα(δαίνων, 70e δυλοὶ. 
ιζ΄. πῶς ἔργον: 

Bos ἀῤῥεν- κέρας γραφόμενον , ἔργον σημαίνει. 


/ 


m. 


P 
A UUUUOUMUEUMMAMNUMEMUMNROUKNRERNENERHRRRERRRRRRERRRERRETTERERIEEERSNENNENP 


τώ 


— — 


LIBER SECUNDUS 89 
13. Quomodo dimenfronam? 


|j ΤΕ digitus dimenfionem notat. 
14. Quomodo de[ponfatam mulierem? 


]99porsen mulierem volentes oftendere, Íío- 
lis. circulum, fimul cum ftella & ipfo diíco 
us bipartito pingunt. 


13. Quoaomodo ventum? 


3 A Cori: ortum verfus in fublime tendens , ven- 

tos oftendit. Item & aliter: Accipiter gu. 
panas i inaére alas habens, ventum, qui alas quas- 
dam habere videtur, fignificat. 


16. Quomodo ienem? 
Bus in coelum afcendens, ignem indicat. 
17. QOnmomodo opus ὃ 


y M' s. bovis animantis cornu pictum, opus 


M | 19. 


9o HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
ιη. πῶς ποινήν j 
Ooc δὲ ϑηλείας κέρας γραφόμενον , ποινὴν ση- 


pon. 


/ D E] ^c 
i. πῶς αγοσιότήα: 


TT σὺν μαχαίρᾳ γραφομένη avorveriia, 
δηλοὶ. 


X. πῶς ὥραν: 
Ino ads: γοαφόμενθ’ ὥραν δηλοῖ. 


uat ms TTONU Y EOVIOV 5 


AadG- κατ᾽ ἐνιαυτὸν βλαςάνει TO κέρατα’ 
ζωγραφεμένη δὲ , πολυχρόνιον σημαίνει. 
i [4 r2 3 74. κἂν 
Da «p. πῶς ἀποσροφὴν ; 


Yu» , ἢ κύων ces zgapuuey Oo , ἀποςροφὴν δης- 
Aoi. 


Xy. πῶς μέλλον ἔργον: 


| Axs Spe dun, , “μέλλοι ἔργον σημαίνει. 


xd. 


| 


LIBER SECUNDUS e 
18. Quomodo penam 


AT iud cornu depictum , ultionem often. 
- dit. 


19. Quomodo impietatem ὃ 


TMsge umbilico tenus cum gladio depi&a, im- 
pietatem innuit. 


20. - Quomodo boram ? 


n Hiro depictus horam fignificat. 


21. Quomodo longevtn ac 
diuturnum 


( Eni quotannis cornua renafcuntur. Hic de- 
pi&us laagidimam vitam fignificat. 


Quomodo averfionem 
Lus aut canis averfus , averfionem monftrat. 
23. Quomodo futurum opus ? 


Aus picta; futurum opus fignificat. | 
M 2 24. 


92. HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


[ec] ^ te " 
κδ΄, πῶς φονέα: ἢ αἷμα κροκοδείλξ ; 
3 2) “ 
QE ἀεροπέϊης , ἤτοι αἷμα, κροκοδείλε βλαπῆι- 
7) Hm 
κὸν, ἣ Φόνον σημαίνει. 
κε. πῶς ϑαναῖον : 
Ὑχ)ριόραϊξ ϑαίναϊον σημαίνει. bye γοὶρ ἐπέρ- 
χξἔϊαι τοῖς νεοσσοῖς τῶν κορωνῶν καϊοὶ vas νύκ- 
ε € / 5) 3 
τὰς , ὡς ὁ $avalO- ἄφνω ἐπέρχεϊαι. 
/ í es » 
xs. πῶς ipola; 

) 3, € N ? 
Αγὶς ἐρωϊα. ες ϑήραν ϑανατ ---- τερον.» die- 
; Ν c7 

eo, σημαίνει. - -- OV, υἱόν. 
xL πῶς παλαιόταῖον : 


Ογοι καὶ φύλλα. ἢ βιδλίον ἐσφραγισμένον ; πα- 
λαιόταϊον δηλοϊ. 


, LU / 
Xn. πῶς πολιορκίαν 5 
Kost » πολιορχίαν » διοὶ TO ανωμαλον. 


κί, 


2m 
Tuis E σὰ u——M À 


LIBER SECUNDUS 


24. Qnomodo pereu[Jorem aut. fan- 
guinem Crocodili 


1 J Efpa per aerem volans, aut Crocodili noxium 
ἀμβοίθδηι , aut cxdem defignat. 


Quomodo sortem 3 


Moos mortem fignificat: quemadmodum 

enim hic derepente pullos cornicum nou, 

. fic & mors homincs nec opinato invadit atque op- 
primit, 


26. Quomodo amorem ὃ 


[ Aes amorem, ut feram quandam , ala ac. 
rem fignificat. 


27. Quomodo vetuflifmmutn ? 


M τ πυρῆς: & folia, aut fignatus liber, vetuftiffi- - 
mum indicant. | 


28. Quomodo ob fidionem ? 


Qc obfidionem quod inxqualis fit atque 
acclivis, 
M 3 29. 


(4 — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


D" ^ ^ ^ DI N 
xl. πῶς ἄπειρον » n Μϑσαν, “ἢ μοῖραν ; 


“ἹΡάμμαά]α erra, ἐν δυσὶ δακχ)ύλοις περιεχόμενα 
Με σαν» ἢ ἄπειρον , ἣ μοῖραν σημαίνει. 


λ΄. Τί σημαίνει γεαμμὴ » ἐπικεκαμ.- 
μένη ἑτέρα s 


Ραμμὴ ὀρθὴ uid. ἅμα γραμμῇ ἐπικεκαμμέ- 
w ἢ δέκα.» γραμμας ἐπιπέδες σημαίνεσι. 


λα΄. Τί δηλδσι χελιδόνα γεοίφονηες ; 


Hy ὁλοσχερὴ σημαίνειν βελόμενοι κἼῆσιν γονι- 


xi) κοϊαλειφϑεῖσαν τοῖς Uéci; χελιδόνα. ζω-. 


es ; / N : 7] [j N , N s 
yeoQusoW . ἐκείνη γὰρ κυλίει ἑαυτὴν εἰς ΠΉΛΟΥ » 15 
r " ^ : ^ 
xta τοῖς yeo1loig- φωλεὸν μέλλεσα τεθνᾶναι. 


λβ΄. Ti μέλαιναν περιςεραὶν : 


CAREER χήραν ἐπιμείνασαν ἀχοι ϑανάτε ϑέλον- 

d e D -“ e/ 
τές σημῆναι» περιφεροὶν μέλαιναν ζωγραφὅσιν. aU- 
τῇ ydp 8 συμμίγνυϊαι ὁ ἑτέρῳ ἀνδρὶ ἕως ὃ χηρεύσῃ. 


Ay. 1 


δὲ 


ETHER SECÓDNDUS 55 


19. Quomodo inexpertun , Mufam 
aut fatum? . 


[ i En: , duobus inclufz digitis ,- "Maufits : 
inexpertum aut fatum fignificant. 


o. Quid linea ftanificat füper altc- 


ran inflexa: 2 


| E linea fimul cum altera iie: inflexa , de- 


cem planas lineas indicat. 


31, Quid. annutuat ,birundinem — 7 
pingentes ? 


X Mnes parentum opes filiis reli&as volentes in- 

A 7 nuere, hirundinem pingunt. Illa enim jam 
morti proxima, luto feipfam deed » & pullis 
latebras comparat. 


1. Quid mngram columbam? 


j Td viduam , quz ad mortem ufque 1 in 
eo permanferit vitz Ítatu, volentes fignifica- 


fe, nigram pingunt columbam. Hzc enim quam- 


diu vidua ei. alteri viro non mifcetur, 


/o6 — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
Ay. Τί ἰχνεύμονα:; 


ΕῚ D Ν € ni ^v 
NSewmoy ασϑενὴ , X, μὴ duvnüéyla, ἑαυ]ῷ [Donbs- 
σαι δι ἑαύϊξε, ἀλλὰ διοὶ τῆς LA V ἐπικδρί- 
ας » ϑέλον!ες δηλῶσαι » ἰχνεύμονα ζωγραφϑσιν. ἐκεί- 
« e » » 5 / , / , E 
W γὰρ oraW id 0QW; 8 πρότερον ἐπηϊίθέαι αὐτῷ 
» (e ») , 2 ^s 
ἀλλὰ (2on τὲς QUANSS ἐπικοιλδιμένη , τότε εναντιοῦ - 
ται τῷ ὄφει. 


Ad'. "TV δηλᾶσιν ὀρίγανον ἱερογλυφϑίϊες ; 


Ἐν ὡς d / * Ἂς ; 
EiVoy uvepunxov. βελόμενοι σημῆναι» ὀφίγανον 
ἱερογλυφέσιν. αὕτη γοὶρ ποιεῖ λείπειν τοὺς 
/ 3 / 2. ; € 23.7 3 
μύρμηκας» ἀποτιϑεμένη ἐν τόπῳ, ὁπόθεν ἐξέρχον- 
παι. 


7t / f s ^x 
λέ. Τὶ σκορπίον, v, χροχόδειλον : 


3 € δ , es 
Nero ἐχθρὸν, ἑτέρῳ ἴσῳ evoulisquevoy σημῆ- 
you. ϑέλονες . σχορπίον x; κεροχόδειλον ζωγρα- 

^ € , es 3 3 7 N 3 
Q&CW . ἑκάτερον γὰρ αἰγαιφεῖ. εἰ δ € ἐναύ)ίον Y ἄναι- 
7] N e CD / d Lore 
£elikoy τῷ ἑτέρα σημαίνεσι-. κροκόδειλον ζωγραῷϑ- 

^ / 3 ΤΩΝ 36] , eS 

σιν γ ἢ σχορπίον. OUNN. εἰ μὲν ὀξέως ἀναιρᾶντα » X£0- 
ἶ / 
κο- 


ον με, ENS S NONE 


LIBER SECUNDUS 97 


33. Quid Icbueumonem ? 


"TOminem invalidum, & qui fibi per fe ipfe 
opem ferre nequeat, fed aliorum fe tueatur 
auxilio, volentes monftrare, ichneumonem pin- 
gunt. Hic enim confípecto ferpente non protinus 
in eum irruit, fed vocatis prius clamore aliis , tum 
demum ei refiítit. ; 


34. Quid. notant , origanum in. facris 
| in[cilpentes ? 


"Ormicarum abfentiam ac diíceffum volentes fi- 

. gnificare, origanum inter facras ículpturas 
pingunt. Hzc fiquidem eo in loco condita, unde 
formicz prodeunt, cas fugat. 


35: Quid dcorpium Cs Crocodilum ? 


puse cum pari congredientem inimico, in- 
dicare volentes, Scorpium & Crocodilum pin- 
gunt: uterque enim. alteri mutuum affert exitium. 
. Sin vero victorem alterum, quique inimicum fu- 
tulerit innuant, aut Crocodilum piugunt, aut 
Scorpium: fi celeriter quidem fuítulerit , Croco- 

| N 4 di- 


᾿ 


9$ HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


κόϑειλον ζωγραφὅσμ" εἰ δὲ βραδέως οἰναιρϑύ]α - 
σχορπίον 5 διοὶ τὸ δυσκίνηϊον. 


As. Τί γαλῆν; 


γναῖκο ἀνδρὸς ἔργα πραάτίεσαν. βελόμενοι ση- 
μῆναι , γαλῆν ζωγεαφϑεσιν. αὕτη yae νων, 
αἰδοῖον ἔχει » ὡς OgtLeioV. 


AC. Τί χοῖρον: 


, , » 2 / ^ e 
Te βέλονιι αν pero ἐξώλη σημῆναι 5 οιρον 
Vu DN N N / lad y. f 
ζωγραφδσι, διοὶ τὸ τὴν φύσιν τῷ “χοίρου τοι- 
αὐτὴν εἰναι. 


Ax. πῶς ϑυμὸν ἀμέξϊρον ; 


3 t 3 ᾽ 7 
I δὲ ϑυμὸν diudlgov , ὡς τε Y, ἐκ TéTS πυρέτειν 
N / / " 3 .ἠς 
τὸν ϑυμέμενον , έούϊα. γοάφεσιν , éxsoiCovra, 
: Ν ἢ.» a7 / Nt N ΚῊ ΗΝ / 
τὲς ἰδίας σχκύμνες. X λέονϊα. μὲν. dui τὸν ϑυμόν" 
N / A143 "s / 5 N X0» 09 em 
τὲς σχύμνες δὲ ἐχςοϊζομένες., ἐπειδὴ τοὶ ὁςὰ τῶν 
ΜΕΝ ΔΜ 
σχύμνων κοπ)όμενα; πῦρ ἐκθάλλει, 


f. 


σα εν tam rer νος, ον νυ RITE TERT ERR RR 


we 


LIBER SECUNDUS ὦ 


dilum: filente, Scorpium, ob ejus difficilem tar- 
dumque motum, 


36. Quid. mufielam? 


V Pi mulierem quz viri przítat opera, volunt 
exprimere, muítelam pingant: quod hzc 
maris pudendum habeat velut officulum. 


37. Quid porcum? 


: V oleois dico & peltiferam hominem 
 monítrare, porcum pingunt: quod ejusmodi 
fit um natura. : 


38. Quomodo immodicam 
"ram? 


Vod ipli dotar iracundiam , ex qua qui 
Q ea eít commotus , febrim contraxerit, Leo- 
nem pingunt, proprios catulos cauda flagellantem. 
Leonem quidem , ob iracundiam ; catulos vero 
cauda czíos, quod catulorum offa , fi inter fe 
collidantur , ignem emittunt. 


N 2 39. 


1CcO HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
AU. πῶς colla. μεσικόν ; 


- ,ὔ e ] 
égolle μεσικὸν βαλόμενοι σημῆναι» κύκνον ζω- 
ev 13; N €A/ i ῳ 
γραφξσιν. ὅτίΘ’ γὰρ ἡδύτατον μέλ’ adu 
γηρασκων. 


M. πῶς ἄνδρα, δηλᾶσι συγίινό ἐνόμενον τῇ 
ἑαυτῷ γυναικὶ 5 


e N €. c9 
Ndpa συγίινόμενον τῇ γυναικὶ αὐτῷ κατοὶ 
ΓΞ / e / / / 
μίξιν βϑλόμενοι σημῆναι, duo κορῶνας γρά- 
fe x W. , / k € 
VAIO qM γαρ ΤΩΙ αλληήλαις» ὡς 
μίγνυται ὄνϑοωπίθ’ κατα, φύσιν. 


p. τί duo κανθαρον τυφλὸν γράφοντες ; 


Νδρα δὲ ὑπὸ ἡλιακῆς αἰκτῖν’ πυρέξαν)α 
ἐντεῦθεν αποθανόδα βελόμενοι exui i 
καΐνθαρον τυφλόν γεάφεσιν. ὅτ᾽ ya ὑπὸ T8 
n^is τυφλέμεν»- ἀποθνήσκει. 


μβ΄. τί wii ἡμίονον γεαάφοντες ; 


] ns δὲ σείραν βαλόμενοι σημῆναι» ἡμίονον 
γεά- 


- 


LIDER SECUNDUS. IOI 
39- Quomodo fenem Mu ficum , 


Fnem muficum volentes commonítrare ,. Cy- 
gnum pingunt: quodhic leneícens fuaviffimum 
edat concentum. 


40. Quomodo "virum innuunt. cum fua 
ipfius uxore conoredientem ὃ 


| Vien qui cum uxore fva confuetudinem vene- 

ream habeat, innuere fi velint, geminas COr- 
nices pingunt : quod haze eodem TRES invicem mo- 
| do naturaliter coéant, quo homines, 


4t. Ovid fiontficant cecum fcarabeum 
| pingentes ? ap 


^ yOminem qui ex folaribus radiis contracta fe- 

bri perierit, notantes; cxcum pingunt Sca- 

rabxum , ut qui fplendore Solis excoecatus inte- 
reat, 


41. Quid mulam? 


πο telsntes indicare. mulierem, mulam 
N 3 pin- 


102 — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
γθαφεσιν. αὕτη γὰρ δια τῶτο ςεῖροι si , dia. τὸ 


μὴ ἔχειν τὴν μήτραν ἐπ᾽ εὐθείας. 


μγ΄. πῶς dwAgci γυναῖκα γεννήσασαν 
ϑήλεα βρέφη : 


γναῖκα γεννήσασαν ϑήλεα βρέφη πρώτως, 
βελόμενοι σημῆναι, ταῦρον ἐπὶ τοὶ ἀριςε- 


ed νεύονϊα. ζωίραφᾶσιν" εἰ δὲ ἄῤῥενα , πάλιν ταῦ-. 


ρον ἐπὶ τοὶ δεξιοὶ νεύοντα ζωγραφἔσιν. ἐκεῖν» 
ydp dro τῆς ὀχείας καταβαίνων, εἰ μὲν ἐπὶ τὰ 
εἰριφεροὶ κατέλθοι, ϑῆλυ γεννᾶται εἰ δὲ ἐπὶ τὰ 
δεξιοὶ κατέλθοι ἀπὸ τῆς ὀχείας. ἀῤῥεν τίκτεται. 


pd. πῶς δηλᾶσι σφῆκας: 


[o Ὁ 3. ef 3 
Φῆκας βελόμενοι σημῆναι.» νεκρὸν ἵππον ζω- ὦ 


ἴω] 5 ἢ 2 4 
γραφϑσιν. ἐκ ydp τότε dzolayovrG» , πολ- 
N ΄ es 3453 
λοι γίνονται o Quxsc. | 
e es fo 3 / 
μέ. πῶς δηλᾶσι γυναῖκα, £XTITQ0 0 X86 0 5 


γναϊκα ἐκτιτρῶσκασαν βελόμενοι. σημῆναι » 5 
ἵππον πατϑσαν λύκον ζωγφαφϑσιν. 8 μόνον 


γὰρ 


LIBER BECUNDUS. 15 


pingunt. Hzc namque eo Bor: eft, quod ma- 
tticem rectam non habet. 


(149. Quomodo mulierem , qua puel- 
los femineos pepererit ὃ 


Ulierem foeminas primum infantes enixam 
M fignificantes, taurum finillrorfum fpe&an- 
tem pingunt: Mares vero , rurfus taurum dexttor- 
tofum.:.-Is emm ex congreffa diícedens, fiad lzvam 
 converíus fuerit, genitam effe foeminam indicat , 
fi ad dexteram , marem. 


44. Quomodo "ve[pas ? 


Δ defignantes, cadaver equi pingunt. Ex 


eo enim multz procreantur vefpz. 


45. Quomodo mulierem abor- 
tieutem? 


B mulierem fignificantes ,' equam 
qux lupum conculcet , pingunt. Non folum 
enim 


104 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 

yd πατοῦσα τὸν λύκον ἐκτιτρώσκει ἡ vemm, 
QA. X TO byYG- éd πατήση τῷ λύχε, παρα- 
χεῖμα ἐκτίρώστχει. 


/ D" »] 2. 9 7] 7 ς EY 
με΄. πῶς ἀνϑφωπον ioTesUoyla. ἑαυτὸν 
απὸ xeu s 


Νϑρωπον ἀπὸ χρησμᾷ ἰατρεύοντα ἑαυτὸν (2u- 


᾿λόμενοι σημῆναι, φάσσαν κρατᾶσαν φύλ- 


λον δάφνης ζωγφραφδσιν. ἐκείνη "yap ore αἰῤῥωφεῖ, 
φύλλον ἐπίήίθησι δάφνης εἰς τὴν voci ἑαυτῆς x, 
ὑγιαίνει. 


μζ΄. πῶς κώνωπας πολλές ; 


ὥνωπας πολλείς ἐπιφοιτῶντοις βελόμενοι ζω- 
γχεαζκααιν σκώληκας γεάφεσιν. ex τάτων 
ydp γεννῶναι οἱ κώνωπες. 


μή. πῶς ἄνδρα μὴ ἔχοντα χολήν S ἀλλ᾽ 
dQ ἑτέρε δεχόμενον; . 
Νδρα μὴ ἔχοντα. χολὴν αὐτοφυῶς, QNM 


"dQ ἑτέρα δεχόμενον γράφοντες , περισεραν 
ζω- 


LIBER SECUNDU S. 105 


enim fi lupum calcarit, abortum facit equa, fed 
& fi lupi calcarit veftigium , abortit protinus. 


46. Quomodo bominem, qui fef? ve- 
fponfo ab oraculo accepto 
janarit? ἡ 


 hitati reftituerit, volentes innuere, palumbum 

pingunt lauri folium tenentem, Hic enim ubi mor- 

bo laborat , lauri folium in nidum fuum inferens, 
convaleícit. 


posu , qui fe ipfe ex oraculo, priftinz fa- 


. 47. Quomodo culicum copiam ὃ 


L4 Xcrefcentem & adventantem culicum copiam 
exprimere cupientes, vermes pingunt. Siqui- 
dem ex his gignuntur culices. 


48. Ouomodo bominem , qui cum ex fe biliofas 
— mon fit, ab altero tamen bile com- 
"moveatur ? 


eam ab altero fufcipiat , notantes; columbam 


; Be qui fuapte natura bile careat , fed 
1 * O e : pin- 


106 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


ξωγεαφῶσιν, curar το ὀπίσϑιο, ὀρθά. ἐν ἐκεῖ 
γοις y2£ τὴν χολὴν ἔχει: | 


ti , ? f E) 
pH. πῶς ἄνϑρωπον ἀσφωολῶς οἰκϑύϊα 
πόλιν; 


A Neon ἀσφαλῶς οἰκϑνία πόλιν σημῆναι βε- 


λόμιενοι»  &éloy λίϑον βαςάζοϊα ζωγραφᾶ.- 
σιν. exei Oo yet ἀπὸ ϑαλάσσης., ἢ ἀπὸ τὴς γῆς λί- 


3ον ἐπαίρει , ᾿ τίϑησιν εἰς τὴν ἰδίοιν νοσσιοὶν, dd. τὸ 


ἀσφαλῶς μένειν. 


V. πῶς ἀνϑφωπον ἀσϑενῶς ἔχονα.» x, ὑφ᾽ 
éréeg. καϊα διωκόμενον ; 


Νϑφώπον, οἰσθενῶς yo, x, καϊα διωκόμενον 
ὑπὸ ἰσιχυρδ]έρε βαλόμενοι σημῆναι» ὠτίδαι x, 


ἵππον ζωγραῷϑσοιν. αὕτη γοὶρ Wilde, ὅταν idv 
c/ 
ἐπ ον. 


/ ^ 5 EC eS c 
γα. πῶς ἄνϑρωπον dii προσφευγονία, τῷ 
ἰδίῳ πάτρωνι X, μὴ [οηθέμενον : 


Assess προσφεύγονϊα τῷ ἰδίῳ ποίτρωνι 4 x, μὴ 


jf | 


"nr Qa ÉL 


LIDER SECUNDUS. 107: 
piogant dorfo erecto: illic enim bilem habet. 


49. Quomodo bonnnem, qui tuto 
urbem incolat 2 


{71: hominem fignifcent , qui tuto urbem ha- 
bitat, aquilam pingent , que lapidem geftet. 
Hzcenim e mari vel terra fublatum lapidem in Íuum 
infert nidum , quo tutior fit ac firmior. 


go. Quomodo inferiorem debilioremque bo- 
minem , quem alius BA Huet 2 


[ysbiliorem horrinem quem validior ac poten- 
tior infe&tetur ; vo isis defignare , otidem 
& equum pinguat. Hxc enim equo υώχ μὰ pros 
tinus avolat. 


στ. Quomodo eum ; qui ad. proprium patro- 
utin confuotens, nullum tamen ab eo 
| fentit auxilium ? 


O 2 nec 


Honinem qui ad proprium patronum confugiat; 


108 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
βουηβέμενον, ϑέλοϊες δηλῶσαι , «ραθὸν y, γλαῦκα 
ζωγεαφϑσιν. sr" yap ϑηρευόμενίθ’, πρὸς τὴν 
γλαῦκα τρέχει» X, πρὸς αὐτὴ ὧν πιέζέϊαι. 


νβ΄. πῶς ἄνθρωπον δηλέσιν οἰσθενὴ X, 
προπετευόμενον ; 
N3puwoy ἀσϑενῆ v, προπετευόμενον βαλόμενοι 
e 7 (δ fc Lad E / Ν ᾿ 
σημῆναι 5 vuxlegida. ζωίραφϑσιν. ἐκείνη yate μὴ 
exc ua. πΊεροὶ ἵπίαϊαι. 


Vy. πῶς γυναῖκα ϑηλαάξζεσαν , Y, καλῶς 
οεἰναϊοέφεσαν ; 


γναῖκα ϑηλαζεσαν, X, καλῶς ἀνατρέφεσαν 
^ βελόμενοι ζωγραφῆσαι , νυχζ]ερίδα. παλιν ἔχε- 
35Ν 7, N N pom e M / 
σαν odilac Xx, μασὃὲς Caryea Sow . αὕτη "ydp μόνη 
τῶν ἄλλων zm», odoWlas xoi μαςοὺς ἔχει. 


/ e» ») 7 3 / 
νδ΄, πῶς ἀγθρωπον κηλεέμενον ὀρχήσει ; 


N3gurroy δὲ ὀρχήσεως X, αὐλητικῆς κηλεέμενον 

βελόμενοι σημῆναι à τξυγόνα ζωγραφδσιν. 

αὕτη ydg ὑπὸ αὐλ καὶ ὀρχήσεως οἱλίσκέϊαι, 
yes 


/.LIBER SECUNDUS. 109 


nec ejus füblevetur auxilio , mon(trare cupientes, 
pafferem & no&uam pingunt. Hic enim dum aa- 
cupum venatione petitut , ad noctuam accurrit, a 
qua mox opprimitur. 


1. Owomodo bominem , qui cum "viribus uon 
x ide temere tamen aliquid fafcipit , 
. 4€ audacius gerit? 
[uictus hominem , lafcivientem tamen , & au- 
dacius aliquid molientem , cum Mei 
luerint, vefpertilionem pingunt. Hzc enim etfi 
alas non habeat, volare tamen conatur. 


53. Quomodo laclantem mulierem , opti- 
meque nutrieztem 2 


MP een la&antem ac bene nutrientem ubi pi- 
.&ura exprimere volebant, vefpertilionem rur- 

fus pingebant. Sola enim inter omues volucres, 
hzc dentes ac mammas habet. 


34. Quomodo bominem, qui tripudio 
capiatur ac demulceatur ὃ 


EH9sisem faltatione tibiarumque cantu gauden- 
| tem notantes , turturem pingunt. Hxc liqui 
dem tibia ac faltatione capitur. | 

| H3 si 


το — HORAPOLLINIS HIEROGLYPLH. 


V. πῶς ἄνθρωπον μυςικόν; 
Νίϑρωπον δὲ μυςικὸν , 9, τελεςὴν βϑλόμενοι ση- 
μῆναι» τέτ!ιγα ζωγραφᾶσιν. TO» yde di 
T8 σόμαϊ- καὶ καλεῖ, GANG OW τῆς ῥώχεως 
φϑεγγόμενθ». καλὸν μέλ» ἀείδει. 


vs. πῶς βασιλέα, idu Cola, καὶ μὴ ἐλεῶὺ- 
τα ἐν τοῖς πιαίσ μασι: 


) Ασιλέα ida ova. , i; μὴ ἐλεδνα ἐν τοῖς παίσμα- 

σι βελόμενοι σημῆναι,» atero ζωγεαφᾶσιν. á- 

τῷ» γὰρ ἐν τοῖς ἐφδήμοις τόποις ἔχει τὴν VEO σιοὶν 
X, ὑψηλότερ: role» τῶν πεἸεινῶν Ἱπ]άϊαι. 


"7 eS 5 / i ζι. «- 
VC. πῶς ἀποκαϊάςασιν πολυχρφὅνιον : 


Ποκαϊάςασιν δὲ πολυχεόνιον βελόμενοι σημῆς 

ya Φοίνικα. τὸ ὄρνεον ζωγραφᾶσιν. ἐκεῖν; 

γοῖρ ὅτε γεννᾶται. ἀποκα]άςασις yita πόαγμα- 

Τῶν. γεννᾶται δὲ τοιέτῳ τρόπῳ - ὅταν μέλλῃ τελευ- 
^ 

τὰν ὁ Φοὶνιξ, »ῥήσσει ἑαυ]ὸν ἐπὶ τὴν ym » )d 4, ὁπὴν ἐκ 

TÉ Pria ματίϑ’ ^au6dyas X, ἐκ τὰ Vy GO" TE κα; 

: ταῦ- 


DICTI nali ao RAT 


T Wat diem wm a RP RR NOR Y RR 


OLIBER SECUNDUS ii 


$5. Quomodo facris initiatum 
bominem ? 


RP facris ceremoniifque addi&um fignifican- 
-*- tes, cicadam pingunt. Hzc enim nonore , fed 
dorfo refonans, pulcherrimum edit dulciffimumque 
concentum. : | 


$6. Quomodo feorfim agentem Vcgem , 
nec fubditorum lapfibus vve- 


- "iam dantem ? 


R Ege qui folitudine gaudeat , quique errata non 
condonet , fi velint fignificare, aquilam pin- 

gunt. Hzc enim defertis in locis nidum fibi con- 

ftruit; fublimiufque cxteris volatilibus volat. 


57. Quomodo diuturnam verum 
inflaurationem ? 


Nítaurationem autem diuturnam , & quz poft 
multa fiat fecula, volentes indicare , Phoenicem 
avem pingunt. Hic enim dum nafcitur , rerum vi- 

 Ciffitudo fit & innovatio.  Gignitur autem hunc ia 

modum: jamjam moriturus Phoenix in terram fefe 
fummo impetu projicit, unde & vulnus "P rx 
iN | anie 


- 314 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
rappéoWO» duX τῆς omne ἀλλίθ’ γεννᾶται" ἕτός τε 
ἅμα τῷ πΠεροφυῆσαι. σὺν τῷ mde πορεύεϊαι εἰς 
τὴν Ηλία Πόλιν τὴν ἐν Αἰγύπίῳ , v παραγενόμενθ: 
ἐκεῖ » ἅμα τῇ ἡλίε aao » ἐκεῖσε τελευτᾷ * Y, Melo. 
τὸν ϑαάνα]ον τῷ παϊρὸς, o νεοσσὸς παλιν ἐπὶ τὴν ἰδίαν 
πατρίδα ἄπεισιν" οἱ δὲ ἱερεῖς τῆς Αἰγύπ]δ τῶτον 
τὸν αἰποθανόϊ)α. φοίνικα ϑαπίεσι. | 


W. πῶς φιλοπάτορα ; ". 


f e »J 
Ιλοπάτορα. βαλόμενοι σημῆναι ἄνθρωπον» πε- 
e € e y 
λαργὸν Coryenbscw . ὑπὸ yag τῶν γεννησαἴγίων 
5 M 5 JUVA nm »N/ / 2 X 
ἐχτραφεέιϊς , ἐ χωρίζεται τῶν ἰδίων πατέρων, ἀλλὰ 
3 / 2 -Ὁ 3 2 , y / 
παραμένει αὐτοὶς ἄχρις ἐσχατα γήρως » ϑεραπείαν 
&UTOic ἀπονέμων. 


V. πῶς γυναῖκα μισᾶσαν τὸν ἑαυτῆς 
ἄνδρα : 


fo r3 , » , / 

γναῖκα. μισᾶσαν τὸν ἴδιον adea, , v, ἐπιδεολεύε- 

f P] ^x , / | / N ΝΥ / 
σαν ἀυτῷ εἰς ϑάνατον , μόνον δὲ διὰ μίξιν xo- 
λαχεύασαν αὐτὸν, βελόμενοι σημῆναι" ἔχιν ζωγρα- 
D ode ej e sac / 
Q8cw. αὕτη.γοὶρ ὅταν συγγίνηϊαι τῷ ἀῤῥενι » σόμα 

/ 

᾿ $0- 


Lim SECUNDUS. 113: 
fanie vero. vulneris defluente , alius. gignitur, qui 
fimul ac pennz ei natz funt, cum patre Helio. 
polim, quz in SH eft, proficifcitur: quo 
€um pervenerit, pater illic, fimul ac 50] ortas eit, 
moritur: pott cujus mortem pullus in propriam 
redit patriam. At Phenicem hunc defun&um 

gyptii facerdotes fepulturx mandant. | 


$8. Onomodo patris amantem? 


pss ftadiofüm hominem innuentes, ciconiam 
; pingunt. Hzc enim a parentibus enutrita, 

nunquam ab ipfis fejungitur, fed ad extremum uf- 
. que fenum una permanet, pietatem ipfis obfer- 

vantiamque rependens. | 


39. Owomodo uxorem , que virum fuum 
odio babeat? — 


| Ms quz virum odio profequens , ejus 


vitz infidietur , folumque ei in coitu blan- 
| diatur , defignare volentes , | viperam pingunt. 


(Hec enim cum mare congrediens , Os ori inferit, 
P & 


114. HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


/ 3 fs N N EY 3 D , 
σόματι eu aASca ,", dla τὸ ἀποζευχθῆναι , ἀ- 
ποδακοῦσα τὴν κεφαλὴν τοῦ ἀῤῥενίΘ» cycupei . 


ξ΄. πῶς τέκνα δηλᾶσιν ἐπιξελεύονα 
ταὶς μητράσιν; 


3 / p / e 
Εκνα ἐπιδελεύοντα ταῖς [umrgooi σημῆναι βα- 
/ 9) -“ e) N iT 
λόμενοι , ἔχιδναν ζωαφξσιν. αὕτη yap ἐν 
τή - - - 8 τίκτεται» ἀλλ᾽ ἐκδιδρώσκδσα. τὴν 
᾿γαφέρα τῆς μητρὸς ἐκπορεύεται. 


/ “ 9) ; eS ECL " 
Ea. πῶς ἀνθρωπον δυλᾶσιν ὑπὸ κατηγορίας 
/ N , / 
Aoidoenüévra. X, ἀσϑενήσαντα: 


N3ewzoy δὲ ὑπὸ κατηγορίας λοιδορηθέντα Y 

γοσήσαϑα ἐνεῦϑεν βελόμενοι σημῆναι» aci 
λίσκον ζωγεραφᾶσιν . ἐκεῖνί(Θ» yate τὰς πλησιοίζονϊας 
τῷ ἑαυτῇ φυσήμαϊι φονεύει. 


facis μ᾿ , 
ξβ΄. πῶς dyStwmo? ὑπὸ πυρὸς καιομενον 5 
νϑρωπον ὑπὸ πυρὸς καιόμενον βδλομενοι ση- 


[a D Ψ Ν 
μῆναι, σαλαμάνδραν ζωγραφϑσιν. αὐτῇ γὰρ 

e $^ “ eS 2 ^w 
ἑκαέραᾳ τῇ χεφαλῃ αναίρει. 


E. 


᾿ς 


LIBER SECUNDUS n; 
& a coitu difcedens, marem morío capite inter- 
imit. : 
6o. Comodo liberos matribus 
infidiantes ὃ 


Iberos matri infidiantes ut demonftrent, vipe- 
| ram pingunt. Nam hzc non juxta czterorum 
animantium naturam in lucem editur, fed exeío 
 diruptoque matris prodit utero. 


| 61. Quomodo bominem , qui ab accufato- 
οἴ re comitiis affeclus , morbum in. 
de: contraxerit. 
TI e , qui ex acculatione convitiis affec- 
tus , in xgritudinem inciderit , fignificare cu- 
pientes, bafilifcum pingunt. Hic enim propius 
accedentes afflatu fuo perimit. ' 


61. Quomodo bominem , qui igne | 
tiratur 2 


H9nisem qui igne comburatur dum figuificant, 
Salamandram pingunt. Hzc enim utroque 
capite interimit, | 


Pa 63. 


116... HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
Ey. πῶς ἀνϑρῶπον τυφλοῦ ; 


νϑρώπον τυφλὸν βελόμενοι σημῆναι, εἰσπά- 
Aut Coryga ic . ἐκεῖν,» γὰρ ὀφϑαλμὲς 
ex ἔχει; ὅτε ὁρῶ. 


4] Ε - 
ξδ΄, πῶς ἀνϑοωπον ἀπροῖτον ; 


ΝΝῦρωπον ἀπρόϊτον βελόμενοι σημῆναι, μύρμη- 

xax, πιεροὶ γυχ)ερίδιΘ» ζωίραφξσιν - διότι τι- 

θεμένων τῶν 7ilega εἰς τὴν νεοσσιον τῶν μυρμήκων, εἰ 
προέρχεϊαι αὐτῶν τὶς. 


ξε΄, πῶς ἀνθρωπον δια τὴς οἰκείας ἐξωλείας 
᾿βλαπίόμενον 5 


Νθρωπον διαὶ τῆς ἰδίας ἐξωλείας βὑλαπΊόμενον 

σημῆναι βελόμενοι , xdsoza. (, py E 

ἐχεῖνίΘ» yag xdladwnopeyO^ , εἰς τὴν ἄγραν τὲς 
ἰδίας διδυμες αἀποσπὼν perla . ! 


Ó» / es 5 /, € N 
Es. πῶς ἀνθρωπον μληρονομηβέγα ὑπὸ με- 
μισημένξ τέκν ; y | 


Aire pu ὑπὸ μεμιδημένε τές. 


you 


» 


UPIBERNSECUNID:USs. 117 
ό 3 C)somodo ceci bominem ? 


P fignificantes, talpam pingunt, qui 


neque oculos jme, neque omnino videt. 


64. uoo bominem , qui. id fefe 
continet ? 


[ [955m qui domo non exeat. fignificantes , 
formicam fimulque pennas vefpertilionis pin- 
gunt. Huius enim pennis ad formicarum nidos 
admotis ,. nulla ex ipfis egreditur. 


65. Quomodo bominem , qui fibi 
ipft damni ac permcte 
autor fit.. | 


LE Un qui proprio & a fe illato damno lzdatur , 

volentes fignare , caítorem pingunt. Hic 
enim cum (6 venatione peti videt , proprios teftes 
 evulfos in pradam objicit. 


66. Quomodo bominem , qui ft f bi imvifo 
folio Mate reliquerit: | 


| Hose, cujus bea iar filius fuccefferit , 
"2 in- 


- 118 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


VoU βουλόμενοι σημῆναι; πίϑηκον ἔχονται ὀπίσω 
ἕτερον μικρὸν πίθηκον ζωγραφἕσνν. £xeivG" yate ye- 
y dvo πιϑήκες" t, τὸν μὲν ἕνα ἀντῶν φιλεῖ λίαν, 
τὸν δὲ ὅτερον μισεῖ. ὃν δὲ φιλεῖ  ἐμιπροσθεν βαεά- 
ζων; φονεύει" ὃν δὲ μισεῖ, ὄπισθεν ἔχει, x) ἐκεῖνον 
ἐκτρέφει. 


EC. πῶς ἄνϑοωπον τοὶ ἴδιαι ἐλατωματα 
κρύπηον]α ; 


ΝΝϑόωπον rd ἰδια ἐλατώματα κρύπηοντα βελό- 
μένοι σημῆναι, πίθηκον dedil Carypa. iow. 
ὅτ᾽ γοὶρ ρῶν. wer» τὸν ἴδιον ἔρον. 


/ à / : 
Ej. πῶς τινὰ xard τὸ μᾶλλον ἀκέοϊα ; 


e * | / 
Iva. dé κατοὶ τὸ μᾶλλον ἀκέοντα ϑέλοντες ση- 
e c y N 2 ^ 
. βῆναι, αἷγα ζωγραφᾶσιν. αὕτη yate ἀναπνεῖ 
N c € e »J 
δια τῶν ῥωθώνων , Y, τῶν ὠτων. 


EU. πῶς ἀςαῖον ; 
Tus δὲ isti x Y; μὴ μενόν)α ἐν ταὐτῷ » ἀλλ᾽ ὁτὲ 


Ἢ | 


Mus) j 


LIBER SECUNDUS. τιν 


innuentes , fimium pingunt , retroque. parvum 
alerum. s enim cum :geminos pariat, ex his 
alterum fupra modum. diligit , alterum odit. 
Quem autem diligit, ante fe affidue geftans, fuf- 
focat. At quem odit, retro habet, ac deinceps 
educat. 


67. ' Quomodo bominem lapfus fuos. 
tegentem ? 


Vum notare eum volunt » qui deli&a aut errata 
fua occultet , fimium  mejentem pon 
Hic enim mejens urinam occulit. 


. 68. Quomodo eum , qui auditu magis 
valeat ὃ 


EUn qui acutius audiat volentes innuere, 
capram pingunt, qux ὅς naribus, & auribus. 

refpirat atque audit. | 
69. Quomodo inflabilem 


Inasbilem quempiam , neque in eodem perfi-. 
| ften- 


* 


120 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 

μὲν ἰσχυρὸν, ὁτὲ δὲ ἀσθενῆ » [ϑουλόμενοι σημῆναι, 
ὕαιναν ζωγεύφϑσοιν. αὕτη γὰρ ὁτὲ μὲν ἀῤῥην γίνε- 
ται» ὁτὲ δὲ θήλεια. 


AY S, i e$, 4 * 
d. πῶς ἄνϑρωπον ὑπὸ ἐλατ)όνων ἡτ- 
1 / 
TULEVOV ; 
€ € ἴω 3 / 

NSeuroy δὲ ἡτ]ώμενον ὑπὸ τῶν e^atrlovoy βελό- 
Ia] / / T Tw f 
μενοι σημῆναι. δύο δέρμαϊα Ceyea ow , ὧν 
£x 3:4 : N CN B / YN 
τὸ μὲν, ὑαίνης ἐςὶ. τὸ δὲ ἀλλο, παρδαλέως. 60V 
ς Ὁ - / Ὁ ^ n" 
ydp o8 τεθή τοὶ duo ταῦτα δέρμαϊα.. τὸ μὲν τῆς 
2 7 N / A INS L2 ^ 
παρδαλέως ἀποβάλλει τας τρίχας » το δὲ ἀλλο; &. 


7 Ῥω. το x9 ἷ e 9 δεν n2 
οα΄. πῶς ἀνῦρωπον τῷ ἰδία ἐχθοξ πε- 
ριγενόμεένον o 


NSporror τῷ ἰδία ex Ses περιγενόμενον δηλξν- 
TE ὕαιναν ἐπὶ τοὶ δεξιὰ φρεφόμενην ζωγξα- 


φἕσιν " ἐὰν δὲ νικώμενον, ἀνάπαλιν ἐπὶ τὰ εξισερα | 


φρεφομένην ζωαφξσιν. αὕτη γας διωκομένη » £a 


ἐπὶ τὰ δεξιὰ «pao ;ayougei τὸν διώκον]α. " ἐοὶν δὲ E 


ἐπὶ "τοὶ “οἱριςεροὶ, ἀναιρεῖται ὑπὸ τῷ d Wo Qo. 
“12 ϊ ἔ ; 


0t. 


PM 
————— —— PP 


19455 9I LER LP T—- (were i UMUNINCTSMmy 
* DE RU cda: 


LIBER SECUNDUS nr 


(tentem ftatu , fed interim robuftum & audacem , in- 
terim vero imbecillum ac timidum volentes defig. 
nare, hyznam pingunt. Hzc enim nonnunquam 
mas efl; nonnunquam foemina, | 


7o. Quomodo eum, qui ab inferioribus 


vidas ft? 


LBS qui inferiori & invalidiori cefferit, cum - 


innuere volunt, geminas pelles pingunt , hyz- 
nz unam, alteram pardi. Hz enim fi fimul jun- 
gantur , pardi quidem pellis pilos abjicit, altera non 
item. | 


71. Qvwomodo bominem inimico 
fuperiovem 2? 


ius qui inimico fuperior conico monflrantes, 

hyznam ad dextram verfam pingunt: ruríus 
eandem finiítrorfum, vi&um docentes. Hzc enim 
cum ab adverlario invaditur, fi ad dextram defle- 
xerit, perfequentem i interimit: fi ad finiftram, ab 
eodem Been 


Q. 72. 


122 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


οβ΄. πῶς ἄνθρωπον παρελθόϊα τοὺς ἐπενεχθεί.- 
cac aul συμφορὸὼς ἀφόξως; 


Νήϑρωπον παρελθόνα ds ἐπενεχϑείσας avrà | 
συμφορὰς ἀφόξως ἄχει ϑανάτε,, βελόμενοι 
δηλῶσαι. δέρμα ὑαίνης ζωγραφέσιν. dy γαίρ τις 
τὸ δέρμα τᾶτο περιδαϊλληϊαι, 1, παρέλϑη did. τι- 
γων ἐχθρῶν, εἰ μὴ ἀδικηβθήσέιαι ὑπὸ τινθ»., ἀλλὰ 
παρέρχξιαι ἀφόξοως. 


ey. πῶς ἄνϑρωπον διανβέγ)α. τοῖς ἰδίοις 
ἐχϑεοὶς ; 
N3ewro) della, ὑπὸ τῶν ἰδίων ἐχϑεῶν, x; 
uela. ζωμίας μιιρᾶς ἀπαλλαγένια., βελόμε- 
yoi σημῆναι » AUXOV ζωγεαφξἕσι: οἰπολέσανια τὸ 
5) e» 3.7099 ον ΜΝ s 7 Z 3 
ἄκρον τῆς ἐρᾶς. ὅτί(Θ᾽ yag μέλλων θηφεύεσθαι , at 
ποβδάλλει rds τρίχας, X, τὸ ἄκρον τῆς ἐρᾶς. 


od'. πῶς ἄνθρωπον φοδέμενον τοὶ ἐπισυμι- 
βαίνονα. ἀυτῶ ἐκ τῇ ἀφανὲς: 


Beo φοβέμενον τοὶ ἐπισυμβαίνού)α ἑαυτῷ 
ἐκ 


εἶν, uo Ut Rer Éyev 7X 
f 


LIBER SECUNDUS. 123 


72. Quomodo emn , qui intrepide oblatas 
ftbi pertulerit. calamitates 2 


Eun qui adextremum ufque vitz fpiritum om. 
nes, in quas incidit calamitates, xquo & 
conítanti fuperarit ac paffus fit animo, fi velint 


monftrare , pellem pingunt hyznz. Hac enim 


fuccinctus quis, etfi per medios hoftes feratur, 


intrepidus indemnisque przteribit. 


— 23. Quomodo. bominem ab boflibus 
ps oppre[fum ? | 
ΕΠ τὰ oppreffumque ab hoftibus, & 


qui minimo fefe a difcrimine & damno exe- 
merit, indicare volentes, lupum pingunt amiffa 
extrema cauda. Hic enim a venatoribus indagan- 
dus, pilos extremamque caudam refecat, 


74. Quomodo, bominem ea timentem , que 
ftbi ex improvifo, occultaque qua- 
dam ratione contingunt ὃ 


"Bos qui difcrimina timeat fibi ex infperate 


Q 2 OC- 


124 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


ἐκ ToU ἀφανοῦς, ζουλόμενοι σημῆναι.» λύκον καὶ 
λίθον ζωγραφξσιν. ἔτ» yap ὅτε σίδηρον ὅτε 
pato doy φοβεῖται » ἀλλο μόνον Aio ἀμέλει £a τις 
προσφίψηι τὅότῳ λίϑον ; εὑρίσκει αὐτὸν πΠοείμενον. 
X, ὅπε ἂν πληγὴ τῷ λίθῳ ὁ Mx", σκώληκας ἐκ 
τῆς πληγῆς ἀναφέρει. 


/ d 5) / CUN eo 
o£. πῶς ἀνῦρωπον ἐπὶ ϑυμῷ σωφεονισϑέν- 
TOL ὑπὸ πυρὸς : 


N3ewroy ὑπὸ πυρὸς σωφρονισθένα , x, ἐπὶ ϑυ- 

μῷ, SéNolleg δηλῶσαι, λέοας X, δᾶδας ζω- 
" yeaqaeu . ἐδὲν yde ἄλλο φορεῖται 0 λέων, ὡς 
τοὺς αἰνημμένας dedu , x UT ἐδενὸς δαμάζει, 
εἷς ὑπὸ τότων. 


os. πῶς ἄνϑρωπον mupéilofla X, ὑφ᾽ ἑαυ- 
TS ϑεραπευθέγια ; 
N3eoroy πυρέτΊονα. y, ud» ἑαυύϊξ ϑεραπευθέντα 
βελόμενοι δηλῶσαι, Aéoyla, Cryonics πί- 
θηκον τρώγονϊα. ἐκεῖνίϑ. γοὶρ ἐὰν πυρέξῃη. φαγωῶν | 
“πίθηκον ὑγιαίνει. — 


LIBER SECUNDUS rj 


occultoque obje&a, dum monítrare voluerint, lu- 
pum ac lapidem pingunt. Hic enim neque fibi a 
ferro neque a virga, fed a lapide duntaxat timet. 
Nimirum fi quis in eum lapidem conjecerit, dere- 
pente coníternatum deprehendet: & ubicunque 
lapis ei vulnus inflixerit, ibi fuccrefcere folent 


pullulareque vermes. 


75. Quomodo bominem ob iracundiam 
| igne cafligatum ? 


T [oin igne caftigatum, idque ob furorem, 
volentes monftrare, Leones & faces pingunt. 
Nihil enim zque timet Leo, atque accenfas faces, 
nullaque magis re dornatur , quamhis. 


76. Quomodo febricitantem. bominem , 


qui fh ipfe medeatur ὃ 


Um qui febri laborans fe ipfe curet, monfítran- 

tes, Leonem pingunt, qui fimiam voret. Hic 
enim febre correptus, fi fimiam vorarit, protinus 
convaleícit. | 


Q 3 77- 


izó HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


eU. πῶς ἄνϑοωπον ὕφξερον cQponclésla 
ἀπὸ τῆς πρώην ἐξωλείας ; 


Νϑρωπον απὸ ἐξωλείας τῆς πρώην ὕςερον σω- 

Φεονισϑένια βελόμενοι δηλῶσαι: ταῦρον ζω- 

ον ; / 2 : / i3 Nr y 

γραφέἔσιν περιδεδεμένον ovygionvxéo. TO» "yag ὁ- 
ταν ὀργᾷ; δεσμεῖται ayeioouxi 1 ἡμερᾶται. 


o». πῶς άνϑρωπον σωφροσύνην ἐχοίϊα 
, / 
εὐμεϊοαίξ λήϊον ; 


N3'eurov G'ecbeoo Um £y olla. εὐμξϊ λήϊον. E, 

μὴ ςαθηρὰν, βαλόμενοι σημῆναι, ταῦρον ζω- 

γθαφοῦσι; περιδεδεμένον τὸ δεξιὸν γόνυ. τοῦτον 

yap ἐαν δήσης τῷ δεξιῷ γόνυϊ, καρποδέσμιον πα- 

ρμακολεββίηα. εὑρήσεις. ἀεὶ δὲ ὁ raUpO" εἰς σωφροσύ- 

νην παραλαμξβάνεϊαι, διότι HOY ποτε τοῦ ϑήλεθ᾽’ 
emi6aiva μετοὶ τὴν σύλληψιν. 


οϑ΄. πῶς ἀνθρωπον προδάτων Y, αἰγῶν 
φϑορόοικον ; 


ΑΑΙννϑεωπων προδάτων x, αἰγῶν φθορόοικον βελό- 


Mec 


ΝΟ 1Ba85HR E NC d ecu κὰν. 0. m 


ESSET 


LIBER SECUNDU S. 127 


77. Guomodo bominem prioribus damnis 9) 
calamitatibus admonitum ac 
emendatum ? 


I;Um qui ex iis, in quas paulo ante inciderit, 

calamitatibus poftea modeltior evaferit, fi in. 
nuere velint, taurum pingunt caprifico revin&um. 
Hic enim fi ferociat, caprifico ligatus manfuefcit. 


78. Quomodo bominem necdum certa fla- 
pn lilique temperantia. praditum ὃ 


| 1) is parumque fítabilis temperantie homi. 
nem volentes oftendere, taurum pingunt, 
dextro genu alligatum. Hunc enim fi dextro genu. 
vinxeris, jun&uram pedis confequi deprehendes. 
Porro taurus femper in temperantie exemplum & 
indicium affamitur, propterea quod nunquam poft 
conceptum foeminam init. 


1 79. Quomodo domeflicum ovium C 
| caprarum taClatorem? — — 


| Eun qui mactandis ovibus & capris domum ex- 
E. | |, 48BE 


122 — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


μένοι σημῆναι αὐτοὶ τοὶ ζῶα. "yen. uci τρώγοντα. 
κόνυζαν - ταῦτα γοὶρ Qavyóila, κόνυζαν » ἀποθνήσκει» 
dn κα]ασχεθένα. 


π΄. πῶς ἀνθρωπον τρώγονϊα δηλξσιν: 


Neuro) τρώγον)α. βελόμενοι σημῆναι , κροκό- 
δειλὸν ζωγραφϑσιν; ἔχον)α. τὸ ςόμα ἀνεωίμέ- 
γον. ὅτ» yde--- 


/ es e T. N 3 / 
πα. πῶς ἀφπαγα αἀνϑρῶπον Y, οαἰνενέρίητον 
σημαίνεσιν s 


j 5 , / à 
Ῥχαάγα ἄνθρωπον v, ἀνενέργήϊον [óuAogueyor ση- 
e. VT 3) » ΝΣ LS. 
pios y κροκόδειλον £xrolla. ἰβϑεως πΊερὸν ἐπὶ τὴς 
pn ^ px / Bc emp “ 
χεφαλης ζωγεραφᾶσι. THTH γὰρ εαν ἰἴεως πἹερῷ 
Sys, ακίνητον αὐτὸν εὐρήσεις. 


EO ; n / e 
π΄. πῶς γυναῖκα, γεννήσασαν ἁπαξ ; 


dí ; x e | e 
Yvaixa, γεννήσασαν ἅπαξ βουλόμενοι. σημῆ- 
/ e c N d 3 - 
ναι» λέαιναν ζωγραφοῦσιν. αὕτη yde δὲς οὐ 
“ἡ 
χυΐσκει. | 


LIBER SECUNDUS 9 


haurit & perdit, volentes fignificare , ipfa pin- 
gunt animantia conyza vefcentia. Hanc enim 
herbam ubi pafta fuerint, fiti detenta pereunt. 


8o. Guomodo bominem. | edentem 
innununt ἢ 


Escentem hominem  fignificantes , pingunt 
Crocodilum ore aperto. Jis enim - --. 


- 


i endi rapaceim e 


iuertem? 


RR Apscen fimul & pigrum inertemque hominem 
fignificant , Crocodilum pingentes , qui Ibis - 
 pennam in capite habeat. — Hunc enim fi Ibis pen- 
nà tangas, immotum deprehendes. 


81. Comodo mulierem femel enixa ὃ 
Emel enixim mulierem fignificant , leznam 
pingentes. Hac enim bis uterum non fert. 


R | | | 83. 


130 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
“γ΄. πῶς ἄνθρωπον γεννηθέδ)α x&ld τὴν οἰρ- 
χὴν ἀμορῷον: 
Δ NSewmov οἴμορῷον γεννηθέν]α. κατοὶ τὴν appen, 
Usepow δὲ μορφωθένα ββιελόμενοι σημῆναι . 
 deXloy ἐγκυμονᾶσὰαν ζωγοαφϑσιν. αὕτη γοὶρ αἷμα. 


à 7 N N LA e/ N es : 
« συνεσραμμένον Y, πεπηγὸς TITEL, ὕσερον δὲ τοῦτο; 


^ , "Y 9 δῷ δὲ 1 
ϑαλπόμενον ἐν τοις ἰδίοις μῆροις διαϊυπᾶται., καὶ 
τὴ γλώσσῃ λειχόμενον τελειᾶται.- 


/ e^ 3) ΔΛ 9 ι hy N es ; 
πδ΄, πῶς ἀνθρωπον ἰσιχυφὸν , X, τῶν συμφε- 
ρόϑηων ὀσφραν)μιόν ; 


A Npwroy ἰσιχυρὸν , x, τῶν συμφερόνίων ὀσφραν- 
| X N m. eS A d " 

vixoy βϑλόμενοι σημῆναι» ἐλέφανια ζωγφα- 
φξσιν, £yolla τὴν προβοσκίδοι. ἐκεῖνίΘ» γοὶρ Tav- 
τῇ οσφραίνέϊαι » χὰ κρατεὶ τῶν προσπιπ)ονων.. 


πε. πῶς ἀνθρωπον βασιλέα Φευγονα. 
μωρίαν X, ἀφοοσύνην s 


ΑΑΙννϑρωπον βασιλέα φεύγονϊα μωρίαν x αἀφρο- 


GU- 


Te RT TNNERENCECNQT NET 


LIBERO SECUNDTUTS:!. zy 


83 Comodo bominem primum vudem , 
informemque. editum ? 
LJ]Ominem , qui initio quidera informis natus 

*- 5 fit, fed poftea formam acceperit , innuunt de- 
pica uríà pregnante. Hac namque fanguinem 
primum condenfatum & concretum parit: hunc 
poítea propriis fovens. femoribus, efformat, lin- 
. gaaque lambens perficit. 
᾿ 784. Quomodo robu[ium. bominem , quaque 
| e ve fua fent fabolfa- 

(tentem? 

, Um qui fimul & viribus & ingenio valeat, ad 
77". ea dignofcenda quz utilia fint, volentes fig- 
nificare, Elephantum pingunt cum [πὰ probofcide. 
Hac enim odoratur, & incidentia confequitur. 


ὃς. Gwomodo vegem 4 laltitia impruden- 
tiaque abborrentem? 


Rem qui omni ftudio (tultitiam fugiat ac im- 


R 2 ἀλλ BH 


1. HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


P e 3 
συνὴν βελόμενοι σημῆναι , ἐλέφαντα Y, κρίον ζω- 
c ΕῚ m N e V Ν / 
γεαφξσιν. exeiO- γὰρ ϑεωρῶν TOV χριὸν Φεύγει. 


πς΄. πῶς βασιλέα ᾧΦεύγοντα ᾧλύαρον 
ἄνθρωπον ; 
ἀσιλέα Qai*yolla. φλύαρον ἀνθφωπον βελόμενοι 
σημῇ γα!» ἐλέφαϊα ζωγραφϑσι uela. xoieu. « £x&i- 
"Ὁ: γὰρ ἀκέων φωνὴς χοίρε, Φεύγει. 
πζ΄. πῶς ἀνθρωπον iE μὲν xala. τὴν κίνησιν . 
ἀσκέπηως δὲ x, ἀνοήτως κινόμενον ; 


AD ὀξὺν μὲν xod. τὴν κίνησιν , ἀσκέπ]ως 


δὲ » οἰνοήτως κινεέμενον βολόμενοι cnl 
ὅλαφον 3, £yidvay ζωγραφϑσιν. ἐκείνη ydg ὁρῶσα, 
τὴν ἔχιδναν.» Φεύγει. 


πη. πῶς ἄνθρωπον προνοέμενον τῆς ἰδίας 
τροῷυς; 
eM 9 : D , 
NÜgwzrov προνοέμενον τὴς ἰδίας τροφῆς β8λο- 


μένοι σημῆναι » ipeo. ζωγεαφέσι ABA: 
εὐτ- 


E e ἀρὴν RE 


LIBER SECUNDUS 15 


, prudentiam fignificant , elephantum & arietem fi- 
mul pingentes. | llle enim vifo ariete fugit. 


86. Comodo regem , qui ngatorem 
averfetur ? 


T qui nugacem vitet hominem, elephan- 
tum cum porco pingentes. Is enim voce 
porci audita , aufugit. 


ὃ. Quomodo bominem , qui celeriter qui- 
dem , fed. inconfulto znconfidera- 
teque moveatur ὃ | 


| Eus fignificantes , qui agilis fit & velox, fed 
qui tamen absque judicio ac ratione feratur, 

cervum depingunt & viperam, Hac fiquidem 

conípeda , .temere in fugam vertitur cervus. 


88. Quomodo bominem , qui fie Prüfer 
ciat fepultura ὃ 


"T denotent eum, qui deua folicitus eft fe 
pultura, p pingunt, proprios den- 
| t 3 | tes 


1. — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
eértovra τὲς ἰδίος ὀδόντας. éuciVO» ydg ὅταν idu 
τὲς ἰδίας ὀδόντας πίπ)οήας , καταδραάτεται τότων; 
γα τέτες ogUila. 

πθ΄. πῶς ἀνϑρωπον ζήσανια τέλειον βίον ; 


Ν,ϑρωπον ζήσανα τέλειον (βίον θέλοντες δηλῶ- 
σαι» κορῶνην οἰποϑανᾶσαν ζωγεαφέσιν. αὕ- 


τῇ γὰρ ζῇ ἑκατὸν ἔτη xov Αἰϊυπτίας. τὸ δὲ ἔτ» 


᾽ 3 Ψ RE , es 
καὶ Aiyumlise τεσσάρων ἐνιαυτῶν. 


“Ὁ » ; 3 € od / 
c. πῶς ἀνθρωπον ἐν ἑαυτῷ κρούπηοντα. κακίαν ; 


3 / € es c 5 3 * 5 
NÜewzro ἐμφωλεύούϊα. ἑαυτῷ κακίαν . x, ἐπο- 


/ € N ψ N es wo 5 
χρύπτονα. ἑαυτὸν , ὦςε μὴ γνωσϑῆναι τοῖς i- 
di foc ϑέλοντες σημῆναι ; παρδαλιν ζωγφαφέσυ. 


αὕτη yde κρύφα TA ζῶα ϑηρεύει, μὴ συγχωεῶ-. 


ca τὴν ἰδίαν ὀσμὴν εἰφιέναι, κα]αδιωχτικὴν sca 
τῶν ἄλλων ζώων. 


7 D 5) 3 / X 
sx. πῶς ἄνθρωπον ἐξαπατώμενον da. 
κολαικείας : € 


Aum ἐξαπατωμενον did. κολακείας βου- 
λό- 


LIBER SECAUNDUS rg 
tes defodientem. — Hos enim ubi exciderint accep- 
&os, in terram condit. 


* Qwoinodo bominem , qui plenam j«- 
Jtamque &tatem vixerit? 


EU qui juftam hominis ac legitimam vixerit 
4— ztatem, volentes monílrare, cornicem mor- 
tuam pingunt. FLxc enim centum lies 4Egyp- 
tlorum morem computatis annis vivit. — Conítat 
autem /Egyptiacus annus quatuor ufitatis & com- 
munibus annis. 


40modo bominem , qui fuum ip [ius 
4 pf 


- *feelus 40 maleficium tegat ? 


D gnantes hominem, qui íceleitum fuum ac 
malignum occultet animum, ne a fuis no- 
fcatur, pardum pingunt. Hic fiquidem clanculum 
alia perfequitur animantia, nec fmit impetum ac 
pernicitatem innotefcere, qua in illis perfequendis 
utitur, | 


91. Quomodo bominem adulatione 
deceptum ? 


Eus qui affentatioue cáptetar , innuentes, cer- 
vun 


136 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


/ es » 3 e" 5 
λόμενοι σημῆναι», EN por pid. ἀυλητξ ἀνθρώπε ζω- 
βαφϑσιν. αὑτη γὰρ ϑηρεύεται οἰκεέεσα ἡδέα συρί- 
σμαΐα. ἰδόντων , ὡς κατακηλεῖσθαι υ ὑπὸ τῆς ἡδονῆς. 


ςβ΄. πῶς πρόγνωσιν Pe Peel oii ; 


/ 97 / »! / e» 
[otern εὐυχαρπίοις os ὀϑλομενοι σημῆναι 
3) “Ὁ 32 D N 2LN Y [n] 
ἔποπα ζωγραφδσιν. ἐκεῖν» yate ἐὰν πρὸ τῷ 
[az e , [4 ; 3 / 7 
κοι τῶν οἰμπέλων κραζη., εὐοινίαν σημαίνει. 


cy. πῶς ἀνθρωπον ὑπὸ ςαφυλῆς βλαξέήα ; 


Νύύρωπον ὑπὸ ταφυλῆς βλαθένια - καὶ ἑαυτὸν Se- 

pozreuoyla. , βελόμενοι σημῆναι» ἔποπα ζωίρα- 
qui x, αἰδίαντον τὴν βοτάνην. ὅτ» yap βλά- 
Các ὑπὸ ςαφυλῆς. εἰδίοαν)ον amori eue εἰς TO 
éavTE cium, περιοδεύεται. 


cd'. πῶς dy9gwmoy ἑαυύὸν φυλάτ)οντα ἀπὸ 
ἐπιξελῆς ἐχθρῶν ; 


Νύρωπον ἀπὸ ἐπιδελῆς ἐχθρῶν ἑαυτὸν φυλάτ- 


voa βαλόμενοι σημῆναι y γέρανον γρηγο- 


pe- 


LIBER SECUNDUS iy 
vum cum tibicine pingunt. Hic enim dum fua. 
vifimum audiens canentium modulatum, ingenti 


velut demulcetur voluptate , fic facile in venato- 
rum manus incidit, 


92. Quomodo prafagimm copio[e vindemia? 


Ratagism copie vin fignificantes , upupam 

pingunt: Quiz fi ante. vitium tempus cecine-- 
rit, infiguen vini bonitatem fimul ac copiam prz- 
nunciat.. : 


9 E | Quomodo in , Ci woe afis 
nocuerit 2 


LIV efu offenfum ὅς (εἰς  curantem- notantes , 
upupam pingunt , & Adiantum herbam. 
Hzc enim fi uva comefta l1xía fuerit, Adiangum 
ori inferens , certo decurío fpacio priftinam .féci- 
pit valetudinem. 


c x Quomodo bominem ftbi. ab bobus 


inimicorumroe infidüs. caventem ? 


Ibi ab adverfariorum infidiis caventem cum vo- 
lunt fignificare, gruem vigilantem pingunt. 
: | s Hx 


138 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


οὥσαν Culenebücw . αὗται yag éaslac φυλάφσεσι 
γρηγορᾶσαι κατ᾽ ὀῤδινον ἐν πάσῃ TW vod. 
| / mn / 
σε. πῶς παιδεραςίαν:; 
Αἰδερασίαν βελόμενοι σημῆναι ; δύο πέρδικαις 


ζωγφαφξσιν. ἐχεῖνοι γα emo χηρεύσωσιν: 
| Sadloie: olco ἔχοηνται.. 


j [4 e» € N e 2 7 
$9. πῶς. yeoilla. ὑπὸ Ais οἰποβανόν]α s 


Epoíla, ὑπὸ 28 ἀποθανούϊα θέλονϊες δηλῶσαι, 

aeloy αἀποκεκαμμένον ἐχοῖϊα τὸ ῥάμφθ’ ζω- 

γραφξσιν. ἐκεῖν» γὰρ γηράσχων, azroxo um dera 
τὸ ΩΝ dli x, λιμῷ ἀποθνήσκει . 


^s , ΩΡ ^ 
er πῶς ἀνϑρώπον ἀεὶ ἐν κινήσει γχἡ ϑυμῷ 
διαγοα ; 


d i» C 9 ! xs es / - 
νϑρωπον αεἰ ἐν χινήσει xai ϑυμῷ διάγοντα , 


x, μήτε ἐν τῷ τρέφεσθαι no vy d Colla. βελό.- 
μένοι σημῆναι. κορώνης νεοσσὲς ζωγραφὅσιν. αὖ- 
7" "yap ἱπ]αμένη. τξέφει τὰς νεοσσδς. 


D 
L2 co CR 


LIBER SECUNDUS 139 
Hz enim hoc fe ipfas prefidio cuftodiunt, tota 
nocte per vices excubias agentes. 


95. Quuemodo obfcenum puerorum amorem ὃ 


᾿. D dicstionem defignantes , geminas perdices 
pingunt: Quz cum vidux funt, fe invicem 
abutuntur. | : 


96. Quomodo fenem fame esectum? 


* : aes qui fame perierit , volentes monftrare, 

aquilam pingunt adunco roflro. Huic enim 
fenefcenti. aduncum fit roftrum, itaque inedia 
perit. | 


97. Quomodo bominem in perpetuo mo- ^ ὦ 
tu atque anm agitatione 
degentem: | 
Εὔα qui in continuo motu & animi intentione 
uíque adeo verfetur , ut ne vefcens quidem 


quieícat , f gnificantes , cornicis pullos pingunt. 
. Hc enim etiam volans pullos pafcit. 


S2 MD 


140 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
/ ad »! *» N/ Ν / 
cw. πῶς ἄνϑρωπον εἰδότα τοὶ μέϊέωρα s 


Νἥϑϑρωπον εἰδότα τοὺ μέϊέωρα ϑέλοϊες σημῆ- 

γα!» γέρανον ἱπ]άίμενον. ζωγοαφδσιν. ἐκεῖν’ 

γοὶρ ὑψηλῶς πανυ ἵπταται, ἵνα ϑεάσηται τοὶ Vé-- 
Qn, μὴ dpa χειμάζῃ, ἵνα ἐν ἡσυχίᾳ διαμένῃ. 


e ») "ἊΣ / »/ 
cÜ. πῶς dy9ewmoy αἀποϊαξαμενον το idYo. 
ὑπ 2 3 / 
|. τέκνα δὲ ἀπορίαν ; 

3 t» / É » / PE: Jara 
NSewzoy αποϊαξάμενον το idi. τέκνα. δὲ ἀ- 

W^ n2 ε “3 
πορίαν βελόμενοι σημῆναι . ἱέρακα ἐγκύμονα 
“ AE AY Ν / / 5. Ν NS 
ζωγραφᾶσιν. exe» ydg τίζϊων τρία. doi, τὸ ἕν 
/ , / N , Ν N ccs) / e 
μόνον ἐπιλέγέϊαι X, τρέφει, τὰ δὲ ἄλλα δύο κλᾷ. 
TÉTo δὲ oii , di. τὸ κατ᾽ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τοὺς 
3) ᾽ / None Ju Ν d 
ὀγυχας ἀπολλύειν 5 16 ἐνεῦθεν μὴ δύνασθαι τὰ τεία 


en τεέφειν. 


’ f 5) 3 es N « -“ 
ε΄. πῶς ἀνθρωπον oxvEWla, τὴν διοὶ τῶν πο- 
δῶν κίνησιν ποιεῖσθαι: 


JA, Νἥϑρωπον ὀκνϑή]α τὴν dia τῶν ποδῶν κίνησιν ποι- 
τς εἶσθαι βελόμενοι σημῆναι: κάμηλον γράφε- 
σιν. ἐκείνη ydp μόνη τῶν ἄλλων ζώων τὸν μηρὸν 
| o xdume, ἢ 


LIBER SECUNDUS 1g 


98. Cuomodo- bomineim. f[ablimium ve- 
Hm peritum? 
E ce gnarum cum fignificant , gruem 
volantem pingunt. lla enim àlte admodum 
volat, «wt nubes. e proximo copbfpiciat, neque 
tempeftate agitetur, atque ita altam agat quietem. 


99. Quomodo bominem proprios 4 fe dunit- 
tentem liberos ob paupertatem ? 


pIosien qui inopia preffus , liberos valere jut- 
ferit, notantes 'accipitrem praegnantem pin- 
unt. [5 enim cum tria ova pariat, unicum quod 
nutriat feligit, reliquis duobus fractis: Hoc au- 
tem facit, quod per id tempus ungues amittat, 
ideoque tres pullos fimul educare non poffit. 


160. Cuomodo bominem movendis pe- 
dibus cunctabundum ac lentum? 


H9?» pedum motu tardum & fegnem vo- 
lentes monítrare, camelum pingunt. Hic 
enim folus ex omnibus animantibus crus inter eun- 
dum infle&it, unde & .appellationem na&us eft: 
; $ 3 cum 


τ. HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
xoqumle, διὸ x, xdjnNO- λέγεται. 


/ e »J ᾿ 3 ΜΌΝ Ν | Ν | 
gx. πῶς dylewzoy οἰναιδῇ x, καϊοὶ τὴν 
ὁρασιν ὀξύν ; 


Ν,ϑρωπον ἀναιδῆ , x, κα]οὶ τὴν ὅρασιν ὀξυν ϑέ- 

λοντες δηλῶσαι; βάτραχον γεάφεσιν. ὅτ’ 

γοὶρ αἷμα εἰκ ἔχει. εἰ jux) ἐν μόνοις τοῖς ὀφθαλμοῖς. 

τὲς δὲ ἐκεῖ αἷμα. ἐχοΐϊδας, ἀναιδεῖς καλξσιν; διὸ 

x, ὁ ἸΤοιητής " Οἰνοβαρές, κυνὸς εὐ απ ἔχων 5 κρα- 
δίην δ᾽ ἐλάφοιο. 


οβ΄. πῶς ἀνθρωπον μὴ Φυνηθέν)α κινεῖσθαι s 


/ tv 
ΝΝθρωπον πολυν χρόνον ur δυνηθέντα κινεῖσθαι; 
ῳ S " e Y / 
Üceeoy δὲ κινηθέντα. τοῖς ποσὶ , βλόμενοι ση- 
ev » 5 / 
μῆναι. βάτραχον ἔχοντα τὲς ὀπισθίες πόδας ζω- 
eS ΒΟΥ ΝΑ : ΟΝ » e Y de: N 
γεαφδσιν. exei» yate γεννᾶται ἀπᾶς, ὕφξερον δὲ 
5$ / / T 5 ἊΝ / 
αὐξανόμεν’, προσλαμθάνει τὲς ὀπισθιες πρότερον. 


ey. πῶς ἀνϑρωπὸν πάντων ἐχθρὸν ; 


LN ϑεωπον πάντων add. n οἰπεσιχοινισμένον 9έ- 
λόν- 


Koo am one -i -.»5.- ὦ, " 


CLIBER SECUNDUS n 


cum Grace. κοϊμηλίΘ" quafi xajume G^ a crurum in- 
flexione di&us videatur. 


IOt. ΠΟ ΥΣ impudentem: bominem , 
acutique ac celeris «oifus ? 


Ominem inverecundum & vifu celerem defi. 

gnantes , ranam pingunt. -Hxc enim non 
alibi fanguinem habet quam in oculi. Porro, 
qui illos fanguine refperfos habent, impudentes 
dicunt. Vnde & Poeta: Ebrie, Iociibds canis , 
di , pectore cervi. : 


102. Quomodo bominem , qui fzfe mo- 
vere nequeat ? 


EH9sisen qui cum diu fefe movere non potue- 

rit, poftea tandem pedibus moveatur, de- 
monítrantes , ranam pingunt , pofteriores pedes 
habentem. Hxc enim primum fine pedibus 
nafcitur, fed poftea dum augetur, pedes affumit 
pofteriores.. 


103. Quomodo omnibus inimicum atque 
ivoifun bominem? 


Queis i infeflum, & qui czxterorum confor- 
δὰ tium 


144. HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 


2oiles σημῆναι, ἐγίχελυν ζωγραφᾶσιν. αὕτη yate 
. ἐϑδενὶ τῶν “ν συνευρίσκέϊαι. 


 ed'. πῶς ἄνθρωπον σωζονα. πολλὲς ἐν 
᾿θβάλασσῃ; 


Nlewzroy σώζοϊα. πολλὲς ἐν ϑαλάσσῃ ϑέλον- 
τες σημῆναι, γοΐίρχην τὸν ἰχθὺν ζωγεαφξἔσιν. 
diu d N d Ὑ Ν N (9 rr / iN 
αυτή γὰρ oTO idv τὰς πολλὲς τῶν ἰχθύων aii δὺ- 
ναμένες κολυμβᾷν ^ συλλαμθανει πρὸς ἑαυτὴν X, 
σαζει. 
ad^ e» 3) Ν ον Ἀου Ξ λιν 
eg. πῶς ἀνῦρωπον.. τοὶ χρήσιμα γα τοὺ ἄχρηςα 
κακῶς ανηλωκότα 5 
΄ 


AN ea τοὶ χρήσιμα X τὸ ἄχεησα κακῶς 
ανηλωκότα βουλόμενοι A . πολύποδα ζω- 
yeaQücw . ἐκεῖν; γοὶρ πολλὰ Y, ἀσώτως ἐσϑίων . 
, wu 
παρατίϑεϊαι τὴν τροφὴν εἰς τὰς ϑαλοίμας 1 ὅταν 
2 / ^N / / Ne TESI 3 / 
οἰνρυλώσῃ τοὶ χρήσιμα» τότε 3, ἀχρήςα. eX SO NNI. 


es. πῶς ἄνθρωπον τῶν ὁμοφύλων κραΐϊησαντα 5 


ex € / 
Á NSperroy TÀV ὁμοφύλων κρατήσανϊα βδλοόμενοι 
| 01- 


ETBER SECUNDUS . & 
 tiüm fugiat , oftendere volentes, anguillam pin. 
gunt. Hzc enim cum nullo alio pifce commer- 
cium habere deprehenditur. ; 


104. Quomodo bominem multos in. 
iari fervantem ὃ 


Ominem multos in mari fervantem, fignare 

volentes, torpedinem piícem pingunt. Hzc 
enim ubi pifces multos viderit, qui natare non 
poffint; ad fe trahit, ac eos fervat. 


105. Quomodo bominem , qui utilia. [anal 
C9? inutilia male coufumferit 2 


H5 qui utilia fimul & inutilia male cgn- 
fumferit , indicantes , polypum pingunt. ifi 
enim cum multa eaque intemperanter voret, ci- 
bum in cavernas reponens congerit, & cum uti. 
lia confumferit, tum & quz funt inutilia abjicit. 


106. Quomodo emn, qui fue gentis bo- 
sgünibus imperitat ? 


Sus nationis & generis hominibus imperantem 
2 cum 


:46  —— HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
σημεῆνοι!.» xoteaGoy 2 πολύποδα ζωγραφϑσιν. i79» 


à / ' (s NX 1 "v 
y&g τὲς πολύποδας κρατεῖ. γὴ TÀ πρωτεῖα φέρει. 


οζ΄. πῶς adea συζευχϑέντα γυναικί; 


/ Ν ? [: 
Ndya συζευχθέντα γυναικὶ οπὸ πρώτης ἡλικίας, 


, 6 59 if / e / ᾽ ) e 
ἐν n ἐτέχθη.» βαλόμενοι σημῆναι. πίννας £X 


T Ley pamm. αὕται "yap γεννώμενοι ἐν τῷ e 
χω: uec καιρὸν ὀλίγον piane ἀλλήλαις 
ἔνδον τῷ χόγχε. 


L4 emo Sho N J. « “ 
en. πῶς dY0purov μῇ. 7reovos evo) εαυτὰ ; 


Ατέρα , ἢ ἀνθρωπον μὴ προνοεέμενὸν ἑαυτῷ , αλλ, 

ὑπὸ τῶν οἰκείων προνοϑέμενον, ϑέλονες σημῆναι, 
πίδναν καὶ αιρκίνον ζωγραφἔσιν. er yup à αρ- 
xiVÓ μένει κεκολλημένθ» τῇ. σαρκὶ τὴς πῶνης z^ 
καλεῖται πιννοφυλαξ'- Eger ΩΝ τῷ ovo... w si 
πέννα. dion κέχηνεν ἐν πῷ κόγχω πεινῶσα. ὅταν 
Sy αὐτῆς κεχύήνας, παρεισέλθῃ i ἰχϑύδιον τι. ὁ πιν- 
γφύλαξ δαπνει. τῇ χηλῇ τὴν πῶναν, ἡ δὲ aic9o- 


μένη κα]αμύει τὸν κόγ xo. X, ἕτως κυνηγεἸεὶ τὸ ἰχ- 
bias ὙΠ | τὰν 


VTL RI MM NINOS NANI 


LIBER SECUNDUS: "4 
cum denotare volunt, carabum & polypum pin- 


gunt. llle enim polypis imperat , iique eos 
primas tenet. à S 


107. Quomodo bominem bee mulieri ὃ 


EI?» mulieri ab ineunte xtate, adeoque 

primis unguiculis jun&um innuentes, oítrea 
pragnantia pingunt. Hzc emim cum in concha 
gignantur, paulo poít intra eandem concham fibi 
invicem junguntur. 


108. Quomodo bominem , qui fui curam va- 
tiouemque. non babeat ? 


peus aut hominem qui fe ipfe non curet ," fed 

domeílicis & propinquis curetur, volentes 
fi gnificare , oftreum & cancrum pingunt. Hic 
enim carni oftrei velut agglutinatus manet: Vnde 
& ex confecutione nominis , πωνοφύλαξ , quafi 
oftrei cuftos vocatur. Oftreum igitur plane hiat 
in concha efuriens. $i itaque dum hiat, pifcicu- 
lus aliquis irrepferit, mordet cancer ungula os- 
treum: quod fentiens ; concham claudit, atque ita 
.. pifciculum venatur. E 


1 109. 


148 HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
9. πῶς ἄνϑρωπον λάμειαν Excovla. ; 


NÜewso» λάμειαν £y olla. βαλόμενοι σημῆναι; 


σκαΐξον ζωγραφᾶσιν. ὅτ» ya μόν: τῶν 


ἰχθύων μαρυκᾶται; καὶ Tola. τὰ προσπίπτοντα, 
ἰχθύδια ἐσϑίει. 


/ e 5) PAY e EN M 
ei. πῶς ἀνῦρωπον τὴν ἑαυτῷ τροφὴν 
£u slo, s 
NSewzoy epulo, τὴν ἰδίαν τροφὴν , 1, πάλιν a- 
πλήςως ἐσθίονα. βελόμενοι σημῆναι » ἐνάλι- 
ον γαλεὸν ζωγεαῷξἕσιν. T0» ydg κύει μὲν dia 
τῷ σόμαϊθ». νηχόμεν’ δὲ καϊαπίνει τὸν γόνον. 
7 e» 3) 5 | 7 , 4 A 
. eut. πῶς ἄνθρωπον ἀνθρώπων ἀλλοφύλων 
χρώμενον μίξει s 
: 3} , 2 7, 
Nleizroy οἰνθρωώπων χρώμενον μίξει ἀλλοφύλων 


βελόμενοι σημῆναι, μύραιναν ἰχθὺν ζωγρα- 


[a] € 2 E A / ὩΣ 
Quen. αὕτη yag ἐκ ϑαλάσσης αναδαίνεσα , τοῖς 
ἐχεσ | μίγνυται ; Ὁ εὐθέως εἰς τὴν ϑάλασσαν ἐπι- 
τρέχει. 


: ep. 


ἊΝ Ec dol νόδιϑὰςς,. v .. 


LIBER SECUNDUS 149 


109. Quomodo bominem inglwvie 
laborantem? 


| [Οἴμοι gule deditum defignare volentes , 
Ícaram pingunt. Hic enim folus ex pifcibus 
ruminat, & omnes occurfàntes pilciculos devorat. 


110. Quomodo bominem cibos 
"v0mentem ? 


Eu qui ubi fumtos cibos evomuerit, avide rur- 

fum vorat, & ita ut fatiari non poffit, figni- 
ficantes , felem aquaticum pingunt. -Hie enim 
ore parit , & natans foetum abforber. 


III. Quomodo bominem , qui cum | alieni- 
genis commercium, babeat? | 


Ominem alienigenarum commercio gaudentem 

innuentes, murznam piícem pingunt. Hzc 

enim e mari flumina afcendens, viperis mifcetur; 
ac protinus in mare recurrit. 


OP 3 | 112, 


150 — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
ριβ΄. πῶς ἄνϑρωπον ἐπὶ φόνῳ κολασθένα ; 


Νίϑεωπον ἐπὶ φόνῳ κολασθέντα , X, μεταμελη- 

θέντα βελόμενοι σημῆναι , τρυγόνα περιπεπλέ- 

μένην ἀγκίσσῳ ζωγεαφᾶσιν . αὕτη γὰρ καΐασχε- 
θεῖσα: piles τὴν ἐν τῇ ἐρᾷ ἄκανθαν. ; 


ey. πῶς ἀνῦρωπον ἀφειδῶς κατεσθίονα 
τοὶ ἀλλότρια; — 


: E 3 eS , / 
NÜewzroy a. adus κατεσϑέονἶα. τοὶ ΦΟΛΆΟΤΕΙΟΙ ; 

Ν ey Ψ M Δ / 
Ὁ ὑφέρον κοϊανηλωκόται τοὶ iOXo, βελόμενοι 
σημῆναι » πολύποδα ζωγραῷϑσιν. ἐκεῖνιΘ᾽ γοὶρ ety 
2 7 e c3 ΜΑΙ A ». N ^N... j 
ἀπορήσῃ τροφῆς τῆς ἀπὸ ἄλλων; τᾶς ἰδίας πλεκ- 

τάνας ἐσϑίει. | 


pid". πῶς ἀνῦρωπον ἐπὶ καλῷ ὁρμήσανια ; 


| JA Néeezo ἐπὶ καλῷ opuücaila, x, dyri τότε 
κακῷ περιπεσόνια., βαλόμενοι σημῆναι » GW- 
᾿πίαν ζωγραφϑσιν. αὕτη yap edv idw τινὰ βελό- 
μένον αὐτὴν θηράσαι » προϊέϊαι εἰς τὸ ὕδωρ €x τῆς 
κοιλίας τὸ μέλαν, ὡςς ἐκ τούτου μηκέτι αὐτὴν 
à: | βλέπε- 


d 


EIBER SECUNDUS τα 


112. Quomodo bominem ob. cedem. fa- 


dam Jupplicio aerem: ? 


| Ho» qui czdis adiaiffae poenas dederit, 


quemque .peenituerit , defignare volentes , 


-turturem. laqueo impliciram pingunt. Hzc eninr 


capui. Ípinam: quam im cauda habet , abjicit. 


(11 13. Quomodo. eut , qui i| profafr 1545 Alie- - 


715. vefcatur € 


EU qui & d intemperanter decoquat, & 


demum πὰ confumíerit, defigoantes , poly. 
pum pingunt. [5 enim fi vi&u aliunde quafito 


indiguerit ; propria edit flagella. 


s X14. Quomodo emn, qui verum bonefla-. 
quan amore. agro ? 


ache 6; ow n NI 


" 


| jm qui τοῖο pe&ore | in res pulcherrimas Ὶ incum- 
bit, ac ideo fefe periculis objicit, volentes in- 
nuere, fepiam pingunt. Hac enim fi viderit a qno- 


piam fibi infidias ftri, in aquam ex alvo nigerri- 


muenremundit fanguinem; ex quo fit, ut jam con- 


Ípi- 


13 — HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
βλέπεσθαι, καὶ ὅτω διαφεύγει. 


εις. πῶς ἄνθρωπον γόνιμον ; 


Ἰγϑρωπον γόνιμον βαλόμενοι σημῆναι.» φρεθίον 
πυρίτην ζωγραφᾶσιν. ὅτ᾽ γὰρ ὑπὸ ὀργῆς 
auéTeg ; t πολυσπερμίας. ὀχλέμεν»; ἑπΊαίκις μί- 


γυνται τῇ. θηλείᾳ y ἐ εν μιὰ ὥρᾳ; ἀθρόως σπέρμμε: 
Vy . 


/ e ἐνῇ Σ / SE 7 ? 
εις. 706 ὧν ΘΟ ΤΟΥ συνοχεος €yo ἐκοῦ 5 


Noo συνοχέα X, ἑνωτικὸν βελόμενοι συμῆ- 


γα! , λύραν ζωγραφᾶσιν. αὕτη yap συνέχει: 
αν d τῶν ἰδίων κρθμάτων. 


, fl 
e. πῶς ail πάλαι μὲν ἀποςαντα 
e 3 N7 ; / e/ Í s / 
τῶν ἰδίων νοημάτων. Ücepoy δὲ γείονοτα - 
τῆς ἑαυτῇ φρονήσεως ; 


3 dE TA : 
Νύρωπον παάλαι μὲν ἀποφςαντα. τῶν ἰδίων Von- 
t rs € D / KI 
μάτων, Ücegoy δὲ τῆς ἑαυτῇ γεγονότα. Φρονη- 
Ν / 65 3 / e € ex Ὁ , 
σεως X, τάξιν ἐπαγαγόντα τῇ ἑαυτῷ Cam [DuAo- 
| μένοι 


νος VL NNI 


"U EIBER SECUNDUS, iy 


— 


 fpicua non fit, atque ita evadat. 


115. Quomodo fecundum ξ9᾽ veneri ad. 


dicium bominem? 


Emine abundantem hominem volentes defigna- 

re, patferculum pyrgiten pingunt. Hic enim 

& immodica ira & copia feminis ductus, fepties 

in hora foeminam init; copiofum confertimque 16: 
men effutiens, 


116. Oomodo bominem , qui vim quan- 
dam babeat fibi alios conciliand: 
πὰ ac dewincteudi ? É : 
(orum fignificant, qui alios fibi conti- 
nenter devinciat & demereatur , lyram pin- 
gunt. Hzc enim continenter fuum retinct con- 
centum. MR i 


117. Quod eun, qui antea mente alie- 
natus fuerit , fed poflea | 
re fipuerit 2 


Um volentes. oftendere , qui cum quondam 
mente alienatus effet, ad fe demum redierit, 
certumque vitx fux ordinem ac rationem inítitue- 


V Ὁ y ria | 


1:4. HORAPOLLINIS HIEROGLYPH. 
μένοι σημῆναι , σύριγία [φάφεσιν. αὕτη y de emi pe- 
πἼική 61 , γὰ ἀνα μνησικὴ τῶν καϊαϑυμίως πεπραγμέ- 
νων alg x, μάλιφα. τεταγμένον ἐκτελῶσα, φθόγ- 
γον. 


͵ no 9) Ü » LY Y / 

gu. πῶς ἀνῦρωπον ἰσὼς πᾶσι TO δίκαιον 
5 / 
οἰπονέμονϊα s 


NÜporroy ἰσὼς πᾶσι TO δίκαιον οἰπονέμον)α. βε- 

λόμενοι σημῆναι» σοοθοκαμήλε πΊερὸν "yed- 

duci. τᾶτο ydg τὸ ζῶον παϊίαχόθεν ἴσα ἔχει τοὶ 
πἸερυγώμαϊα παροὶ τῶν ἄλλων. 


ριϑ΄. πῶς ἄνϑρωπον QiNoXlien ; 


NÜewzoy Φιλοχ]ίσην βαλόμενοι σημῆναι, χεῖρα 
αἀνθρώπε γράφεσιν. αὕτη yap ποιεὶ πανὶα τὰ 
κτίσμαϊα. | 


'Qear oma Ὁ» Νειλώς ἱερογλυφικῶν τίλ Qn. 


- “- di d inn. ede 


EIBRA SECUNDUS ὧν 


rit, fiftulam pingunt. Hzc fiquidem animum 
demulcet,.& ea in memoriam reducit , quz ex 
animi fententia & cum voluptate quis gefferit. In- 
fuper & maxime compofitum edit fonum. 


118. Ohwomodo eum, qui jus ex equo 
| omnibus tribuat ? 


EUn qui jus zqualiter' omnibus imperriatur , 

fignificare volentes , ftruthiocameli pennàm 
pingunt. Hoc enim animal prxter catera pennas 
. alarum undiquaque xquales habet. 


119. Owomodo bominem «dificandi 
fiudiofum δ. | 


] Pia cupidum hominem volentes innue- 
re, hominis manum pingunt. Exc enim 
omnia abfolvit opera. 


Herapollinis INsliaci facrarum. [culpturarum. frais. 


V Á- 


156 


VARLE LECTIONES 


' ^ ^N D D 
Prior numerus Paginam , pofferior Verfem denotat. 


2. 2. NEIAOQOT. Codex Morellii 


NEIAIAKOX. 
6. σημᾳίνεσι. Ald. σημαίνει. 
ΤἿ. οὐραῖον. Mercerus ex Cod. 
Morell. 
12. χρυσῶν. Ald. χρυσὸν. Merce- 
rus, ut hic. 
16. δίχα ἢ. ita etiam Mercer. 
Ald. z, omittit. 
4. 14. Ἐνιαυ]ὴν 3. a Cod. Morell. 
aberat 3. 
17. Αφροκύων. Ald. & Mercer. 
Ἀφρομύων. 
10. λωμπρότερ(ῷ", ὁτὲ ὃ. Cod. 
Morell. ἐοϑ’ ὅτε. 
6. 7. fasc. fic etiam Cod. Μο- 
rell. Ald. ὃς Mercer. Qo;- 


Cw. 


οὐξαῖον. 


14. πενϊεκαίδεκα μοῖραι ὑπογχεσι. 
Ita etiam Ald. Cod. Au- 
guítanus, & Mercer. ex 
Cod. Morell. πεντεκαίδεκα 
μοιρῶν ὑπόρχεσαν. 

8, 3. προςίϑεοῦζ. Ald. προϊϑεο, 
. Mercer. ut hic. 


|. (6. τὸ ὃ. Ald: & Mercer. τὸ 


γοὶρ. 


10. περαφέρεϊαι. Ald. ὃς Mercer. 


12. 


. 20. 


I2. I. 


| 3. 


14. 3. 


. ταπείνωσιν. Ald. 


φέρεϊαι. Cod. Morell. περι- 
γράφεται. 

ταπείνωσις. 
q€3c Ald. & 
Mercer. χωρεῖ πρὸς TÉTO. 
Qaci. Cod. Morell. δοκεῖ. 
εἰς τὸ κάτω. Ald. ὃς Mer- 
Cer. εἰς τὸ κώτω. 


τὸ αἀνϊιμαχόμανον. Ald. ὃς 


τϑτο χωρεῖ. 


Mercer. articulum. non 
habent. 
σύνϑεσι. Ald. συνήϑειαν. 


Mercer. ut hic. 
& 2. J/à τὸ X, πρὸς ὁ ψυχὴν 
συμπαθεῖν. Mercer. ex Cod. 


Morell. J/& τὸ πρὸς E ipv- 


χὴν συμπαθεῖν. Ald. τὸ πρὸς 

7 ψυχὴν copa 

ᾧ LE Ald. ὡς Ey & fic 

etiam Cod. Morell. 

ἑτέρᾳ κορώνη. fimiliter Cod. 

Morell. Ald. & Mercer. 

πορώνῃ ἑτέρῳ. 

οἱ Ἑλληνες. Cod. Morell. 

absque articulo. 

κορώνην. Cod. ΜοΓΕ]] κορώνη: 
16, μόνη. 


16. 


16. 9. 


17. 


18. 


19. c 


20.1. 


μόνη. ita etiam Cod. Mo- 
rell. Ald. & Mercer. μό- 


yg. Ibid. τοιαύτη. Cod. Mo- ' 


rell. τοιοζυτηδ᾽. 
ταύτην. Ald. ταύτη. 


. γένεσιν. Ald. γενέσεις. 
. στρογγυλοειδεῖς ὃ γίνονται. 


Ald. σρογγυλοειδὴς 3 γίνεῦ). 
Mercer. ex Cod. Morell. 
ut hic. 


4. T τριακονταήμερον. 1t etiam 


Cod. Morell.Ald. & Mer- 


cer. € τριώκονϊα ἡμερῶν. 


δίκερως. Ald. δίκερα. Mer- ^ 


cer. ut hic. 


ἐν ἐρανῷ. Cod. Aug. & . 


Morell. ἐρόνιον. 
ὀργώση. Sic etiam Cod. 
Morell. Ald. & Mercer. 


ὀργύση. 


ἄνεμον. Ald. ἄνελκον. Mer-- 


cer. ex Cod. Morell. ut 
hic. 

i ἡμέραις. Cod. Aug. jani 
ἡμέρας. 

ποϑῦσα. ita Cod. etiam 
Morell. Ald. & Mercer. 
ποιξσο. 

γυπῶν. Cod. Aug. ὃς Mo- 
rell. ὀρνέων. lbid. συλλαμ- 
δάνει: fic etiam Cod. Mo- 


14. 


41. 


157 


rell. Ald. & Mercer. συλ- 
Aa oov?). 

a0 μόνον. non aliter Cod. 
Morell. Ald. & Mercer. 
αὐτῶν μόνον. 

ὠνωτολῇ. Cod. Morell. τῇ 
ονωτολῇ. 

σφαζομᾶσες 2 ἡτ]ωμᾶύες. pro 
his duobus habebat tan- 
tum Cod. Morell. c$a- 
- Coon. 

VxvG». Ald. tyyac». Mer- 
cer. ex Cod. Morell. eti- 
am [nv (ge. 


22. 2. ὃς 9. ἑκατὸν εἴκοσι. Ald. íxa- 


18. 


24.8. 
17. 


26.6. 


8. 


V3 


τὸν utroque loco. Mercer. 
εχ Cod. Morell. ut hic. 
Θηλυκῶς μὴ τοι τὴν ἐρανὸν.. 
non habet Ald. Mercer. 
ϑηλυκῶς 9) τὴν ἐρανὸν. 
δραχμὰς. Ald. δοώχμαι. 
ἕκτε ὠρσενικβ αὶ ϑηλυχβ, Mer- 


. cer. ex Cod. Morell. ἔκτε 


φώσενικᾷ νὰ Θηλυχβ ὑπαρχον- 
19». Ald. ὅτε ὠρσενικοῖς rcli- 
ἐγ mox lacuna. 
εἰμαωρμμην. Ald. εἰμαρμῆὕη, 
ἐπεὶ καὶ ἁν]η. ita clam Cod. 
Morell. Ald. & Mercer. 
ἃ omittunt. 

zvre.Cod. Morell. πέμπτον. 


τό. ἐν 


158 


16. ἐν τῷ μέρ4. in Cod. Morell. 


28. 1. 


non erat τῷ, 
à, 7442. Cod. Morell. ὠλ- 


Ac Tala. 


2. th 5. ita etiam. Cod. Mo- 


8. 


30. 1. 


rell. Ald. & Mercer. 3 
omittunt. 

péxea € viv. Cod. Morell. 
absque g 

Tuyyavorrac, Ald. τυγχά- 
γοντες. 


z τώτες. Ald. z TETOIC. 


. νεκρέμϑωον. fic etiam Mer- 


cer. ex Morell. Cod. Ald. 
ve uulluoy appicta ftellula. 


. Αἰγύπτια. non aliter. Cod. 


Morell. Ald. & Mercer. 
Αἰγυαίίοις. 


. ἢ εἰ yp Qd. Ald. ὃς Mer- 


- 


CCr. αὶ ἐγγούφᾳ. 


., Φύσ4. Cod. Morell. φη- 


σὶν. 


. i» Üumudjivov. ita Cod. etiam 


Morell. Ald. & Mercer. 
ἰχθυώμλυ,». Ibid. ργον. 
Cod. Aug. ἄρτον. 

ηυνῶται τε. lic etiam Cod. 
Morell. Ald. & Mercer. 
92) 3. 

aec). Non aliter Cod. 
Morell. Ald. & Mercer, 


IO. 


13. 


φαίνονται: 
ἡμαῖ.. Similiter Cod. 
Morell. Ald. & Mercer. 


τρόπῳ. 


. δύο. ita Cod. etiam Μο- 


rell. Ald. & Mercer. 3. 


. &;a». a Cod. Morell. abe- 


rat vox. 


124» —— Cod. Morell. ὕ- 


dup μομῶ. 
ὑπώρχη. Cod. Morell. ὑ- 
σόρχη. Ald. & Mercer. 


Void. 


. dieayrec. Ald. & Mercer. 
diaQpvrec, ut tamen ftel- . 


lulam appingat Ald. Cod. 
Morell. ut hic. 


. ὡς E. Ald. & Mercer. ὡς 


non habent. 


. στὸ $. Sicetiam Cod. Mo- 


rell. Ald. & Mercer. o- 
mittunt articulum. 


z Ἐγρηγορότω. Cod. Morell. 


γρηγορότηϊα. 


. εἰς λέοντα. Cod. Aug. & 


Morell. λέονζι. 
$ Nes zo&ca.Cod. Mo- 


rell. ποιῶται $ 92. Ibid. 
ἐμμένοντίΘ». Cod. Morell. 


3 p 
ἐμμένον.. 


οἱ dex aei. ita etiam Cod; 
Morell. 


| 
| 
: 
) 
! 
1 
E 
P. 
] 
D 


15. 


16. 


19. 


Morell. Ald. & Mercer. 
omittunt 2byab. Ibid. ἐ- 


πιξάται. Ald. & Mercer. 


T0082). 


poft ὑγεότητίΘ. habebat 


Morell. Cod. z, ἕν χωρίων 


γέμοντες "T οἶνον ζῶον λέοντῶ." 


τὸ μά ὑδρέῖον. ita ctiam 
Mercer. ex Cod. Μοσεὶ!. 
Ald. ὑδρᾶον non habet. 
Ibid. καρδίῳ γλῶοσαν. Cod. 
Morell. καρδίαν γλώσσῃ. 

Αἰϊύπτε. Ald. ὃς Mercer. 


Αἰγυπτίας. 


38.3. Αἰγυπίεας. Cod. Morell. 4i- 


40.17.54 τότε, Ald. & Mercer. 


42.2. 


44.5: 


y πτξ. 


TÉTE ἧς 


ἐμφερής. Ald. ἐμφερὲς. Μει- 


cer. ut hic. lbid. ἐκλιπόνϊι. 
Cod. Morell. &xaerovh. 


συνεκλείπειν .fic etiam Cod. 


Morell. Ald. & Mercer. 


συνεκλισειν. 


. oie. Cod. Morell. οἵγε. 
; ὠνυέση. Cod. Morell. zva- 


7 
AvgCQuC. 
παροιπεσοδισμῆνον. fic eti- 
am Mercer. ex Cod. Mo- 


"rell. Ald. παρείπετο ia- 


μένον. 


46.6. 
11. 


I2. 


18. 


49.6. 


13. 


20. 


 TeAeicO aj. 


T9m 


ὀρθὸν. Cod. Morell. &- 
ολθμες. 

οἱρεθμὲς. Ald. & Mercer. 
de1S uev. | 

τοὶ τέκνω ἐξ ἡδονῶν. Mercer, 
ex Cod. Morell. δεκαὶξ ἡ- 
δονήν. 

ψυχὴν 3. ita Cod. etiam 
Morell. Ald. & Mercer. 
j omittunt. 

One. Ald. ἐπιξαίνειν, I- . 
bid. zaxlac. Cod. Morell. 
πάντα. 

Αἰγύωϊε. Similiter Cod. 
Morell. Ald. & Mercer. 
Aiyyosr lias. 

σοι. ita etiam Cod. Mo. 
rcll. Ald. & Mercer. non 


: habent. 
. ἐπεὶ x ἡ. Cod. Morell. ἐσ 


πειδὴ ἡ. 
tuere. Cod. Morell. P 
μερῆς. 


- παρ᾽ Αἰγυπῖίοις τοὶ. Mercer. 


τὸ παρ Αἰχναΐίοις. Ibid. ἐκ- 
Ald. abus. 
Mercer. ut hic. 


14. paca. Cod. Morel.5 μαθὼν. 


24:2: 


προαγωραζόμλυον. Ald. χαρμ- 
Qo. Mercer. χαριζό 
μᾶνον. 


6.16 


56.2. 


60. 12. συνιεὶς τὸ. 


160 


6. cà ἄλλα δεῶν. Ald. ὃς Mer- 


cer. τὸ Ὁ ϑεῶν. 


8. ϑεωρέ. Cod. Morell. θεω- 


ρεῖται. 
10. εἴτε μανίω. Ald. & Mercer. 
ἤ ponía. 
xalazs. Cod. Aug ud 
16. & 17. εἰγνείαν. Ald. bis 
οἱγνοίαν. Mercer. ut hic. 
ix9Jv. Sic etiam. Mercer. 
eX Cod. Morell. Ald. ἰχθη- 
voy, 
j- τέτων. Cod. Morell. «s. 
6. pepas San. Cod. Aug. ὃς 
Morell. μεμιοίνθαι. 
ΙΑ. ὑγιῶ. Cod. Morell. 7545. 
15. XV ues. Cod. Morell. 
XV τὸ μόρμον. 
16. εἰς 4l). ϑύήλειαν. ita etiam 


Cod.. Morell. Ald. ὃς 
Mercer. abfque st. 


58. 4. 


CET. συνιείς τε. 

62. 4. ὄγνγα. Mercer. ex Cod. 
Morell. üeroya & hic & 
poftea. 

11. ϑείν ὠσρε ὠνατολῆς. Ald. & 


Mercer. Ses ὅσο ἀνα]ολῇς.. 


fcd ut ftellulam appin- 
gat Ald. 


1$. encor. Ad. ὠγνωράζων. 


Ald. & Mer-. 


Mercer. ut hic. 

16. ἐντιδικίων. ita Mercer. cti- 
am ex Cod. Morcll. Ald. 
voce caret. 

18. ἐρημίαν. Cod. Morell. ἔρη- 
μον. Ibid. $ ἐὸν. fic eUam 
Cod. Morell. Ald. & 
Mercer. ὃ ὧν. 


64. 14. ἥτις. Ald. & Mercer. ὅτι. 


17. yes qollec. Ald. & Mercer. 
ζωγραφϑντες. 


66. 11. ceGa (ev. 1ta Mercer. etiam 


ex Cod. Morell. Ald. συμ- 
βάλλειν. 


68. τ. ὑποβώϊλλεσι. Cod. Morell. 


VEM 

2. wsAexav, Ald. & Mercer. 
σελεκὼς hic. 

4. καϊωκαεόμδωος. Ald. & Mer- 
cer. καταικοιιόμῆμα.. 

6. ἐοϑίειν τὲς ἱερέας αὐτὸν. Ald. 
& Mercer. τὲς ἱερέας iv 
αὐτὸν. ᾿ 

8. οἱ λοιποὶ. fic etiam Cod. 
Morell. Ald. & Mercer. 
οἱ πολλοὶ. 

9. δὔνοιαν. Cod. Morell. ἀ- 
yo1ay, 

I2. Εὐχαριςίαν yes collec. Cod. 
Morell. interponebat δὲ. 
16. τίλ4. Cod. Morell. τέῳ. 


70. 


ρον Sp κέ 1 


PTT TES ITEM EE 


70. 8. δ)γιτρέψειεν. Ald. & Mer- 
| cer. δβετρέψ4. 
72. 7* ὠντὸ Ot ple Ald.& Mercer. 
: ὠντὸ vois. 

76. 5. πῶς — à, deponat: Ald. 
“δὸς — qi€9s διοίκησιν. 
- 82. 12. ποτὲ ὃ δείλην. ex Cod. Aug; 
Ald. & Mercer. ea non 
habent. 


Pt LOC 2, συνηγμᾶνες. συνηγμῆϑοι. 
Ald. ὃς Mercer. συνηγομές- 


ysc. συνηγομῆδοι. 
(3. χειμερίαις. Cod. Aug. xa- 
[ μεριναῖς. 
σημαίνεσιν. Ald. & Mer- 
CET. σημαίῖνᾳ, 
δεξιέμἧνοι. Ald. ὃς Mone 
ὠξικμᾶνοι. 6. 
τξ. σημαῖνη. Cod. Aug. δηλοῖ, 
$8.3.& 4. ἔγγνον. Cod. Aug. 
ἔγωνον. 
509. Xh »  &»w. Cod. Aug. 
| πῶς το MUTO. 
Βοὸς a9 9ev(Q». Ald. ὃς Mer- 
cer. Té ἄρῥεν(Θ" absque Βοὸς. 
90. 2... Βοὸς ὃ ϑηλείας, Ald. & Mer- 
^. eer. iterum Τὸ 5j. ϑηλείας 
absque Βοὸς. Ibid. γαφιφό- 
μᾶνον. Ald. ὃς Mércer.  Ga- 
γραφόμῆμον. 
τὼ κέροία. Ald. ὃς Mercer. 
articulum non habent. 


86.7. 


a1. 


15. 


LI 


US Wo. 


161 . 
16. ἀκοὴ. Ald. & Mercer. ἀκεὴ, 


.. 02. 1. Πῶς φονέα, 9 αἷμα κροκοδεί- 


As; Ald.& Mercer. xpoxo- 
daas jungunt cum. verbis 
Philippi. i 

. Ὁ. τῶν κορωνῶν. eX Cod. Aug, 

. Ald. & Mercer. non. ha- 
. bent ea. 

9. & το, Ald. & Mercer. Πα- 
γὶς ἔρωτα ὡς ϑήρφιν — 74 ἀέ- 
69: euuaird. 

. πῶς πολιορκίαν Ald. ὃς, 
Mercer. interponunt ποιεῖ, 

. τρώμμωτα. Ald. & Mercer, 
Πρφίγμωτω. 

7. ἤ δίκω, .---- Oasis. Ald. 
& Mercer, δέκω —— ὃ)π» 
πέδας. 

E χηρεύσῃ.. Ald. ὃς Mercer, 
χηρενει. 

. Aéo. Ald. 
λέψιν. 

. ἑκάτερον γορ ἀναιρεῖ. Ald, 

& Mercer. ἑκώτερ(» 9s ἐσ 

καάτερον οὐνομρεῖ. 

γυνοκκὶ αὐτῷ, Ald. & Mer- 
Cet. ἑωντξ uva). 

Ανδρφι 3. Ald. & Mercer. 

non habent j. — 

17. Γυναῖκα ὃ. & hic j omit- 
tunt Illi. 
102.9. καταξαίνων, Ald. ὃς Mer- 

X Cer, 


& Mercer, 


100.7. 


12. 


162» 


CCr. καταβάλλων. 
IO, 5wvz5.. Ald. & Mercer. 
Fac σημαίῖνᾳ. 
I4. τέτε, Ald. ὃς Mercer. ἐν" 
τὸν. 
106.7. 3 γῆς. Ald. & Mercer. 
non habent 4. 


108. 12. νυχ]εράδα. Ald. & Mon 


cer. pro eo τρυγόνα. Se- 
quentia πάλιν ἔχεσαν ódov- 
τὰς 2, μαςφεὲς ignorant Illi. 

110. 2. τελεσὴν. Ald. & Mercer. 

τελετὴν. à 

10. ὁ IT; γεσασ ον à, ὑψηλότερος. 
Ald. & Mercer. νοοσιοὶν à 
ὑψηλότερον. 

112.1. δὰ “ὃ ὀπῆς. Ald. & Mer- 
cer. ifta non habent. 

2. τῷ πἸεροφνῆσαι. Ald.& Mer- 
Cer. τῇ πτεροφυήσᾳ. 

114. I. ἐμβαλᾷσα. Ald. & Mercer. 
£u ON. 

YT. AySgarrov ὃ 3. Ald. & Mer- 
cer. omittunt δὲ, 

12. νοσήσαν]α. Ald. & Mercer. 
e dev ala. 

E20. I. ἰαγυρὸν, ὁτὲ δὲ ἀοϑενῆ. Ald. 
& Mercer. igrvgóv , ϑρα- 
σὺν, ὁτέ δὲ ἀοθενῆ, δειλὸν. 

,, (6. sàv ἐλατίοόνων. Ald. & Mer- 
cer. non habent τῶν. 

9. «93. Ald. & Mercer.. βῆ. 


122. 12. ut T plas μικρᾶς. Ald. ὃς 
En XV ζημίαν μικρᾶς. 
14. ὅτ" 5$. Ald. & Mercer. 
non habent Ὁ. 


18. ἑαυτῷ. 
ὠντῷ. 
124.10. πίϑηκον. Ald. & Mercer: 
πίϑηκα. 
126. 1. ὕσερον. non eft apud. Ald. 
& Mercer. 
12. γόννϊ. Ald. & Mercer. γό- 
ya. 


I28. 13. ὠντὸν εὑρήσεις. Ald. ὃς 
Mercer. αὐτὸν non ha- 
bent. 

132.15.GC 16. τροφῆς. ita etiam 
Ald. Mercer. ταφῆς. Ibid. 
ἰδίως. Ícribitur etiam: οἱ- 

κείας. 

ἐκέίν(» &c. ita Cod. Aug. 

Ald. & Mercer. pro illis 

. habent τότες yZp. πεσόνας 
^a dy Xa Topu Td. 

9. ἐν ἑαντῷ. Ald. & Mercer. 

& omitcunt. 


134.1. 


V 
μὴν. 
136. 9. ϑερφαιπεύονῖα. fcribitur eti- 
am περμοδεύοντα. 


138. 5. χηρεύσωσιν. Ald. & Mer- 


cer. χηρεύωσιν. 


9. ὠποκεκαμμῆόον. Ald. & Mer- 
ceo 


eh Ald. & Mercer. óg-- 


Ald. & Mercer; 


cer. δχικεκαμμῆνον. utrum- 


que erat in Cod. Aug. 
12. os. non habent Ald. ὃς 
Mercer. 


140. 1. τὸ μετέωροι. Ald. & Mer- 


cer. absque τὸ. 

13. ὠπολλύειν. Ald. & Mercer. 
ἀπολύειν. ὦ by. 
142. 1. xo (G». Ald. & Mercer. 

(0 κῶμηρ(θ». 
Ij. πρότερον. Ald. & Mercer. 
πόδας. ὦ 
144.1. σημῆναι. Ald. & Mercer. 
^— δηλῶσαι, 
8. σοῖς ἑαυτὴν. Ald. πρὸς ἑανυτὴ. 
Mercer. πρὸς ἑαυτῇ. 


146.6. ζωγγαφζοιν. Ald. & Mer- 


163 


CET. γρώφασιν: 
148.2. λώμειαν. Cod. Aug. Ad. 


pow. 
9. ἐνώλιον. Ald. & Mercer. 


ἔνυδρον. 
15. μύραιναν. Cod. Aug. σμύ.- 
pouvay. 
152. I. διωφεύγ4. Ald. & Mercer, 
Φεύγέ. ; 
ά. πυράτην. Ald. ὃς Mercer. 
πυργίτην. 
II. κρεμάτων. Ald. & Mercer: 
200 C πρεσμάτων. 
17. ἐπαγαγόνται. Ald. & Mer- 
Cer. ὠπαγόντα. 
154. κ ἴσως. Ald. & Mercer. ἴσον 
hic. 


10. 


| 
i 
i 


/* d ol 


D 


Jib AT Js A1 


$us ἃ, 


. JOANNIS MERCERI - 


| OBSERVATIONES 


IN 


HORAPOLLINEM. 


D^" M E R CJ U.S 
AD LECTOREM 


In Secunda Editione Sua. 


Dmonitum te velim, Lettor , in bac Ori Editione ple- 

4 raque fecus. babere, quam in prioribus : idque propter 
oblatum nobis a. Doctiffimo €9. Diligentiffimo Homme , 

Guil. Morelio, vetuflum bujus. Vuroris Exemplar manu firi- 
pium. Ex quo in Primo. Libro ( qui ineo tautum , nec tamen 
Jotus defcriptus erat) multa reflituimus. — Hoc tamen [cito , 
ubi alia illic le&lio occurrebat , judicio adhibito nos eam fe- 


€utos , que potior videretur , adjetia interim margini vetufi, 
Codicis lectione , ubi mofira mon difplicebat. — Illud infuper es. 


admonendus , in vetuflo Exemplari Capitibus Titulos non prepo- 
ni , fed ad marginem. σα ἐγ: Quod cum parvi referret, 
sorem jam bie receptum , temere immutare noluimus Quod 
ergo jam cafligatiorem Orum babeas , Benevole Lector, wvene- 
rande Vetuflati tribuito , C9. noftrum bac in re, atque. ,44110: 
vum, quorum opera caflgaiior nunc prodit Orus pollo, la- 
borem bom. con[ulito. 


"a sé d 


PTS MER 


: 167 
JOANNIS MER CERI- 
OBSERVATI ONES 


Y NS 
HORAPOLLINE M. 


C AM OAAQNOZ) Sol /Egyptiis Ωρ: dicitur; 
| idque ut infra apud hunc Autorem videre cft, a- 
πὸ ᾧ T ὡρῶν κρατῶν, quod ejus motu (ut qui non tempo- 
rum modo, quemadmodum ícribit Plinius. Libri 2. Cap. 
6. terrarumque, fed fiderum etiam ipferum coelique rc&tor 
fit) horarum ac temporum diftinguantur intervalla. Vide 
igitur, num forte rectius hujus Autoris nomen denío fpi- 
ritu fcribendum fit. Quanquam non eft magni momen- 
tihec res. |. 

IEPOFATOoIKA) Hoc nomine znigmatice quadata 
in rebus facris fculpturz , & facra quaedam apud /Egy- 
ptios monumenta feu characteres ac notz intelliguntur. 
Illi enim, prius quam ufitatiffima effet literarum ac fcri- 
pturz ratio, vel ne facile vulgo facra profanarentur my-, 
fteria; non dites hzc , fed fculptis rerum animaliumque 
figuris defignabant. Inter eorum characteres ille vel ma- 
xime nobis memoratu dignus videtur , a noftro tamen Au- 
tore praetermiffus , quod crucis infizni vitam futuram fig- 
nificabant, id figurz Serapidis pe&tori infculpentes. At- 

. que haud fcio an morem illum /Egyptii (ut funt corum 


lingua RPM) ab Héebrais fumferint ; apud quos, os 
teftis 


P d 


168 JOANN. MERCERI OBSERVAT. 


teftis eft Hieronymus in ZVoswwm Ezecbielis. Caput , anti- 
quis literis, cujusmodi & co tempore erant Samaritano- 
rum,taf litera crucis habet fimilitudinem. Sed hzc for- 
fitan παρέγα. ᾿ ι LM. | 

Pag. 1. πῶς αἰῶνα σημαίνᾳ) In Venetiano quoque Ex- 
emplari σημαίνφ legitur. "Vide autem, num re&ius ση- 
μαίνεσι légatur ; nifi mavis expaévd referre δὰ ἱεογλυφικά. 
At in fequentibus femper verbum plurale reperies, ση- 
μαίνεσιν, δηλξσιν , ἐμφαίνεσιν : Ut plane ad δ σγριῖοβ referri 
debeat. ( Atque id eo fane libentius legerim , quod hi ΤῊ 
tuli, qui Capitibus fuperfcribuntur , non ipfius fint. Au- 
toris, ut ex Manuícripto Codice perfpicuum eft, in quo 
hzc ad marginem notantur, fed a diligent poftea Le&o- 
re adjecti, ficut & in aliis plerisque accidit. ] 

δ τὸν αἰῶνω ) αἰὼν ὃς sxvum, hoc eft, «lw τοῦ κόσμος 
σύξασιν X, χρόνε ἔκτασιν , mundi conftitutionem. temporis. 
que , quoad orbis conftiterit, productionem notat, & 
zternitatem , ac plane idem, quod ev HOLEM apud 
Hebraos. Ideo αἰώνα verto «erga, evique fem temporis 
contiupum fluxum producentia. Porro zternam efle caclefti- 
bus naturam, fítulta credebat; Antiquitas. 

sui) Ἐπ nomen hoc ὃς Graecum fit, & xo) 3 
ἐρφὶς deducatur, hic tamen ut nomen ZEgyptium fumi de- 
bet, idem valens quod Grzce βασιλίσκί(». Porro quod 
hic de bafilifco traditur, firmat Plinius. Z45. 29. Cap. 4. 
ἐφ Lio.8.Cap. 21. addens & alios ferpentes olfa&u necare, 
ὃς hominem velfi afpiciat tantum interimere ,& non conta- 
Gos modo, verum ὃς afflatos frutices necare. De. variis 
autem ícrpentum generibus vide Eundem Cap. 23. Li- 
bri ὃ. | Antea eo?» legebatur: fed nos £C» ex M. 8. 


E, / 


IN HORAPOLLINEM. 165 


Cod. reftituimus , quz vox eft. /Egyptia, utex noftro 
Autore licet difcere , bafilifcum fignificans. Haud fcio 
an ab Hebrao OB, quod Pythonem folent vertere. ] 

Pag. 4. sl) ἑαυτῇ ἐσθίοντω ἐράν) Unde & à Latinis annus 
vertens dicitur, quod femper in fe fua per veftigia vol- 
viturannpgs. 

Pag.6. [ἐπειδή (aci ἐν τῇ οὐνα]ολῇ i&, μοῖρου ὑπάρχεσι) Sicantea | 
legebatur : fed le&io M. S. μοιρῶν ὑπάρχεσαν, multo rc&tior, 
utquax Lunz curfum aperte doceat. Porro quindecim Lunz 
partes , quindecim dies xc : nam ὃς poft , ubi decjus 
occafu loquitur, dicit 7 * πριϑμὸν "fM. ἡμερῶν πληρώσασαν. ] 

ὑπάρχεσαν) Id cft, quod in ortu quidem dicant eam, 


. quum eft quindecim partium , furfum erectis cornibus ap- 
parere: at in occafu, triginta diebus completis , cornua 


deorfum inflexa gerere. |] 
Pag. 8. βελόμδμνοί τε ἔτ(Θ' eimév , τέταρτον λέγεσιν ) Ánnum 


antea ita Pontificum vitio turbatum , quemadmodum eft 


apud Suetonium, ut nec meffium ferix zítati, nec vin- 
demiarum autumno quadrarent , in eum digeffit ordinem 
Cafar, Sofigenis opera; ut cum annus ex 365. diebus ὃς 
quadrante, utpote fex horis conftaret, quarto quoque an- 
no Februario menfi unus intercalaretur dies, qui & ob 
id biflextus dici folet: cujus nominis rationem. optime 
nofter Celíus fub "Titulo de Z'erborum Significatione expo- 
nit, eo Legis Capite , cujus initum eft, Cum Ziffexius. 

d: Va ) In Aldino Exemplan interjciuntur hzc; 


ἢ Aem, 5 AQpodlo , aut Martem aut Fenerem , quorum in 


fequentibus Capitibus ratio traditur. Ea & nos adnecten- 
da curavimus. Porro ieexa malui aripitrem vertere , 
quam quod alii verterant aquilam ; etfi pleraque ex iis, 

Y quae 


175. JOAN. MERCERI OBSERVAT. . 


quz de natura ? ἱερώκων dicuntur, aquilis quoque conve- 
niant. De variis autem accipitrum generibus vide Plin. 
Cap. 8. Lib, τὸ. 

τῇ ieaxiz βοτάνη )  LaCtuca caprina Plinio dicitur , A- 
pulejo lactuca fylvatica; dicitur & Sonchites. Eandem 
hieraciam nonnullis vocari (vulgo hieraceum nominant ) 
idem tradit Plinius, quoniam accipitres fcalpendo eam , 
fuccoque oculos tingendo, obícuritarem, cum  fenfere, 
difcutiant. De ejus facultatibus Plinium ipfum Li. 20. 
Cap. 7. & Medicos confule. 

Pag.10. ταπείνωσις ἢ) lta in. Exemplari Aldino legeba- 
tur , fed nos ταπείνωσιν emendavimus , ut praecedentibusac 
fubfequentibus refpondeat. [ Adde, quod noftra lectioni 
fubfcribit Vetus Exemplar. 1 

Pag. 12. τὸ σοὺς sl) ψυχίω) συμπαθές ) Ita in Veteri lege- 
batur: fed vera eft M. S. Codicis leCtio , 4fe τὸ πρὸς «lj 
Ψυχίω) συμπαθεῖν, quam & nosrepofuimus. Eft autem συμ- 
παθειω Philofophis ὅς. Medicis ille nature confenfus, cum 
iifdem rebus affici moverique folemus. 

εἧς αὶ αὶ ψυχὴ τρέφεται) Eft enim fanguis ὄχημα “ἢ ψυχῆς, 
vebiculum anime. Caeterum in. Exemplari etiam. Aldino 4 
legitur, fed à legendum exiftimo. [ Quanquam & hzc 
le&io rejicienda non eft, quam & in M.S. invenimus. ] 


δύο χορώγας) De cornicum natura vide Plinium Zi£. 10. 
Cap. 12. 


Pag. 14. αὐτῶν ὁμονοίας) Unde & cornicum concordia. 


Proverbio celebratur : de qua eft in Alciati Emblematis 
carmen eleganüffimum : 
Cornicum ira inter. fe. concordia vita eff, 
Jnque vicem nunquam contaminata fides. ὅθ. 


PN TeR MT VECES 


᾿ ΜΗ 


τ εις τ, EC Y we 


/ IN HORAPOLLINEM. i5 


ἐν τοῖς γώμοιφ ἐκκορὶ xop)) Verba heec ἐκκορὶ «eg! ita tranftu- 
limus, ut ἐκκορὶ verbum illud fit, quod in nuptiis cele. 
brandis acclamari foleret ἃ Grzcis, κορὶ autem. dicat Au- 
tor in eo nomine cornicem fignificare. Ceterum quid 
aliud hac vox ἐκκορὶ fignificet, inquirendum non cft: 
praíertim quum dicat, Graecos verbum illud. αἰγνοῦντας 
ufurpare. Jungunt nonnulli has duas dictiones ἐκκορὶ κορὶ, 
eafque Latine verti pofle oraa coraicem , hoc cft pudici- 
tiam , dicunt. ἐκκορῶῷ Graecis interdum eft orzo, unde dice- 
retur in imperativo ἐκκόρει. Ego fimpliciter ἐκκορὰ verbum 
efle puto, quo Graci perpetuam concordiam in nuptia- 
rum celebratione conjugibus optabant, ejus tamen nomi- 
nis rationem ignorantes. [ Porro in M. S. pro xoci» le- 


- gitur κορώνη : utin nuptiis acclamata fuiffe verba illa in- 


tellieat ἐκκορὰ X0gA κορώνη. ] 

. χκάνθαρον ζωγραφβσι) De Scarabxo Plinius. Lib. 11. Cap. 
28. Erafmus fufiffüipe in Proverbio Searabeus aquilam 
querit. : d 

ἐπειϑὸν à ἄρσεν) Ita & in Venetiano Codice legitur. Sed 
legendum, ut reftituimus ὁ Z»elw , quis eft, qui vcl de 
limine tantum Mufas Grzcanicas falutarit ,, qui non vi- 
deat ? : 

Pag. 16. αὐτὸς δ στὸ $ ἀσηλιώτε εἰς λίδω Φέρε ) Locum 
hunc non fatus fideliter vertit vetus Interpres, ut qui fen- 
tentiam hanc de Sole intellexerit, cujus expreffim nulla 
' eft facta mentio; cum ὃς contextus ratio, & veritas ipfa 
ex Aftrologorum petita fontibus, fatis aperté commonftret 
relativum αὐτὸς ad Σ κόσμον, mundum referri debere. Quis 
enim nefcit inter Aftrologos, coelum illud quod primum 
mobile appellant, fingulis diebus ab ortu in occafum ra- 


1:72. JOANN. MERCERI OBSERVAT. 


pidiffime circumagi, Solem vero ac catera fidera adverfo 
motu ferri ab occidente in orientem ? quod eleganter Ovi- 
dius AMetamurpb. Secundo , verfibus illis. docuit : 


adde, quod affidua rapitur vertigine celum , 
Sideraque alta irabit , celerique. volumine torquet. 
Nitor in adver[um , nec me qui cetera vincit 
' Jmpeius , €8 rapido contrarius evebor orbi. 


Quod enim ab hoc Autore di&um eft , o9 8 ὠσηλιώτε εἰς 
A(Ga, ὃς 3m) λιβὸς εἰς ὠπηλιωτίων, idem cum eo eft, quod 
. paulo ante dixerat , 3z9 avoloxjs εἰς δύσιν,  & fimiliter 273 
δύσεως εἰς ὠναωτολήν. οἰπηλιώτης enim , qui Latinis Subfolanus 
dicitur, ut docet in ZMefeorolegicis Ariftoteles, & Gellius 
Libri 2. Cap. 22. ab ortu verno flat: Ah], qui Latinis 
Africus, ab occafu brumali. Adverfatur enim Vulturno, 
qui ab ortu fpirat hyberno. Vide & Plinium de vento- 
rum ratione pulchre differentem ZLi/ri 18. Cap. 33. C9 34. 
€9 Lib. 2. Cap. 46. €9. 47. 

τῇ ἐὀννώτη ὃ ἢ ὀγδόη.) Mendofam hanc lectionem effe, 
fatis apparet εχ pracedentibus , & pro ὀγδόη fubftituen- 
dum εἰκοςῆ. ) 

τούτη ydp lu) ἡμέραν) Sic & in Venetiano Exemplari 
legitur. Sed locum hunc ita potes emendare, fi unicam 
adjicias literam , ταὐτίω de 1l) ἡμέραν, vel potius, quod 
& mco quidem judicio aptius cum fequentibus cohzre- 
bit, ταύτῃ ya» τῇ ἡμέρᾳ GC. ut σύνοδον nomen fit fubftanti- 
vum, & fenfus fit : Eo enim die exiftimat coitum effe 


Lunz & Solis, infuperque mundi generationem, hoc eft : 


rerum qua in mundo gignuntur , ortum ac productionem. 


γϑεσεις 


ΞΟ SENETIDSHCETSUSEES 


VONT ERI qo 


Z DON ME 


N 


IN HORAPOLLINEM. 173 


Wes ὁ) Lego ἡύεσιν, etfi Venetianus quoque Codex 
rctragetur. 
εἰσὶ ὃ αὶ κανθώρων ἰδέαι reci?) Vide Plinium, qui & alia 
quzdam videtur horum ftatuere genera. 
σρογνλοειδὴς ὃ γίνεται) Legendum videtur φρογίυλοειδεῖς ἢ 
γίνονται , nifi fübitam numeri mutationem , Hebraeo ma- 
gis quam Greco fermoni familiarem , admittere libet. Sic 
. & in Venetiano legitur. [ Sed jam nihil dubium, quin 
ita (it immutanda hzc le&tio ex fide M, S. Exemplaris. ] 
Pag. 18. ἐν HAS πόλει ) Ἡλιόπολις, Vel divifim HAí(s πόλις 
urbs eft. /Egypti, hoc (ut DiodorusSiculusteftatur) no- 
mine ab /Egyptus appellata, a Grecis vero Θῆξαι. Hac 
centum portis clara fuit, Unde Juvenalis: 


[ Atque vetus Thbele ceutum jacet. obruta portis. 


Et Ii) actos Iliados 1. 


οὐδ᾽ ὅσα Θήξας 
"C In | ew -“ 43 9 " Νὰ - 
Αἰγυπίας, ὃ, πλέϊσω δόμοις ἐν κτήμωτοω κεῖτοιις 
Ail ἑκωτόμπυλοί εἰσι) διηκόσιοι δ᾽ dy inan 


^ 


, Avtgee ἐξοιχναῦσι σὺν ἱπποισιν i ὄχεσφιν 
iHeflus ita reddidit : 


Aul etiam «veteres e"/Egyptia menia Thebas j 
Urbem dwvitiis celebrem, quam limina centum 
Portarum claudunt, per quarum quamlibet unam 
Agmina [epe viri bello pulcberrima ducunt , 

. Curribus infirutli rapidis, C9. equefiribus armis. 


Ubi Homeri Interpres Θήφας Aiyvzlias exponens, «o; in- 
3 quit 


174 JOAN. MERCERI OBSERVAT. 


quit νῦν καλυμῆδας Διόσπολιν. Hanc eam effe credunt ,. quae 
in Scripturis Sacris modo Ἴδ oN , modo "M avrw, 
dicitur ,' Genef. 41. €. 46. Item Ezechielis 30. Nam quz 
UDOU ΓΙᾺ BrrH scHreMES , Hebrazis dicitur, etfi nomen 
Solis pracferat, longe tamen alia eft: utpote quz tefte Jo- 
íepho Grzcis dicitur Scythopolis. Hc in tribu Juda 
erat, ut 7ofue 1y. fcribitur: etfi ejufdem nominis urbs 
ὃς in tribu Naphtali ὃς Ifacharfuerit, quemadmodum do- 
cet Hiftoria 7ofue Cap. 19. [ Quanquam & hujus nomi- 
nis urbem in ZEgypto memorat Jeremias 43. Cap. Et hanc 
eam effe credunt , quz Z/aie 19. πὶ HAHERES nomina. 
tur. ] 


δόυτέρφι 3 γε, ἡ dec) In quodam, inquit Plinius, - 


genere eorum grandi, coruua prelonga , Lifuleis demtata for- 
cipibus, im cacumine cum libuit ad saorfum cocuntibus , ὅθε. 
Porro prater ea, qua hoc loco nofter Autor de mira 
Scarabzorum natura prodidit, ex Plinio adde & quz {ε- 
quuntur: Scarabeum ex afimorum corpore exanimato mafci, 
ficut, equorum | "vefpas atque. crabrones , Cg. juvencorum apes 5 
mulante uaiura ex aliis quedam in alia: Lib.11. Cap.ao. 
Eundem magnam Egypti pártem inter numina colere, 
quod Solis operum fimilitude quaedam , ficut & ex noftro 
Horo colligere eft , huic animali fit: ΖΦ. 30. Cap. 1r. 
Scarabeum etiam vifum exacuere: Zib.29. Cap. ultimo. 
Sed hec fatis. Nam cztera diligens Lector affidua pote- 
rit le&ione perfcrutari. 
καθὼ 3 idw). Hanc ὃς Z7Egyptii inter numina fua habue- 
re. Teftis eft Plinius Zij. 16. Cap. 28. 
43 ἐρφνίαν) Non ignoro Uraniam unam ex novem Mu- 
;fis effe; fuiffe quoque hoc Veneris apud varias gentes Epi- 
| j theton: 


CAM-— HM RICE C νι -.»... 


IN HORAPOLLINEM. 175 


theton: Caeterum ego hoc loco seevíay nove interpretor, 
ut nihil amplius fignificet quam see. Hoc enim ὃς in- 
fra admonet, quod fcilicet. ZEgyptii ἄτοπον ἡγξνται οἶρσε- 
νιοῶς δηλξν τὸν ἐρανόν. Ideo Spo hic genere foemineo JE. 
gyptiorum more potius , quam ἐρανὸν mafculino extulit. 
Obfervabis tamen interim, non eodem ordine rei hujufce 
rationem poítea effe redditam , quo propofita fuerat. Nam 
id penultimo loco facit. Vide igitur, num rectius 7 ἐρα- 
νίαν fubnecteretur poft ἢ Hoo». 

ἡ ὃ ἡνεσις αὐτῶν) De hac Plinius ZZ. t0. Cap. 6. hunc in 
modum fcribit: JNjdos memo attigit. 1660 etiam fuere , qui 
putarent. illos ex adverfo orbeadvolare , falfo. Nidificant euim 
in extelfiff mis vupibus. 

πρὸς βορέαν ανἕλκον ) DiCtionem hanc vets Interpres omi- 
fit. Debet autem meo judicio ad «f! φύσιν referri, utillae- 
fum perítet indemneque ad Boream , vas genitale. vul- 

turis. | 

[ ἀνελκον) Ne te hzc dictio torqueat, quz me alias. tor- 
fit: eft enim ex M. S: legendum ἄνεμον , ficut & nos re- 
pofuimus. Paulo poít ποϑέσα, quod in Veteri Exempla- 
ri legitur , magis quadrat ad verbum praecedens ὀργύσῃ fcu 
ὀργώσῃ. ] 

Pag. 20. ἃ ὑπὸ ἀνέμε συλιαμβανονῖαι ) Locus hic corruptus 
eft, & aliter a vetere. Interprete. lectus, quam a nobis 
legatur. Legebat ille cum negatione. ὦ ἐχ ὑπὸ ἀνέμε συλ- 
λαμβάνον). At nos nullam hoc loco negationem interji- 
ciendam cenfemus , fed poftea ubi dicitur , γυπῶν δέ £y 
ὑπίωέμιον &c. ut fit hujus loci hic fenfus: quoddam efie 
vulturum genus, quod ex vento quidem concipiat, fed 


ova ad cfum duntaxat, non etiam ad foetum utilia, qux 
ὑπήνξα 


176 JOAN. MERCERI OBSERVAT. 


ὑπηνέμια Grecis, quafi Latine fubventanea dicuntur: At 
eos vultures, qui non coitu tantum utuntur fubventaneo, 
& in quo ex vento nihil omnino concipiatur, ova hujus- 
cemodi edere, qux poffint Zeoyoásy , hoc eft vivificari 
ac foetum producere. Qued fi veteris Interpretis lc&tio- 
nem fequi malis , liberum eft: fed omnino diverfus erit 
fenfus, aliud inquam ες vulturum genus , quod nequa- 
quam ex vento concipiat , horumque ova efui folum , non 
item genitura accommoda cfle: At omnes illos vultures, 
qui ex vento comprimuntur & concipiunt , ova parere 
ad foetum gignendum accommodatiffima. — Caeterum 1ε- 
&ionem (ententiamque noftram firmare videtur, quod ab 
Erafmo in Proverbio ὑπηνέμιω ἴΐχτά, id cít, fubventamea 
parit , fcribitur ; ufurpari id Adagii de levibus frivollis-- 
que inventis, tranflatumque efle ab avibus, qua Veneris 
imaginatione concipiunt ova, fed inania, & unde foetus 
non gignatur, qui Graeci tum ὑπηνέμια, τα πὶ ζεφύρκαω dixe- 
runt. Unde & apud Homerum Z/ag. Δ΄, ὠνεμώλια βάζεις, 
vana ac frivola loqueris. Ubi Hornteri Interpres ὠνεμώλια 
exponit οἰνεμόφϑορθι αὶ οὀνέμοις ἐοικότο, τετέσιν ὠφανῆ. Exin 
Libris Epigrammatum , in ilo Pallade Cargine : | 


ἃ 
Ω iG» ἀνθρώπων οἰνεμώλιον οὐυτοχόλωτον., 
Μέχρα τέλες [ova μηδὲν ἐπισώμϑνον. 


Dicuntur etiam ὠνεμίϑια δζ ὠνεμοφθόρητα. [ Caeterum paulo 
alia le&io eft in M. S. qua fane haud fcio an recipienda 
fii: Nam pro tsi δὲ z ἀλλὰ Fen γυπῶν. illic legitur ὀρνέων 
$1: & tum fequenti fententiz non erit adjicienda nega- 
tio. Erit enim fenfus: alia quidem effe avium genera, 

qua 


" 


τ ΥΥΥΨ RENS ORO I PRG IINE I T ERR EI, SR E, ND 


vm 


. | "IN HORAPOLLINEM. ry 


«qux ex vento conciplant, fed quorum ova efui tantum, 
non geniturz fint accommoda: At vulturum ova, etíiex 


vento concipiant, ad generandum valere. ] 
πρὸ ἡμερῶν ἑπ]ὶ ) Plinius fcribit, vultures triduo anteaut 
biduo volare, ubi cadavera futura funt. Unde Proverbia- 
lis Sententia , δὲ vultur es cadaver expetia. Vide Exafm, in 
Proverbio, J/ulturis umbra. 
faeróv j8 εἴκοσιν ἡμέρας tyleQr dM) Verfionem πο- 
ftram in hunc locum fi cum vetere. Interprete conferas, 
eum , locum hunc aut aliter legifle, aut nequaquam in- 
tellexiffe comperies. Nam. cum trecentos fexaginta quin- 
que anni dies, in tres partes, hoc cít, inter centum vi- 
ginti dies, ita Gracus Contextus dicat vulturem diftri- 
buere, ut centum quidem ac viginti diebus £yfag-, vel 
ut nos legimus £yxv» maneat, totidem diebus pullos nu- 
triat, totidem fe ipfe curet, reliquis quinque ex vento 
concipiat; Vetus Interpres centum ac viginti dies duobus: 
primis membris afcribit, poftremo ducentos & quadra- 
ginta, quo & modo dicrum anni numerus 360. completur, 
verum non ut in Contextu Graco diftributi funt. Porro 
pro £yfe«g- lego ἔγκυ», quod mihi magis vulturis natu- 
rz confonum videtur; [atque ita etiam in M. S. lege- 
gebatur. ] Enimvero illud giebt dignum, ubi 
in Contextu Graco legitur, ἢ 3 λειπέσαωις ἑκατὸν, mino- 
Tem defiderari numerum , ἢ εἴκοσι , qui & faepe prater- 
mitti foler, & infra omittitur, ubi dicit ἐν € ἑκατὸν ἡμέ- 
pouc , ὧν αἷς τοὶ ἑαυτῆς ὠκτρέφᾳ τέκνα, At hoc loco , ut die- 
rum anni numerus omni ex parte abíolutus fit , neceffa- 
rio adfcribendun cenfuerim. [ Caeterum in Μ. 8. utro- 
bique legitur ρκ΄, quo modo & nos reftituimus. ] 
Pag. 


178 JOAN. MERCERI OBSERVAT. 


Pag. 22. ὅπέρ ici. ϑηλείας ἔργον) Hoc ad vocem ipfam. 
ψεσις, quae foeminea eft, referri debet. 

Pag. 24. μηκύνω τὸν λόγον ----- Αἰγύπτιοι) Defiderari in: 
hac lacuna verbum δηλᾶσι, aut aliud fimile, vetus quoque: 
fenfit Interpres. 

μήτηρ γοίρ isi ϑηλυχῶ (s) Poteft. ut vertimus intelligi, 
matrem ícxus effe foeminci: Poreft & de vulture accipi , 
quod mater fit foeminci animalis, Nunquam enim nifi: 
foeminam vultur, qui & ipfe foemineus eft, ex fe pro- 
creat. 1. 

δρώχμαι ὃ δύο) propter συνέπειαν fuperiorum , lego δρώχα 
μὲς ὃ dvo, . 

Zre Ὡρσενικοῖς) Hic aliquid deeffe videtur. Poteft tamen: 
fenfus. elici, etfi nonnulli ita. hunc locum fuppleant, ὅτε 
Ὡρσενικοὶ ὠνωγκοῖοι.  [ Sed fequamur lectionem M. S. Ex- 
emplaris, ubi ita legitür j ἔκτε 28cex. ὁ SuAvxE ὑπαρχον- 
TO", 1d eft, Zp/fis enim videtur mundus. ex mare C9. femina 
conflave. "| ; | 

Σοσενενοβήλεις ) Hoc εχ Póétarum ; Fabulis fatis notum - Ϊ 
eft, qui mollem effoeminatumque deum Vulcanum, Pal- 
lada viripotentem & bellatricem deam ftatuunt. 

. Pag. 26. εἱμωρμένη 8) Lege εἱμαρμένην , ut prazcedenti- 

bus & fubfcquentibus refpondeat. . 
πέντε μόνοι ἐξ αὐτῶν κινέμενοι ) Cur non' potius feptem 
omnes Planetz? ni(i forte ex. hoc numero Saturnum & ἢ 
Martem, ut infeíta graviaque fidera , eximi voluerunt. Y 
κυνοκέφωλον -ζωγραφῆσι) De Cynocephalo Plin. Zi£. 8. ! 
Cap. 54. Unde colligere licet , animal efle Cynocepha- 
]um homini haud abfíimile, monítrisque annumerari, 
ἄρας ὃς Satyros, Sphinges, fimiliaque apud Scriptores 
ce- - 


E —-—— m" 


ἊΝ. HORAPOLLINEM. ^ a79. 


-celebrata portentorum genera. 


Pag. 28. ἑδϑομήκοντα δύο χώρας) Hc Climata appellant; 


.a Poli inclinatione ὃς elevatione. 


i OonpseNetote τυγχονοντες) «Locum hunc corruptum alio- 


.qui, quod ad illas duas dictiones attinet ,' τυγχάνοντες ἃς 
'πέτοις, ta emenda, ut quod & orationis ipfa monet ftru. 
.éura, d Tuyxavoyres legas τυγχανονας., & pro τέτοις,, r£- 


“πους. 


xa9* ἑκοσίου ἡμέραν νεοϑέμϑωον) Dubitabamus antea, quo- 
modo locus effet reftituendus , ac ἐοθεέμῆνον vel duc MR 
fubftituebamus : Sed jam plane locus crit d RUE fi 


ex Veteri legas vens juo. 


i 4v) Hoc nomine ftilum appellat ex juncis con- 


-cinnatum : aO enim juncus eft. 


4, ἐγγράφ4) Poteft hoc referri vel ad Cynocephalum; 


»ut nos verümus , vel ad Sacerdotem , ut fit fenfus: & 
ubi Sacerdos ex eo genere Cynocephalum efle perfpexe- 


rit, quod literis addi&tum eft, eum inter animalia facra 


Xefert, & in ordinem facrum cooptat. ld enim fignifi- 
Catus ep habet verbum ἐγγρώφειν. 


ἐπὶ Ἑρμῇ ἐνεμήθη τῷ πάντων μετέχον γρωμμάτων ) Eft enim 
Mercurius Orationis ac Eloquentiz Przfes; quem & Pla- 


ἴο Ἑρμῆν quafi Εἰρέμίων, Deum fcilicet qui dicendi rationem 
excogitarct, dictum vult. Unde olim apud Grazcos in 


Joris, Ἑρμῆς AyopoiQ». 

&AX ἐδὲ ἰχϑνυωμῆν" deyw) Tta emendo , a» ἐδὲ iy9vs- 
4X - 2Pyov, vel potius δργός : fed neque fi pifcibus alatur, 
quod tamen ejus naturz repugnat, propterea ignavus eft, 


aut inertic torporique deditus, quemadmodum  Externi 


Sacerdotes, ZEgyptios enim Sacerdotes fapientiz ftudia 
| Tu | & 


x?o JOAN. MERCERI OBSERVAT. 


& optimas quasque artes magna coluiffe diligentia, emi- 
nentifífimi prodiderunt Autores, inter quos & Ariftoteles 
circa initium ?? 4 τὸ φυσικώ. [ In Veteti. legitur ἰχθυώμενον 
20eyov, ut fit ab. ἰχϑυάω. ] 

Pag. 30. apo») Haec dictio in Venetiano quoque Ex- 
emplari afcribitur, fed longius a caeteris diftans , quod. 
oftendit aliquid hoc loco defiderari. [ Verum.in M. S.. 
prorfus omittitur. 

πῶς ἰσημερίας δύο) Graeci dierum, Latini no&tium ratio-- 
nem habuerunt. Unde factum eft, ut quas Greci ἰσημε- 
giae , Launi equinottia vocarint ,. cum: vox Graca zuidia 
ífonet. Hzc contingunt Sole /Equatorem quem vocant: 
Circulum | perluftrante, fub Signis Ariete. ὃς Libra.. 
Bis enim in anno noctes. diebus zquantur, vere menfe. 
Martio 9. & autumno menfe Septembri. 

δωδεκοίκις “ὃ ἡμιέρφις καθ᾽ inaslw ὥρφιν ἐρεῖ ) Atque hinc du-- 


odecim horarum origo fuiffe creditur. — Quodam enim tem- 


pore Trifmegiffus , cum effet in eEgypto, facrum. quoddam a-- 
nimal Serapi dedicatum , quod in toto die duodecies urinam 
feciffüt, pari femper. interpofito- tempore, per duodecim boras 
dien. diimenfum effe conjecit , € exinde. bic borarum mumerus: 
cufloditur. — lii dicunt ex quadratura. celi , que fecundum: 
AMuficam rationem in duodecim partes dicitur effe. divifa, be- 
ras duodecim effó nominatas. quam enims per lotum diem 
exceperunt tenuiffUa caverua defluentem ,| Οὐ banc. Majores 
nofiri in: duodecim partes. diviferunt 5 ex. Lis partibus boris 
nomen inpofuerunt. Hiec infignis Rhetor Victorinus in. 
lüculentis ilis Commentariis , quae in Abetoricos Ciceronis: 
edidit." Quz ideo huc ad verbum transferre vifum eft, 


quod ad fequentium intellectum faciant. Sacrum autem. 
ani«- 


L 


| 


E 


^A. TLSPRS LR P ς καὶ οὐιλν. 55 e es 


m ect an RM e E M MAPA SUP ᾿ς --τῶςν um T 


IN HORAPOLLINEM. 181 


animal, noftrum intelligit Cynocephalum. 

Pag. 32. ἵνα 3 μὴ δυύρύτερον ) Corruptus eft locus hic, & [τᾶ 
meo judicio reftituendus , ut τὸ ὕδωρ, quod prioriloco habes, 
expungatur, & pro xalaexéoxepalau, unitatis numero xala- 
σκόύασμω legatur , fic: iva ἢ μὴ ὀύρύτερον καϊασκόύασμω ὑπώρ- 
Xu, δὲ 5 τὸ ὕδωρ &c. [ Caterum quod hic legimus 2ia- 
Qe2vre , in Veteri haud fcio an. rectius legitur. διείραντες,, 
quafi fibula trajicientes. 

x£QaAlu 38 t4 μεγαλίω.) Caput habet Leo maximum, 
ὃς forüffimum, fi Plinio credimus i£. 8..Cap. 36. Cx. 
terum de des natura ample apud Eundem, ejz/Zez 
Lib. Cap. 16. 

Pag. 24. κοιμώμλυ(ῷ" ὃ ἀὠνεωγότας irse ἔχ4) Patentbus 
dormit oculis, quod. uno verbo κορυξανιῷν Graeci. dicunt, 
ur & autor cft Plinius ZiP. 11. 1; 27, 

^ Pag. 26. Αἰγνυπῖιςὶ viv, ἑρμίω δυϑὲν 3 σημαίν4 νέον ). Et Ná- 
A» quoque Grzcis, autore Servio, dicitur «4 τὸ νέαν 
ἰλὺν ἕλκειν, quod novum fecum limum foecemque trahat. 

τρᾶς ὑδρίας) Nunc ὑδρίαν foeminino, nunc ὑδρεῖον ncu- 
tro dicit. Utrunque nomen vas denotat aquarium. 

ὁ 4A» εἰς λέοντω "ope ) ldem. teftatur Plinius 2 7. 
18. Cap. 18. his verbis: Nilus. ibi coloni vice fungens , eva- 
gari incipit, ut. diximus, a. Solflitio aut. nova Luna , δὲ 
primo lente , deinde vebementius , quaudin. in Leone Sol eff. 
Mox pigreftit in F'irgiuem tran[areffo . atque in Libra refidet, 
& uH. 

τὸς χολέδρας). Ego libentius κλεψύδρας legerim: 4, aut cer- 
te modica immutatione facta χολύδρως : [quo nomine cana- 
les innuantur, «2 τὸ ὧν ὠυτοῖς ὡσανεὶ χολῷν τὸ ὕϑωρ, qued ia 
ilis videatur aqua germinare ac pullulare. 

aae A 


194. JOAN. MERCERI OBSERVAT. 


xaT δ χίω) πλεονασμᾷ ὑγροτητίΘ") Poteft expleri locus hic, 
fi adjicias τῷ ἀντῷ σημείῳ x2»): idem fignum, Leonem 
inquam , adhibent , cum ob immodicam Nili inundatio- 
nem preces fundunt. Exundat autem prater modum Ni- 
lus, fi fedecim cubitos exuperaverit. Ut enim Ibidem 
inquit Plinius, // duodecim cubitos mon exce[fit , fames certa 
eff , nec quus fi. fedecim. exuperavit. 
ὁμοιθντες ) Puto legendum τὸ Νέον ὁμοιᾶντες. Hoc 
enim ante dixit nomen efi Nilo apud /Egyptios ; nifi 
mavis legere ? Νεῖλον, Qua enim fequuntur , Nilo ac- 
Conmmpdanpi. [At in Veteri legitur, τὸ μδὺ ὑδγεῖον. ] 

ἡνέτειραν S εἶναι!) Forte quod in hac guítus fit, fine quo 
nullum effe animal tradit Ariftoteles: cum tamen lingua 
carere. teftadinem marinam fcribat Plin. Lib. 11. Cap. 37. 

Pag. 38. vejvov ὃ ὑπὲρ Y ὄμβρων) Vide de hac re Pom- 
ponium Melam. | 

Pag. 40. ὀνοκέφωλον ) Quoddam animalis genus , cui ab 
afinino capite nomen eft. Alii z//zi caput. fimpliciter ex- 
ponunt. | 

πῶς φυλακτήρλον) Amuletum Latini appellant, omne id 
fcilicet, quod efficax eft ad arcendum venenum ac difcri- 
men: vocant & Graci ὠλεξιφώρμακον. 

à, χωρὴς γραμμάτων Hujusmodi fere funt omnia haec JE- 
gyptiorum facra Symbola & Czlaturz. 

ὥπλαςον ὃ ἄνϑοωπον) ἔμίβ;νον aut ἐμξρύονα uno appellant 
nomine, foetum nimirum adhuc imperfe&um , qui eti- 
amnum in utero eft: βιέφῷ.: ab Homero dici exiftimat 
ejufdem Interpres JHiados ψ'. 
| Pag. 42. τῷ μὴν ἑτέρῳ μέρ avrS βατρἄάχῳ ) Hoc digi 
ter declarát Ovidius Z4etamorpb, 1. 


τὸ 


£2 edem 


dh ufa uo a o rcm edt ΤΥ ς 


ATCP RII I... ἃ 


IN HORAPOLLINEM. . 183 


C9 eadem corpore [epe 
Altera pars vivit , rudis ef? pars altera. tellus. 


τὸ ddovepéin ὃ ταύτης τοῖς ὀφθαλμοῖ;.) Nec immerito :cum 
nulla ex parte, ut fcribit Plinius bri 11. Cap. 37. majo- 
ra fint animi indicia, homini maxime. Voces autem funt 
TU τῇ ψυχῆ παθῶν σύμξολα,, ut fcribit Ariftoteles in 2. 
«A4 £plweas. 

Pag.44 ἐκ τρροικοσίων ἑξηκοντὰ mile ἡμερῶν ᾧ ἔτες Umonpy ovr OG") 
Ex trecentis ( ut ante dictum eft) fexaginta quinque dicbus 
naturalibus, cum quadrante , id eft, fex horis, conflatur 
annus, qua quotannis collectz , quarto anno diem con- 
ftituünt , ut venufte Ovidius Liz. Faff. 3. illo expreffit 


οἰ Diflicbo : 


ds decies. fenos ter centum 88. quiaque: dicbus 
guugit , C8 e pleno tempora quarta die. 


[ expe ) dc πασοπεποδισμῆσον)  udicatur enm lingua £r«- 
peditum. Facilis le&io ex M. S. Nam quod antea legcba- 
tür, εἷς παρείπετο διαμῆσψον, difficile poterat intelligi. ἘΠῚ 
le vero fuit ex πωρφισεσοδισμῆζον., ignaro: praefertim aut 
ofcitanti Scribz , facere παρείπετο Jixutiov. ] | 

[Pag. 46. «à τέκνα ἐξ ἡδονῶν) M. S. τὼ δεκαὲξ ἡδονὴν, 1d 
eft, quum enim voluptas , ut diximus, a fexto decimo ᾿ 
anno fumat initium. Qui Lectio eft. ELI. EN 

Pag. 48. πάντων 8 πιβαίνειν) lego 32 Odn(oouyq. - 

πολὺς ὀνομασθήτεῦ ) ἴτα ὃζ in Vilcüano legebatur, fed 
quis non videt ὀνομωσϑήσε legendum? ubi Futurum. pro Ὁ 
Praterito Hebrzorum forfan more ufurpatum, norabis , 
ficut & infra ὁ Aóy(G» 2en409e27) : nifi utrobique ΠΩ 

; nitum: 


- 


184 JOANN. MERCERI OBSERVAT. 


riftum fubítituere, ὠνομάσθη ὃς ἀπεδόθη. [ Caeterum hoc 
loco inter πολὺς & ὀνομαοϑήσε!) fpatium. quoddam interjici- 
tur in M. S. quafi defit verbum.] 

δ͵ὰ πεντακοσίων ἐτῶν) Plinius tradit annis fexcentis fexa- 
ginta vivere, Libri 10. Cap. 2. Ubi mirum fane cjus defcri- 
bit ortum : Senefcentem , inquit, cafia tbari/gue fureulis con" 
Jlituere nidum , replere odoribus ὅδ᾽ fuper emori y ex offibus dein- 
de & medullis ejus nafci primo ceu vermiculum y inde fieri pul- 
lum, principioque jufta fuueri priori reddere , C9. totum deferre 
nidum prope Pancbaiam in | Solis urbem , C8. in ara ibi depo- 
uere. 

ἡλίῳ χαίρειν "c Aiyoaliay ) -«Labentius legerim em Αἰγυπῖι- 
ev. Scribit & ibidem Plinius , facrum in Arabia Soli efle. 

Pag. 50. ἡ ἴδις αὐτὸ xal αὐτὸ τῇ καρδίᾳ écly ἐμφερής) ϑιρηῖς- 
ficat Ibi cor effe maximum, ut tota pene nihil aliud, 
quara eor effe videatur. [ Pro ἐμφερὴς in Μ. 8. legitur ἀμε- 
pic, quafi cor Ibidis dividi non poffit ; kis non perinde 
placct. ] 

ἢ πέρφς) Nonnulli Zzeagm vel bovine exponunt: fed 
malo f;zez vertere, cum huic fenfui quadret optime ra- - 
tio, quz poftea AuBnngur. 

Pag. $2. πᾶς ὁ ἔχων καὶ τροφίω), μαϑήσεται τὼ γοώμματον z 
τὸ Mirá) Unde Juvenalis: 


Haud facile emergunt , quorum virtutibus obflat 
Res angufla dom. 


Et illud Alciati Emblema : 


Devtra tenet. lapidem , manus altera fuffinet alas. 
Ut me pluma fovit s ὅδε. | 


epeenis 


IN HORAPOLLINEM. 185 


ὠμδρὴς) Nomen eft /Egyptium , Vitam conjicere 
licet. 

μωϑὼν γρώμμ de εἰς ὅρμον ζωῆς εὔδιον ἐλήλνθεν ) Nam juxta 
Senarium Proverbialem, 


e , MCA 
AimAEv ὁρῶσιν οἱ μωθόντες Seduta. 
Βακτηρία, yd. isi παιδεία pis. 


Bia in Libro Epigrammatum , 


τ 3 ] » "QUU" s X , 
Hé aperi gaSipov τι αὶ ἀτροπον, ἧς Odd μένης 
/ r4 LA / 
, Κύματα θαρσειλέως ποντοπορᾷ [θιότε. 


Pag. $6. πεοοσϊιβέασι τῷ κυνὶ ὦ βαωσιλικίω) φολὴν πώρϑικει- 
μένίω aua γυμνόν) INec defuerunt , autore Plinio Δ ὐγὲ 
6. Cap. 30. qui canem pro rege haberent, motu ejus im- 
peria augurantes. Ceterum ubi legitur σχῆμω γυμνὸν, ma- 
lim dandi cafu legere, apa γυμνῷ: nifi mavis dicere, 
pendere hunc accufandi cafum a participio παρφφικειμένίω 
€x vi prepofitionis , ut faepe fit: Aut certe diftingue poft. 
ποροίκειμένην, ut quu γυμνὸν per fe intelligatur. 

«Gs; δηλξσιν o*yvoía» ) Miror non adveruffe veterem Inter- 
pretem, οἱ γνείαν, hoc eft, puritatem legendum effe , non, 
ut ipfe vertit, zggorautiam, hoc eft ἄγνοιαν, quod rationi, 
quz fubfequitur, non eft confonum. Qua & caufa for- 
taffis eum impulit, ut pro dictione καθαρμός, quae purga- 
lionem luftratuionemque fignificat , corruptionem verterit. 

" Pag. $8. iySluóv (wyeaq8ci) pro iyülwcv etti Venetiano 
Exemplari refragante, lego. i65. [Quam Lectionem fir- 
mat & Vetus Codex. ] 

 weomoo 33 ἰχϑὺς πᾶς) Non defunt ex pifcibus, qui ha- 
uv à mum 


1386. JOAN. MERCERI OBSERVAT. 


mum: devorent, aut mordeant, atque efca jour Et 
omnino de aftu pifcium variis Locis Plinius £77. 

à», ὠλληλοφάγον) De fimultate pifcium inter fcfe, Idem: 
Lib. 9. Cap. ultimo. 

ἅπαξ εἰς ϑήλειαν φύσιν καθεὶς τὸ ἑαυτῇ) In tauris concepti-- 
onem uno initu peragi autor eft idem Plin. Li^. 8. Cap. 
4$. quz fi forte pererrarit, vigefimo: poft die marem [ταν 
mina repetit. Hos non (ie pius quam bis dieinire , Idem: 
atreftatur. 

Pag. 62. ὄρυγω ζωγοαφθσι) Orygem Plinius tradit ani- 

mal efie unicorne ac bifuülcum | Lj. 11. Cap. 46. Hunc: 
quidam dicunt contrario pilo & ad caput verfo, veftiri ,. 
Lib. 8. Cap. 53. De eodem, Caniculz vim exponens Zi. 
2. Cap. 40. ita fcribit : Orygem appellat e/Egyptus feram y. 
quam im exorta ejus contra [lare , ἔθ᾽ coutueri tradit , ac 
velut adorare y. cum fleruuerit. | Ceterum nos ex M. S. Co-. 
dice pro ὄρυγα repofuimus δοτυγῶ , COlurnicem. : propterea 
quod infra huic animanti alas tribuat. Negocium tamen 
videtur faceffere , quod anteriora crura nominat 5 nifi: 
anteriorem crurum aut pedum partem in coturnice in-- 
telligas. Faceffit & illud, quod dicat huic animanti prif-- 
cos Iegesinfediffe, quodque labia nominet. 1 

 Quoga Qi: & ἑωυτῷ τοὺς κῦρφις) Pupillas oculorum. ita depin-. 
git, eoque colore inficit, ut indignantis triftantisque ha-- 
bitu confpiciatur; aut certe humi oculos defigens, velut: 
. 8098 pingere pulveri imprimens videtur. 

ὡς ἵινων γνωμόνων)) γνώμων Horma a Valla. verti folet :: fty- 
lus, ex cujus umbra horarum fumitur indicium. 

TETO μόνον τῶν π]ωῶν) Mirum fane ett. quod hoc loco: 


Orygem inter. volatilia annumeret ; quod a nemine , quod: 
fciam: 


IN HORAPOLLINEM. 187 


fciam, eft proditum. Itaque totum hunc locum corru- 
ptum exiftimarim. Nec qua ratione poffit reftitui fuccur- 
rit, nifi forte pro ? zll»cv legimus Ὁ ϑηρῶν. 

[ τῶτο μόνον Ἔ π]υνῶν) Hoc Orygi accommodari non po- 
terat: propterea commodum occurrit Vetus Exemplar, 
quod nobis totum hunc eximeret fcrupulum. Cseterum 
antea poft ἐπειδὴ dictio una defiderabatur, quam ex Vetc- 
ti Codice contextui inferuimus, ἀντιδικίαν. ] 

Pag. 64. ὁ μῦς τὸν καθαρώτατον αὐτῶν ὠκλεξώμλυ») Hoc 
idem Plin. Ζ1ῴ. 8. Cap. 37. de muribus Ponticis tradit , 
quorum, inquiens, palatum in guflu fagasiffuupum | Autores 
quonam modo intellexerint , miror. 

μύνμηκω ζωοραφῦσι ) Miram. formicarum induftriam, ὃς 
ingenium vide apud Plin. ZLi&. 11. Cap. 30. | 

Pag..66. χίωωλώπεκω ) Chenalopeces , quafi Latine 
vulpanferes dicas, in anferum genere connumerat Plin. 
Lib. 10. Cap. 22. [Quod hic legebatur συμβάλλειν, recte 
ex Veteri Exemplari eft immutatum in. esee. 1] 

Pag. 68. Εὐχωρμοίων γράφονϊε;, xuxu ον ζωγραφξϑσι) Nomen 
hoc peregrinum efle ac barbarum fatis apparet. Ceterum 
hanc effe eam avem exiftimo, quam Graci πελωργὸν, La- 
tini Ciconiam appellant. Cicosie , inquit Plin. 12. το. 
Cap. 23. nidos eofdem repetunt, geuitricum fene&lam invicem 
educant. Unde & factum eft verbum ἀνιπελαρψεῖν, pro eo - 
quod eft promerentibus gratiam in tempore referre. Cu. 
jus rei rationem totam Suidas diligenter his verbis expli- 
cat: quz ideo adfcribere vifum eft, quod his & Ciconix 
& Hippopotami, de quo proximo Capite, naturz aperte 
ac eleganter exprimuntur. Avhzenapye ,. divüdidovon τοὺς vete 
πᾶς. λέγε!) yà, τὲς πελαργὲς γείηρακότας τες γενεῖς τρέφειν. — Api 

a2 507 


188 JOAN. MERCERI OBSERVAT. 


σοτέλης δέ φησι δ EA Ὃ πελα;γῶν λόγον ὠληϑῆ᾽ ὁμοίως ὃ αὐτοῖς 
Φησὶ ποιεῖν αὶ τὲς ὠερύποδας. διὸ ἐν τοῖς σκήπῆροις οὐνωτέρω m» πε- 
λωργὸν τυπϑσι , κατωτέρω ὃ ἱπποπόταμον" δηλξντες, εἷς ὑποτέ- 
TOXTAM ἡ ia τῇ δηκαιοπραγίᾳ οἱ ὃ reap δικοακοπρφ γέϊς ὄντες,, 
jon Ὁ πτερύγων βαταζεσι τὲς γεγηρακότως γονέις᾽ οἱ ὃ ἱπποπό- 
τῶμοι,) oo» ὠδικώτατον. Eft in hanc rem Alciati Emblema: 


-4erio infiguis pietate Ciconia nido. ὅθε. 


Pag. 70. ἱπποποτάμε ὄνυχας ) Hippopotamum defcribit Pli- 
nius. Lib. 8. Capite 25. 

τπϑιετερον ζωγσαφβσι) De Columbis Plin. Li£. vo. Cap. 34. 

Pag. 72. Βασιλέα ὃ wexso ) Antequam in Venetianum 
Exemplar incidiffem , quoniam in Exemplari noftro le- 
gebatur xZeisov, legendum. credebam κράτισον, potentiffi- 
22492 2 cul fane lectioni quadrat decas id quod fubnecti- 
tur, αἰνιτηόμδνοι γρφίφειν T βασιλέα $ 5 κόσμε κροτεῖν... 

Pag.74. παρ᾿ ovs -- ἐν τῷ κόσριω) Lacunam: hanc replendam 
exiftimo interjecto verbo κυξερνῶται aut Vra», ut intelliga- 
tur, ab eo non fecus regi mundum, ac domum regiam; 
qua in orbis ambitu utique continetur. 

Pag. 76. ἐκ “ὃ £ μέλιτ(Θ᾽-- ἐκ d É κέντρα ) Lacunas hujus 
fententiz. ita replendas exiftimo , ut legas, &x à $ sur 
Miser Qe 2, ὡκ “ὃ ᾧ κέντρα $ (52 δυνάμεως, βασιλέα χρηφὸν aps 
x &xovoy &vou qxeàc διοίκησιν. 

Pag. 78. κροκόδειλον ζωγραφῦσι) De quo Plinius Lib. 8. 
Cap. 27. 

Pag. 80. αὐτότοκον z dia Alio y QLU τότοκον 5 per fe ac facile 
parieus. Nam & paulo ante πολυγόνον effe dixit. κατω φερὲς 
expofui, i» P'enerem pronum. Significat & hoc nomen zz 
bumum deflexum ας defpiciens. LN 


IN HORAPOLLINEM. , 189 
IN LIBRUM SECUNDU M. 


Pag. 82. Καὶ ὠετᾷ νεοοτὸν ) νεοοσὸς lego, & ubi in Venetia- 
no paulo poft κυχλοηδὸν legebatur, lego κυκλοειδές. Cate- 
rum exiftimo Libri hujus initia muula efle, ex eo poutffi. 
mum, quod cum czterorum rationem diligentiffime attu- 
lerit, in his rationem fubticuerit, idque ad illud ufque 
Caput, cujus eft Titulus, τί dgAgei χελιδόνω ἡφώφοντες. Ni- 
fi forte horum omnium rationes pratermittendas Autor 
ipfe cenfuit, quod vel omnino ignota effent ,' vel quod 
potius credendum fit, quod apud ZEgvptios vulgo no- 
tiffimae effent. 

Pag. 84. Avo πόδες συνηγόμᾶνοι ) Lego vel συνηγμᾶοι. vel συν-- 
quio, aut fi libet συναγόμενοι. Progreffus fiquidem Sol ad 
ultimum punctum Cancri vel Capricorni , jam ibi defixus 
fubfiftere videtur, quod: non ultra, Auftrum vcl Aquilo- 
nem verfus progrediatur, fed incipiat vel a nobis abíce- 
dere, velad nos rurfum propius accedere. Graci con- | 
verfionis Solis rationem habentes , τροποὶς χειμερινοὶς z, Su- 
.eyàc dixere, quz Latini Zyberua effivaque folflitia, nómi- 
ne ex ejufdem ftatione defumto, quod ibi flare videatur. 

Αἰδοῖον χειρὶ κρατέμενον) Unde & legimüs quondam. ex- 
titiffe Philofophum , qui in fomno manum alteram ori , 
alteram pudendis admoveret ; innuens nimirum hzc duo 
efle in homine membra, quz moderamine egeant frena- 
tuque difficillima fint. 

Pag. 86. Ανθη ὃ ὠνεμώνη:) De Anemone papaveris genc- 
re vide abunde Plin. i£. 21. Cap. 23. ὃς Erafmum in 
Proverbio Ρόδον ἀνεμώνη συγκράνεις. Infuperque Medicos » 
precipue Diofcoridem Lib. 2. Cap. 207. 

TÁa 3 Pag, 


120 JOAN. MERCERI OBSERVAT. 


Pag. 88. Γυναῖκα ἔγγνον) Vide num ἔγκυον legi poffit, & 
quod pott fequitur σημαίνᾳ , ftru&turz fenfusque ratio po- 
ftulet, ut in ζωγραφϑσι commutetur. 

οἷον Mi ωγὰς ἔχων) ἔχοντω legendum exiftimo, quod & 
oratio fatis indicat. 
| . Pag. 9o. ὥραν δηλοῖ) Poteft & per boram, & per anni 

pulcberrimaim. partem veri. Sed cum ratio hujus ex Au- 
tore non appareat, fit ut non faus affequamur, utro hic 
modo fumi debeat 

Pag. 92. ὡς ϑήραν ——  * ἀέρα) Et hic locus mutilus eft, 
nec reftitutu facilis , nifi dictionem Σ ὠέρω, utfupervacuam, 
expungas. 

Pag. 94. Ππρώγματα 71a) Malim cum veteri Interprete 
legere γράμματα. Sed & hujus rationem rei ignoramus. 

Pag.96. ἰχνδύμονα ζωγραφβσιν) De Ichneumonc Plinius 
Lib. δ. Cap. 24. 


ὀρίγανον ἱερογλυφῆσι) Lerba eft fic dicta, quod monti- . 


bus gaudeat, vel, ut Aliis placet , quod vifum acuat. 
De hac & variis ejus generibus Plin. Zi£. 20. Cap. 17. Haec 
ὃς cunila dicitur: Autor Diofcorides , quem vide Lis. 3. 
Cap. 22. 

Pag.98. berita) Verti cum vetere Interprete, cauda 
fiagellantem : fignificat proprie. hiec di&io idem, quod ἐκ 
τῆς σοῦς DO M quaáfi a porticu & antro fü pellen- 
tem. 

Pag. 102. did «£vo «έϊρώ ἐσι) De hac re vide Plin. Ζιφ. 
8. Cap. 44. | 

ταῦρον Oi το δρισερώ) ldem Plin. εἰμ ἤθη Lib. Cap. 45. 

Pag. 106. ὠετόν λίθον βαφώζοντω) De aquilis Plin. ZZ. το. 
Cap. 3. 


e P 
ωτι"» 


ἀτίϑα ) Avem hanc di&tam putat Plin. quod fit aurilus 
plumeis eminentibus, quam defcribit Li. 10. Cap. 22. & 23. 

Pag.i10. ῥήσσει ἑαυτὸν Od sls yl, X, ὁπίω Kc.) Pro 
ῥήσσει legant Nonnulli ῥίπτά, fic & pro ῥήγματί(Θ', ῥίμμο- 
vQ», & pro ὀπίωδ, κοπίω : quar li&ionem non improbo. 

Pag. 112 φόμο sópxh ἐμξώλλ4) Fipere mas, inquit Plin.. 
Lib. το. Cap.62.. «aput. iuferit in. 0$ , quod i illa abrodit volau- 
giatis dulcedine. 

Pag.r14. αὕτη 39 ἐν vij ἐ 166 ) Videtur deeffe ἐν 
τῇ Qucm va24 , tüfuTAli ordine ac ratione 9. aut men quip-- 
piam. 

ga aqua dy ay ζωγκαφᾶσιν) De hac Plin. Zij: το. Cap. 66. 

Pag. 116. ἀσασώλακω ζωγφαφβσι) Talpis vifum non effe,. 
oculorum tamen. ineffe effigiem , fi quis preetentam. detra- 
hat membranam , autor Plin. Z7. 11. Cap. 37. 

Pag. 122. ἄνθρωπον διωνθέντω) δοτὸ $ διαίνειν, quod ver- 
' bum interdum ἐξωπατῶν, decipere & circumvenire notat. 

Pag. 128, φαγόντα κόνυζαν) De. qua. Diofcorides Liz. 3. 
Cap. 1236. 

. Pag. 139. ἄρκτον ἐγκυμονῆσαν) Plin. Lib. 8. Cap. 36v 

Pags. 132. ἐλέφαντα αὶ κολὸν ) Vetus Interpres pro ἐλέφαν-- 
(TX legebat ἔλαφον, ficut & paulo pos , ubi de Pun dNS 
Elephanti fit mentio.. 

Pag. .136.. ὠδίωντον τίω βοτάνίω ) Ea eft, quz vulgo ca- 
pillus Veneris dicitur, inde. nomen na&a, quod folium: 
ejus aqua perfufum. εἰ 2iae?) , non adeat , ficco femper fi-- 
mile. De hac Diofcorides Lb. 4. Cap. 136. 

Pag. 142. διὸ i κώμηρί(Θ" λέγε) Quidam. legunt Niue 
(Θ᾽. quod in idem recidit, 2o» 9 καμπήειν Σ᾿ μηρόν. 

Οἰνοδαρὲς y. κυνὸς ὄμματ᾽ ἔχων y, κρφιδίίω δ᾽ ἐλώφοιο) Home- 

rus- 


192. JOAN. MERCERI OBSERVAT. 


rus Z/ador a. Verba funt Achils Agamemnoni convician- 
us. Heffus ita vertit: 


KEbrie, victe mero, vultu diftorte canino, 
Qui trepidum pavidi cor babes timidiffime cervi. 


Pag. 148. Aépeaor ἔχοντα ] Lego λαίμειαν, ἀντὶ ᾧ Mua 
γίαν. 
.. Pag. 152. σρεθίον πυργίτίω ἢ De hoc Paflerum genere 
vide apud Paulum ZEginetam Li£. 1. 

Pag. 154. σρεθοκαμήλε πτερὸν ] De Struthocamelo , qua 
avium maxima cít, Plinius izitio flatim Libri 10. 


fre bic sie dt Obfervatinum finis fit. Quas (etfi 


non ipfis omnia , que in boc Idutore mutila erant, la- 
' ca reflituimus ) eo tamen nomine, boni , Lector , confa- 
Jess quod mom totum Librum Primum Fetus Eremita 
doctiffimo δ᾽ diligentisfimo bomine , Guil. Morelio, uobis obla- 
ium, babuerit : δ᾽ F'enetianum ἘΠ π δ unde bec tranf- 
firipta funt , multis [catebat suendis , atque baud fcio an. pau- 
cioribus , quam jam a multis auuis bic Typis mandatum fue- 
rai. qu interim bene vale , δ᾽ bis fruere.. ! 


DAVIDIS HOESCHELII 
AVGVSTANI 


ἔν οτ ἃ 


 Bilusrnu ρόδον ὧν 


E t 


am ὙΌΣ 
4 Ww Ma "u 
low NUBE d 


| pue zh 
ΠΡ ἘΝ 


| is 19f 
DAVIDIS HOESCHELII AVGVSTANI 


IN ^ OS T JE 
SI coca νων o AU 
HORAPOLLINIS HIEROGLYPHICA. 


ter exaratus. Videtur is, cujus vita apud Suidam 
extat : ifti enim Libelli ad Τεμβυικοὶ referri poffunt. Alium 
puto fuifle Horapollinem 7ZEgyptium fub Zenone Imp. cu- 
jus euam Suidas meminit; quamvis locus eft lacuno(us. 
Charemonem ὃς Hermapionem quoque hoc argumentum 
atüugiffe, ex Eufebii Libro 3. Prep. Evang. e Suidz Col- 
le&aneis, ὃς Ammiani Marcellini Zi]. 17. cognofcimus ; 
Hermatelem, ex "Tertulliano de. $pe&aculis : quanquam 
id nomen Libri M. S. multis modis variant. Quod por- 
ro Quidam ὧρες Ἀπόλλων» fcribunt, quo etiam modo in 
Apographo Indicis Libror. M. S. Bibliothecz Vaticanze 
legitur; id vel Etymologiz ratione, vel quod fit * διτῖο- 
γρωφεμῆσων, fieri dicamus. Horapulum, elegans M. S. quem 
Juttus Poghinus Gallus olim J. Scheckio JC. amico noftro 
oftendit, in frontifpicio & fine conftanter nominat, five: 


() PAHOAAQNOZ] Ita Liber Aug. calamo diligen- 


. id recentium Grzcorum more, qui pro A4ofibo dicunt 


JMofibapulus , feu corrupte, pro Horapolline. 
IEPOFATOIKA ] Scil. yezuucla: quss Aiyemhaxe vocat 


. Diod. Sicul. Libro 1. Αἰϑιοπικὸ C9. ἱεροὶ Lib. 3. opponitque 


τοῖς δημώδεσι, que δημοϊικὸ Hlerodoto Euferpe. Dec his Pli- 
Bb 2 nius 


1906  NOTJE DAVID. HOESCHEL. 


nius Lib. 36. Cap. 8. Etenim fialpture ille, effigiesque , quas 
videmus , /])syptie funt litere. σημέϊα ἵνα *, χωρφικτῆρες, Lue 
cian. Zermotiuo : quam inde ἢ 4/2 συμξόλων Φιλοσοφίαν ap- 
pellat Philo, Clem. Alex. pusixlul , & T Aiyuz lav SreoAc- 
yíay Plut. Vide & C. Tacit. Lil. 11. Amm. Marcell. Liz. 
17. DeSymbolo autem Crucis Hieroglyphico, Socratem 
Ecclef. Hifl. Lib. s. Cap. 17. & G. Cedreni. zal. 

Cap. 1. πῶς αἰῶνω ] Facile affentior conjecturz Nobiliff. 
Viri, & σεεοσφώνησιν hic deeffe ; quum Secundi Libri Proce- 
mium eam Lectoribus fufpicionem moveat : ὃς Paraphrafin 
potius, quam nudam Interpretationem , Philippi illius vi- 
deri pofle; quum aliena fide , σημαίνεσι, non σημαίνομῆν. 
omnia recitentur. Verfus etiam Homeri, Zi. 2. Cap. 101. 
adferatur, TT m 

ὄφιν ] Cyrillus Lib. 9. coutra uliau«m ai; ZEgyptios 
fingere ferpentem in figuram temporis. 

τρλῶν sav ὄφεων ] Varia ferpentum genera Li£ro ad Pi. 
Jouem de Tberiaca , commemorat Galenus ; ac de Bafilifco 
quidem hzc: ὁ μὴ 38 βασιλίσκ(Θ" (si 3 τὸ ϑήρίον ὑπόξανθον » 
z, Ori τῇ κεφαλῆ apice ὑπεροχες ἔχον) ὡς φασιν, ὅτι à ὀρφθεὶς μόνον, 
à, συράτ]ων ὠκεοϑεὶς,, ὠνοιρέϊ τὲς ὠκέσανϊας x, τὲς ἰδόν]ας οὐντὸν" 3) 
ὅτι 5. ἄλλων ζώων, εἴ τι à, ἄψωιτο τῇ Qus ὠνηρημᾶσε,, αὶ ἀντὸ τελευ-- 
τῷ ἐνθέως, 3, “δ᾽ τῆτο πᾶν duri τὸ JD" Y doy ϑηράων ἐχχὺς 
eva Φυλώτ!ε, Ibidem (ut hoc obiter oftendam ) ancilla 
"Cleopatre Naaes ὃς Καρμιόνη ( Χαρμιόνη Glycas) dicuntur, 
quz Plutarcho Eiggc (ye. X, Ejege) τὸ Χάρμιον. 

Cap. 2. ὄφιν ζωγραφῶσι ] Cyrillus L.eod. Afpidem, in figue 
ram cceli : quod in circulum feratur. Sunt, quianniSym- 
bolum faciant: vide Hier. Wol&um, in Sommium $ci- 
pionis. dila 

; T0 γῆ“ 


AD LIB. 1. HIEROGLYPH. 97 


τὸ γῆρας | τὸ σύφαρ, Lucian. Hermot. Sic Ariftoph. γελῶ 
μᾶλλον, ἢ τὸ γῆρας ὠφεὶς: Suid. ἀν; € ἐάσας" ἡ μεϊαφοροὶ MEL 
Y ὄφεων, Y ὠκδυόμλυων τὸ γῆρας. Vife Ariftor. 8. Hif. .ni- 
mal. 17. P heocriü. “γα. ZElan. Lib. 9. de. /aimal. Cap. 
16. Nicandri ZZeriaca. Plin. Li. 8. Cap. 27. C9. Lib. 20. C. 
23. Virg. 3. Georg. 2. e/Eneid. Nonn. Dionyf. Lib. 41. Ser- 
pentem inde Symbolum Méedicinz dixerunt. Ut enim 
ille foeniculi guftatu fene&tam exuit, oculorumque aciem. 
fücco ejus reficit ; ita aegroti, ope artis Medica: , morbos 
depellunt ; "Theodor. Lib. τ. Zberapenut. 

* μείωσιν εἰς αὐτὸν λαμβάνειν ] Quod Simplicius, εἰς τοὺς 
ἰδίας ὁλότητας reverti, dixit: Epicharmus , αὶ ὠπῆλϑεν» ὅθεν 
ἤλθεν, πάλιν. γῶ Xo εἰς γῶν, πνόδμο δ᾽ ἄνω. Similia apud Phi- 
lon. & Eurip. 
ἐνιαύσι(Θ" xiovO ] eCcendd Or, ἤ etam) ἐνιαντος, 
Hom: e$ τὸ ἰέναι εἰς ἑωυτόν. nnus vertens , efl natura, 
dum Sol, percurrens duodecim Signa , eodem , uude profe&ius 
eff , redit : Cenforinus. Herodot. Lib. τ. 

Cap. 3. ἀφροκύων Hac lectio M. S. Cod. Aug. vera eít : is 
eft disp» κύων : τὸ xav. ἐρανὸν ὥςρον Cl. Alex: intelligitur Ca- 
nis, quz & Canicula, Sirius. Plut. Lib. de lfide: λέγεσιν. 

οἱ ἱερέίς , κωλέϊ οὐ Κύνᾳ jp Ὁ leds ὑφ᾽ Ἑλλίωων, ὑπ᾽ Αἰγυπίίων | 
.. 8 Σῶθιν (pro quo alibi, apud Eundem ) Σωθϑίω legitur) δζ» 
 ἄσρων * Σείρμον, lid Gy νομίζεσιν. Homerus, ὅλι(Θ' ὠσὴρ Ili 
ad. X. ὁ “ὃ ἠρμγόνης κύων, Lucian. de quo Didymus ad - 
Lib. Iliad. 4. Nonn. Dionuyf. Lib. 47. Siriusaliquando pro 
Sole accipitur, Diod. Sicul. Lib. 1. Plut. 4e Z/de. 

Cap. 4. πενϊεκοάδεκώ μοιρῶν ὑπσώργχεσαν) Sc. σελήνην : quindecim. 
gradibus confectis;id eft, ασαδήάο 5 quindecim partibus a 
, receffit , poft ο΄ tendens ad P. : tum enim zavyQ- effe 

n |^ Bb 3 de- 


χοῦ NOTAE DAVID. HOESCHEL. 


definit, & fit orientalis a Sole, fecundum Aftrologos. 
Ptolem. Lié. 4 τετραβίβλε, , Cap. «€ συναρμογῶν. "Theon in 
“γα Phenom. Plin. Lib. 2. Cap. 14. Interpretauo illa, quz 
i£. μοίρας pro 15. diebus accipit, locum habere non poteft: 
quia tum Luna Solt opponitur, & plenum lumen nobis 
. Obvertit: tantum abeft, ut corniculata appareat. De hoc 
Horapollinis loco, quidam Vir Dod&iffimus, fic ad me: 
Proponit Autor diftantiam 15. partium , id eft , graduum, 
non quod in illo pofitu duntaxat » cornua furfum tendat; 


nam revera quum primum 114 unico gradu ἃ Ὁ 1s con-- 


jun&ione difcedit, ftatim refpectu noftri cornua erigere 
incipit, etiamfi nondum appareat. Sed dum 30. diebus 
completis, ait, 5 deorfum inflexa gerere cornua ; cum 
vulgo loquitur , quod integro menfi 3o. dies tribuere con- 
fuevit. (Vide infra Cap.66.) Supponit autem Solem in co- 
dem pofitu, quo fupra, id eft, in Occidente, & Lunam 
ejus conjun&ionem appetentem : tunc enim D antequam 
.6i in eodem longitudinis pun&to jungitur, cornua fua de- 
orfüum infle&it. 

Cap. 5. τρλακοσίων ξέ. ἡμερῶν ] Plin. D. 18. Cap. 25.69 1.34. 
C. 7. Janum geminum a Numa rege dicatum fcribit, qui 
pacis bellique argumento colatur, digitis ita figuratis, ut 
CCCLXV. dierum nota, per fignificationem anni, tem- 
poris & avi fe Deum indicaret. Jani fimulachrum olim 
etiam ita efBingebatur, ut dextra 7, fiiniftra vero. £i, li- 
teras praferret: quo itidem numerus dierum anni. expri- 
mitur. Vide Suid. in Di&ione 942. Plut. τῇ PJacitis :PEi- 
lofopb. & Cenforin. de Die Natali , Cap. 6. 7. 
|. Cap. 6. ἄϑωλον ἡλίς 1 Clem. Al. $zrom. y. ὁ δ᾽ ἱέραξ, σύμξο- 
λον ἡλίξ. πνρώδης 8 αὶ awoupeunog. culina τοὺς Ἀοιμικὼς νόσες ἡλίῳ ὡς 

| : veli- 


. AD LIB. I. HIEROGLYPH. 199 


ναϊιϑέασιν. Euftath. a. Iliad .iéea£ δ᾽ “ἡ ἕω ἡλίῳ Ἀπόλλωνι, dici τε 
τὸ ὀξὺ (Γαι S. Lib. 3)? κινήσεως ) à δὰ τίω ἐξ ἐτνμολογίως 
συγημειαν. x, 99 ἵεται ῥᾷον ὁ (o. ' 

ὀξυωπᾶν ] Bion: Lib. το. de Zfuimal. Cap. 14. 

πολυχρόνιον |j Ad annos ufque 700. Idem: piod in du- 
bium tamen vocat. | 

Jahsas ] ὡς ἐξ ὑπίίως γέων 9 . Ibid. 

eua ] σαρκῶν ἢ ἥδεται βορᾷ, ἢ mw ὧμω , 3 τὼ vor ὧκ- 
TpíQd τοῖς αὐτοῖς, ΖΕ ]ΙΔη. 

Cap. 7. ψυχῆς πϑίξολί- ] Cor, mentis quaedam fedes eft; 
in eo enim creditur effe animi virtus principalis: Gr, 
Nyff. Hom. 1. in Pafcba. Hippocr. Lib. e€4 xe, ubi 
ὃς de animi nutrimento. at Philo «€ ὀνείρων, Cl. Al. $zr. 
|. 5. & Galenus Libro, ὅτι τοὸὸ ὃ ψυχῆς 592 6 ξὶ σώμαϊ" xeg- 
σεσιν ἕπεται, cerebrum. animi. domicilium dicunt, vide 
' 'T heodoreti Serz. y. ad Grec. Jufid. | 
Cap. 8. &xopi, sop] Scholiaftes Pindari, locum adfert ex 


JEícyli Danaidibus , quo idem innuitur ; 


Kezela δ᾽ ὦσι λαμπρὸν ἡλίς Qu 

Ἑως ἐγείρω πρευμλνέϊς vog pus y 

Νόμοισι ϑέντων, σὺν κόροις τὲ 3, κόραις 

Καν τῷ βίῳ * ἀκορεῖ ----- * o. cud. 


vli € yxp xopuvac. παροτρύνοντες δ᾽ ἔνιοί Φασιν , ὠκκορεῖ κόρες κος 
ρώνας. Quibus verbisan mendum fubfit, vide. velut Ibid. 
giao mendofe legitur . pro αἰογύνων , τὸ δὐτελίζων. De 
eodem ritu, ZEliani verba i£. 3. Cap. 9. de Zuimal. funt 
hzc: 4n nuptiis olim F'eteres , audio, poft ἩνήλιωΣ Οὐγηΐ- 
cem invocare folitos fuiffe Hocque Concordie fignum dare iis, 


qui Jiberím querendorum gratia cowveniffent. Eandem por- 
| ro 


200 NOTE DAVID. HOESCHEL. 


ro continentim laudem cornicibus, quam Autor nofter, 
tribuit Naz. Pareuefí ad Firg. Plutarch. Gry//o ὃς /Elian. 
κορῶναι (inquit hic) ὠλλήλαις εἰσὶ πιφόπαϊ). *, ὅταν εἰς κοινωνίαν 
συνέλθωσι, mo cQodes Mrs σφᾶς" αὶ ἐκ ὧν ἴδοι τις μιγνύμβνω 
τοῦτα τῶ" ζῶα duello, ἢ ὡς ἔτυχε: Meyeri 3 οἱ τὸ «EA τάτων 
e Xe S vrec , xdv ὅτι doni τὸ ἕτερον , τὸ λοιπὸν χυρένᾳ. Idem de 
turture fcribit Bafil. M. £oemil. 8. in Fexaem. Clem. AL. 
$/rom. 2. Naz. Car. ad Firg. Parenetico. 

μιᾷ κορώνη ] Non alienum ab hoc loco, quod Ibidem 
legitur: cire ὕδρας X, πτήσεις ὀρνίϑων mue quxdirloiles y ἐκ 6- 
ὀυρίξυλον εἰς μαντείαν ὀττόψεσιν eivaj ᾧασιν, εἰ ὑπακέσοιτο κορώνη 
μία. 

Cap. ro. ὍΣ ὃ xo» ap (O" , ἄϑηλυ ζῶον ἐσιν, &c. /Elian. 
Lib. το. Cap. 15. Plut. Lib. de fide duobus in Locis. Iidem, 
Scarabzum viris bellicofis fculpturam annuli fuiffe , inqui- 
unt: quod maribus prorfus univerfis pro patria pugnan- 
dum fit. Ammian. Marcell. Lij. 17. per vulturem. nature 
votabulum pandunt: quia mares nullos poffe iuter bas alites 
inveniri , vationes memorant Pbyfice. 

Boóc ] ove, fecundum Suidam ; qui, idem vocabuli E- 
tymo confirmat. Vide ctiam locum Plinii, e Lib. 11. 
Cap. 20. 

σφαιροειδὲς ] Prater Plut. ὃς /Elianum, nifi quod locus 
apud illum mendofus, Eufceb. 7}. 3. din Preporat. 
idem adfert e Libro Porphyrii a€4 2 Ἔ ἐμψύχων Somyiic , 
ubi /Egyptios, etiam Cantharum five Scarabzum , tan- 
quam vivam Solis imaginem, coluiffe fcribit : Aiyémho: 3 
ἐσέφθησαν, ἐἧς εἰκόνα ἡλίᾳ ἔμψυχον. 

αἴλερον ] Gell. Lib. 20. Cap. 8. JElurorum oculos δὰ Lu- 
nz vices (inquit) aut ampliores fieri, aut minores. Illud, 

ὧν 


PROLACSOM exesdk/U - οὐ ud... 


AD LIB. I. HIEROGLYPH. 201 


à πανσελίωμῳ 5 hoc, ἐν 7 μειώσεσι 18 &ses , Plut. Similia de 
Cercope , unl. Lil. I. apud M. Glycam. de Ibide, qua 
1interlunii tempore caca; & de muftela, cujus hepar cum 
Luna variatur, Plut. Lib. 4. Sympof. Q. 5. | 

δὰ T τριοκονταήμερον ] Herodot. Cleio, αἰγύκπϊιι j vpit- 
κοντημέρες ὠγονες τὰς δυώδεκα μῆνας, ἐπόγεσιν dvd πῶν ἔτ" 
πέντε ἡμέρας, παρὲξ τῇ Σριθμᾷ. Vide Diod. Sicul. Zip. 1 

iGw ] Z, τῷ Ἑρμῆ δέ ai 4 τῷ πατρὶ τῶν λόγων, QiAà): Ae- 
linus Lij. το. de “πηγαὶ. Cap. 29. 

Cap. 11. σοὺς βορέαν) Plutarch. Rom. Quefl. 92. ϑῆλυ 
πᾶν τὸ Yu e és], καὶ κυΐσκον) dewópooi T οπηλιώτί y ὥσατερ 
τὸ δένδρα ? ζέφυρον. Jegyptii perbibent , totum. ulturum 
genus effe femininum , C concipere Sub[ulami flatu excepto , 


 Jieut arbores Favonii admiffü [piritu. Aelian. Lib. 2. Cap. 


46. ulturem uen nafci marem  ajuut : quam reu nom 


ignorantes be beflie , pullorumque folitudiuem ac inopiam ti- 


amentes, ad giguendos pullos talia machinantur : adverfe “μος 
το volant, qui fi non fpirat, ad Eurum «entum oris biatu 


- fe pandunt y. fpiritus venti. influens , ἐρ ας implet. Vide Bafil, 


M. Homil. 8. ia Hexaem. Mich. Glyc. Z4gzal. Lib, £. 

ἡ γύψ ὁ γὺψ» mafculino genere, utuntur alii Scripto- 
res, Levit. 11. Deut. 14. Job. 39. Bafil. M. Homil. ead. A- 
τοι. 6. Hiff. Animal. y. Plut. Lucian. Xiph. &c. 

αὐτὸ μόνον ] duntaxat ; τὰ loquitur Lucian. Sommio. & 
Philo paffim. | | 

o) ἡ ἄλλα ἡῥη ὀρνέων ] Tta malim cum Aug. Cod. le- 
gere, quam cum Interpretibus γυπῶν: quamquam non 
fim nefcius, Ariftotelem duo vulturum genera facere, 8. 
Hift. Animal. 3. ὃ γυπῶν (inquit) δύο ig εἴδη" 6 poe pa- 
κρὸς καὶ ὀκλόυκότερ(Θ"" ὁ ὃ ἐτῶν xo4 σποδρειδέσερί". Plin. Liz. 

: | C 10. 


20  NOTJ£ DAVID. HOESCHEL: 


10. Cap. 6. Fulturum prevalent nigri. Caterum aves co- 
hortales quoque vento concipere , autor eft Columella, 
Lib. 6. Cap. 27. Plinius Lib. 10. Cap. 60. Quidam C9. ven- 
720 putaut ez (Ícil. ova hypenemia) gemerari: qua de caufa 
eliam zepbyria appellautur.. ArMtot. Lib. 6. Hifl. 4nimal. 
Cap. 2. ζεφύρκα 5 xad.) T ὑπίωέμια ὑπὸ ἴινων, ὅτι ὑπὸ "T ἐαρινίαλ 
ὥραν (ponvov?) δεχόμῆν αι το πνόϊμαῖα αἱ ὄρνιϑες. Auguft. Lib. 21. 
εἶς Civ. Dei , Cap. y. [n Cappadocia etiam equas vento concipere , 
eo[demqne fetus non amplius triennio vivere Ícribit. De quo & 
Varro Lib. 2 Cap. τ. & Plin: Lib. 8. Cap. 42.  /Elianus 
oves non ignorare ait, Boream & Auftrum non minus, 
quam qui eas ineant arietes , carum fcecunditatem pro- 
movere; & illum quidem ad mafcula íobolis generatio- 
nem, hunc foeminex cfficacem effe; ideoque, pro fexus 
defiderio, ad alterutrum ventum in coitu fefe obvertere, 
Lib. 7. Cap. 27. 

γυπῶν ὃ ὑπίωέμιον ] Id eft, ὑπ᾽ dips ὀχδυομῆψων : at vul- 
Turum , qui ex vento concipiunt , ova ad giguendum , abfque 


negandi particula, cum M. S. rectius legeris. Phafiani- 


nus, Julturum autem , in aere coitum facientium [ub vento, 
ovorum geueratio ad procreandum | fit. 

ἄλλα Won ὀρνέων ] οἷον οὐλεκτορί Ὁ", πέρδικ(Θ" . mEAstedic,Ta- 
GO, χίωνὸς, χίωνωλώπεκ(" , gallinz , perdicis , columbae; 
pavonis, anferis, chenalopecis. Ariftot. Plin. 

ἐκέτι ὃ mec Quoyovíav  γίνέϊαε 98 τοὶ ὑσίωέμιω γόνιμα, ἐὰν 
ἂν τιν, καιρῷ ὀχόυθῇ ὑπὸ € ajpeG-, Arlítotel. 3. de Gewer. 
adim. 1. 
. ἀφ᾽ 8 xal] Phafianinus, a/que etiam exinde im omni de& 
4d obférvant , vulturem fubfcribendo. 
. Cap. 12. συγεσάναι ] Phafianinus; Jp/is efenim e/£gyptiis 

i "ins 


B 


AD LIB. 1. HIEROGLYPH. 30: 


mundes ex bujufmodi confifere feminis , mon. vero ma[culis , 


videtur. 
2psevobiAes ] Phafianinus  ermapbroditi : qui funt Philoni 


oti ban & γύνανδροι. Plut. wiltez ?- Σελίωϊων $ κόσμε xaMicn 
27 φύσιν ἔχειν δρσενόϑηλυν διον). Lunam mundi matrem appel- 


ant, C9 naturam ex utroque mixtam fexu ei aff. ignant. An- 


monius in Lib. Zfriflot. de Taterpret. 3, ἢ εἰ speenxde Δὶγύ- 
moi ὁ σελίωΐων ὀνομάζειν εἰώθασιν" XN ὡς ποὺς yl , οἴμοι, 
ἰυτίω παρφβονλοντες, gy, ὑπὸ ἡλίς μόνον, ὠλλὸ καὶ ὑπ᾿ ὠν]ῆς Φω-Ἅ 
Ἰιζομβϑίων. διὸ 3, ὁ ἐν τῷ συμποσίῳ S ᾿Αραφοφάνες Ady (Ge τὸ Ao 
ἄῤῥεν τῷ ἡλίῳ πρϑσήκειν ἔφη, τὸ 5 ϑῆλν τῇ γῆ» τῇ δὲ σελίωῃ 
τὸ ἀξῥενόθηλυ. Naz. εἰσήχθη τὶς ἡμῖν z Maoxiloy Θεὸς ὠῤῥενόθη- 
avc , introdu&us nobis eft Marcionis etiam Deus ,ma[culo "fes 


^ HHHEUS.- 


Cap. 33. ἐγκόσμιον ] AMundaumm, íeu qui in mundo 4, 


| proprie fignificat. Phafianinus, JDeum tolius orbis. Ber- 


nardinus plane omifit. 

Cap. 14. κόλυμξον ] Urinatorem , natatorem s κολυμξητίω ἃ 
ὕφυδρον, ZEllian.. τὸν τοὺς δστοδύσεις τοὺς κωτωϊώτω μετιόντα , Idem. 
κυξισία), Naz. Phafianin. ffagnum. 

κννοχέφαλον ] De Cynocephalo, Arift. Lib. 2. Hif. 4. 
uim. Cap. 8. Aelian. Lib. 4. Cap. 46. de Znimal. (9. Lib. 6. 
Cap. το. Diod. Sicul. 127. 3. 

ἐπειδὴ οβ΄. χώρας Τὶ οτίάεπι funt Linguarum Idiomata, 
Epiphanio autore, Z;/. 1. contra. Heref. 

᾿γεάμματω ὃπιςαμᾶνων ] Pioleiieis regnantibus. Aelian. 

Ἑρμῇ 1 dUeerü Ἔ παιδειῶν ἃ Ἔ τεχνῶν, Diod. Sicul. Lib. 1. 
Sect. 2. Τραμματικῆς νὰ Marii, Plut. Ze Ifide. 

ἄργον | Lib. M. 5. ἄρτον, quod probo, ut fit hic fen- 
fus; Cynucepbalum. neque dins , "tque pane eii e pifcibus 

c2 0033 


- 


204 NOTAE DAVID. HOESCHEL. 


confetlo. Quo panis genere victiraffe Oritas, Plin. docet 
Lib. 7. Cap. 2. qui idem Lil. 18. Cap. 11. & oftrearii pa- 
nis meminit. Strabo L/7. 15. piíces ad Solem affatos, in 
mortariis, quz e cetorum vertebris fiant, ab Oritis illis 
tundi; atque inde, frumento paululum admixto, panem 
confici (cribit: oi σπόνδυλοι δ᾽ ὠντοῖς εἰσὶν ὅλμοι, ἐν οἷς π]ήσεσε 
( mhosgei ) τὸς ἰχθύας ἐν ἡλίῳ κα]οπΊησανῖες * ἀτ᾽ 2plomazv?) , σίτα 
μικοοὶ καταμίξαντες. — Athenaeus Lib. 9. ex Mnefimacho, in- 
ter pifcis fpecies, ὥρτες quoque ponit. Phafianinus Zr-- 
gum piícem accepit, quem nullus reperio : Zpxr(* vero a-- 
pud Ariftotelem , aliud. Bernardinus totum hunc locum, 
ut alibi alia ( vitio forfan Exemplaris) pratermifit. 

καθώπερ X, οἱ ἱερέϊς | Pifcem odi, $ μίσες, feu ( ut Hora- 
pollo nofter) rei abominande , 2 vire , Symbolum fuif- 
fe apud /Egyptios; Clem. Al. $zr. s. Plut. Lib. de lfide 
oftendit. Unde pifcium efu abftinuiffe Sacerdotes, nihil 
mirum: idque cum alias ob fabulas, inquit Clemens $/z. 
7.tum potiffirnum , εἧς πλαδαρὸν δὶ T σάρκω d τοιᾶσδε xara. 
σκδυαζέσης ββοώσεως. Sua etiam etate pifcibus /Egyptios Sa- 
cerdotes abftinuiffe ; fcribit idem. Plutarch. Lió 8. $ym- 
of. 9. 8. (quod apud Interpretem defideratur ) €9 pifcium 
aullum immolari , uullo vem facram | fieri. ἰχϑύων ϑύσιμ(" ἐ- 
dec, ἐδὲ ἱερεύσιμί(Φ". Pifcem coluerunt Syri tanquam Deum. 
Diod. Sicul. Lzj. 2. Lucian. Ze ϑγγία Dea. 

aX&AToplu/ |] Philo &€ «ϑατομῆς. Cl. Al. Szr. 1. 

Cap. 16. ἵνα ὃ μὴ δ) ούτερον τὸ ὕδωρ ] Lacuna in M. S. eadem; 
ὃς lectio, forfan reftituenda hoc. modo 5 ya 3 μὴ εὐρύτερον τὸ 
ὕδωρ πε κοϊαρῥνῇῆ, κατασκόυώσμαϊω ὑπώρχά. δὶ ὧν &c. Phafia- 
ninus, Ne vero latius aqua utique decurrat , neve rurfus re- 
firilius, preparationes quedam ibi fiunt , per quas aqua info 

| 4 


AD LIB.I . HIEROGLYPH. τ 


ad borologium defluit : ambobus etenim preparamentis opus eff. 

Cap. 17. ϑυμὸν) Furorem, Phafian. Znmimum, iram, fu- 
rorem , Bernardinus, quum vox Graeca fit πολύσημ(". E- 
lias Cret. Epifc. Leo fic €f à natura comparatus , ut & ira- 
σημήϊα, €9 vite folivage fiudio, €9  abborrenute a. focietate fmi 
generis animantium in[flituto delefietur. Quae ad. verbum le- 
guntur oil 9. Baf. M. C9. 4aualium M. Glycz Lib. I. 
ubi lacunam f. 68. e Cod. Aug. fic exple, 3, ὅϑεν τοῖς za- 
Srauvopdiooie D] ὑγείω φεφθσγίνεταε, Plura de Leone vide apud Α- 
riftot. & Aelian. 


xeQaMu) ὃ ἔχᾳ μεγάλίω ] Oppian. Zz^. 3. 


μέγωλίω δέ τε xopclu 


ι Ομμαΐω δ᾽ αἰγλήενϊο 
. Fulgentes oculos , caput immenfum. 


΄ 


Ωρ» 1 Plut. 17. de lfide, Ὡρίωνωα ἃ ρον dicit: & Lib. ie 
Sympof. Q.4. τὲς ἐνιωντες Ὡρχοιϊκῶς ὧρες Abyss : ut ὃς Diod. 
Sicul. Lij. f. qui inde, và; κατ᾽ ir» dvajgaQde, ὠὗγογρως 
Φίως aegra yop es inquit. τὸν 5j Qooy μεθερμίω δυόμᾶνον φασὶν 
Απόλλωνω ὑπάρχειν , Ibid. : 

δρῶν. κρφτεῖν | ὧραι , quatuor anni tempora ; ; Olympi j jani- 
trices Homero : πυλωρβσι 3$, Lucian. Unde Janus apud 
Ovidium , ' 

Prefideo foribus celi cum mitibus Horis, 
Et redit officio fupiter ipfe meo. 


Homerus Z//a2. 9. 
D Ἂν ; , » 4 A 4 
AvTOJAO TOU ἢ TTUAGU μυκὸν HpOVE , ὡς εχὸν ὥρα! " 
ταῖς δπιτέτραπΊαι Meu spavóc Poveda τέ, 


H e ὠνακλῖνοι πυκινὸν LE ἡ Onbdvon. 
d €c3 Cap. 


2.6 NOTE DAVID. HOESCHEL. 


Cap. I8. Αλκίω 8 γοφίφονϊες ] ὠλκῆς Mj) σύμξολον X) ῥώμης 
αὐτοῖς ὁ λέων, Clem. Al. δέὲγ. y. Proverb. 30. σκύμν(Θ" Movie 
iarvpo reo Q" κτίωῶν, ὃς cix Σστυσρέφε) di wwrwzT(osd κτίω Q*, 
- Quid. vero fit ὀσμὴ λέοντ(Θ', Jobi 6. Capite , docet Scholion 

M.S. e Chryfoft. δυσῶδες Τὸ τῶτο τὸ ϑηρίον μεθ᾽ ὑπερξολῆς " ἐπειδὴ 
δὰ ἔχά Ἐ στὸ d Φύσεως πλεονεξίαν , ἑτέρως ὠντὸν Ἔ ἄλλων φαυ- 
λότερον ἐποίησεν à ϑεῦς. : 

ἀνεωγίτας ] Plut. oculos Leonis dormientis fuffulgere, 
dormire autem momento temporis, ait. 4. Syzgof- Q. s. 
vide ZElian. Lib. $. Cap. 39. de Zfnimal. & Etymolog. 

Cap. 19. τοῖς κλείϑροις "P ἱερῶν | Plutar. z, τὸν λέοντω τιμῶ- 
iy i χασμασι λεοντείοις τοὺ "E. ἱερῶν ϑυρώμωτα κοσμξσιν , ὅτι πλήμ- 
μυρεῖ N6AQ"; 

HeMe τῷ πρῶτα συνερχομλύοιο Ato. 1d cft, E? Leonem 
veuerantur , ri&ibufque  Leoninis januas lemplorum oruamt, 
quia Nilus exundat. (ut Seg. ctiam Cap. nofter Autor af- 
- ferit) 

qitanis primum curru tangente Leonem. 


Cap. 20. φοξερὸν ] 2fmos 3. λέων ἐρδύξεται" αὶ lie S. φοξηϑή- : 


σεται; Leo vugiet , quis uon timebit ? 

Cap. 21. Νείλε ] De hoc Strabo Z. 17. Plin. £L. s. C. 9- 
Sic autern di&um volunt, five παρόσον νέαν (ἤτοι ἐνιαυσιαίαιν) 
ἰλὺν Q&4, quo alludit Plut. Li. de Ifide. Non. Dienyf. 
Lib. 5. Heliodorus T'rica: Epifcopus Lib. 9. e"£tbiopicón. 
fcu 3a? Νείλεως, ut Diod. Sicul. Z;. 1. ὃς MÀ μώχίων ἔκῖισεν 
Εὔκρφειν. feu 3z9 € vae λαμῶς, 0 ἐσι ῥεῖν xt evspoQplw. feu de- 
nique ὅτι κατ᾽ ἔτίΘ' πλημμυρῶν , ὡρλσμῆσον “χρόνον νεώζειν δοκεῖς 
Schol Ter. Γἰγ!!. γ. MDiphthongo cur ícribatur, Eu. 
ftathius ad 7". 224. Diozyf. Periegete indicat: τὸ j9 NeAO", 
Xara T δύγωμιν Ἔ ὧν ὠντῷ σου χείων ποσείμδνον , τὸν τξέ. &ejl- 


μὸν 


AD LIB. I. HIEROGLYPH. 207 


μὴν συντελεῖ, ὁπόσαι εἰσὶ ὼ αἱ καὶ ἐνιαυτὸν ἡμέραι" E ὅτω δεύωυ- 
q24 , ὅτι 0. ΝεΙ͂λ(" xb εἰρμόν Iva. Φέρεται. 

xoMegs 1 χολέδοαι, ὑδάτων doysim, δεξαμδυαὶ, Ammon, 
ὠγωγοὶ ὕδατι". Herodian, ὑδυαγωγοὶ, Sirac. 24. ὑδραγώϊια, 
Strabo 120. ς. ὑδραγωγιω., Harmenop. σωλίωῦες ὃς ὑδοοῤῥόαε, 
Bafil. ὠνλοὶ σωληνοειδεῖς, Plilo. In Gloflfario , Canalis, ps- 
σρνεξ : quod emendo, εἷς» ῥύαξ. ἘΠῚ autem χολέδρω com- 
pofitum «x. τὸ κοιλὸν s X * ἕδραν, in tubos cavatum, Si. 
phon; vel e sl) χύσιν, unde xodde etiam dicuntur fe- 
cundum M. S. Lexicon Aug, và ἕντερω. Phafianin. /ódes 
communes. 

τὲς εἰσωγωγεῖς ] xoxvse, Bafil. Hinc aquam per tubos five 
canales illos ductam , εἰσαγώγιμον ὕδωρ idem Strabo vocat. 

d s | Phafianin. qui saos in bodiernum uf2ue diem etiam- 
nuum apud eos firmus perdurat, qui vota pro Dumoris €2 aque 
abundantia. fufcipiunt. 

μέση d oixsudosc] Medium terre five ab aquilis, feu ἃ 
corvis, feu ab oloribus effe inventum , qur ab extremis 
illius partibus eo convolarint , ubi templum fuerit Delphi- | 
cum ; fabulantur Graeci: quem inde ὀμφαλὸν γῆς, Pindarus 
Pytb. Od. 8. δ᾽ 11. Nem. Od. 7. Euripides Medea , eosque fe- 
.tus Plato ZLib.-2' Ἰπολήἤιῶν, id eft, erre mubilieum , dixit, 
: Hinc pco Qa ἴδια $ Means Qe , apud Clem. AI. ex 
eod. Eurip. Sic μεσόμφαλον ἄσρον d eft Aries INonno 
JDionyf.. Lib. 1. 

Cap. 22. ϑημιατήρμον |. Plut. Lib. de lide , JEgyptios coe. 
lum hac figura fignificare fcribit. Neque tamen quicquam 
impedit, eádem Egyptum notatam , quam coeli imagi- 
nem interpretabantur, ut eft apud Hermetis /feulapium 


Cap.9. Videtur hac quoque zcelotypus defignatus: cti 
Ho- 


208 NOTE DAVID. HOESCHEL. 


Yide verba 5i non clare exprimunt. 

Cap. 24. Φυλακτήρλον ] ὠλεξιτήρλον, ἀντιφάρμακον , a€- 
απῆον. 

Cap. 25. Ἀπλαςφὸν ] ἢ ὠδιωτύπωϊον, Philo. radio μὴ ἐξεικο- 
νισμῆψονν Exod. 21. 
.- Cap. 26. ἀνεωγότας ἔχειν ] Plut. Lib. 4. Syupof. Q. y. 
Alan. Lib. 13. de Animal. Cap. 13. 

Cap. 27. y^dosav ] σοφῆς ὀχετηγὸν ἰωῆς, ΪΝοη. Dionyf. 26, 

οἷτε λόγοι] & ὠνθρώπῳ δ᾽ à μέν ésw ἐνδιαθετί», ὁ ὃ πόφορι- 
«ὃς" 9, 0 μὲν οἷο, D πηγὴν ὁ δὲ γεγονὼς em cuam βέων" ἃ ὃ ὅ μὴν 
ἐσὶ xe τὸ ἡγεμονικὸν" $43 κατοὶ aes Qoediv , γλῶττα καὶ sopa 9 
ἡ ἄλλη πᾶσα φωνῆς opyavozoria , Philo Lib. 3. de 7Mofe. Arifto- 
teles illum τὸν ἐν τῇ ψυχῆ, hunc τὸν ἔξω λόγον vocat, 1. 44- 
zalyt. Pofl. 8. Vide Bafil. M. Homil. in principium foanuis, 
& Naz. Definit. Jamb. /Elianum Libr. 10. Cap. 29. de .4- 
nimal. His quidam addunt λόγον ἐγοφώμματον., cujus hic 
manum Horapollo Symbolum facit; quam ἔγγραφον αὐ- 
dlJ ex NNonno dicere poffumus : nam & fcribendo, id- 
que manus minifterio, fenfa mentis exprimimus. 

ὕφαιμον ] Cruore fuffufum. Huc pertinent illa Graeco- 
rum phrafes, φονικὸν βλέπειν, Bafil. M. φοβερὸν, ὕποπτον, ἰτα- 
μὸν, pius, ὀρίγανον, Lucian. Arnftoph. ταυρωπὸν d. 
Philo. ταυρηϑὸν ὁρῶν, € fimiles. Genef. 4. ive lE συνέπεσε τὰ 
“πποϑσωπόν σὲ 5 dicit Caino Jehova: & Jacobus Lex Ra. 
chelique , ὁρῶ bas TO scum τὸ arampás ἡμῶν 9 ὅτι Sx ἔσι πρὸς 
ἐμὲ ὡς ἐχθὲς à τρίτίω ἡμέραν, 1014. 33. & τ΄ Reg. 18. de 
Saulo cite i ἣν Σαξλ VaroGAea oj τὸν Δαξιδ 3a d "uie 
pos ὡκείγης , καὶ Ear Exe y d. Quo fenfu Latini etiam , Zorve a/pe- 
Gave, torva tueri, oculis torvis tueri dicunt. 


ὀφϑαλμὸν |] Nam C9 oculi nimis arguti, quemadmodum a- 
"ito 


AD LIB. 1. HIEROGLYPH. 309 


pmo afféli fimus, loquuntur , Cic. 1. de Leg. Suntque ani- 
mi tanquam fores, Polemoni: quos cor fequi, ὄμμασι δὰ 
xegdís tems), dixit "Theologus. Notum eft illud Comici; 
Non inuueram : & Apophthegma five lfocratis feu Periclis 
(utrique enim Plutarchus tribuit) de oculorum continen- 
tia. Cui fimile illad Xenocratis ; qui negabat quicquam 
referre, pedes ne an oculos in alienam domum defigerc- 
mus, apud /Elian. Lib. 14. Par. Hiff. Cap. 42. qui, Cap. 
22. ejufdem Libri, exemplum adfert eorum , qui oculorum 
nutu & manuum geítu, quum per tyrannum colloqui non 
liceret, animi cogitata, alii aliis, aperuerint. 

Cap. 28. «ut ] χίλιω ἐνενήκονω mile. 

TRES; χρόνε ] Hanc & humanzftature menfuram di- 
cunt, quz annos tres nato media fit. Bafil. Magn, Z/o- 
7211. Vo.-Hexaem. τριετὲς τὸ παιδίον" ἐμέτρησεν ὁ πατὴρ, οἶϑεν ὅτι 

᾿ *0 διπλάσιον τέτε μέγεθ(" Σσπολήψεῖ ἐν τῇ lend. 

Cap. 29. 9«lw 5 μακοῦϑεν 1 Sonitus & tonitru ex eo funt 
genere, quz fane nullo modo pingi poffunt. Sed quum 
in Obelifcis, qui Romz fuperfunt, multze confpiciantur 
imagines rerum nec naturalium nec artificialium ; quae 
quid fibi velint, .hodie nemo facile dicat: fieri poteft, ut 

, e& mutuo inter /Egyptios ac tacito confenfu de hujufmo- 
..: di rebus, quz füb vifum non cadunt, acciperentur. 

Qual ] καὶ Φωνὴ pro tonitru accipitur Exo. 9. Ac Phy- 
fici dicunt, fulgur tonitru pofterius erumpere , ut fanguis 
vulnus fequatur: prius tamen videri ; auditu fonum ex- 
pectante, vifu lumini occurrente: Plut. Lij. aZ Princp. 

— Jnerudit. Plin. Lib. 2. Cap. χά. 

Praed τ μοι Φιλοσοφήσεις a4 οἰς οφιατῶν 3, βροντῶν, ὦ Goev- 
Τῶν 277 γῆς σύ, x, ἐδὲ μικροῖς σπινθῆρσι “δ ἀληθείας λωμπόμανε; 

| Dd τίνας 


210. NOTE DAVID. HOESCHRL. 


τίνος crude 22r γῆς alhdca , νέφες δημιεργές s ἢ ἀέρ(Θ' πύκνωείν 
hy , ἢ νεφῶν "P μανωϊώτων (»εάφ. 9, πυκνοϊάτων) ϑλίψιν καὶ σύῤ. 
ῥηξιν 5 ἵνα καὶ uo ϑλίψις σοι ὁ ἐςσφπίω), ἡ ἢ ῥῆξις "Y βρον]ω ὠπερ- 
yeu). ποῖον ὃ πνεῦμα ςενογχωρέμῆνον,, τα ἐκ ἔχον διξξοδον 5 Wa 
οἰσροίψη ϑλιξόμδυον, ἢ [βροντήσῃ ῥηγνύμδνον. INaz. de Tbeolog. 

Cap. 33. ἐπειδὴ 75 τῶ τέκνα ἐξ ἡδονῶν 1 Forte legendum 
ἐπειδὴ 5 i. σύμξολον ἡδονῆς εἴνοι eézopi, : τὰ enim antea di- 
&um εἴ, Phafianinus ; Coitum vero indicare voleutes , bis 
fextum decimum numerum pingunt y maris C9 femine gemina- 
ian voluptatem figuificantes , qua. illa etate per coitum filios 
gignit, ut demonfivatum eff. 

Cap. 34. φοίνικω τὸ ὄρνεον ] ὁ Φοῖνιξ ὁ Αρφιξικὸς, ὄρνεον Aye?) 
ὄνοι μονογμνὲς , ἀζυγον ἐν τῇ δημιεργίᾳ. xL ἔτη φ΄. Evo πάσ- 


xl, ὃ à», φαιδρὸν magis ἢ avasacw. αὐτοὶ γὺ τὴ οἱ Ἑλίωες mA c 


αὐτῇ διηγβεῖαι. ὅτι σεοογνὲς τὸ TÍA(Q* αὐτῷ, ἔρχεται mÉA T Al- 
yum, X, οἰντικρὺ $ wA( ἵσατακ" εἴτω τεφρἕταε, E 2m ᾧ χοὸς 
οἰυτῇ σκώληξ! γωνᾶται" X, αὐτὸς αὖθις εἰς πτίωὸν μεταβώϊεται T 
Φοίνικα. τῶτο ὃ, εἷς εἴπομῆν, M ἔτη φ΄. ἐΐωθε γίνε. M. Glycas 
Lib.1. 4funal. Vide & Naz. Carm. Parenet. ad Virg. F. 
526. Epiphanii Phyfiologum Cap. τι. ejufdemque 2s- 
cyrotum P. yog. ubi mendofe, ϑαυμάσαι δέ μοι ἅπασι ( pro 
ἔπεισι) «€4 τῆς €? ὠπίσων Emlwav, legitur.  Phoenicem in 
JEgypto vifum, "Tiberio mortem denunciaffe , fcribit 
Xiphilin. 

πολυχρονιώτατί(' ] Inde natum Proverbium φοίνικι" ἔτη 
ξιῶναι. Lician. Zermotim. 

πάντων j3 OdnGamd ] Hinc Sol Homero ὑπερίων dicitur ; 
Iliad. «. Odyff. &. Varg. 4. e/£neid. 


Sal, qui terrarum flammis opera ounia luffras. 


2rd 


AD LIB. I HIEROGLYPH. . arr 


πολὺς ] Lacunz forfan inferendum , τετέσι πάντα a EAt- 
x5», id eft (ut Phafianin.) omaia ambiens: vel,ut Ety- 
mologiftes , δέ $ τὸ ὅλω συνέχεται. Nifi pro πολὺς fit le- 
gendum zoAvéQS9aAp Q» : 1d enim Grazca lingua efle Ofirin, 
quo Solem intellexerint , afürmat Diod. Sicul. Lr. τ. 
quem confule. 

Cap. 35. ὑπ᾿ Aiyvzlioy ] Malim legere τὲς ἀρὰ: vel 
λέγονται 98, GC. οἱ Αἰγύπίοι, id eft, Dicuntur fiquidem e/£- 
&ybtii Sole magis gaudere , quam catere gentes. Phafianinus: 
Sole namque fupra reliquos snortales , omnes e"Egyptii eaudere 
aduantar. 

Cap. 26. καὶ ἴξις ] Plut. 9. Syzpof. 9. 3. Mercurium pri- 
mum Deorum in /Egypto literas inveniffe inquit; itaque 
. Ibin 7Egyptios fignum facere primz literz.. Cur autem 
cordis Symbolum eadem fuerit; colligi poteft e pictura 
. illius avis apud. 7Elian. i^. 10. Cap. 19. de “μένα. 

Cap. 35. 2 ὠφυὴς) Philo Lib. e€4 * μέϊονομασ.. P. 66. 
Φύσεως δὲ μὴ προύπαρχέσης y ονωφελῆ πάντα, Cc. Xenocr. 
$T" wap ἐμοὶ mox» S wma. 

Cap. 38. μαϑὼν γεάμματω 1 Menander , λιμίω ὠτυχίας 
ἐσὶν ὠνθρώσοις τέχνη. 

Cap. 39. Ἱερορραμματέω 1 Sacri Scribe apud /Egyptios 
etiam futura vere praedicere poterant ; Suidas, e 272ὖ. 2. 
Originum Fl. fofephi Cap. 5. fe 

ὥστερ oi κύνες ] Plut. Problem. Rom. Q. 51. 

. ὠτενίζ4 ] Recitat idem. Platarchus (& JElian. 710. 7. 
Cap. 13. de ZA4nimal.) exemplum canis , Cappari,, qui fa- 
crilegum Athenis in ZEfculapii templo prodiderit. 

ἐλαφρότερον | Min Ariftot. 3. de Part. Zfuimal. 12. 


Cap. 40. Αρχίωὐ δὲ ἢ δικοοεΐω | 'Thebis fimulacra fuerunt - 
Dd 2 dedi- 


2125 NOTZE DAVID. HOESCHEL. 


dedicata judicum manibus carentium ; & princeps judi. 
cum oculos in terram. dejectos habens : quo innuebatur, 
juíticiam donis & alloquiis non efie obnoxiam , Plut. Ze 
Jfide. Vide & Diod. Siculum Lib. 1. $ed. 2. 

Cap. 41. Παφοφόρον ] Diod Sicul. Lib. 1. Pag. 18. zaso- 
Φόρων meminit : ut Plur. 1,0. de Ifide , ἱεραιφόρων ὰ ἱειοσόλων , 
Aide ξοθῆτας Φορέντων. Ubi ὁ λινοτολίων folam lfiacos facere 


negat ; ut nec barba pallioque graves ,illico fint philofophi. 


(Cap. 42. Qpocxomov ] Zorofcopum , Phátianinus. 

dw ἐπειδὴ ] Sed ob id, quia bominibus ab ipfis boris ac tem- 
poribus tribuuntur , Phafian. 

Cap. 43. ὕϑωρ ] Sacerdotes, qui funt maxime obfervan- 
tes legum, luftrandi fui caufa aquam inde petunt, unde 
Ibis biberit; quod infectam aut infalubrem nullam hzc 
aquam tangat avis. Plut. de 2744, (9. Lib. de Solertia ni. 
ial. /EAian. Lib. 1. C. 45. de duimal. 

πῦρ ] καθωρτήρλον “ὃ Φαύλης ὕλης X, μοχϑήσᾷς, Naz. Ejus 
ϑυμιατήρμον, ld eft, acerra, fuit Symbolum , ut aque 
phiala. 

Cap. 44. iis Plutarch. wit: Vide Notas ad Caput 
14. & Lucian. de Syria Dea. 

κενοσοιὸν | waouvomoiov Σ Phafianinus , Effotque perinde , ac 
rem novam δ᾽ inufitatam moliri , fi qnis. Sacerdos id facere 
tentaret : nam pi[ces apud eos fe invicem abfumunt , οὐ id odio 
fummopere babiti. 

ὠλληλοφάγον ] Nemef. de Nat. Hom. z y T ἰχθύων Φυσις 
οὐδληλοφαγί: &c. P. 25. quem vide. 

Cap. 45. ὁ ὄφις ) Epiphan. contra Opbitas ,ferpentem ca- 
put inprimis munire teftatur, non nefcium , ὅτι ἐν τῇ xe- 
QuAS ὠντϑ ἡ πᾶσα ζωὴ ὠντῇ Ty x avi. 


Cap. 


AD LIB.I HIEROGLYPH. 213 


Cap. 46. ταῦρον ] ὃς Pu T ἡμέρων ζώων, Macar. Ho- 
mil. 1. 
μηδέποτε E. Dune» δζχιβαίνειν ud Φ σύλληψιν 1 διϑασκέοϑω 6 


awje,inquit Philo, μὴ ὠτελέίς ovde, οκαίρε καὶ uses χάριν 


ἡϑονῆς). “τρϑίεοῦζ. Φιλήδονοι m δ, ol μὴ cmoedic ἕνεκω τέκνων. ἢ 
$ διακωνίσαι τὸ γι (Qr, συνέρχον) γυναιξιν" dnx ϑηρωμῆνοι,, συῶν 
ἢ τρφγων τρόπον,“ ἐξ ὁμιλίας ξστύλαυσιν.  Zenobise certe, Pal- 
myrenorum reginz, eam fuiffe caftitatem , fcribit "reb. 
Pollio ,, ut ne virum fuum quidem íciret, nifi tentatis 
conceptionibus. 

Cap. 48. vez ] ἡγέμλν(Θ' αἰπολία, Proverb. 30. δ ὃ 
τοοφίγον ὠπσεϑέωσαν. dfe τὸ ἡβυνηϊικὸν μόρλον, Diod. Sicul Lis. 
7. hircum Mendefii coluerunt, Clem. Al. Prorrept. 

Cap. 49. ὄρυγω ] Ita re&c Cod. Aug. non, ut in G. Mo- 
relii M. S. (quod Pierius tamen probat Li. 25. Hiero- 
glpb.) ὄοτυγα. — Hac fera olim in vivariis, ad quadrima- 
tum ufque, alebatur ; Columella Lib. 9g. Cap. 1. Cornu 
etiam ejus animalis in militia mirificus erat ufas, δὰ τὸ 
μέγεθδ' ὁ ἜΒΗ ΡΟ Ὁ Diod. Sicul. δι]. 2. (ubi ὀρύχων, men- 
dofe pro ὀρύγων, legitur) & Agatharchides. Oryx Arifto- 
teli μονόκερως eft, Jb. 3. de Part. Auimal. Cap. 2. C9. Lib. 2. 


Hift. dnimal. Cap. τ. Oppian. Lih. 2. Cyneget. 


Eci δέ τις δρυμοῖσι παρέσι(Θ" ὀξύκερως Dio, 

- Αγειόθυμιίῷ" OpuE , κρνερὸς ϑήρεοσι psa. 
POT Cu : 
Ρινόκερως δ᾽ ὄρυγίΘ" μὴ ἔφυ δέμας αἰθυκηρΘ» 
Οὐ πολλὸν μείζων ' 


Caterum Plutarchus Lib. de Solert. Znimal. Orygem ea die 


& hora vocem ait emittere, qua fidus oriatur, quod Si- 
Dd 3 num 


214. NOTJE DAVID. HOESCHEL. 
rum ὃς Caniculam Grzci appellent, ZEgyptii Sothin. 


Cujus fententiz adítipulatur Aelian. Li/. 7. Cap. 8. de 4ni- 


eal. Plin. Lie. 2. C. 40. 

Odi $ 5Aí(s ds,» | Ad Solis exortum converfus oryx, al- 
vum dejicit, Aclian. Zl. το. Cap. 28. de zumal. 

πῆ ὧν ] xhivav legendum efle, vel e Deuteronomii Cap. 
14. liquet: neque enim oryx volucre, fed quadrupes cft. 
Phafianinus , Zecirco facerdotes. quoque folum boc. animal ex 
omuibus: aliis animantibus abfque jugulatione comedunt. 

πιὸν 1 Lege πιὼν. Mox pro dvoraesosd, Phafianiny Codex 
&yoguoyd : interpretatur enim , adis defodieus. 

Cap. $1. μῆαν τὸ Sezcvralov ἢ πτίωῶν, ἢ ἀνοαιδέςατον, 
Philo Lis. 1. de AMofe. /Elian. Lib. 2. de “Αἀμήμαὶ, Cap 29. 
(9 Lib. 7. C. 19. 


Hre καὶ ἐργομήνη μωλὼ wig χροὸς ὠνδρομέοιο, 
Ιαγανώω δακέειν ------- 
Homerus Z/iad. γ΄. 

Cap. $2. μύρμηκωα ἡ De formicae adum. Proverb. 6. 
30. Bafil. M. Zomil.9. in Hexaeém. Ariftot. 9. Hif. Anim. 
38. /Elian. Lib. 4. Cap. 43. de Animal. πορλεικὸς à 5 ἀλλὸ B 
μύομηκ(Θ" ἑστολείπη : inquit D. Chryfoít: xovcoQopéiz ; ἀλλ ἐχ 
ETOC, ὡς oi Ἰνδικοὶ μύρμηκες. De his , Idem Aelian. Z;7. τό. 
de 4uim. C. 15. ὃς Dio Chryfoft. Oraz. 35. 

Cap. 53. χίωναλώπεκω ]. Aelian. Lib. 11. Cap. 38. vulpan- 
fcrem φιλότεινον & ipfe appellat, atque in tuendis pullis 
eandem, quam perdix (de qua Bafil. ZZoil. in $. Baptifna ) 
operam ponere, ac, ut illi elabantur, fe venatoribus ca- 
piendam przbere, fcribit. 

Cap. 54. Πελεκᾶνω ] De hac ave Phyfiologus Epiphanii 

Cap. 


vU TA WCENPE NNI TY 


AD LIB. 1. HIEROGLYPH. i; 


Cap. 8. Mich. Glycas Zfanal. Lib. I. 

Cap. 55. κεχεφὸν | Hanc ciconiam efle volunt, de qua 
Philo ἡ, Expofüzoue Decalogi. Bafil. Homil. 8. im Hexaem. 
Phyfiologus Epiphanii Cap. 25. Aniftot. o. δἰ. Auimal. 
I3. Aclian. 3. de, Animal. 23. Illam coluerunt T heflali, 
Clem. Alex. Protrept. quod ferpentibus effet infefta, cos- 
que occideret; Plut. L;^. de 7746. Steph. de Ur£. 

μόνον ] Sunt qui meropes idem facere confirment. Arift, 
1214. Aelian. 9. de 4nimal. 30. Plin. Lib. 10. Cap. 10. Le- 
gendum ὃς apud Suidam arbitror τὰς μέροπας, pro ὠερόσο- 
δας, in Di&ione Avena yéiv. 

. τίλᾳ αὐτῶν το πτεροὶ ] τοῖς οἰκείοις π]εροῖς διωϑ Ama, Bafil. 

Cap. 56. ἱπποποτώμε | Plut. Lib. de Solert. AAmim. Cico- 
mie, patres fuos alunt : equi fluviales , ut. cum matribus coire 
golfint ,eos necant. Symbolice Hippopotamus eidem Plutar. 
' Lib. ae. [fide notat impudentiam. Vide Ariftot. Lib. 2. Cap. 
7. de Animal. Hifl. Aelian. Lib. 7. Cap. 19. Strabonem L;/; 
15. ὃς Nonn. Dionyf. Lib. 26. cujus adeo verfus fubjici 
am, propter confenfum cum aliis Scriptoribus: 


Ln —— - idi» loc Ὑδάσπης" 

Κεῖθι μελαμψήφιδι διαξύων poov ὁπλῇ 

Νήχεῦ ὑδατόεις ποταμήϊ(Ὁ" ἵπαίΘ' ὠλήτης , 

Oi» ip8 Νείλοιο ϑερει)γβυνὲς οἴϑιυνω χαρόοσων y 
Nauerod βυϑίοιο d. ὕϑωτί(Φ' ὑγρὸς ὁδίτης 9 
Muxkedavolo ἡβυύεοσιν . ἐπ᾿ αἰγιωλοῖο 3 βαίν4, 

Αἰχμῇ καρχιοωρόδονῖε διασχίζων ῥάχιν ὕλης" 

Καὶ διερίωΣ ὠχοίρφικτον ἔχων fov ὥρπτωγα καρστῶν, 
Μιμηλῇ δοεσάνη σαχνηφόσφι Mia τέμνει. j 
Ἀμητὴρ ὠσίδηρ(Θ' équamoQopg τοκετοῖο. 


One- 


216 NOTJE£ DAVID. HOESCHEL. 


Oneficratus apud Strabon. etiam in India nafci perhibet. 
junge etiam. Ariflot. 8. //ifl. Znimal. ὃς /Elian. Lib. $.de 
4dnimal. Cap. 54. Plin. Lib. 8. Cap. 25. 

εἰς ἃ τὸ καϊώταῖον ] Phafianinus, Zraque on ab re e/Egptii 
üdem ad inferiores fceptri. drvini. partes. Hippopotami ungulas 
duas pingunt : at videatur legiffe ; se ἐκ dro σκόπε οἱ αὐτοὶ 
Αἰγύπίοι εἰς τὸ κωτώτατον ép" Q ϑείς σκήπτρε γοέφεσιν ὄνυχος 
&c. de quo, Suidz locum habes Supra. Pag. 187. 

Cap. $7. αϑασερὼν ] De columbis, Ariítot. 9. Hifl. 4- 
nim. 7. A&ian. Lib, 3. de Animal. Cap. 44. Epiphan. con- 
tra Opbitas. Columbas tanquam deos coluerunt Affyrii , 
Lucian. 

4 xoMw ἔχφ ] Alas columba fibi contingere, David ille 
Vates exorat. βία]. 54. lta enim folenne eft facris cffatis 
obfcure Spiritus Sancti virtutem nominare : five quod ea 


avis felle careat, fed quod pedoris inimica fit; ut teftan- - 


tur qui id obfervarunt; Greg. Nyff. de Zirg. Bafil. M. Ex- 
Qo. Pf4l. 33. X | 

Cap. £8. ἐν ah e€Crosgvrac ] xV κυμάτων πεζόϊζοντας , 
Naz. Unde Apoftoli Chriftum in mari ambulantem con- 
fpicati , fpe&trum effe dixerunt , 772175. 14. 

Cap. 59. xéxisov ] Ita & M. S. & Phafianinus. 

Cap. 6t. ὁ yag βασίλει(» ] Siquidem domus regia iu ipfo 
— terrarum orbe unica exiflit ,. Phafianinus. — 

Cap. 62. μέλιοσων [δε apum natura, Proverb. 6. Bafil. 
M. Hom. 8. in Hexaem. 'T heodoret. Lib. y. de Providentia. 
Ariftot. y. Lf. Jnimal. 22. & Lib. 9. Cap. 40. ZElian- 
Lib. 1. Cap. $9. 60. & Lib. s. Cap. 10. 11. de 4fnimal. 
Plin. Ζιφ. 11. Cap. y. &c. Virg. 4. Georg. 

μόνον 1 Ánimantes aliz fub duce degunt , ut grues, apes: 

| aliz 


AD LIB. I. HIEROGLYPH. 217 


alia nulli fubdit imperio funt, ut formice , & alia in- 
' numera pene genera. Arift. 1. Hif. fuis. τ. 

ὧκ d $ μέλιτί(Θ' 1 ἐργασίας: Phafianinus , ex. z/ius atidem 
apis amellificatione atque opere affiduo, mec mom ex aculeo, o- 
gerationem variarum verum , que ad ufum. bumanum  necef- 
farie funt , atque potentiam TM greparaudam 607. f4- 
uerunt. Que duo ad gubernaiionem cvoitatis maxime per- 
zinere , €9 ceteris rebus conducibiliora effe judicaverumt. Ατὰ- 
mian. Marcell. Lib. 17. per fpeciem apis mella conficien- 
tis iudicant regem: moderatori cum jucunditate aculeos quoque 
inna[ci debere, δὶς figuis oflendentes. 

&rovoy és que9s ] vl) «ὦ πόλεως διοίκησιν, fecundum in- 
terpretationem Phafianini. 

Cap, 6y. ἕρμξ ἔοργε. 1d eft, opere , legendum ; monet 
Pierius 110. 3j. Hieroglypb. 

Cap. 66. καθὸ 2, axe) ] Cap. 4. . Hic locus obfcurior 
cft, quia Autor vocibus ortus & occafus non utitur in ea- 
dem fignificatione, qua Aítronomi. Senfus Amico πο. 
íftro videtur efle : Luna fingulis menfibus viginti octo 
dies ἐν πλάτει fumptos confpicua eft, reliquos vero dies 
( nam fpacium unius menfis integri, cum vulgo, triginta 
dierum effe ftatuit) fub radijs "RT uf occultatur. So- 
let enim in regionibus Auftralibus, qualis eft Alexandria 
JEgypti, ubi hic Autor vixit, inn fere poft noviluni- 
um die Luna rurfus confpici. Quando igitur menfem 
exprimit ea figura, qua Luna apparet, dum viginti Octo 
dies complectitur; numerationis initium a primo appari- 
tionis die facit, fipnumque menfis Hieroglyphicum eam 
vult effe figuram, quam Luna die apparitionis fuz ul- 
tima repracfentat. 

Ec 2mm Cap; 


218 NOTE DAVID. HOESCHEL: 


Cap. 67. πολύγονον ] Ova fexaginta ut pln parit, 
Ariftot. 5. Ziff... Animal. 33. 


IX: oA us e OMM 


DAVID. HOESCHEL. AD 1. LIBRUM 
HIEROGLYPH. HORAPOLLINIS. 


Cap. 1. εὸν ] Sydera enim pro Diis olim habita , Phi- 

lo Lib. 1. de Monarchia &' Expof. Decalogi 5 
qux qui coluerint, cos peccafle quidem ait, fed minus, 
quam qui lapides ὃς ligna, metallum , atque id Bene its 
adorarint. ^ 

χιόνον.} De Sole & Luna , ἔσωσαν (inquit) εἰς euis 2 εἰς 
καιρες, αὶ εἰς ἡμέφφς à εἰς bodie: Genef. I. 

vla | Quod tum Stella: maxime (int confpicuz. 

Cap. 2. χειμερίαις Ἵ χειμεραναῦς, M. S. 

Cap. 4. καρδία φάρυγγίΘ" ] Secus i lis, οἱ τ᾽ & Muy βάζεσι, 
κακῶς δ᾽ ὄπιϑεν Φρονέεσιν, Hom. ὁ γλῶ αν τῇ καρδίᾳ πλετβυῖες 
οὐνι φθόγγον, INicetas. 

Cap. 5. sopa ] inimi e bui dd Phafianinus. ' 

Cap. 7. Αἰδοῖον xeei ] i Ανεύγαιρσιν ὃ T Σκυϑίω τοσῶτον ὁ «3 
σωφροσύνης », “ἢ ὠσκήσεως ἔρως κατέσχεν dc καὶ κοιμιώμῆνον τὸ χεί- 
A« οἷυξ καὶ τοὶ αἰδοῖω κρφιτέίν δι’ οἰκείων χειρῶν . εἰ μόνον 9^ γρηγο- 
ρῶν, ὠλλὼ καὶ ὑπνώπηων ἐδείκνυε, πόσης ὠσφαλείως δέον) τὸ τοι- 
οὕτω, M. Glyc. zumal. Lib. 3. Clem. Alex. $7r. 5. Plut. 
Lib. de Garrulitate. δπιρρώφεϊ) καὶ ὠντᾷ εἰκόσι, Γλώοξης,, ya" 
spüc, αἰδοίων κρατεῖν) Laert. 

Cap. 8. νόσον ἀνθρώπε Ἵ OD bujufmodi berbe a[perum fcilicet 
Jeirumque odorem , quem «vix bump ferre poffunt , Phafiani- 
nus. Cap. 


WO PRG 


— 


AD LIB. IL HIEROGLYPH. 319 


Cap. 9. νωϊεαῖον ] Semen enim labi per fpinam ἘΠῚ: 
videtur, Arift. Pro/lem. $6. δοξί. το. Autor Libelli ai γο- 
vi; apud Hippocratem, χωρέᾳ j8 τὸ mAeisov $ γόνε Σστὸ “ἢ κες 
φαλῆς «pg τῶ Sala εἰς Y νωΐϊιοῦον μνελόν. Idem , femen facit 
Σστύσσασμα ὃλε $ cool. T ! 

Cap. 10. Ορτύγ(" ] Forfan hoc etiam loco , ὀρυγί᾽ legen- 
dum. 

Cap. t1. Jebipevo] dextras jungentes ; hoc e M. S. Aug. 


repofuimus.  Phafianinus, qui fefe cirtumplexi dextris ex- 


cipiant.. Apud Aldum ὠξιέμᾶνοι legitur, quod Mercerus ex- 
prefüit. 

Cap. 12. οἰνωμέτρησιν eua ] Illis enim numerum. coni- 
prelendere. facilius bomines confueverunt , Phafianinus. 

Cap. Ij. ἱέραξ | ἕσηκεν ἱέραξ ἀναπέϊώσως vac πἸέρυγώως, ἀκίνης 
τ’ καθορῶν τοὺ χσφθς νότον, obi 39. 

ἔϊι z ἄλιως ] πῶς τὸ αὐτὸ, M. S. fenfu eodem. 

ἄνεμον σημαίνᾳ ] Tta enim velox in volaudo , ficut ventus , ac- 
cipiter perbibetur , Phatianinus. 

Cap. 19. Προτομὴ ] Uus , Phafianinus. 

Cap. 23: Axe) ζωοσαφεμῆνη |  Phafian: Zfadieutem. quip- 
piam bominem arretlis auribus , [eu auditum ipfum pingeutes s 
opus qued futurum eft , declaratur. — Pofiquam enim , que fa- 
yri fumus , audivimus 5 ad "intl Opus. 205 ipfos accingi- 


IUS. 
Cap. 24. Σφὴξ ὠεροπετὴς | Phafian: Ex Crotodilo vefpa 


per aerem volitans quum pita fuerit, nocentem fanguinem «vel 
cedem fignificat. Quam lectionem agnofcit Pierius quo- 
que Lib. 26. Hieroglypb. fed Infra Cap. 44. Autor vefpam 
€x equino cadavere náfci ait: velut etiam 4Elian. 1. de “- 


uimal. 28. Verfus apud Suidam, 
Ec2 Iz- 


2270 NOTE DAVID. HOESCHEL. 
Irgwv ὃ σφῆκες *fwen, ταύρων ὃ μέλιοσ αι. 


Cap. 25. Νυκζκόραξ ] νυκτὸς κόραξ, Apolin. P/al. 101. De 
hoc, Bafil. M. Homil. 8. Hexaém. Ariftotel. 8. £f. /fni- 
mal. Cep. 3. 

Cap. 26. Παγὶς tera | Phafian. Laqueus pi&ius amorem 
fignificat , in quo quedam «veluti wenario. exiflit : ubi pedicis 
Cupidineis C9. laqueo amantes irretiti , quodammodo detinentur. 
᾿ Cap. 27. Aya 3 φύλα ] Defcripta folia , cuditilligue , Pie- 
rius Lib. 47. Cap. 36. 

παλομότωτον  παλοαιότηα,, Idem ex M. S. 

Cap. 30. "σαμμὴ ὀρθὴ | Vide eundem Joan. Pierium , Zi/. 
37. Hieroglypb. | 

Cap. 31. χελιδόνα ] De hac, Anftot. o. 77]. "Znimal. 7. 


JElian. 3. de Zfuimal. 25. Plut. de Solertia Animal. Plin. Lib. 


10. Cap. 23. 

Cap. 32. «θιφερὰν Κα ΘΝ αἱ πελειάδες καὶ αἱ φάοσαι xal 
τὸ τρυγόνων γ0(Ὁ". καὶ ὅσω τέτοις παραπλήσια, "Ro OTnpainy οὐ 
ποεῖ) πϑὸς ποδλὼ à, ὠναίδίων,, ὠδλὺ χροὸς ἕν 3», ὁμόφνλον, Cl. 
Al. $tr. 2 

Cap. 33. ixxd/uoa ] Idem fcribit Ariftot. 9. Ziff. 4mi- 
mal. Cap. 6. . 

Cap. 25. Spe ye &voupet | uterque enim necat , exiium 
affert. Crocodilo autem infidiari non fcorpionem  ( quod 
€x hoc Autoris Commatio volunt eruere: nifilocus /E- 
liani huc fit arceffendus, Lib. 2. Cap. 33. de Animal.) legi- 
mus, fed ichneumonem : Plut. Zib. de Solert. Jnimal, 
Strabo Lib. 17. Oppian. Lib. 3. de Penat. Diod. Sicul. Li. 1; 
Plin. Li). 8. Cap. 27. íecundum quem 3j ὁ δελφὶν £. κροκο- 
Seas nola avis. 

Cap: 


! 
! 
1 
1 
á 


AD LIB. I. HIEROGLYPH. 3221 


Cap. 36. ὀςάρμον ] X 75 ἡ γαλὴ ósE» wd τὸ αἰδοῖον, 2. de 
Hift. An. 1. "Mtriffotel. 

"Cap. 237. χοῖρον ] Naz. —-— ἐλομἤσωντε συῶν γ0Θ----- ὃς 
Carm. ad Epifcopos, V. 41. 

Πῶς δὲ τε σῦς μονόφορβ(" ἐμίω δηλήσαϑ'᾽ ὡλωΐω, ; 
Vide legem contra fues , apud 7Elian. 5. de Zfnimal. 4g. 

Cap. 38. aéola 1 Crebrior enim. iracundia ejus, Plin. 
Lib.8. Cap. 16. συνωπεγωνήϑη ὃ ϑυμὸς τῷ Aor, Bafil. 97, , 
eod uai βρυχωλέοισι χολέμαην (Ὁ, Naz. 

&xseicovla | Phafian. difcerpentem. Sed e ratione , quz 
Symboli redditur , conjicio legendum z£oeseifola : & mox 
ἐξοςείζομϑες. ΠΤ} proprie Πρηϊῆοας exoffare, ἐξαρϑρδν 
deartuare. 
|... Cap. 39. κύκνον ] Olorum morte narratur ficbilis cantus , 

falfo ( ut arbitror) aliquet experimentis , ait Plin. Lib. το. 
Cap. 23. negat /Elianus quoque fe de eo quicquam affir- 
mare pofle, L;5. 2. Cap. 32. Naz. Orat.2. de 3 beologia y 
£9 Carmine ad Nemefium , P. 309. cantilenam illam cygnum 
expanfis ad auras alis efficere ; fcribit; quod ore modulari 
videri poffit. &/qovíay eidem tribuit D. Chryfoft. Com. 
in 2.Cap. Epift. ad Pbilipp. Plato Pbedone, Art. 9. Ff. 
Animal. 12. Cic. 1. Tufcul. Dio Chryfoft. Corizibiaca. Lu- ἢ 
cian. 7705, C9 de Eletiro. | 

. Cap. 41. ἄνδρα. Phafian, rum, qui vadio [olari vifum 
bebetavverit , caligantibufque oculis febrem. contraxerit , (9 ex- 
inde mortuus tandem fit , fignificantes 5, cantbarum , buc eff 
, Jiarabeum cecum pinguut : bic enim vadis. [olaribus obzeca- 

ius nonuuuquam perimur. 


Cap. 42. ἡμίονον ] Genef. 613. οἷ χὰ id eft, mul, di- 
e j3 cun- 


22. NOT4E DAVID. HOESCHEL. 


cuntur ab Onan primo inventi , in Eremo. lidem, ὁρεῖς - 
Philoni. Vide Ariftot. Lib. 2. de Genmerat. 4[fuimal. Cap. 8. 
JElian. Lib. 12. Cap. 16. Plin. Li£.8. Cap. 44. 

Cap. 43. Que puellos Ted Phafian. qve feminas 
mum mox RATES. 

ἄῤῥεν Tre?) εἰ Dicunt Phyfiologi ,' εἶναι τὸ μδὺ ἄῤῥεν ἐκ 
T δεξιῶν, τὸ ὃ ϑήλυ ὧκ T δριξερῶν, Ariftot. 4. de Generat. 
“«ηίαί. 1. 


Cap. 44. ἐκ 38 τέτε ] Ovid. 1j. Metamirpb. 
Preffus. bumo bellator equus , crabronis. origo eff. 


Cap. 45. ὀκΐιτρώσκφ καὶ iex ic-m-Qe ἁνέσω, ἐὸν 
ὁσφρήση) ὀσμίω). “λύχνε Σστοσξεννυμᾶῆσε, Ariftort. 8. Hf. Animal. 
Cap. 24. JElian. Lib. 9. Cap. $4. 3, ψηλαφηϑεῖσα,, Plin. Lif. 
28. Cap. 7. 

Cap. 46. φύλον δάφνης ] ópyavov, ZElian. Lib. y. Cap. 
46. de 4uimal. 

Cap. 47. ἐκ τέτων ] Ariftot. 5. Ziff. 4uimal. 19. 

Cap. 48. vla) χολίω) ἔχ ] TR 2. Hifl. dnim. τῷ. πρὸς 
τοῖς ἐντέροις. Vide Supra Notas ad. Lib. 1. Cap. $7. Galen. 
qoin 3. Lib. «€ μελαίνης χολῆς Extremo , flavam bilem j£ar- 
Sls xoxlw 1ilis tribuere videtur. 

Cap. 49. λίϑον  ἀεϊίτίω, ZElian. if. τ. Cap. 37. 

Cap. 5o. ὠϊίδα ] Avem tardam, afionem: Plin. Zi£. 10. 
C. 22. 23. /Elianus contra Φίλιπαον affeverat, Lib. 2. Cap. 

28. de Animal. íed folam ex avibus metuere canes, ij. {- 
Cap. 24. 

Cap. f2. μὴ ἔχεσα πἹεροὶ ] Ideo Ariftoteli δερμόπίερον di« 
citur , r. 7f. /fnimal. s. 

Cin. f 3. ὀδόντας ] Folucrum nulli deutes, preter ve[pertilte- 

"Hen , 


AD LIB.IL HIEROGLYPH. 223 


sem , Plin. Lib. 11. Cap. 57. 

poesi; ] Idem Lib. eod. Cap. 29. 

Cap. 55. dfa, S sina 8 λαλεῖ] ὥςομ' ἡὸ : Plin. 2177: 
II. Cap. 26. Arift. 4. Hifl. Auimal. 7. 

- Cap. 56. νεοοσίων ] €^ ὠετῶν, Ariítot. 9. Hift. Auimal. 
3». Plin. Lzl. 10. Cap. 3. 

εὐψηλότερίθ" ] foli 29. 

Cap. 57. φοίνικα  Ον!ά. 15. Metamorpb. LaCtantius Carm. 
de Pbenice.. Vide uci Notas ad 34. Cap. Li. 1. 

δνεοοσὺὸς πόλιν Odn Δ ἰδίαν πατρήϑδα | De fepultura Phoeni- 
cis, Herodotus Euterpe. 
| Cap. ζο. ἔχιν ] De coitu & partu viperarum, Bafil. M. 

Homil. coutra Feneratores , de Invidia, C9 9. Hexaem. JElian, 
L.. £. C. 24. de Animal. 

Cap. 60. ἐν τῇ ] decft forte 42i... Phafianinus, partus 
dempore. 

Cap. 62. σαλωμμοίνδραν ] T ἐδὲ πυρὸς λωξήσαῖο λιγνὺς, Ni- 
cand. Zlexiph. ζῶον ἐν πυρὰ σκοῖρον, ᾧ τὸ rovro, ὡλίσκεῦ) : animal 
in igne ,quo omnia con[umuntur , falieus. Naz. is Fita Bafil. M. 
GG Parenefi ad Firg. P. $80; Anftot. y. Hift. 4uimal. το, 
/Elian. £L. 2. C. 31. 

ἑκατέρῳ Phafian. Jp/a emim quum in igne fuerit , ab utro. 
que capite quos attigerit flammis. coufigit, ignemque etiam 
talium extinguit. ζώων autem mveAyovov, quae in igne vi- 
vant, inde exempta moriantur, meminerunt Philo Lij. ᾿ 
de ANoba , deque Gigantibus. Macar. Homil. 14. 

Cap. 63. ἀσπάλαάκα De talpa, Epiphan. contra ZZazi- 
anos, Galen. Lib. 2. «Θὲ exiguas». Cl. Alex. Protrep. Ari- 
ftot. 1. Ziff. 4nimal. 9. Oppian. 1.de Pegat. 

Cap. 64. &zeciroy ]. Phafian.. aditu difwilem , atque inac- 


ce[fc- 


224 NOTE DAVID. HOESCHEL. 


ceffibilem , ἀπρόσιτον. 

Cap. 6j. ἐξωλείας ἡ ἐξορίας videtur legiffe Phafianinus ; 
quum ita reddiderit ; Z/omimem , cui fraus propria pernicio« 
fam relegationem attulerit , cuique fuga fua noceat , fignificare 
volentes, ἔθ. 

xdsoez ] De hoc, /Elian. Lib. 6. Cap.24. de /fuimal. 

Cap. 68. τὸ μῶλον dxsolla ] Plut. Lib. 4. Sympof. Q. s. 
ὀξυηκοίῳ ἃ δοκεῖ διαφέρειν ὃ λαγὼς" ἰωὺ Αἰγύπζιοι ϑιαυμώσαντες, ἂν 
τοῖς ἱεροῖς γοφίμμασιν  daolu) σημαάνεσι, τὸς λαγωὲς γρφίφοντες, 
id eft, Celeritate autem. exaudiendi lepus aliis videtur. antei- 
ve. Cujus admiratione ducti e/Egyptii , in. fuis Sacris Lite- 
715. pito lepore, auditum fignificant. 

τῶν drwv] Capras auribus fpirare , autor eft Archelaus 
(Plin. L5. 8. Cap. 5o.) & Alcmzon; negat Ariftot. σ᾿ 
Hifl. Animal. 11. 


Cap. 7o. ὑαίνης 1] De hyzna, Cl. Alex. Li£. 2. Ped. Cap. 


το. ὃς Ariftot. 6. Hifl. duimal. 32. hyenam fexum annua 
vice permutare, negant. Pro Autore noftro faciunt O- 
vid. 15. AMetantorpb.. /Elan. Lib. x. Cap. 25. de 4nimal. 
Oppian. Zi2. 3. de Peuat. 

Θαῦμα ὃ à 10d  &xxca «A σἰκτῆσιν ὑαίνης, 

Apto καὶ ϑηήλειῶν ὠμείξεος, λνκοαϊξανΐε, 
Id eft, ut Joan. Bodinus; 

JMagjus eo referunt etiam miraculum , Hyenas 


"ternis annis nature jura novare , ut 
Aubiguus fiat modo qas , «edo femina feta. 


δέρμοϊα ] Mirum di&u, fi pelles utriufque contrarie fu- 


Jpendantur ,. decidere pilos pautbera , Plin. Lib. 28. Cap. 8. 
Cap. 71. αὕτη ydp διωκομάνη ] Plin. Z/id. 
| Cap. 


- 


or UM NSMERRMEPRNEERNREE 


AD LIB. II. HIEROGLYPH. 22$ 


Cap. 73. διανθένϊα 1 Phafian. quz detineatur , quique perexi- 
gua ja&lura αὖ eorum manibus fefe liberet. 

70 ἄκρον τῆς ἐρῶς ] De quo Plin. Zz/. 8. C. 22. 

Cap. 75. ἐδὲν 3$ à»o ] Idem confirmat Ariftot. ο. Hif. 
"uimal. 44. autoritate Homeri 7/22. X. Quibus praterea 
L.co terreatur; vide apud Plin. L;/. 8. Cap. 16. 

Cap. 76. φαγων duced Plin. 75i. 

Cap. 77. λυθρωπον 3er) ἐξωλείας ] Phafian. bominem, qui ad 
Donam frugem ob primam velegationem a. patria , quam pa[- 
us fuerit ,. demum redierit. , | morigeratusque. inde factus fit. 
ut rurfum ἐξορίας in ejus Codice i Dpum fuiffc, exifti- 
mem. 

Cap. 8o. ὅτι" ya, ] Phafianinus, Codicis beneficio, la- 
- cunam fic explet: Ze emim ab aqua quum exierit , os bians 
prominentibus dentibus, birudinibus refertum ,. gerit :. intra 
- quod trocbilus , quum voluerit , penetrans ultro citroque libere 
commeat.. De quo, Herodot. Euterpe, Ariftot. 9. Hif. 4. 
nünal.6. C9 Lib. ϑανμασ. ὠκεσμάτων, Plut. Lib. de Solert. 
Ztuimal. ΖΕΔ. Lib. 3. Cap. 11. C9. Lib. 8. C. 27. de animal. 
Plin. Lib.8. Cap. 25. — 

Cap. 81. ἴβεως π]ερῷ ] Serpentes quosvis Ibidum pennas 
timere, /Egyptii afferunt : ZElian. Lib. 1. Cap. 58. 

Cap. 82. δὶς $ κυίσκᾳ ἡ Idem 7Elian. Lezinam quinquies 
parere inquit, Zij. 4. Cap. 34. nec non ppm Lib. 3. Cy- 
neget. Sed Bafil. M. Homil. 9. Hexaémeri , τὸ ὃ dr gi m 
dv, ὀλιγοτόκα. ὅϑεν λέοντίΘ" ἑνὸς pois x λέαενω μήτηρ ye)" 
TÉ ydp ὠκμιαῖς TP ὀνύχων διασπαρφίξας T^ μήτρφιν, ἕτω que$emW., — 
ὥς Φασιν : idque ex Herodoti 724//z. Quod ipfius expe- 
rientiz teftimonio refutatur. | 


Ef HA di Cap. 


Ld 


226 NOTZE DAVID. HOESCHEL. 


-. Cap. 83. ἄρκ]ον 
ANec catulus, partu quem reddidit urfa recenti, 
Sed male viva caro eff : lambendo mater in artus 
Fingit, C9 in formam , quantam capit ipfa , reducit. 


Ovid. 15. 7Metamorphb. Plut. Lib. de A4more Prolis , Ant. 
6. Hifl. dnuimal. 30. Oppian. 3. Cyueget. Plin. Lib. 10. C. 
63. Fertur etiam Virgilius dixiffe; parere (Ὁ verfus more 
atque rita urfino. Gell. Lib. 17. C. 10. Aliter J. Scalig. Ex- 
ofer. Exer. 6. 

Cap. 84. προξοσκίδω  στξθνομαίαν, Bafil. M. Ziomil. 9. 
Hexaem. 

ταύτῃ 1 Ariftot. 2. de Part. 4nimal. τό. 

Cap. 85.2? xe,?v ] Arietem. cornutum , & fuis grunni- 


' tum, horret Elephas. Ηος modo Romani clephantos 


Pyrrhi, Epirotarum regis, in fugam vertifle, victoriam- 
i ab illo reportaffe dicuntur , ZElian. Z.. 1. C. 38. de Z4nizs. 
. Cap. 86. χοίρε ] Idem Aclian. 2. 16. C. 36. Plut. L. de 
Solertia Juial. 

Cap. 87. ὠκείνη 98 ὁρῶσα ] Malim legere, ὠκείνίω $4 ὁρῶσα sj 
Dedva, φούγᾳ, bec fiquidem , illoconfpe&to, in fugam «vertitur. 
'T'heophraft. L. 4. 4e Cauf. Plantarum, C. 11. καὶ πῶσι ταὐτὸ 


. πφόσφορφι xL τοὺς ἰδίως φύσεις. ὅπερ ὧν πολλοῖς po Φανερὸν, Cac 


πλείςης δ᾽ Σστοφάσεως, εἷς εἰπᾶν "P. yz γνωρήμων τὼ «θὲ τὸς ἐλά- 
ἃ P ᾽ €) 95 Ὁ 5 
Qc, di τὲς ἔχεις ἐοϑίεσιν, ὑφ᾽ ὧν τὸ ἀλλα ϑνήσκεσι. Vide. Ba- 


. fil. M. Expof. Pfalii 28. Lucret. Lib. 6. qui initium ver- 


borum 'T'heophrafti: interpretatus eft ; 
Et magis effe aliis alias Tu aptas 
. ARes ad vitai rationem —— 
| ἔλαφον 1 Hanc Plutarchus dictam exiftimat non a curfu, 


a 


AD LIB.IL HIEROGLYPH. 2:7 


fed ferpentes attrahendi facilitate, εἰ ez 7 ἐλαφρότητα, ἀλ- 
Ad αὐδὰ £AÍw Κ ὄφεως. De qua cervorum natura, prater 
jam di&os, /Elimn. L. 2. C. 9. L. ὃ. C. 6. Plin. Z. 8. C. 
32. L. 28. C. 8. Oppian. Lib. 2.. de Fenatione. 

Cap. 88. 4 ἰδίας τροφῆς ] Ita M. S. Aug. Phafianinus ὃς 
Pierius L. 2. Hieroglypb. τὰ eft, de victus ratione folicitum &c. 

κατορύπηοντῶ τὲς ἰδίας ὀδόντος ] Dentes, deciduos cafu ali- 
quo vel fenecta, defodiunt, Plin. 7. 8. C.3. 

τότες ὀρύτ4 ] Hactenus M. S. omiffis iis, quae fequuntur, 
fenfus ejufdem. 

Cap. 89. «ool ] De cujus vivacirate Plut. 4. $yzpof. τ. 
ὃς Hefiodus apud Eundem Lib. de Oraculorum Defettu , 
Plin. Z. 7. C. 48. Synef. Epiff. 110. κορώνης ἐνιαντὲς ρξωι. 

Cap. go. πώρδαλιν ] Ariftot. ο. ff. ZApimal. 6. Ajlian. 
L. y. Cap. 40. Plin. Lib. 8. C. 17. 

jul | owl , odorem , rectius cum M. S. Auguftano (ut 
ex iisdem Autoribus patet ) legeris ; quam ὁρμίω), id eft , 
impetum , cum Aldo & Phafianino , czterisque Interpre- 
tibus. Ad pantheram ajunt πο quadrupedes acce- 
dere, fuavitate odoris ille&tas , maxime fimias , Plut. L7, 
de Solert. 4fuimal. /Elian. L. $. C. 40. 53. ὃς L.8. C. 6. 

Cap. 91. αὐλητῇ | Mulcentur fiftula paftorali & cantu , 
Ariftot. o. Hifl. Zfuimal. y. Plin. Lib. 8. C. 32. Aelian. LiP. 
12. C. 46. 

Cap. 92. ἔποπα ] ὃν δὴ Φασὶ 4/2. Amo ϑρίωξντα den, Plato 
PLedoue. 'Vheocr. Eidyll. ς. 


, ^ 7 9 » , ς ? 

Οὐ ϑεμιτὸν, Λάκων ποτ᾿ audovo, xiosag ἐρήσδεν, 
2 wv / 

Οὐδ᾽ ἔποπος κύκνοισι —— 


Cap. 93. ὠδίανιον Ἵ ZElian. E. 1. Ο..37. de animal. Plin. 
οἷν Ef L 


ib. 


228  NOTZE DAVID. HOESCHEL. 


Lib. 22. Cap. 21. Uterque adiantum , Callitrichon etiam 
dici, Ícribit. ! 

Cap. 94. y&eooy »ρηγορῶσαν ] De gruum excubiis, Bafil. 
M. Homil. 8. Hexaém. Plut. de Solert. zfuimal. Anftot. 9. 
Hifl. Animal. 1o. /Elian. L. 3. C. 13. Plin. L. 10. C. 23. De 
earundem volatu, Naz. Orat. 2. de Z/5eulogia , Max. Ty- 
rius λόγω μ΄. Cic. 2. de Nat. Deor. 
| xaT ὄρδινον ] &x «ϑατροπῆς, Bafil. i 

Cap. 95. πέρδικας | De harum | intemperantia. libidinis, 
Plin. L. το. C. 33. Athen. Lib. 9. /Elian. £L. 3. C. 16. Ari- 
ftot. 9. Hiff. Animal. 8. qui 2. de Generat. Juimal. y. cum 
diverfi etiam generis avibus illas coire, autor eft. 

Cap. 96. λιμῷ 3m9vik] Ariftot. 9. H7. 4uimal. 32. 
Plin. ὦ 10: έν ἃ 

Cap. 97. τρέφᾳ τὲς νεοοσὲς ] Bafil. Homil. 8. Hexaém. ex 
Ariftotcle. 

Cap. 98. εἰδότα τὼ uertnez] pereogoMarlu , Philo. 

μὴ &eg χειμώζῃ 1 Batl. M. Epift. 140. M. δ. ad Meletium 
"rchiatrum, ἡμῖν ἢ ἐδ᾽ ὅσον € γερφίνοις ὑπόάρχῴ, τὸ δυανερῆ ᾧ 
xev διαφυγέϊννγ aX ἕνεκα pie € σχεοιϑέοῦς τὸ μέλλον, ἐϑὲν 
ἴσως ἢ γερφίνων χείρες ἐσμῆδ, τῷ ὃ. xt Σ βίον ὠντεξασίῳ τοσξτον 72 
ὀρνιϑων Σστολιμπανόμεϑα , ὅσον z $ círeeX dua. dq με dev, INau- 
tas quoque obfervato avis hujus volatu, tempeftatem prae- 
vifam eflugere, teftatur /Elian. 5.3.C. 14. 

Cap. 99..e/z ] Duo, ut plurimum, autore Ariftot. 9. 
Hb. duimal. 11. 

τὲς ὄνυχοις 3zmAMwe ] Similia de aquilis, Plin. Li. 10. 
Cap. 3. 

Cap. IOO. 7 μηρὸν κώμπ]4} ἐν τῷ xaO ceo , Etymolog. 


- διὸ 9h xop D] οἷον κάμηρ" ἢ κάμμηρίΘ'»γ ut illa ἥν, om 
Cctio 


(os τραχὺς, Schol. 'T'heoc. 


AD LIB. 11. HIEROGLYPH. 219 


le&io fit Scholion. 
Cap. 10r. ὠναικδές ] Oculos, animi effe indices; dictum 
jam fupra. De quo Arift. τ. Hf. Zmimal. 10. Plin. L. 11, 


4 Ὁ}: cite Neque 'ulla ex parte majora animi indicia cun&lis ani- 


zalibus, fed bomini maxime, id efl , moderatione, clementie, 
mifericirdie odii , amoris , (ὀφϑαλμὸς deed: : ἐγίνετο πομ- 
πὸς ἐρώτων) ΪΝοη. Spe L. $5.) triflicie, leticie. | Contai- 
zu quoque mulliformes , truces , torvi, flagrantes 7}. graves, 
iransverfi, limi, fummiff , blandi. Profelia in oculis animus 
inbabitat. | 4rdent, intenduntur , niclant , connivent. Hin, 
ille mifericordie ("Verent. zfudr. 46. τ. 8c. 1.) lachryme. 


. Hos quuim ofculamur , animum ipfum videmur. attingere. 


Cap. 102. βώτραχον ] Kana Grzcis BareuyQ-, quafi 4 τῇ 
τὸ 99 μέλ(" d καλὸν gd, 
Mofch. 7dyll. 3. P. 115. Illa ranarum coaxatio, pluvia: im- 


. minentis fignum Arato; Plut. Queff. Nataral. 2. (9. Lib. 


de Solert. Animal. Aelian. L. 9. C. 13. De ranarum vero 
(neque enim ill: funt unius generis) in aere generatio- 
ne , Diod. Sicul. 12. 3. i 

énsyO- 99 Qva) àrsé ] Ovidius, 15. Zdetamor. 


Semina limus babet virides generautia ranas, 
Et generant truncas pedibus : mox apía nataudo 
Crura dat ; utque eadem fint. longis faltibus apta , 
Pofferior fuperat partes 1meu[ura. priores. 


Cap. 103. ἔγχελυν] Bafil. M. Hemil.9. E'exacin. τὰς ὃ 
ἐγχέλεις ἐδὲ ἄλλως ὁρῶμλω, ἡ ὧκ “ὃ IV συνιςωαμῆσα:. Hanc no, 
minis Etymologiam e Verfibus Ariftophanis colligit Athe- 


naus Lib. 7. Dipnofopb. Unde Sri peu Etymologus, 
ΕΓ 23 apud 


29.  NOTZE DAVID. HOESCHEL. 


apud quem ἔγχελυς, αὐρᾷὰ τὸ ted ἐν τῇ ὕλη, legitur; pro, ἡ 


& τῇ ἰλύϊ, Simile mendum (ut hoc corrigam παρέργως) 
Palm. E. F. 2. AMpolinari 
Βύοσῳ €» VAwevA παχεὶς , βιότοιο, χαϊίζω , 

Pro, ἰλύοεν!:. Nam Septuaginta, ἐνεπάώγίω εἰς ἰλὺν fuf, ἃ 
£x ἔσιν ὑπότασις. Caeterum anguillàs, non nifi turbata a- 
qua capi; fcribit Clem. Al. $;rom. 7. Eafídem feorfim a 
cxteris pifcibus degere, neque unquam in eorum effe co- 
mitatu, ZElianus. 

Cap 104. νορκίω ] Torpedo pifciculos fibi ad pabulum ve- 
natur , quofque attingit , 10rpore iumnobiles efficit ; Sueca δ᾽ εἰς 
vpoQlu) ἑωντῆς το ἰχβύϑιωα,, arescamloudun , X, vox 9, οἰκινηῖίς 
Ce ποιδσα : Athen. Lib. eod. ex Ariítot. 9. Ff. Zfnimal. 37. 
De hac torpedinis folertia, Plin. L. 9. C. 42. Plut. 2). 
de Solert. 44aimal. 

Cap. 10f. τῶ χρήσιμα ] Ariftbic 9. Hifl. Animal. 37.6 πο- 
λύπες, ὠνόητος TT (ὺ 93 ee T χείρω Baditd $ τρί ec κα- 
θιεμϑσίωυ ) οἰκονομικὸς δ᾽ isi, πόντα à cid m εἰς Ὁ SaAsulws 
E suya oid κατοικῶν * ὅταν ὃ κατανωλώση τὸ χρησιμώτατα, ὠκβοχιᾳ 
τὸ ὄςροκο Σ P τοὶ XeAU Qua. 2 καρκίνων z κογγυλίων » z τῶς ἀκάνθας 
7 ἰχθυδίων. id eft , ut Plin. Lil. ο. C. 39. Ozum polypus alio- 
qui brutum ΡΥ animal, ut quod ad manum. bominis ad- 
natat y; in re quodammodo fro calet. Omnia. in domum 
comportat s; deim putamina , erofa carne ( ἐξαιρῶν τὼ σαρκία, 
Ariftotel. de Hiff. "nim. Lib. 8. Cap. 2.) egerit. Polypum, 
ad fimilitudinem loci colorem mutare; cum iidem fcri- 
bunt,tum Plut. Ozzf/. Nat. 19. Philo 2€/ μέϑης, Bafil. M. 
Homil. 7. Hexaem. Naz. Homil. 9. Carm. εἰς ἑαντον, Clem. 
Alex. L. 3. Pedag. C. 11. Lucian. de Saltat. 9 Dialogo Me- 
uelai ac. Protei. 


Cap. 


T" 
NS 
" 


mal ar cuo NIA τὰς Δ... ὅδ Δ. ἡ. ΔΑ 


Ἂς di Manca er da Ede cesi 


AD LIB. IL. HIEROGLYPH. 23r 


Cap. τοῦ. κώραξον ] Cancrorum genera, carabi , aflaci , Ege. 
Plin. Z.9. C. 31. καρφίξες &Uusytlac ait Synef. Ep. 4. Lu- 
cian. Dialego Duorionis C9. 7Myrtales , -ἀναφαλανίίας, αὶ τίω) 
χροιοὶν oi" xapa Gg. : 

Cap. 107. πίννας | Concharum, geueris (9. pina eff , Plin. 
L. 9. C. 42. Bafil. M. Homil. contra Divites, τὼ ὃ ἐκ ϑαλαΐτο 
τῆς ἄνθη, ἡ x0 AD" , ies ὑπὲρ τὸ ἐκ Ὁ qes6oruv ἔριον. ὃς 
Hom. id Hexatm. πόϑεν τὸ χρυσῶν ἔρμον αἱ πίνναι τρέφεσιν, ὅπερ 
ἐδεὶς €? ὠνθοξώφων ἐμιμήσατο 5 

Cap. 108. πιννοφύλαξ ἡ Ατῖοι. y. ΗΠ}. “Ζηϊνμαῖ. 15. Athen. 
L.5. /Elian. L. 3. C. 29. Oppian. 2. de Pifcibus. Cic. 2. de 
Nat. Deor. C9. 3. de Finib. ubi cuftos ille pinnze, Piszote- 
ves vocatur : ut & apud Plin. Ζ. 9. C. 3o. (9 42. Scholia- 
. ftem Ariftoph. iz epis: fed apud Plut. ὁ πιννοθήρως, Lib. 
de Solert. Animal. nia. & 101 πιννοτήρης fit legendum , quum 
mox dicat, πυλωρέϊ clu κόχίων &c. .. 

Cap. 109. λάμιων ] ἡ λώμια, nomen pifcis, fic dicti 3o 
$ ἔχειν μέγαν λαιμὸν, ἃ gule magnitudine : unde hoc loco 
pro ingluvie, feu gula infatiata libidine accipitur. — Ali- 
quando fignificat φάσμα (legendum forte ὃς apud Ery- 
molog. φάσμα τι vel φάσματα pro χάσμαϊω, P.5$5.P. 55.). 
. feu eam, cui exemptiles oculos ( ἀφαιρέτες ὀφθαλμεὶς) fuif- 


ον fe fabulantur: Philoftr. L. 4. Vite Apollonii. Swabo 7,2Ὁ. 


1. Plut. Lib. de Curiofitate. Lucian. PLilopfeude , & Ari. 
ftoph. Scholiaftes. Efl & nomen proprium Tibicinz De- 
metrii, Plut. 777. Clem. Alex. Protrept. Athen. Lib. 4. 14. 
JElian. Zar. Hifl. L..12. C. 17. Urbis. denique nomen, 
Strabo, 7.9. De Lamia pifce, Plin. £L. 9. C. 24. Do 
Adpyn , Lib. τ. Halieut. 
σπόρον ] 227 $:cxehev, dictus, Athen. Lib, 7. 
| | jas 


2. NOTJE DAVID. HOESCHEL. 


μοαρνκᾶται ) Arift. 2. Ff. nim. 17. 68. L. 8. C.2. item 
3. de Part. Auimal. x4. Plin. L. 9. C. 17. óulus pifcium 
dicitur ruminare , berbifque veíci , non aliis pifcibus ,. mari 
Carpatbio maxime frequens. Vide 7Elian. L. 1. C. 2. L..2. 
C. 54. L. 12. C. 42. de fnimal. Oppian. τ. de Pifcib. 

Cap. 110. ya^ ] Muftelum ore parere , foetumque 
denuo abfíorbere, fcribit etiam ZElian. Z. 2. C. 55. ideo. 
que ab illius, tanquam impuri, efu abftinere facerdotes ; 
L. 9. C. 65. & Ariftot. οἱ μὲν Sv ἄλλοι γαλεοὶ αὶ ἐξαφιᾶσί, z 
δέχονται εἰς $aum 3c, τὲς νεοττὲς,6. Hifl. Animal. 10. 

Cap. III. τοῖς ἔχεσι μίγνν | de muranz cum vipera 
coitu , /Elian. L. 1. C. 50. L. 9. C. 66. de Znimal. Plin. 
L. Ὁ. C. 23. L. 32... C. 2. 

Cap. 112. τρυγόνω ] De turture, dum quid pro Autoris 
fententia tuenda fefe offerat, notetur interea: illum fa- 
pienti& divinz, columbam humapnz Symbolum ; atque 
inter volucria illis folis locum in. Hebrzorum facrificiis 
fuifle , Philo Lib. li; ὁ * ϑείων wwvópQ* , P. 338. ubi 
77. 4 fine 2. po διωιτητὴ G ὠπεικάζεσω legendum ,diacra τῇ 
εἶ θνητῶν ὠσμδυίζωσα,, περιτερῷ ταὐτίω ὠπεικάζεσι &c. Dignum 
euam notatu, Refurrectionis 'Typum quibufdam turtu- 
rem effc ; quum Ariftoteles illum hyeme latere , plumasque 
amittere (φωλεῖν 723, πτεροῤῥυεῖν ἐν τῇ Φωλείᾳ) Ícribat , 8. Hif. 
Animal. 16. Qua ibidem de palumbis Interpres fubjicit; 
in Graco non extant, pugnantque cum eo , quodin . 
Epiphanii 44cyroto legitur, P. foy. 

περιπεπλεγμλμη ὠγκίσρῳ ] ὠγκισρόυθεῖσα, Philo. τὸ ἀἄγκιςρον, 
hamus. αἱ ἄγκιςροι , 3, τὸ &yxisen , Baf. M. Hom. το. Hexatm; 

Cap. 113. τὸς ἰδίας πλεκτάνας ἐσϑίει ] JElian. L. τ. C. 
27. ὃ Δ. 14. C. 26. Plut. Lib. de $olert. Animal. p 

s. 


EUST M MT 


AD LIB. II. HIEROGLYPH. 233 
Polypum brachia fua rodere , falfum eft, inquit Plin, 


 L.9. C. 29. & Ariftot. 8. Efl. Animal. 2. 


ἐὼν Ὡστορήση ] εἰ τὶς dvrQ γένη) ὠθηρία, JEjlian. 

Cap. 114. τὸ μέλαν | Cic. 2. de Nat. Deor. lie fuga fe , alie 
occultatioue tutautur : atramnti effafione , [ipia. Siroilia apud 
Naz. Orat. ad Cl. Epifcopos , C9 Carm. 1. P. $00. Arift. 4. de 
Partib. Animal. Aelian. L. 1. C. 34. Athen. Δ. 7. Plin. £L. 9, 
C. 29. Plutarchus L^. de Solert. Animal. atrum illum fe- 
pie colorem , ϑόλον Graece dici ait. —— 

Cap. 115. σρεθίον πυργίτίω 1 Paul. ZEgin. L. 1. C. 82. hunc 
inter aves concoctu difficiliores numerat , ἡ € μικρῶν σρεϑίων 
τροφὴ, ἐν οἷς εἰσὶ v, οἱ 7 πυργίται , σκληροτέρϑ' τυγχαῖν4. 

ὀργῆς 1 Malim legere ὁρμῆς impetu : nifi vocabulum ὀργῆς 


; pro coeundi appetitu hic accipiendum fit 5. eg τὸ ὀρέγεῶ, 


τὸ OonS'upéiv. 
Cap. 118. λύραν De Lyrz Symphonia, Philo ij. ὅτι 


ἀτρεπῖον τὸ ϑᾶον. Eodem in(trumento Mufico | Pythagorci 
ante fomnum utebantur, Plut. Lib. de Z/ide. Differt a Pfal- 
terio , Bafil. M. Zoom. in I. Pfalm. 'Terpander Lesbius 
Lyram ante quatuor contentam fidibus, feptem nervis 


Suabo L. 13. Vind c Verfibus in 


primus inftruxit , 


eum ícriptis intelligitur; 


Σοι δ᾽ ἡμεῖς Ter E gis pov στυσρέψ αν]ες alu, 

Ezlxlovo Φόρμιγίι νέες κελαδήσομῆν ὕμνες. ἢ 
Clem. Alex. $fr. 6. nifi quod prior Verfus ibi de(ideratur. 
Numerum chordarum auxit poftea Timotheus Milefius , 


Plur. de Afufica. 
Cap. 117. eJgiya Ἵ Cic. τ. de Divinat : Multis vebus in- 
flammantur tales animi , qui corporibus won inherent: ut δὶ, 


Gg (qui 


223. | NOTJE DAVID. HOESCHEL. 


qui fono quodam vocum , 9 Phrygiis cantibus , incitantur, Ser- 
vum Gracchus cum eburneola folitus eft habere fi(tula, 
qui ftaret occulte poft ipfum, quum concionarctur , .peri- 
tum ; qui inflaret celeriter eum fonum, quo illum aut re- 
miflum excitaret, aut a contentione revocaret, Lij. 3. de 
Oratore. Naz. 


—v -- Ἐς. 


ἰὸς δέ τε ἀνδολ μέρκωνω, 
Body ἃ χρόνον ἔσκον ἐμοῖς μελέεοσιν Lg y 
Ioh σύραγγα βυηϑόον ἐοϑλὸν ὀπόώοσων. 

Cap. 118. φραϑοκαμήλε ] De quo Diod. Sicul. Ζ.. 2. €2 2. 
Oppian. 3. Cyzeget. 15 eft. Ariftoteli ὁ σρεϑὸς ὁ Λυξικὸς, 4. de 
Part. dnimal. v4. JEliano L. 14. C. 7. 4 σρεϑὸς ἡ μεγάλη» 
Synef. Epifl. 124. φρεϑές μεγώλας or ὧν dilu/n κυνηγεσίων 
εἴχομάν,, Sirutbiotamelos ex venatione , dum pax erat, babebamus. 

Cap. 119. χεῖρο; ὠνθρώπε | Plutarch. 110. de Fraterno Amore : 
αὐτάς τε τὰς Πα εἰς πολλαὶς 3, ὠνίσες ϑαχ]ύλως girar (fcil. 4 
Φύσις) πάντων ὀγγαίνων ke rd 2» ey viua olla παρέογεν᾽ ὥςε 
Ἀναξαγόραν à T παλαιὸν ἐν Ye xen à * oia frog d ἀνθρωπίνης 
σοφίας d, συνέσεως. ONG) τέτε μδλὸ ἔοικεν ὠληθὲς εἶναι τενανῖίον. καὶ 5, 
ὅτι χείρας ἔσχεν ὠνθρωπί", σοφώτατον, ὠλλ᾽ ὅτι Φύσᾳ λογικὸν 
ἰὼ νὴ τεχνικὸν. ὀργάνων. dpued τοιώτων ἔτυχεν, id eft, Xyl.In. 
terprete ,. Zp/as sanus , in multos atque inequales [iiffas 
digitos , Natura omnium infirumentorum | accuratifime €g 
artificiofiffime paravit : adeo “ἢ naxagoras ille prifcus. bu- 
mane fapientie caufam manibus imputaverit. falfo quidem boc: 
non enim propter manus bomo eff fapientiffimus , fed quia na- 
ptura eum ratione Cg. arte prediderat , inflrumenta quoque talia 
eff natus. Eadem Galeni fententia, 11. 1. de Ufa Par- 
tium Corporis Humani. Vide etiam Plut. Puoiti. Precept. 
(9 Ariftot. 4. de Part. 4fuimal. το. 
NICO- 


NICOLAI CAUSSINI 
OBSERVATIONES 


ET NO T,X SELECT. 


I JN 


| HORAPOLLINEM. 


Natrum 


Acn 


im^ 


Ttc n i κἀν 
j ῳ r j BC va " 


ἌΣ 


ΠῚ 
ἈΝ 
» 


237 
NICOLAI CAUSSINI 


OBSERVATIONES 
ET NOTI 'SETEG'T ἃ 


HORAPOLLINEM. 


( | Siete Au&or hujus Libri vulgo Horus A- 
pollo Niliacus appellatur. Sufpecta mihi femper fuit. 

hzc vox Horus Apollo. Siquidem Horus apud /Egyptios 
idem eft ac Apollo. Itaque exiftimarim nomen Apollinis 
ad interpretationem dictionis Hori prius tanquam gloffe. 
. ma additum, tandem in iplius nomen irrepfifle. Nam 
apud Photium & Suidam o»zzéRove quoque fcriptum re- 
perio. Sed quis hic Horus five Horapollo , valde ambi- 
guum eft. Parum certe viderunt , qui huic au&ori Sui- 
da prafixere, Q»oc, Αλεξανδρεὺς , γρωμμοϊικὸς, παιδεύσας ἐν 
» KevsaVlivg πόλει. ἔορωαψε «OA διχρόνων. ὅπως τῶ dx Aex- 
τίον. λύσεις προτώσεων T ἘΠΕ: πίνακω ἑαυτῇ. «Θὰ ἐγκλι- 
τικῶν μορίων. ὀρθορραφίαν κῷ XV σοιχεῖον. «EA $ εἶ διφϑόϊγε, dpDoseu- 
φίαν «Θὴὶ ὃ oi διφϑόϊγε, XU Φρυνίχου, XI, soryeiov. ἀνϑολόγιον πε. 
οὶ γνωμῶν. Hzc inquam Horo noftro non conveniunt, 
primum quia Niliacus eft , non Alexandrinus ; deinde 
quia Aegyptiace fcripfit , ut author eít Philippus, non 
Grace; Tertio quia Suidas, qui hujus Grammatici Ale- 
xandrini Opera tam accurate numerat, ut ne Tractatum 
quidem de Ei diphtongo omittat , hujus Operis Ἱερογλυφικῶν 
| Gg 2 nuf- 


138 JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


nufquam meminerit. Eadem de caufa puto falli Coeli, 
um Rhodiginum, qui putat hunc autorem fuiffe Hora. 


pollinem , Grammaticum ex /Egypto nobilem, arte cla- - 
riffimum , nec ullo veterum tempeftate "Theodosii gloria - 


ἐροϑνκὰς Nam is Qoo» , u* difcimus cx Suida, 
Panopolitanus fuit , & Graecorum Costoéartrioret 
fcriptor, idem opinor ac ille, cujus Πατρικοὶ Ἀλεξανδρείας fe 
cum Helladii Befantnoi & Andronici Hermopolitani Co- 
dice conjun&a vidiffe refert. Photius :n Δ: ] 91. pag. 
1ζ07. Edit. Paul Stepbani. Weftat igitur ut dicamus , 
Horum alium effe ab ií(tis auctoribus Gracis, Horo ἃς 
Horapolline, atque ut conjicere licet , longe antiquiorem. 
Dicitur porro Niliacus , non communi nomine quafi idem 
effet ac. /Egyptius, (ut nonnulli voluerunt ) fed a Nilo 
urbe ZEzypti, cujus meminit Hecatzus apud Stephanum 
de Urbibus. Nilusenim tria fignificat, fluvium, urbem, 
ὃς templum. NéAQ», πόλις Αἰγύπτα, X, ἱερὸν Nes. Hiccum 
de Sacris Literis fuze gentis fcripfiflet, Philippus. Graecus 
auctor , cjus libellum ZEgyptium in Graecam linguam 
vertit , ut in operis limine comperimus :;, Is autem. Hori 
Niliaci Interpres pofterioribus fuifle temporibus , qui- 
bus jam fe mundiffimis Graecorum elegantis Barbaries 
illeverat, facile comprobaturex ftylo; nam ὄρϑδινον pro. ordi- 
8e, πώτρωνω pro patrono ufürpat, & fimilia, qua non nifi 
apud recentiores Graecos 1 Irivenias | 

Cap. τ. Libr. 1. 0670 ὃ Μόνον ὐδώνωτον ] Philo Byblius 

non dicit miae, quod JE2yptiorum narrant Fabulz, 
fed vix naturali nece confici. 

Cap. 3. Σῶϑις ] Sothis apud /Egyptios ΩΝ magni no- 
minis, quod idem eft cum Canicula. Ab cjus ortu. He- 

liaco 


| 
| 


ἀγα yr ^ 


/ 


IN HORAPOLLINEM. — 339 


liaco ZEgyptii INcomeniam. "T'hoth primi magnz Peétiodi 
Canicularis putabant : ab hac ipfa mundi ftatucbant pri- 
mordium: quod Porphyrius ih Libellà , quem de JNy- 
pharum uiro compotuit, docet his Serbis : Αἰγυπτίοις ὃ 
ὠρχὴ ἔτες, Sx, Ὑδροχό(' εἷς Ῥωμαίοις, NOS Καργκίν(». στοὺς j3 
τῷ Καρκίνῳ ἡ Σῶϑις, ἥν Κυνὸς &56à Ἑλληνές ᾧασι. Nspxvía δὲ 


. » GS LP ἊΝ » LY " " ὔ ΜΞ 3 
ὠντοῖς ἡ Σωθϑέως ἀνωτολή, γενέσεως κατώρχεσα᾽ τῆς Oo Y ἀόσιμογ. 


e/Egypliis principium auni efh, mom Aquarius, ut Romanis , 
led Cancer. im Cancro enim efW Sotbis ( quam. Canis fidus 
Greci dicunt ) Neomenia autem eff. ipfis Sotbidis ortus , quee 
generationis mundi ducit initium. Hzc autem Sothis, a 
rege Petofiride apud Vettium Valentem vocatur 59 , id- 
que.genere mafculino, cuti dicit € x49 ὠνατολὴ, Eadem 
quoque Ἀσροκύων dicta ; ubi infigne mendum irrepferat 
Ἀσρομύων pro Αφροκύων, quam lectionem aperte indicat Por- 
phyrius de Zutro. Notat porro Caniculam précipue ha- 
bere duas ftellas, unam in capite , qua Ifis vocatur, & 
alteram in lingua, qua Sirius proprie & Canis nuncupa- 
tur. Unde apud Diodorum inter titulos Ifidis hic legitur : 

Ἐγώ üpa ἐν τῷ dispu τῷ Kw) ἐπιτέλλεσα. 

Ego fum in aflro Gauis refulgens. 


Hc do&te fimul & acute vidit Hadrianus Junius. Sed in 
co diffentire cogor ab homine erudito , quod eandem 
ftellam neget appellari Mera , ὃς Neeram apud Hygi- 
hum reponat. Ego Z4zra veriffimam lé&ionem puto, & 
ex Nonno Dionyfiacan fcriptore comprobo ; fic enim Liz. 
12. fcribit, 
iem πυρώῖϊιϑι" οὐσέρω Μαίρης. 

ignee afirum Mare. ex 
* 


* 


24/0 JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


Ubi Neezrez nomen convenire non poteft. Et certe 


Etymologia congruit; nam μαίξειν cftlucere. Porro de - 


hujus fideris fulgore & fignis preclare cecinit Homerus 
Vuad. X. 


Λαμπρότατί' μῆὺ Oy isl, κακὸν ὃ τε σήμω τέτυκται, 
Kou τε Φέρει πολλὸν πυρετὸν δειλοῖσι (βροτοῖσι. 
At Manil. Z//rozom. Lib. 5. 


Exoriturque Canis , latratque Canicula flammas , 
Et vabit igne fuo, geuinatque incendia Solis. 


Quod autem dicit in hujus fideris exortu /Egyptios ση- 
μειβοῶς e€2 πάντων ἐν τῷ ἐνιωντῷ μελλόντων, Ad. e(t, Pro- 
gnofHicon facere de ii$, qua toto auno futura fant j alludit ad 
Καλανδολόγιώ , quie nos vulgo Almanacbs nominamus. Mos . 
ifte, ut apparet , ab /Egyptiis manavit ad Gracos; qui 


cum fape iis divinationibus abuterentur, minime miran- |. 


dum eft, fi perfítringantur à Patribus, ut judiciariz Aftro- 
logie Commentarii. Dcephon us Homologeta 1n. Canon. 
Th Σστοκώλυψιν € Ylasas, 2j τὸ λεγόμδνα δροντολόγια» 27 ee 
vodyópua , à, Kan annii » 8 χρὴ dex. βέξηλα γὼρ πώντα. 
id eft, Revelationem Pauli , t9. commentarios de fulminibus , 
de prdi&ionti en menfium , C3 aufpiciis Calendarum , admit- 
gere non opcrtet; [uut enim profani omes. 

Cap. ζ΄. EzG- &c.'] Pleraque funt in hoc Capite fub- 
obfcura , quz liquidius mihi videntur explicanda. Pri. 
mum enim quis eft ille azzus Dei ? pro quo foeda impri- 
mis nota apud Cenforinum legitur azzus diei. Sed Gre; 
ca totam illam fubginem facile detergunt , cum dicunt, 
ἔθ 5 Ee τολακοσίων ἑξήκοντα πέντε ἡμερῶν , Gnuum Dei tre- 

centis 


* 


AT ERR T 


1N HORAPOLLINEM. 4i 


centis ὃς fexaginta quinque diebus abfolvi. Ex quo appa- 
ret annum eíle civilem, & hic Solem , «ov é£oyli). ϑεὸν 
nominari. INon ob eam rationem, quam Ludovicus Car- 
rion Libro Secundo Emendationum annotavit, quod primi 
homines exiftimarint Deos Solem , Lunam , Terram, Aftra, 
eofque primum nominarint 9e, quia perpetuo curfu vi- 
derent ferri; unde & Apollo, ὁ 3:5. Hsec ratio (inquam) 
.non evincit; quia ad Gracos potius pertinet quam 7E- 
gyptios: deinde 9«8 nomen omnibus ftellis volv entibus 
facit effe commune. — Longe aptior mihi videtur ratio 
illa, qux colligitur ex Plutarcho iz Li?ro 4e lfide ὃ Ofía 
ride: ubi notat ipfius Ofiridis, per. quem Solem intel- 
lgebant, Natali auditam fuiffe vocem , quz fignifi- 
caret natum cffe μέγαν ϑεὸν: ex quo haec appellatio pla- 
cuit, & ad ipfius poítea numinis honorem ufurpata efft, 
Accedit quod [πη ὃς Ofirin, Solem videlicet & Lunam, 
fupra czteros onines Deos colerent ZEgyptii, eifque omnes 
"honores deferrent. Unde & Apion Pliftonices Ofiridis 

five Serapidis fimulachrum , ex novem cubitorum fma- 
ragdo conflatum , ftupendo eet eos miraculo commemos - 
rat. Mos erat autem omnibus gentibus, ut Dcos Patrios, 
Tutelares, & quos Theodoretus ;z Oratioue de 7Martyri- 
Dus πολιούχες nominat, fine- additamento Deos vocitarent. 
Sic Attici Minervam, sl ϑεὸν, & Lacedaemonii Caftores, 
vocarunt τὼ σιὼ, ὃς ZEgyptii Ofirin,. Σ ϑεόν, Ifin τίω 9e-- 
ó. Jam quod gravioris eft difficultatis , cur annum com- 
munem per quartam arvi partem , qua centum duntaxat 
cubitos comple&ebatur, exprefferunt , & eundem annum 
Τέταρτον, quafi quadrantem diceres, nominarunt? Obfer- 
vo ex Cenforino Libro de die Natali, duplicem JEgyptio- 
Hh rum 


24» JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


rum annum fuiffe, unum quidem minorem trecentorum 
ὃς fexaginta quinque dierum: Alterum Κυνικὸν, Canicula- 


rem, qui quatuor Solis annos comple&ebatur, uno infu-. 


per die intercalari addito, ut Horus definit, fi non ex ci- 
vili ratione , faltem ex arcana Sacerdotum  obfervatione : 
Nam primis temporibus nulla fuit apud /Egyptios inter- 
calandi confuetudo. Hunc annum ex ortu Caniculz qua- 
ter repetito definicbant; Atque ut trecentis & fexaginta 
quinque dicbus abfolutis, fex praterea horz ad curfum, 
qui ex motu Solis definitur , fingulis annis redduntur ; 
ille vero poft quatuor annorum converfionem diem foli- 
dum efficiunt ; ZEgyptii (inquit) quarto demum ortu So- 
thidis, five Caniculz, intercalabant , & folidum annum 
tunc abfolutum putabant ; quod inerat re vera quadrien- 
nium civili quadriennio , uno die majus propter hanc in- 
tercalationem. Hzc ex Cenforini verbis colliges, qua 
ita fe habent. “24 e£gyptierum verum anuum magnum Lau- 
na uon pertinet , quem Grace wowxiv , Latine Ganicularem vo- 
camus, propterea quod imitiwam illius fumitur , cum primo 
die ejus menfis, quem vocant e/Egyptii 990, canicule fi- 
dus exoritur. Nam eorum annus civilis (οἷος babet dies tre- 
centos fexaginta quinque , fine ullo intercalari : itaque. quadrien- 
nium apud eos uno circiter die smiuus eff , quam naturale qua- 
 drienuium y. eoque fit , ut anno imillefimo quadringentefimo fexa- 
gefimo primo , ad idem revolvatur principium : bic aunus 


etiam ἡλιακίθ» 4 plerifque dicitur , €9 ab aliis à ϑεβ &navróc. 


Hzc ille; ex. quibus jam facile eft Hori fymbolum in- 
terpretari: Annum vertentem, hoc cft civilem, fignifi- 
cantes quartam arvi partem pingunt, & annum volentes 


dicere, Τέταρτον, quadrantem, dicunt, Quorfum ? nifi quia 
Civi- 


JJ IN HORAPOLLINEM. 24 


civilis annus eft quarta pars anni magni ; & praterea in 
unoquoque anno quarta diei pars redundat, quam ratio- 
nem fubintexit, cum dicit, xarà «lw ὠνωτολίω τῷ dispu τῆς 
Σώϑεως μέχρι τῆς ἄλλης ἀνατολῆς τέταρτον Wjééeoe σερϑείϑεονς, 
ab uno Sotbidis ortu ad alterum ( prater annum ) quartam 
diei partem apponi ; eX quo , inquit, quarto quoque anno 
MUR diem computant. 

Cap. 8.. uéxei νῦν οἱ Exec & τοῖς γάμοις c. 7 Scopulus 
eft hic locus, ad quem multi offenderunt. Nil opus eft 
omnium commemorare fententias. Czllius Rhodiginus, 
ὃς Gefnerus, qui in grandem illam voluminum molem 
omnia pene congefferunt , hunc antiquitatis ritum non 
omifere, fed verbis adeo corruptis exprefferunt, ut nihil 
minus videantur, quam hujus Auctoris fententiam intel- 
lexiffe.. Arripuerunt enim ex communi Interprete hzc ver. 
^ ba, ὠκκορὶ mimirum κορὶ cornicem appellantes 5 quibus nihil 
diftoruus. Pierius paulo liquidior fententiis, in hac ta- 
men verborum interpretatione, quz maxime defideraba- 
tur, filum abrumpit: Graeci (inquit) w£ Hori Juterpres 
obfervavit , nuptialibus fefHis Guuopi) κορώνη clamitare confueve- 
rant, cuum tamen-ignorarent Cornicem in uuptiis omiue aufpi- 
. atiffmo uominari folitam. 'Yum íufpicatur mendum, ὃς 
- aliter apud. ZEfchylum in Dazaidibus ícribi fatetur, fed 
quod affert not plus habet perfpicuitatis. Nam ut rem 
accuratius infpiciamus, "Iragoedia /Eíchyli, quz lau. 
datur , non extat, licet tantum nobis rivulos ex hoc 
fonte in Pindari Scholiafte coníe&tari, qui ad Pyibio- 
rüm Oden ertiam pag. 217. füb &nem explicans illud 


Poetz, 
Liz : nc. 


244 JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


ei 
—9 ὀααλικες 
Οἵα ποωρϑένοι φιλξσιν ἑταῖσφι 
, € 
Ἐσπερλαὶς vmTOoxs- 


eA SX, ἀοιδαῖς, - 


Coetauce ut Virgines fociee folent in ve[pertinis cantibus di- 
cere juvenilibus jocis. Interpres (inquam) ad hoc verbum 
quarit, quid fit ὑποκερλζεοχ 5 refpondet 1dem cfle ac juve- 
nilius animi caufla lafcivire, & ludere, νεωτερίζεος sli 
ψυχίω τε 3, παίζειν. Alt cenfent puellas ὑποκοράζεοσλς dictas 
fuiffe, àv) ὠμφοτέρες κόρες ὑμινέιν , νυμφίον, x, alw voulu; 
Quod fponfum €9 [ponfam celebrarent. "Vertiam fubinfert ra- 
tionem , quod canentes bene ominatis vocibus inclama- 
Tent, σὺν κέροις τε Z, xoeguc , Gum pueris C9 paellis ; quod in- 
.itium cantilenz nuptialis efle liquidum eft. Hic proferun- 
tur ZE(chyli verba ex Zragedia Danaidum , mire à Pierio 
truncata , atque depravata : : 


J 7 ς , 
Κῴπειτα δ᾽ εἰσι Aeptrgly ἡλίς a, 
Ἕως ἐγείρω πρευμλνέϊς τὲς vu Qise,- 

, , 
Νομοίσι ϑέντων γ) σὺν κόροις τὲ 93 κόρφις. 


Horum fenfus eft: Deinde vero prodit lucidum folis jubar, 
interim extito benevolos conjuges ,- Legibus eorum qui flatuerunt 
(hanc cantilenam ) σὺν κόροις τὸ à, κόραις. Ηαες 7Eíchylus; 
nam quz fequuntur, xev τῷ βίῳ ὠκορεῖ ἐντὶ € κόρας κορώνας , 
non jam videntur /Efchyli, fed ex alio capite ducta funt, 
& tam fcede difcerpta, ac mutila, ut nihil ad hujus lo- 
ci interpretationem inde deduci poffit. Hadrianus Junius, 
. vir eruditiffimus , longe fagacius locum illum pervidit 
«dnimadver[orum Lib. 1. "Cap. I. ubi Cxlii Rhodigini, qui 

hzc 


IN HORAPOLLINEM. 4 


bec ipfa Hori verba citavit, mentionem faciens, Di/pe. 
ream ( inquit ) ff fe ipfas ju. iantum abefl ut Hori 
fententiam pervidiffe illum putem. D cncddans contextum 
proculdubio depravatum, legit, &aópd κόρη κορωνίων, & τη- 
terpretatur, Everre J'irgo corsicem , atque elimina. Jubetuc 
autem (inquit) Virgo Cornicem everrere, quod finifter 
effet folitaria Cornicis occurfus, velut viduam portenden- 
tis vitam. Exc laudatus Criticus fatis appofite, qua pri- 
ma quidem fpecie, probabilitate fenfum percellunt 5 fed 
tamen accuratius Ípectata aliquid relinquunt dubitationis. 
Nam primum vox ὠκκορεῖν, everrere , proprie eft fordibus 
purgare , ac emundate, & non τὸ durius fignificat eli- . 
minare. Deinde cur Jets everri & eliminar cornix , 
cum potius ad nuptias poft Hymenzum invocaretur? nec 
dicas invocatas fuiffe duas cornices , non fingularem. /E- 
lianus enim Libro tertio de. Jnimalibus Capité mono, ubi de 
hac invocatione Cornicis fcribit, non aliter, quam Ho- 
rus, fingulari numero ufurpavit ; cum ait confueviffe Vc. 
teres, ἐν τοῖς γοίμιοις M ὃ Ὑμῆώακον κορωνίω καλεῖν. Cum igitur 
conftet invocatam fuiffe cornicem , non poteft dici everri 
ὃς climinari , fiquidem invocare , & climinare, plane re- 
pugnant. Ét cum fateatur Horus , ὁμονοίας xps» celebra. 
ri illud. àexoed κόρη κορώνίων,, plene invocatam potius , quam 
 expulfam QCornicem fignificat , nec jam unius numero 
Cornicis rationem habet in hoc Adagio, quz ' folitaria 
credebatur irfaufta , fed κορωνίω dixit nomen fpeciei, 
non numeri; ab omni enim numero abítrahit. | Di. 
cam ego, quod Íentio ; cum verbum κορεῖν frequen- 
tuus fatarare hignifieet, ita hzc Hori verba interpretanda 
dri ὀκκόρᾳ κόρη wore , Ex[üttra ὁ puella Coruicem. 
5 H Py Neque 


246 | JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


Neque hoc levi conje&ura addu&tus effutio ; nam puellae 
nubiles ut ominatas confequerentur nuptias, jubebantur 
opimum prandium dare Cornici ; quod ex Phoenice Co- 
lophonio , qui citatur ab Athenzo Libre sHavo colligere 
licet, ubi Coroniftze , hoc eft Circulatores, Cornici lo. 
quutulejz, quam circumferebant , emendicant ftipem , & 
prandium ad fores patrisfamilias : Accedit autem virgo nu- 
bilis, & ficus affert pro prandio Cornicis; ex quo aruíca- 
tores illi precantur , ut illuftrem & locupletem maritum 
nancifcatur ; quod Cornicem conjugii Hieroglyphicum tam 
impenfe colat. Verfus autem Phoenicis funt, ubi diu Me- 
tragyrtz illi rogarunt , 


-Q, mo ϑύγαν ἄγκλινε" mAET Qe ἤκεσε, 

Kod τῇ Κορώνη πωρϑέν(Θ" Φέρᾳ σύκα. 

Θεοὶ, γἥοιτο μετάώπεμπ]θ" ἡ κόρη, 

Καφνειὸν ἄνδρω κὠνομαςὸν ἐξόϊ;οι" 

Καὶ τῷ γέροντι πατρὶ κβρον εἰς χέρας. 

Καὶ μητρὶ κέρίω εἰς τὼ γένω κωτϑείη. 

O puella fores aperi. Plutus audivit, 
Et Cornici Pirgo affert. ficus. 

O Dii , fiat sultis- procis expetita puella , 
Et locupletem virum €9 celebrem nancifcatur , 
Senique patri filiolum in manus, Ὁ 

Et matri filiolam in genua deponat. 


Hzc opinor multum ad. hujus loci interpretationem fa- 
ciunt , & fimul gravium Auctorum, de Cornice in nup- 
tiis invocata, & de puellarum erga Cornicem cultu; ju- 
dicia fatis confirmant ; quibus etiam addi poteít, quod 


habet Paufanias in Z4effégicis de Cornice znea, in funda- 
mentis 


"H1: 


IN HORAPOLLINEM. ^45 


mentis Coronez urbis inventa, quam licet colligere ibi 
gentilitio ritu cultam fuifle. Videre eft quoque apud Fe. 
itum hujus fuperítitionis relicta Romanis veftigia. Nam 
erat (inquit) Corzi/carum.- Divarum. Lucus 1raus Tiberim , 
Cornicibus dicatus , quod in Junonis tutela. effe putabantur. 
Cujus rei nulla commodior eft ratio, quam qux ab Horo 
affertur , quod Cornix fit conjugalis amoris Symbolum. 
Mares enim foeminis connubio jun&i nunquam ad. alte- 
ram divertunt Cornicem , ac ne ipfa quidem foemina quo- 
ad vivit ad alterum marem ; quod fi mors divortium fe- 
cerit, qui fuperftes cft e conjugibus, perpetuum fibi in- 
dicit celibatum. "LE | 
Cap. 11. ἐρανίαν ὃ, € 38 δρέσκφ &c. ] Noli exiftimareU- 


 raniam 7Egyptium effe vocabulum, fed ne Grzcum qui- - 


dem , hoc przíertim fenfu. Nam prater nomen Mufa 


. proprium , Zea nihil fignificat, nifi forte ludum pilz , 


cujus meminit Julius Pollux : H δὲ ἐρανία,, ὁ jd ἀνακλώ- 
σας αὐτὸν, Σστοῤῥίπ]4 alui “σφαῖραν εἰς τὸν εἐρωνόν. Tolg δ᾽ hà do 
μᾶνοις Φιλοϊιμίω y πρὶν εἰς γῆν αὐτίωὐ ἐμπεσεῖν, oyméco. | Urania 
efl ludi pile genus , cum δὶς quidem  reclinans fefe, pilam in. 
celum projicit illis vero affiffentibus cura eft , priufquam ter- 


Yam contingat , arripere. Quem ludum invenias defcriptum 


ab Homero. Horus igitur ἐρανίων dixit pro coelo, ad imi- 
tationem alicujus verbi /Egyptii generis foeminini. Sed 
ne longius inquiramus, Pindarus certe O/ymp. OZ. 1. finon 
ἐρανὸν, faltem αἰϑέρω foeminino genere protulit, ἐρήμας dv 
αἰθέρος. Mox fubobfcura funt hxc verba: δραχμὰς 5 δύο, 
διότι παρ Αἰγυπίίοις μονὸς ἐστὶν αἱ δύο γραμμαί. μονὼς ὃ παν- 
τὸς δριϑμδ qWeris ὀὐλόγως ὃν δύο δρωχμὸὼς (ελόμῆνοι δηλῶσαι, 
γῦπα yegQuew , ἐπεὶ μήτηρ δοκέί γ À, γένεσις εἶναι, καθάπερ τὸ 

5 0. 


248 | JOAN. CAUSSINI OBSERV AT. 


ἡ μονάς. Quse Pierius ita reddit : δὲ Zracbmmas duas. offen, 
dere veluiffent , F'ulturem ponebant. Cauffam nonnulli commenti 
fuut : quia unitas apud e/Egyptios duarum dracbmarum inflar e- 
flimatur , unitas vero cum binario totius ef mumeri generatio, 
"Merito itaque fi dracbmas duas indicare vellent, Fulturem pinge- 
bant , quandoquidem €9 generationis C9 matris praerogativa polle- 
at , perinde ac uuitas ipfa una cum binario numeros omues generat. 
Hac «ϑαφρφισικῶς ὃς parum fideliter: nam. cum. Horus 
dixiffet Monadem effe generationem & principium nume- 
rorum, hic femper addit, Ugitas cum binario; íed binarii 
nufquam Horus meminit: non enim binarius principium 
dicitur numerorum , fed ipfa unitas... Deinde multum la- 
borat in explicandis illis duabus drachmis, per quas pu- 
tat cor fignificari, cum tamen hic de ea re nulla fit quz- 
ftio. Ego fic exiftimo , δρωχμὰς pro γραμμὸς in hunc locum 
irrepfile ; nam. quod de lineis, non de drachmis fit fer- 
mo, declarat quod ftatim fequirür , παρ᾽ Αἰγνπῖίοις μονὲς 
sw αἱ δύο ypappa , apud e/Egyptios due linee unitatem [- 
.guificant. Cur autem μος binario linearum unitatem figni- 
ficarent, hic nodus eft, qui ut facilius folvatur, primum 
festuepdin , quod ex Pythagora , Damafcio , Synefi 10 ὅς. 
cateris notum eft, Deum appellari Movdda Unitatem : Si- 
gnum autem Dei, & magni myfterii , apud ZEgyptios fuit 
duplex linea, quarum altera alteri in perpendiculi modum 
du&z fubítergeretur. Cajus rei cum ab iis ratio quzre- 
retur, nulla alia fuppetebat, nifi quod haec divini cujuf- 
dam myfítern fignificatio effet. Quamobrem & per eaf- 
dem lincas in crucis modum compofitas, quas ita revere- 
bantur, & Z4agme "Unmitatis, hoc eft, Dei Hieroglyphi- 
cum ducebant , incerti quid pingerent, Crucis facrofan- 
&um 


CSCRUCEPURIPPIR RR 


IN HORAPOLLINEM.  z49 


&um myfterium apud hanc gentem adumbratum graves 
Auctores tradunt. lfidorus Z7. 1. Origenes Cap. 3. Ruf- 
finus Lib. 11. Cap. 29. Socrates Lib. ς΄. Cap. 17. Sozom. 
Lib. 7. Cap. 15. Niceph. Lib. 21. Cap. 16. adduntque fub 
"Theodofio Imperatore cum folo squarentur templa, in 
Serapidis Sacrario Hieroglyphicas compertas effe Literas, 
quz Crucis prxferrent formam. 

Cap. 12. Hoesov ὃ 5ed dpovlec , κάνϑαρον & c. ] Non poffunt 
ifta congruere: Nam quomodo uni duo Symbola inrer fe 
oppofita refponderent? Scribe, Hose» 5 ορώφοντες,, καν- 
Sapoy. ζωγοφφδξσι, Αϑηνᾶν ὃ 2, ἩΦαιφον γῦπα αὶ κάνϑαρον. P'ul- 
canum indicautes , Scarabeum pingunt , Minervam vero fimul 
eum Fulcauo, Fulturem £9. Scarabeum. 

Cap. 13. Θεὸν ὃ. ἐγκόσμιον ]. Merceri verfio, Deum pulchre 
ornatum: Kepono, Deum mundo inbabitantem. Divinam 
. enim providentiam fignificat per Univerfum commcan- 
tem. Quinque antem ille Stella funt, opinor, rcliqui 
Planete , excepto Sole & Luna; Nam Stelle nomine 
cenferi non folent. 

Cap. 14. ἰχϑυώμβνον ἄργον Ἵ ἰχϑυωμῆνον ἄρτον hicaliquis ver- 
terat, panem expi[cibus : Ymo intellige panem jn[culo pifcis ia- 
tinum. Nam quod ait Clitarchus , Oritas panem ex pifcibus 
fccifle, hoc perrarum eft, nec JEgyptiis confuetum. 

Cap. «5. (βασίλειόν τε Odi “ὃ κεφαλῆς &c.] Videre eft hic 
in picturis (editionis fcilicet Merceri ) cynocephalum 
cum regia corona, & Interpres quidem pingit, regizm ia- 
Jgne capite geflautem : quam. fententiam fecutus eft quoque 
Pierius: «44 eynocepbali, inquit, fpeciem addebant , ut ma- 
nus in celum fublatas baberet , € diadema regium capite ge- 
flaret. Nufquam tamen hoc apud Horum invenies, a 

1i quo 


240 JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


quo hoc Symbolum depromtum eft : fefellit Eruditos 
Viros hic textus , δασίλειον ἐπὶ m xecbaA ss E € 0VTX 9 itaque fta- 
tim atripuerunt , quod occurrebat , ὃς δασίλειον coronam 
interpretati funt ; fed nunquam cynocephalos coronatos 
Horus Apollo conftituit... Quid igitur dicendum? τὸ βα- 
σίλειον nomen , & Gac^eG», regium vel regale proprium 
fignificat. ltaque non modo ad coronam fignificandam 
traducitur , fed ad illud omne, quod regem fpectat: unde 
ξασίλει(Θ», & δασίλειον dicitur, quod in quaqua re obtinet 
principatum ; & eft veluti aliorum principium , atque 
exemplar. Igitur Hieroglyphicorum Scriptores Prototypa 


Imaginum & Symbolorum, quorum primaria & uberior 


eft fipnificatio, appellant Geass. Ut enim rex vivus 
& ípirans longe praítantior eft imagine, quz ad ejus 
fpeciem expreffa eft, (INam quidquid perfectionis eft in 
imagine, longe excitatius lucet in exemplari tanquam in 
fonte & origine) ita fit, ut. Luna appelletur Gac(^a , 
hoc eft exemplar, ὃς Zexévvr-, Cynocephalus vero fat 


τὸ δασιλενόμῆνον. Et ita. Cynocephalus dicitur habere Gací- 


Ae in capite; quia Protortypum fuum , Lunam fcilicet , 
in imagine fuo capiti imminentem defixis intuetur oculis. 
Et nc videar illud gratis affumere, ex ipfo Auctore com- 
probo, ubi ad ZZieraglyphicum 11. lib. 1. cum dixiffet, vul- 
tures omnes effe foeminas, itaque ad fignificandum quid- 
quid eft muliebre , recte aflumi vulturem , quia in eo 
genere przeftantiffimum eft, & quaíi regula cxterorum , 
utitur eodem nomine Óa«ces: fic enim habet; καὶ có 7 
γυπῶν ὃ (ὡς προεῖπον) γέν(Φ'. ϑηλειῶν ἐσὶν γέν(Θ' μόνον. δ ἥν 
- eliow ἢ παντὶ ϑηλυκῷ ζωδίῳ 5), Αἰγύπῆιοι ym: οἷς GacíAetov ἐπιτι- 


θέωσιν. quim (9 valturum gens , ut den. expofui , feminas 
fan- 


IN HORAPOLLINEM. si 


tantum comple&itur. Quam ob caufam C9 cuivis fominei 
fexus animanti e/£gyptii vulturem ut. in eo fexu. principeia ac 
primarium apponunt. Nemo hic ξασίλειον Coronam ὃς Dia- 
dema, nifi abfurde , interpretatus fuerit. 

.. Cap. 16. ἐν τοῖς ὑδρολογίοις οὐν Ὁ ΑἰγύπΊιοι κυνοκέφαλον ) ZEgype 
tiorum Horologiis five Clepfydris infculptum fuiffe conftat 
Cynocephalum, e cujus natura guttatim aqua deflueret, 
fed mira his in verbis ambages , ἕως à ἐρᾶς͵ τρίχα διείραντες. 
Interpretes fic reddunt: Aemedium boc excogitàrunt , ut quic- 
quid pilorum eft ad caudam ufgue abradentes , pro. bujus «raf- 
Jitudine ferream quandam fiflulam. ad. aquam exceruendam fabri- 
centur. Quacfo , quid hic faciunt pili, & quorfum abradi di- 
cuntur? Exiftimarunt credo in clepfydris vivum animal 
ftatui, non effigiem animalis infculpti , cum de abradendis 
pilis 84 emiflionem aqua loquantur. Num tota hzc verfio 
- fnagnas ineptias admittit? 51 licet in re valde perplexa con- 
jicere , ubi illi legunt τρίχω dietealec , & perperam vertunt pilos 
abradentes , nam διείρειν nunquam radere fignificat , exiftimo 
reftituendum ce/zo v el τρύμω διείραντες. Errore Librariorum 
forte fcriptum eft x pro 7 , ut fzepe fit, & «z/« pofitum pro 
τοήπα : Hic aliquis Tyro in Grzcis puisbrans emendatio. 
nem facere fe exiftimavit ,. ἢ τρέχω pro vej/za reponeret " 
& ita latam errandi anfam dedit. INomen autem «zz 
Grzcis recentioribus idem eft, ac «pa five óms foramen. 
Et eo quidem utitur Corona Pretiofa, Liber Graecus; 
qui fpe citatur in. Meurfii Lexico. Nemini porro mi. 
rum videbitur, fi Philippus Hori interpres, Gracus | re- 
centiot , hoc vocabulum ufurparit, cum ὄρδινον pro ordine , 
πάώτρωνα pro patrozo, Gc fimilia habeat.  Exiftimo igitur 
permanam vocem effe τρήπα, ὃς ita lego y ἕως d οὐρᾶς 

12 : ; τρί ποὺ 


252 JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


TprG. διείραντες qyede τὸ ταύτης πόχί(θ' σίδηρον κατασκευάξωσι 
πϑϑς 3l) προκειμένην χρείαν. ΟΥ̓ΠΟΓΕΡΠΑΙΙ effigiem, vel po- 
tius vafculum in ejufdem animalis formam edolatum, ad 
caudam ufque, vel ad membrum & naturam, quz per 
caudam fignificatur, perforant, per foramen autem fer- 
rcam fiftulam fcu canalem trajiciunt, quo aequabilior fiat 
per ferreum five aereum Epiftomium , aque defluentis 
emiffio: διείρειν «utem τρίπω recte dicitur, quafi infubulare 
vel fubula facere foramen. De ifta Clepfydrz fabricatio- 
ne & foramine, fic fcribit Ariftoph. Scholiaftes in Vefpis, 
κλεψύδρω ὠγγέῖον τετρημένον, ἐν ᾧ ὕδωρ ἔβωδλον x, εἴων ῥεῖν den 
“ἷ ὀπῆς. Clepfydra vas perforatum , in quod aquam cffundebant , 
€ finebant fluere ufgue ad foramen. | Ex rurfus ab €o appel- 
latur ὠϊγεῖον ἔχον μικιοτάτίω ὀπὴν, meds πυθμένα. Apuleius 
quoque formam ejus attigit, cum fic defcribit: 4415 rar- 
Jus praconis amplo boatu citatus accufator quidam fenior exur- 
£it , (9 ad dicendi fpatium va[iulo quodam in vicem colli gra- 
ciliter fiflulato, ac per boc guttatim defluo, infufa aqua popu- 
Ium fic adorat. Porro de ufu Clepfydrarum in foro fuper- 
vacancum arbitror hic pluribus inculcare. Legeibidem, 
iva μὴ ἐυρύτερον τὸ κατασκεύασμα UT dp M , & Latine redde , se 
vero latior fit sacbina: ubi Interpres cum | fua Peripliul 
fenfum non aflequitur, JVe foramen illud acute. artificiofeque 
cnfetium. Non enim de foramine intelligendum , fed 
«4 woe, de illa animalis parte fculpta in. Horologio ὃς 
in modum tubi fiftulata, vel de vafculo in. Cynocephali 
formam artificiofe dolato. Ceterum de hac divifione 
horarum ex Cynocephali obfervatione mentionem fecit 
Victorinus in Commentariis ad Rhetoricos Ciceronis. 


Cap. 21. ὃν κωλβσιν Αἰγνπτιςὶ νῦν | Congruentia dicit He- 
fychio 


] 
: 
᾽ 
1 


IN HORAPOLLINEM. 35 


fychio , qui in Di&tione »£;, ait eam fignificare ψυχὴν, 


ποταμὸν, ὃς uovda. Hic igitur fluvius eft Nilus. 

Cap. 34. πλημμύραν ] Mercerus hic interpretatur /7424a. 
Ziouem: ex qua certe interpretatione ratio , quz affertur ab 
Oro , ineptalimato faltem Lectori videbitur, & ridicula. INo- 
taex Hefychio, πλημμύραν duo fignificare, ῥεῦσιν ὕδατίΘ», ὃς 
πλῆθ(". In hoc loco defignat multitudizem , non inundatio- 
4e. XInde manifefta ratio eft, cur Phoenix z256- fignifi- 
cet, quia Solis Hieroglyphicum eft , 40] πολὺς nominatur. 
Poffet quidem inundationem fignificare, fedin alium fen- 
fum torquenda effet hujus Symboli ratio. 

Cap. 3j. ài πεντακοσίων ἐτῶν παρφιγίνεϊα!  [)6 hac Phoeni- 
cis zetate non confentiunt Auctores. Milleannos eidem tri- 
buit Nonnus. Septem millia Chzremon ZEgyptius, uteft 
apud Joannem Tzetzem. T'recentos & quadraginta Albertus. 
Cum Pbenicis vita magni anni fieri conver fionem vara fides eff 


iuter au&tores (inquit Solinus) quamvis eorum plurimi mag- 


nuu anuum won quingentis C9 quadraginta , fed duodecim suil- 
libus nongentis quinquaginta quatuor aunis conftare dicant. Difhi- 
cilé eft in re tam fabulofa aliquid certum ftatuere. Quod au- 
tem ait , ferzur fiquidem Sole, &c , id /Egypuis, non Phoenici 
tribuendum. ltaque, quod inconcinne hic Author dixit, 
λέγεται ydp μᾶλλον τῶν ἄλλων ὠνθρώπων ἡλίῳ χαίρειν ὑπὸ Alu - 
zio , corrigendum , λέγονται γὰρ μᾶλλον τῶν ἄλλων ἀνθρώπων 
ἡλίῳ χάιρειν Αἰγυύπῆιοι. 

. Cap. 28. ἔς, ὃ αὐδὰ τοῖς. Sedo dut air Cave ἱερογρῶμ- 
ματεῖς confundas cura Arpedonaptis, quorum meminit Cle- 
mens Alexandrinus Szromatum Libro Primo cum luculento 
Democriti teftimonio 9 qui fuam eruditionem intemperan- 
tius prazdicans uera X04 λογίων ὠνθρώπων πλείφων ἐσήκεσα 5 


13 | 2 


JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


3, γρωμμέων cwliciO" μὰ dmodetLi Qs ἐδείς pe mamhaLen, ἐδ᾽ 
οἱ Abyugr lay. κωλεόμῆνοι Apredevazmlou. ΕἾ bomines dotlos audivi 
plurimos, Cg in componendis cum demonftratione lineis nemo qme 
adbuc fuperavit , uec qui e/Egyptiorum quidem «vocantur. Ar. 
pedonapte. . Ubi Arpedonaptas colligas efle ZVEgyptiorum 
Mathematicos. At ἱερογραμματέϊς de genere erant Sacer- 
dotum ; & iidem quiapud Affyrios ἱερῶν λόγων &pavevral , 
ut author eft «Lucianus in Macrobiis. Siquidem JE- 
gyptiorum facris &  do&rinis prafedi nunc igópo- 
pu ὃς ἱεροσόλοι appellantur , ὅτι τὸν ἱερὸν λόγον περὶ 
Sev, πάσης κωϑθωρόϊοντω δεισιδαιμονίας, καὶ περιεργίας γ» ἐν 
τῇ ψυχῇ φέροντες, ὥσπερ ἐν κίξη , τὴ περισέλλοντες, Ouod fa- 
cram dottrinam αὖ omui fuper[litione €9 curiofitate puram , 
in animo fao, tanquam 12. cifla , geffant , atque continent , ut 
diferte notavit Plutarchus: nunc ἱερογρωμμώατείς, qui non 
tantum Sacrarum Literarum Notarii fuerunt , ut quidam 
apud Diodorum interpretati funt, fed Sacre Do&trinzIn- 
terpretes : eofdem vates fuiffe innuit Suidas , cum ait; 
οὗτοι παῤ Aiyvmlow ἤσαν δεινοὶ, καὶ αὶ «A Y μελλόντων alu). ἀλήθειαν 
εἰπᾶν, additque unum ex iis Regi ZEgyptiorum przdi- 
xifle, futurum líraelitam virtute & gloria clariffimum; 
qui /Egyptiorum imperium deprimeret: Moyfen fcilicet 
innuebat. Πάει etiam erant Phyla&eriorum fcientiffimi j 
quorum author pervetuftus fertur Jachim in ea gente πε- 
ριώπτων 3, ἐπαοιδῶν ἔμπειρί’. At vero cum Horus defcribat; 
ἱερογρωμμωτέο τέλειον, πολλοὶ μελετῶντω, ὑλακτᾶντοω τε συνεχῶς, 
ἢ ὠσηγριώμᾶνον, μηϑενὶ χαριζομῆνον, facile oftendit facros 
illos Scribas, legibus ὃς difciplinz praefectos fuiffe. 'T'a- 
les enim. erant antiquitus ZEgyptiorum Sacerdotes. Hi 
namque , ut Senatus Principes, Regi praíto femper ade- 


rant, 


ΒΝ δ SUMMUM UUUK€KSSMMEEReRPEERNE 


IN HORAPOLLINEM. 5; 


rant, qua opera, qua confilio, qua doctrina ipfum adju- 
vantes ; tum ex Aftrologia ὃς Aftrorum infpectione fu. 
tura divinando, tum ex Sacrorum Librorum annotatis 
res geítas cum utilitate interpretando. Unde a cunctis 
oneribus erant immunes , & primas a Rege honoris & 
pedes obtinebant: πώντων ὠτελεῖς, 3, δευτερόδοντες perm 
τὸν βασιλέω,, vdie δύξαις τὴ ^P ἐξεσίαις. Praeterea fceptrum com- 
mune cum Regibus babebant, quod ad honoremagricul- 
tura, ficut ὃς /Ethiopes, in formam aratri effingebant, 
ut licet ex Diodoro colligere. Et illi quidem primistem- 
poribus ZEgyptiorum. Sacerdotes hanc digniratem obti- 
nucerunt. Nam poftquam fub Romanorum imperio J£- 
gyptus effe coepit, nihil his hominibus contemptius ; quip- 

pe qui ex facrificis, in viles Chaldaos, harufpices, ἃς 
alipras degenerarunt 5 quod licet ex Hadriani Epift. apud 
. Phlegontem colligere , qua refertur a Flavio Vopifco in 
Saturnino, ftatim a principio. Ubi przcautione opus eft, 
ad diluendam Hadriani Imperatoris calumniam, qui per- 
verfe & malitiofe Chriftianos cum lfiacis Sacerdotibus 
confundit, & iifdem Scerapidis cültum imponit his ver- 
bis: e£gyptum , quam mibi laudabas Serviaue cbariffrme ,to- 
Tam didici levem , pendulam, Cg. ad omnia fame mowenta vo- 
litantem. Ill qui Serapin colunt Chrifliani funt ; €9 ^ devoti 
funt Serapi , qui fe Chrifli Epi[copos dicunt. Hsc admo- 
dum perfidiofe, nifi velis hac ratione excufare, quod de 
Apoftatis loquatur; qui, ut eft in A&is Epimachi /E- 
gyptii Martyris, apud Graecum Martyrologum , ? Xpiia* 
γισμὸν κρύπτοντες clu) ἀσέξειαν ὑπεκρίνοντο, te&o Chrillianifmo 
vapietatem fimularunt. Pergit Hadrianus, Nemo illic “477: 
ebifyuagogus Pudeorume, memo Samavites, memo Chrifliano- 
rum 


1;6 ]OAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


rum Presbyter , ( quod de hzreticis Chriftianz pietatis fi- 
mulatoribus intelligendum ) sn Mathematicus, won. “ἄγω 
[pex , mou Aliptes, Ex quibus intelligere licet, ad quas 
fordes impiorum facrificorum natio devenerit. Hoc ipfum 
plenius oftendit Divus Cyprianus, ubi Senatorem a Chri- 
ítiana fide Apoftatam , atque ad Serapidis ὃς Ifidis cul- 
tum nefarie abreptum infectatur, fimul /Egyptios Sacer- 
dotes , in quorum Collegium cooptatus fuerat , defcribit 
his verbis ; 


Namque Sacerdotes tunicis muliebribus idem 

Iuterius vitum cultu interiore fatentur , 

Idque litere putant quud uon licet : unde per orbem 
Leviter incedunt , imollita: voce. loquentes , : 
Lap/atofque teuent extenfo pollice lumbos , 

Et proprium mutant vulgato crimine fexum z 

Cumque fuos. celebrant vitus, bis effe diebus 

$e caffos emorant y. At fi tantummodo tunc. funt 
Ut perbibent. cafli , reliquo jam tempore qui funt ? 
Sed quia coguntur. (altem [emel effe pudici, 


Mente fremnut , lacerant. corpus, funduntque cruorem. 


Quz illic Cyprianus de veftibus , & flagitiofiffimis mori- 
bus profequutus eft, copiofe defcribit Apuleius, ubi no- 
minat indufia, mitellas, crocotas, virgatas veftes, coe- 
nofa pismontsl & catera: Die /equenti , inquit, varizs co- 
loribus indufiati, C8 deformiter quifque formati, faciem cm» 
uofo pigwuento obliti, €9 oculis obuntlis graphice prodeunt, 
suitellis ,. €^ crocotis , C9. carbafinis , C9. bombyciuis linteis. 
Quidam tunicas albas im wiodum lamciolarum. quoquoverfum 
fluente purpura. depitlas , cingulo [ubligati , "pedes luteis indu- 

ii 


Eu νυ lad ds. na ed αἱ .- 


JN HORAPOLLINEM.  s;7 


ti caleeamentis. Mox de eorum phanaticis furoribus differit 
plenius: Quorum rituum pleraque etiam primis temporibus 
in ufu fuiffe , declarat H«zrodotus , ubi animadvertit cos de. 
rafos fuiffe, circumcifos , vefte linea, & calceis papyraceis 
indutos, frigida interdiu ter, no&tu bis lotos, & in Deorum 
fuppliciis frequenti diverberatione fua fponte czfos. Proxi- 
mi erant Sacerdotibus ἐντωφιαςοὶ GC ταραχεύται, qui cada- 
vera maxime Sacrorum Animalium curabant, quos, ut ait 
Diodorus, πάσης (X Ἰιμῆς x, πολνωρίας ábivra ) τοὶς τε iegeU- 
σι συνόντες y. κὰ τοὺς εἰς ἱερὸν εἰσόδες ἀκωλύτως, ὡς ἱεροὶ, ov^). Omni 
bonore atque cultu dignantur : Nam facerdotibas familiares funt, 
€9 in fazrarium μ qui facri funt , libere ingrediuntur... 'Tan- 
 taautem fuperftitione & apparatu fíacrà animalia funerant, 
ut Curatorem funeris unius animalis , totas facultates fuas 
fatis luculentas impendiffe, & infujier quinquaginta talem 
ta a Ptolemzo foeneratum memoret Diodorus. Verum 
quoniam inter officia Sacerdotum eft aliquod difcrimen, 
operz pretium eft, de hac re' audire Clementem Alexan- 
drinum, qui totam hanc Sapientum & Sacerdotum Z7E- 
gyptiorum feriem difertiffime tradit Szromatum libro fexto 
f. 465. Primus, inquit, procedit is, qui vulgo 046; no- 
minatur , unum aliquid afferens ex Symbolis Mufice. Eum 
dicunt oportere duos Libros tenere ex Libris Mercurii, 
ex quibus unus quidem continet hymnos Deorum , alter 
vero rationes viue regiz. Poft Cantorem vero proccdit, 
o QoorxóT D» , d;oAdyioy τε μέτα χεῖρφε x, Φοίνικω AspoAoylac ἔχων 
σύμξολα.  Horofcopus geflans in mauu Horologium C3. palmam 
"Afirologie Symbola. Eum quatuor Libros Mercurii de A- 
ftrologia oportet femper promptos in ore habere; Deinceps 
autem ὁ Ieoyeopquare)e , ἔχων mleegi δὶ “ὃ κεφωλῆς, βιδλίον ἐν 
Ἐν oo χέρι, 


258 | JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


χερσὶ, st κανένα, ἐν ᾧ πότε γραφικὸν μέλαν, 9 quotas ,u γρώφεσι. Pros 
dii, inquit, deriba. Sacrorum alas babeus in capite , £9. li- 
brum in manibus , t9. regulam y, atramentum preterea. ad fcri- 


beudum , €. fylum junceum , quo féribuut. Hunc oportet 


fcire ea, qux vocantur Hieroglyphica, & Mundi Defcri- 


ptionem, & Gcographiam, & ordinem Solis ὃς Luuz, ὃς 
. quinque Erranuum Stellarum, Aegyptique Chorographiam, 
& Nili defcripaionem , tum inftrumentorum, ornamento- 
rumque facrorum , tum locorum confecratorum , menfuras 
| praterea, & quacumque ad templa & res facras attinent. 
Deinde fequitur, Στολιφῆς ἔχων τε “ἢ δικακοσύνης πῆχυν, νὼ và 
σπονδεῖον., Stolifles feu Ornator ,qui juflitie cubitum ὃ calicem 
ad libandum geflat. lsícit omnia , quac ad difciplinam. ὃς 
facrificia, primitias, hymnos, preces, pompas denique & 
dies feftos fpeCtant. Poft omnes exit Propheta, aesqavic 
τὸ ὑδρέϊον ἐγκεκολπισμῆψ», ᾧ emo?) οἱ 7 ἔκπεμψιν T ὥρτων ζαςά- 
ζοντες. Qui /petlabilem in finu geflat bydriam , quem fequun- 
tur, qui emiffos panes portagt.. 1s, ut qui fit Sacrorum Pra- 
fe&tus, edifcit Libros decem, qui vocantur Sacerdotales , 
de Diis & legibus, & univerfa Sacerdotum difciplina, 
Meminit quoque co loco Παςοφόρων, qui fex Mercurii Li- 
bros de Medicina edifcunt, hoc eft, de Anatomia, ὃς 
morbis, inftrumentifque Medicis, tum de medicamentis, 
oculis, & mulieribus. Eos autem effc ex ordine Sacer- 
dotum declarat hic locus Libri Tertii Pedagog. Cap. 2. ubi 
defcribens eum, qui idola oftendit, masoQép» ὃ 5 ἴις ὥλ- 
AQ» Ἔ ἱεροποιάντων: ex quo apparet fuifle quemdam ZEdi- 
tuum, de quo dico ad Symbolum 41. Lib. 1. Ex eo Cle. 
mentis loco facile confutes eos, qui exiftimarunt omnes 
JEgyptiorum Sacerdetes communiter vocari Prophetas ; 

WE : quod 


* 
"—- 2. 7. A m UMumum——M—SBREREEPEEUM 


IN HORAPOLLINEM. 259 


ΕἾΝ fenfiffe videtur Diogenes Laertius, cujus au&torita- 
te adductus Criticorum aliquis, in hoc Antinoi monimento, 
ANTINOQ ΣΥΝΘΡΟΝΩ ἸῺΝ EN AILTYIITO ΘΈΩΝ M. OTA- 
ΠΙῸΣ AIIOAAQNIOZ IIPOOHTHZ, q«e9sQriw, hic dicit efle 
ἱερέα, abufus communi nominé proprii loco , nec fatis ea 
difcriminans, qua apud /Egyptios (ut do&tiffime oftendit 
Clemens) inter fe diftinta erant. 

Cap. 39. 7, ἐἰνωτέϊμημῆύα ϑεωρέϊ vd ὑπ᾽ duri I κηδενόμῆσα eidwe 
Aa] Turbatum eft in hoc loco, & puto reftituendum z- 
νατέϊαμμῆώω. Quam enim ridiculum eft, hzc verba de Pol- 
lin&ore accipere, ὃς cum Interpretibus dicere, Qo nuda 
£2 refeRa, quibus jufla facit , fimulacbra contemplatur 2. Ey 
ubi Pollin&or jufta facit, hoc eft, fepelit fimulachra? & 
" fimulachra in partes concifa? Eíto, Pollinctores funera. - 
rint facra animalia, prius diflecta - unguentisque oblita, 
. non tamen hoc fimulachris aureis ὃς marmoreis unquam 
factum legitur ; ; quod per fe soap eft. Hzc igitur 
verba de Cane intelligenda funt , γυμνὰ 2; dvocvevapqdion ϑεω- 
pei τὸ ὑπ ὠυτῷ κηδευομῆνω εἴδωλώ, nuda Οἱ explicata fpe&tat , 
que cuftedit , Deorum fimulacbra. Nam ssdececg non fem- 
per funerare, fed curare & fervare figmficat. Quod autem 
canes cuftodiz ''émplorum ὃς Simulachrorum adhiberen- 
tur, ne quid auri argentive ex iis abraderetur, aut etiam 
scemmz , quibus parietes facri apud /Egyptios colluce- 
bant, furto fubducerentur , ex Horo colligere licet, & 
JEliano de Zfgimalibus. Porro quos hic ἐνταφίοςοὶς feu ra 
bitinarios defignari vides ab Horo , publici funeris Cura- 
tores, eorundem catum apud Chriftianos in Orientali Im- 
perio ἐσηκητήρμον dictum fuiffe notat Vir Eruditus; non ta- 
men evincit iis, quas affert, rationibus. Nam quod ex 

Kk z N»e- 


:60 JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


Noyella Pufhimiani y9. Citat, ἐκώσῃ κλίνη ἀσκητήθλον dido, 
ὠσκήτας aliquot exequiis mortuorum fuiffe deputatos con- 
firmat, non tamen inde recte colligit ,' ἀσκητήρλον fuiffe 
proprie quod funera curabat, quafi definire vellet, ὠσκης 
lu effe ἐνταφιαςὴν; quod minime dici poteft , ubi propria 
verbi. fignificatio quaritur. Neque enim fi Apelles fic 
| pi&or & orator, ideo pictorem defmiens. , dicam , Pictor 
eff orator. 

Cap. 40. oe9si9íaci τῷ κυνὶ 3, βασιλικίω) ςολίω &c. ] Recte 
hic animadverüt Vir de noftra Societate £Éruditus, unam 
copulativam ἃ pervertere fcnfum. Depingenda eft ut Re- 
gis ftatua vefte ad pedes ftrata, quam canis cuftodiat, ὃς 
reftituendum 9 mposidtaei τῷ κυνὶ βασιλικίω ςολίω Mibideio 
νίω αὶ «ρῆμα γυμνόν. 

Cap. 41. IlaseQópoy 5 σημαίνοντες | Interpres vertit, /z- 
erum pallium geflantem , perperam meo quidem judicio. Nam 
fi verbi fignificatio fpectanda eft , D. Hieronymus in Z/ziaz 
paftoferium interpretatur thalamum , in quo habitat prz- 
pofitus templi ; in quo παφοφόρ(" edituus eft aliquis po. 
tius, quam /zerum pallium geffauns ; qua verba nimis gene- 
ralia funt & obícura. Fefellit Interpretem , quod. apud 
Julium Pollucem παςὸς dicitur, «p& τῇ và aX€Antracpa , 
elum quod tbalamo obtenditur ; nbi cum aliqui Codices La- 
tini pallium reddiderint, hic de vefte communi accepit : 
fed debebat animadvertere quod habet Etymologicum Ma- 
gnum, zasóc, 9 &x πετασμάτων ποικίλων κατεσκευασμβύη σχηνὴ, 
Ubi paítos non pallium tantum , fed thalamus ipfe nomi- 
matur, quo fenfu etiam paftoforium dicitur. Verum hic 
aliud latet, quod neque Clementis Alexandrini Interpres 
ies peryidere: πασοφύρ’. ut conftat ex codem Clemente, 


εξ 


rd s, vt ik 


IN HORAPOLLINEM.  z&i 


eft ex Sacerdotibus /Egytiorum , & ut facile intelligi 
Poteft, ZEdituus aliquis ; nam diu advenas in templum 
introducere & idola monftrare, σεμνὸν 3sdoguds , τὴ moda 
τῇ Αἰγυπίίων dduv γλώοτη. Nunc. Docti Viri querunt, quor- 
íum dicatur zasoQó»Q*; neque enim Deorum thalamos ὃς 
&des portat, fed. cuftodit:: Manufcriptus aliquis Codex 
apud Clementem Alexandrinum habet , 7225690,» , diítor- 
tius quidem, fed apparet exco locum effe depravatum :. 
Ego legendum exiftimo zasóQee- » , templi euffor ; quo ni- 
hil aptius ad. Clementis ὃς Huzi mentem video: nam ὑπὸ 
 TéTS. QuAaAIE) τὸ ἱερὸν. 

3 Gap. 49- Ακαϑαρσίαν ὃ vec] ὄρυγα ΠΥ καὶ &c. ] 
Magna in hoc Hierolyphico enodando lnterpretum eft 
diffenfio. Alii fiquidem de Oryge, alii de Coturnice in- 
telligunt. Multum refert utrum de quadrupede , an de 
ave fermo fit; quod tamen unius litter ambiguitate. de- 
cepti. homines , alioqui non imperiti, confudere. Codex 
Italus, qui Romx prodiit - excufus anno 1599, nomen 
àpvy de textu expunxit; reliquit tamen illi locum ad 
mognem, ne plane abrafum videretur : Deinde repofuit 
apoyo, Coturnicem pro Oryge. Qua in fententia fuit 
quoque Pierius Li4. 27. haud. ita diligens. in Hori mente 
perfcrutanda. Mihi vero mirari contigit, quomodo Viris 
Do&is hzc interpretatio exciderit, qua ut alia omittam , 
vel hoc uno argumento refelli quam facillime poteft, quod 
id ipfum animal, de quo hic fermo eft, Horus dicat 
ἐμπρουϑίοις σκέλεσιν divogvosem τίω γῆν, anterioribus cruribus , fi » 
ve pedibus , terram effodere. Quao , cur anteriores hic pe- 
des nominantur, nifi quia funt & pofteriores? at fi antc- 
riores funt ὃς pofteriores, apparct animal effe quadrupes, 

Kk di quad 


260 JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


quod in avem tam cito efformavit Pierius. Deinde fi avis 
εἰ, & Coturnix, quomodo huic, tanquam equo, infi- 
dentes facit. Reges? quod abfürdum eft. Omnino deOry- 
ge totum Symbolum intelligendum ; Primum, quia id 
omnium pene Codicum fides poftulat, & ὄρτυγί(’ nomen, 
ut apparet, non nifi timide in alienam fedem irrepfit. Se- 
cundum, quia quz hic Orygi tribuuntur ab Horo, ea- 
dem quoque comprobat /Elianus de “πηγαί δας. Neque 
enim tantum Orygera dicit, Solem Orientem averfari, fed 
etiam adverfus cjus exortum. alvum dejicere; quo fit, ut 
Scrapidis cultores tam. przepofterum animal male oderint. 
Bene igitur in hac parte Mercerus, qui Aldi Codicem fe- 
quutus nihil mutavit. Sed hic poftea laudatus Interpres 
poftquam ad hune textum devenit, καὶ oi ἱερέίς τῶτο μόνον 
7 πτωῶν dr$esyiw env, hoc eft (ut ipfe interpreta- 
tur ) Quare C9" facerdote$ unam bag inter volucres non. figna- 
tam comedunt : tard idem Mercerus in hunc locum anno- 
tat; Arum Jane eft , quod boc loto Orygem inter. volatilia 
dnuumeret , quod à nemiue quod fciam, eff proditum. Putavit 
ita Vir minime malus, Oryges alatos ab. Horo conferi. 
nec mirum eft, fi hoc tantopere demiratür, fed non mie 
nus rdiihidéin^; quomodo Vir tam érunéke natis, & 
in tot — commentationibus volatatus, tam fati 
lem locum fuo nitori reftituere non potuerit. — Zague totum 
bunc locum (inquit) corruptum exilHimarim , nec qua vatione 
off! refitui , fecchrrir , nift forte pro Ἔ πτηνῶν, leginius Ὁ ϑη- 
ρῶν. S1 tam audacter in Auctoribus mutare licet, emma 
(fateor) erunt protinus alba. Sed ubi BR al Criti- 
corum in dictionum mutationibus hzc audacia ? Ego 
exiftimo, unius & admodum affinis literulzc mutatione 

pof- 


- 1 "TÉ 


^IN'HORAPOLLINEM.! 6 


pofle totam hanc plagam! fanari, fi dicamus z1w2v pofi- 
tum pro ν)ηνῶν, quz germana eft lectio. Sed réclamabit 
aliquis ex Grammaticorum natione, τὸ κτῆνΘ: dici de pe- 
cudibus; quod in Orygem ferum animal cadere non po- 
teft. Hic quifquis ita objecerit, fatisfadum (bi abunde 
exiftimer, ἢ Orygem inter pecudes efui aptas videat an- 
numerári a Columella, ubi fic fcribit; | Fere. pecudes , ut 
capreoli , dameque, nec minus Orygum cervorumque genera , 
€9 aprorum, modo lautitiis C9 voluptatibus Dominorum [er- 
viunt, modo queflui ac reditibus. Unde etam Juvenalis : 
Et Getulus Oryx bebeti lautiffiima cena, Ceditur... Eft. enim 
Oryx de genere caprearum fylveftrium,, bifulcus, Gcuni- 
cornis, ut ex Ariftotele & Plinio licet. colligere. Oppia- 
. nus tamen non unum duntaxat cornu, fed plura videtur 
illi tribuere, dum canit: Οξέϊαι κερφίων ὃ μετήοροι ἀντέλλεσιν 
 expz. lunc quod reliquum eft difficultatis , expedia. 
IDUS; διόπερ oi 2py exo) Θασιλέῖςγ) 9 ὡροσκόπε σημαάνον]» αὐτοῖς 
7 ὠναϊολὴν, ἐπικαϑίσαντες τέτῳ τῷ (um , dz μέσε ὠντῷ ὡς Τινῶν 
γνωμόνων alu) “ὃ ὠνωτολῆς ὠκράξειαν ἐγνώραζον. — Quapropter an- 
liqui Reges cum fibi ortum nunciaret borarum obfervatur , buic 
fidentes animali, per anedium ipfum velut guomoues quo/dau 
ortus rationem ac tepus accurate certoque cogno[cebant. | Pri- 
mum malim καϑίζεν active fumere, & de Horofcopo 1n. 
telligere, quem Reges jubent Orygem conícendere, ut 
certius Solis ortum dignofcat. Quod autem habet 4/2 μές 
eg dvrü , τὸ per medium ipfum fubobfcurum eft; nefcio e- 
nim, quid fibi cogitatione pinxit Mercerus, quafi per me- 
dium hoc animal, cui infident intuentes Reges , ortus 
fpeculentur: Hic μέσον accipiendum eft, pro re interiecta 
ὃς interpofita ad aliquid efficiendum , vel certe uno verbo 

cla- 


€ 


, 364. JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


clarius dicendum διαμίσε vri, hoc eft, ipfius interventu , 
ipfo mediante. Nam διώμεσ(: dicitur antiquis, ut recentio- 
ribus μεσίτης, qui ad negotium aliquod conciliandum in- 
tervenit, & fic ὄρυξ hic 4i pes» nominatur, quod bene- 
ficio hujus naturalis propenfionis, qua Solis primas faces 
pravidet, tempora difcernant Horofcopi. Jam quod ad 
interpretationem eorum verborum attinet, διὸ oi ἱερεῖς τῷ τὸ 
"μόνον Ἔ κτηνῶν de Qpeiyisov ἐοθίεσιν , Sacerdotes unam bane. inter 
volucres non fignatam comedunt : Via eft Interpreti fufpecta 
voX' ἀσφροίγις( Θ᾽» & forte (1nquit) legendum ὠσφάγις 3 
fed omnino retinenda vetus leCtio ὠσφροίγιςος. Declarat He- 
rodorus, ubi oftendit, vetitum effe Sacerdotibus fub poe- 
na capitis, ne victimam aliquam immolenr , quam prius 
figillari annulo non fignarint, ὠσήμαντον 3 ϑύσανῖε ϑανατί» 
ζημίη ἐπικέεται. Horus hic Orygem folum excipit, eam 
opinor ob cauffam , quod quz Deorum figillo effent im- 
preffa, 1n Deorum poffcflionem tranfcribi viderentur : at 
nefas erat, Orygem execratum animal Dei, maxime So- 
lis, nota inurere, & quafi ejufdem peculium facere. 

Cap. 59. BaciMa ὃ κάκιστον | S1 re&te expendatur Hiero- 
glyphicum, nomen κοίκιστον fenfui repugnat. Itaque Pie- 
rius legit καλλιστον: Mallem tamen xeghevoy , cum poten- 
tiffimum regem defignari dicat, qui univerfo terrarum or- 
bi imperitet, 

Cap. 69. αὐτότοκον yap καὶ κατωφερὲς τὸ ξῶον Quid facit 
hic αὐτότοκον, quod Mécrcerus vertit a2. partum facile Cg 
maxime proclives at 'Trebatius , eff boc animal rotundum €9 
promifcue parit? Nugg: Lege, αὐτόκυπτον καὶ κατωφερὲς τὸ 
ζῶον, fuapte natura cernuum δ᾽ inflexum animal: quo nihil 
ad fenfum accommodatius. 

| Cip. 


΄ 


Mera iie d oa 


Ww" 


IN HORAPOLLINEM. a6; 


- Cap. 2. Lib. 2. Καὶ 4d νεοασὸν &c. ] Hoc Hieroglyphi. 
cum ut breve, ita difficile eft: Primum Mercerus emen-. 
dat ὠετῇ νεοοσὸς pro νεοσσὸν. Ego veterem lectionem retineo, 
cum.bis in Horo conítani Veterum Codicum fide ita 
legatur. Non advertit Mercerus , quod do&tiores Gram- 
matici notant , recentiores Graccos (ex quorum numero 
eft hic Auctor Hori μεταφράςης) nonnunquam  accufativis 
nominativorum loco abufos. Sic Nicetas in Zffexio Zfngelo 
ϑυίχτέρα dixit pro ϑυγότηρ : τῷ δασιλε δὲ τῷδε καὶ eir ϑυγῶ 
τέρα ἤν Εὐδοκία τὄννομοα. Sic Corona Pretiofa, Graecus Liber, 
ϑυρήδα in nominandi cafu pro 9vegic habet. ajpeoyovQ» au- 
tem non tantum mafculus eít, fed mares generans. V ox κυ- 
κλοηδὸν omnino depravata eft: Mercerus reponit κυχλοει- 
. δές, ὃς | interpretatur orbiculatzum : Sed. quis tales fenfus 
probare poffit ? Quod a4uile pullus orbiculatum quid figni- 
. ficet. Vide num legendum fit τυλοειδῆ : τυλοειδὴς cft calli. 
fpeciem babens, & pex Metaphoram reufius : fic autem A- 
quilz pullus innuet mafculum , fortem, ὃς robuftum, qui - 
ex diuturno labore callum contraxerit. INon occurtit , 
quomodo aliter hanc cicatricem obducamus, 
- Cap. 3. Δύο πόδες ] Hoc, Hieroglyphico ubi legitur , 
Ado πόδες συνηγμδύοι i βεξηκότες δρόμον ἡλίς Σ ἐν ταῖς χείμερα- 
ναῦς τροπῶϊς σημώνεσι, Gemini pedes fumul compat&li 9 pro- 
gredientes ,. folis. curfam cum in folflitio eff. byberno , fignifi- 
eant , varic funt lectiones. Et primum quidem Manu- 
Ícriptus liber, pro δύο πόδες habet δύο πολύποδες. Pierius 
Hiereglyphicon Lib.27. Cap. 29. non eft admodum pu- 
gnax, quo minus duo Polypi ad hibernum folftitium de- 
notandum fimul colligati exprimantur : Zmprefforum , in- 
-. quit, Codicua leclio, que efl δύο πόδες, nequaquam. di[pli- 
j E» L1 eet : 


266 JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


cel : fed fü progreffum exprimere volueris , videndum efl, fi pe- 
des illigatos  pinxeris , qua ratione id tuearis. klec ille, 
quorum nullam auctoritatem , nullam affert rationem. Et 
certe nullus opinor Veterum invenietur, qui ullam par- 
tem Polypi ad Solem fignificandum unquam ufurparit ; 
quamquam ut nihil eft in iftis Symbolis tam alienum, quod 
non aliquo cultu orationis, & rationis fpecie fplende(cat , 
poflet illud fortaffe dici , Polypum re&e Solis in hy- 
berno folítitio tarditatem fignificare, quod fit, ut ait O- 
vidius, 
—— crinali corpore fegnuis. 
Vcl ut canit Oppianus : 
^. Παν]οίως σροφάλιγγας ὑπὸ σκολιοῖσιν ἱμῶσι 
Τεχναζων. 


Verum quid opus effet geminos Polyposad hoc Sym- - 
bolum pingere? & fi fua natura tardi funt, cur vincula, 
qux ad frenandam celeritatem exprefla funt , injiceren- 
tur? Puto probabilius effe , fi pro. δύο πολύποδες, legatur 
δύο πολλξ πόδες, 1d eft, duo Solis pedes, pro ducbus Poly- 
pis ; nam Sol πολὺς appellatur, ut conftat ex eodem Horo. 
Quid eft aurem aptius ad Solem in folftitio hyberno tar- 
de progredientem fignificandum, quam Hori five Apolli- 
nis ftatuam , cujus pedes inter fe vincti fint & impliciti, 
depingere ? At urget Pierius, & quazrit, quomodo fi pe- 
des vin&i fint, progredientur? Difficilius quidem , fed ta- 
men progredi poffunt ; quod cernitür in ergaftulariis, 
qui ita vinciuntur compedibus, ut aliqua ex parte move 
re fe, & progredi poffint ; & rc&e quidem hoc pa&to 
curfus Solis fignificatur, qui non eft omnino nullus, fed 

: tar- 


DIN 


IN HORAPOLLINEM. 267 


tardior, ut ftare quodammodo loco videatur. Quamobrem 
puto legitimam effe le&tionem , δύο πολλβ πόδες evvepyyoploo: » 
pro cvviyopdioo, καὶ z βεξηκότες. i 

Cap. 20. Ir» ποϊώμι' 1 Quomodo Hippoporamus 
horas fignificet quaerit Pierius. /Zieroglypb. Lib. 29. Et 


.fnultum quidem laborat, ut explicet, conjecture vero, 


quas affert, paulo videntur debiliores. Quia depafiit fe- 
£etes, inquit, 4219 determinatas im diem, vel quod iuterdiu 
i5 uis aquis latet, moólu im terram egreditur. Εἶδες, in- 
quam, rem acrius perpendenti non fatisfaciunt. Primum 
nota, in Graco effe ὥραν, non ὡρας: ὥρα autem xe i£o- 
xh£ , ut conftat, fzpe vernum tempus figüificat. Et ita 
ὥρας. hoc eft, veris Hippopotamus Symbolum cfle dicitur, 


" Quia vere, ubi primum herba pubeícunt , incipit e. Ni- 


lo egredi & pabulari , ut habet Nicander in Z/eriacis , 


Χιλοὶ ὅτε χλοάεσιν, νέην δ᾽ ὠπεχέυωτο ποίην. 
Pabula «bi virefcunt , €9 novam fundunt berbam. 


Dixit autem ὠπεχεύατο pro ὠπεχεύαντο per. Enallagen. Ali- 
ter etiam explicari poteft, fi dicas ὡρῶν irrepfifle pro ἀρῶν, 
ut Hippopotamus execrationem fignificet, quo nullum a- 
nima] execrabilius ; nam Patrem interficit, & |. Matrem 
comprimit. - Tr 

Cap. 29. Tecppara trlà ἐν δυσὶ δακτύλοις πθλεχόμῆνα | Pa- 
rum accurate hoc Philippus expreffit, cum nullam ratio- 


nem íubjiciat, nec quos digitos quasve literas intelligat | 


defignet; itaque vix conjecturz anfam reliquit. 
Cap. 30. Γραμμὴ ὀρθὴ μία ὥμω γεαμμῆ &c. ] Hoc & hu- 
jufmodi figna, funt ex hominum impofitione leviffimo 


plerumque famdamento, haud diffimilia iis, quss Nicolaus 


Lls. Smyr- 


168 JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. 


Smyrnzus Aftabaídas collegit de fignis numerorum. 

Cap. 37. Ort GXAov?) ἄνϑρωσον ἐξωλη σημῆναε, χοῖρον ζωγρω- 
Qin ] JEgypuis igitur, Judas, & Perfis execrationi fuit, 
contra Samiis honori, qui fuem pro tutela navium fump- 
ferunt: Τὸ Σάμιω πλοῖα σνὸς τύτον yo? ἐν τοῖς πρώραις, He- 
fychius. Inde explicatur obfcurum Proverbium , quod 
eft in Stromatco, NaJc δέ vic ὠκύπορ(" Σαμίη ὑὸς dád(g» i- 
χουσῶ. 

Cap. 38. ἐκροίζοντα τὲς ἰδίως σκύμνες ] Hic. ἐκοοΐζειν Merce- 
rus dicit efle ἐκ coz; ἐκξώλλειν ; fed hoc fine ullo teftimonio: 
L.ege potius ἐκείζειν, quod eft etiam flagellare. 

Cap. y1. Ανθρωπὸν aoa Q6oyovla, τῷ ἰδίῳ πάτρωνι ] Πάτρωνος 
nomen recentioribus Gracis ufürpatum , ut apud Latinos. 
Scholiaft. Eurip. Πώτρων , ἐλόυϑερωσως τὸν 2eyv, ew. He- 
fychius putat. quoque centum primos Ikomuli Senatores 
πάτρωνας nominatos. 

Cap. 53. Γυναῖκα ϑηλάζεσαν — τρυγόνω ζωγρφωφῶσιν ] Gravis 
hic Merceri hallucinatio, & ubi turtures vifi cum mam- 
mis ὃς denuübus ? Omnino vel nomen τραγῶν pofitum eft 
pro vefpertilione, quod unum inter volatilia proprie dici- 
tur rejyév, ut author eff Julius Pollux, vel Turturis ὃς 
Vefpertilionis Symbola fibi invicem proxima, 1n hacima- 
gine ita fuerunt confufa, ut τρυγῶν «vl? vvxrepid(Q» ponere- 
tar: Soli enim inter volatilia Vefpertilioni dentes & mam- 
mz tribuuntur ab Au&oribus. 

Cap. 57. γεννῶται ὃ τοιώτῳ τρόπω" ὅταν μέλλῃ. τελουτᾷν ὅζο ] 
Quod ait hic, Phoenicem fe in terram fummo impetu pro- 
jicere, unde & vulnus accipit ; ex fanie vero vulneris de- 
fluente alium gigni, qui fimul cum patre moribundo He- 
liopolin proficifcitur; hoc:neque Charemon ZEgyptius, 

; qui 


? 


P m ce ce WR NETUS MCN S NPSON VERRE DRE 


pis 


IN HORAPOLLINEM. 269 


qui citatur à "Tzetze , neque Philoftratus & Herodotus, 
aut ex Latnis Solinus, Lactanuus, Manilius, Ovidius ὃς 
cxteri, qui Phznicis meminerunt, tradidere: Patrem ta- 
men eundem orbiculari myrrhz ligno veluti ovo inclu- 
dere, & ad aram Solis deferre meminit Herodotus ; fed 
melius Lactanuus de cineribus & reliquiis patris accipit 
his verbis, 


Unguine bal[ameo myrrbaque €2 1bure. oluto 
Condit , €9. in formam conglobat ore pio: 
Qnam pedibus geftans contendit Solis ad ortum , 

"tque are refideus ponit in ede [acra. 


Licitum cuique, fuit, in re tam ignota pro arbitrio fin- 
gere ; itaque pluribus difcutiendum non puto. 

Cap. 62. dvr y ἑκωτέρῳ τῇ κεφαλῇ von. é 1 Miratur Gef- 
nerus, virmultz lectionis, Salamandras hic dici bicipites , 
& merito: plagam vidit, non tamen fanavit. Exittima- 
rim ego fic legendum, αὕτη j3 ἑκατέρω τῇ κεφαλῇ drou;ei, 
Jgnem utrimque, hoc eft, ab utroque latere cingentem 9 
extiuguunt , & id capite, aquo maxime frigidus humor in- 
ftillatur, quo Scholiaftes Nicandri ignem extingui vo- 
luit. Porro , quando audis hominem πυρὰ xaxov cx- 
hiberi per Salamandram , intellige flammis obfeffum, non 


confumptum. 

Cap. 78. καρποδέσμιον παρφκολεϑθντα ἑυρήσεις ]. Puntlaram 
pedis .confequi. deprebeudes , Ynquit. Mercerus: valde obífcu- 
rum eft quid velit. Significat potius vinculum & (ut ait 
Vetus Gloflarium ) fafciolam aut funem articularium , 
quam jun&uram pedis: Innuitque bovem ita religatum , 
fuum trahere vinculum , nec re&e coerceri. 


L1 3 ; Cape 


270 JOAN. CAUSSINI OBSERVAT. &c. 


Cap. 94. αὗται δ ἑωντὼς φυλάοσυσι γρηγορξσαι κατ᾽ ὄρδινον ] 
Vox Romana, Grzca civitate donata, qua ufus εἰξ etiam 
Macarius Xinus adverfus Sarracenos , ὃς Conftantinus in 
Ta&licis , λοχαγὸς ὃ λέγε) ὁ mp" 9 sis , ἤγεν $ ὀρδίνε, 

Cap. 104. Ανϑρωπὸν σώζοντω πολλὲς ----- νώρκίων τὸν ἰχϑυν 
ζωγραφῶσιν &c.] Aliorum quidem Aucorum hoc nemo 
tradit, fed uno omnes ore contradicunt : Itaque hic Au- 
&or Ori Interpres ναρκίω fortaffe pofuit pro Nautilo feu 
Nauta pifce, cujus mira in natando induítria, de qua 
vide Ariftotclem Lzj. 9. de J4nimal. Cap. 37. & Oppian, 
Lib. 1. Αλιόδυτικῶν, 

Cap. 109. Ανϑρωπὸν λαμειῶν ἔχοντω ] Vide, num λαιμὸν 
tyorra fit legendum ; λαιμὸς cft gula: vel certo παροιμιακῶς 
Lamiam babere dicuntur , qui gulam habent aut ventrern 
infatiabilem. | Nam λάμια apud Hefychium eft bellua, vel 
mulier infigni voracitate. Quod autem hic tradic de Sca- 
ro, id ipfum habet Ariftoteles : $caro diver/a omnino ven- 
tris fpecies eff , C9 ruminare folus pifcium quadrupedum ritu 
creditur. 

Cap. 112. αὕτη δ κατααγεϑᾶσω,, Bird sl) ἐν τῇ ἐρᾷ ὥκαν- 
ϑαν Non de turture ave, fed de paftinaca pifce intelli- 
git, quem Grzci τρυγόνω nominant : Spina autem caudz, 
e(t radius five ftimulus, quem hic pifcis habet infignem. 
Diofícor. Lib. 2. Cap. 22. τὸ «oleov “ὃ sezic nominat: Kx. 
Pyisov Oppianus, qui ejus venenum diferte defcribit L. 2. 
de Piftatu. Legeigitur, bano, éyxíspo, non laqueo , ut red- 
dit Mercerus, implicatam Paflinacam. | 


JOAN- 


- IU LR T εἶν. T TT 


JOANNIS CORNELII 
|. DEPAVY 
᾿ς OBSERVATIONES 


-HORAPOLLINEM. 


JOANNIS CORNELII DE PAUW 


OBSERVATIONES 
| IN | 


HORAPOLLINIS 


dL B OROO.AM POROIIOAT QUUM 


PAIIOAAQNOZ] Ita efferendum eft hoc nomen 
€) cum M. S. Auguftano, Suida, Photio ὃς Euftathio. 
Errant, qui QPOY AHOAAQNOZ fcribunt divifim. Nam 
ifta Ifodynama, qus conjuncta bene lonant, disjun&ta 
— fonant male. Patet ex Lingue Analogia & exemplis u- 
bigue obviis, 485 convafare nolo. Unum eít, quod fi- 
" lentio praterire non. poffum, quia plane gemellum. eft 
huic Noftro: Ut ὦ): ZEgyptiace eft Απόλλων, ita. Ανϑέις 
JEgyptiace eft r;uz;: Ex iftis duobus unum Ἐρμάνεξις fi. 
militer fa&um eft; quod fi fepares, & contra ipfos Grz- 
cos infurgis , ὃς Linguz Genio impingis colaphum. Hoc 
certum & perfpicuum. | Quare ineptum eft. oPOY aroA- 
AQNOZ, & redonandum Nafíutulis , a quibus profectum 
eft primum. ZJorapulus, quod ex Poghini Libro M, S. ad- 
ducit Hzíchelius, longe tamen pejus. Nam id nihil 
fignificat, & Amanuenfium meras exhibet inanias, Quod 
autem Viri Eruditi de Recentiorum MogzzA 9* pro Méa,Q», 
Αεμλνόπελι' pro AgpAeQe, Ξανθόπελ(Θ" pro EdvO9g» &c, no- 
tant, intelligendum eft caute. Nam nomina illa voces 
non funt fingulz , fed binz. Grecis fcilicet Recentioribug 
76AG- cft Latinorum gu//as , ut fcimus ex Gloffis Grzco- 

| Mm bare 


274 JOANN. CORNELII DE PAVW 


barbaris: {Δ vox cum aliis vocibus ab illis conjuncta 
faepe; atque hinc Meg/iz«AG* idem , quod Mig/G- z£AQ-, 
Αρμϑϑοσελ(" idem, quod Αρμῆν(6" πᾶλ', & fic 1n cateris. 
Unde apparet, quid ad ipfum erum faciat Horapulus ; 
pro quo, fi nomen fuiffet ufu receptum , fcribendum εἰ- 
fet faltem Zoropulus, ut ab Alis jam obfervatum. Sed ut 
dixi, nugax eft omnis iíta fcriptio & abjicienda prorfus. 

Cap. I. wc ὠιῶνω σημοάνεσι: ] Verum eft, quod Merce- 
rus notat de his Infcriptiunculis: Kecentiores funt, ὃς 
ratio earum habenda eft nulla. | 

τὴν Seg ὑπὸ τὸ λοιπὸν σῶμω κρυτήομλνην 1} Caudam fub veli- 
quo corpore latentem. lnterpres male.'Bafilifcus ferpens eft 
magnitudine duodecim digitorum, qui incedit medio ere- 
&us: Vide Plin. 227. 8. Cap. 21. Hic ita pingebatur ab 
JEgypuis zternitatem , defignare volentibus, ut fub cor. 
pore erecto lateret cauda, ne finis xternitati contrarius 
appareret fcilicet. Apage flexus multiplices , & quicquid 
60 pertinere poffet. 

Zexi ] Mercerus ex Libro Morelli Z62v: quod mihi 
impenfe placet. Nam fic vocem habemus peregrinam. 
Junge Bochartum in ZZerozoz. Part. 1. P. 22. (9 Part.2. 
P. 402. | 

Θεοῖς περατιθέασιν ] Interpres, 4s cireumpouunt. Utrum- 
quc pravum eft; quia nimis exiguus eft. Bafilifcus, quam 
ut Diis circumponi poffit. Scribe παρφϑέωσιν : Sic quod 
verum eft, dicitur. Mox in fine Capitis recte fcriptum ; 
Qon d κεφαλῆς Ἔ ϑεῶν OdnhOíacw. 

T3TO ὃ μόνον οἰθώνωτον | Hoc nullibi fcriptum , fed contra 
apud Plinium ὃς 7Elianum fcripta, quz mortalitatem ejus 
evincunt fübitam : Sciunt omnes. De Ibide notat /Elianus 

Lib: 


» 


. OBSERVAT. IN HORAPOLL. 57; 


Lib. 1o. Cap. 29. de Animal. ὡς M9 ὃν μακροξιώτωτόν iei τὲ 
ζῶον 2, δὴ ἐιπον * λέγᾳ ἢ Απίων, αὶ ἐπώγεται τες ἂν Ἑρμδ πόλᾳ ἱε- 
βέας μώρτυρας δεικνύντας οἱ ἴδιν ὠϑάνωτον.. τῶτο μῆ ὃν καὶ ἐκείνῳ δου 
xé “ὃ ἀληϑείως ὠφεσοίνοι πώμπολυ" à, ἐμοὶ ἢ πώντως ὧν X, κατε- 
φαίνετο ψευδὲς, εἰ 3, ἐκείνῳ δοκεῖ. An fimile quid de Bafilifco 
cum fuis /Egyprüs confinxit. Horapollo? Haud puto; 
quia Caf. 34. hujus Libri, ubi de Phoenice agitur, legi. 
mus diferte, ψυχὴν μδ. ἐπειδὴ πόώντων ἐν τῷ κόσμῳ πολυ- 
χρονιώτατον ὑπάρχφ τῶτο τὸ ζῶον. Quod certe Ícribere non 
potuiffet Autor, fi Pafilifcum feciffet immortalem. Quid 
igitur? Locum corruptum auguror & Amanuenfium fi- 


dem habco fufpectam : Scribi poteft perbene ad mentem 


Philipp & ipfius Horapollinis , τῶτο ὃ μόνον  ὠϑθάνατον- 
Alia genera Serpentum funt íatis longeva ; hoc unum 
pra cateris adco longzevum eft, ut videatur fere immor- 
tale: Vocula omiffa taxat, & tollit quod nimium eft. Hoc 
certe non difplicet: Et fic optime etiam quadrat, quod de 
Bafilifco ex Philone Byblio notant Viri Erudiu, 

0 3, προσφυσῆσαν ἑτέρῳ aav (um δίχω αὶ 9 δαωκέϊν, drané ] 
Signate 7Elianus ij. 2. Cap. y. de Zfuimal. 3, μδύτοι καὶ ϑεω- 
σούμλυ Og à Ἔ ὄφεων μήκις(Φ" durüv, ἐκ εἰς ἀναξολοὶς, a7 ἤϑη cue 
ἡ ᾧ φυσήμαϊ o “αξϑσξολῆς mg» ig. Nam Emphaticum eft 
ilud αὖ’ ig», & ex Atticorum loculis petitum, ut fci- 
unt i qui Linguam callent. Bochartus in ZZerozoic. Part- 

P. 401. depravate citat αὐτός is», idque in καντὸς vel 
HR mutat parum perite. 

Cap. 2. ταῦτα πόλιν 3, 7 μείωσιν εἰς ἀντὸν λωμξώνειν 1 Inter- 
pres, ea rur[uu in eundem vefolvi, €d tanquam imminutionem 
Juümere. Neutrum placet; quia Articulo ὠντὸν relato ad 


voccm κόσμῳ, non dicitur, quod dicendum erat; Omnia, 


Mm 2 qua 


276 JOANN. CORNELII DE PAVW 


qua in Mundo generantur , non redeunt diffoluta in Mun- 
dum; nam inde non exierant; fed in fe ipía & genera 
fua , unde proceflerant, & quorum partem ab aeterno con- 
ftituebant: Quare gencrauo & diminutio illa expreffa 
Serpente, qui caudam ore comprimens, in fe redit. No- 
tiffimum eft hoc Philofophorum Dogma, ὃς ab Hzfchelio 
etiam commemoratum in Notis: Id autem hic expreffum 
fine dubio, antequam Amanuenfes mutaverant , guod ipfe 
Philippus fcripferat. Lege igitur ,. ταῦτα πάλιν 3 7 μείωσιν 
eis ἑαντοὶ λαμβάνειν : Sicillud ipfum habebimus denuo. Pro 
$aulà Grzeci etiam. dicunt οἷν] : Quare & οντοὺ pro ἑαυϊὰ le- 
gere potes, fi velis. 

Cap. 3. ic, τετέςι yvvejxa | Illud τετέςι γυναῖκω. aperte 
probat, ἶσις vel icw /Egyptiis denotaffe feminam. Nam a- 
lias inepta eft interpretatio, & nugas agit Philippus. 

Σῶϑις  Σῶθις Viri Erudiu cage denotare aiunt apud 


Coptos. Sit ita, per me licet: Aliter tamen Veteres ZE- - 


gyptii, fi Plutarchum audiamus, gni in Libro Ze 744. &9 
Ofirid. Ícribit , Xe9 σημαίνειν κύησιν ἢ τὸ κύειν : 1n quo ni- 
hil eft, quod ad vocem κύων pertineat proprie & jure fuo. 
Quod fuübjicit ibi Autor, διὸ 9» πωρουτροπῆς ἡγνομῆψης € àve- 
palQs, Ἐληνιςὶ KUDY κέκλη) TO ἄφρον, ὅπερ ἴδιον τῆς Icid νομί- 
ζέσιν, lufus ingenii eft, quo rem ipfam tangit, non voca- 
buli indolem. Nihil apertius ; ; nihil indubitatius. 

διόπερ ἐκ ἀλόγως δ᾽ ἐνιαντὸν. ] Malim διόπερ ἐκ ὠλόγως καὶ 
τὸν Guavróv, ἴσιν λέγεσι. Qua de caufa non ab/que ratione 
anuum eliam «vocant ifin. [85 multa fignificabat apud 7E- 
gypuos : zzulierem 5 Deam s fidus , in quo anima Dee ; an- 


nun. Attende ; videbis particulam requiri , ut oratio re- 
ee procedat. 


Geri 


I 
| 
een 


OBSERVAT. IN HORAPOLL, 277 


βάεσιν |] Cur. Aldinum βαϊσιν afpernantur Viri Eruditi? 
id ego certe non affequor , , ubi aiv przceffit, & hoc ufu 
tritum eft, illud non item. Vide etiam fequentia. 

Cap. 4. zeléxaddius pus rd Haud dubie legen. 
dum πεντεχαϊδεκῶ μοιρῶν ὑπαάρχεσαν: 14 ipfa verborum συγέ- 
yea probat. μοῖσφι funt gradus, non dies: id certum quo- 
que. 

πληρώσασαν ] Praefens hic, & idem, quod zAsecscav, coz- 
pleutem:. Mercerus peflime completis. Nam id falfum ^ 
ut quisque animadvertit ftatim. | 

εἰς τὸ κώτω τοῖς κέρσφισι γεύειν ] Ex his & fuperioribus com- 
mode illuftrari poteft illud Plinii de Simiis Lib. 8. Cap. 
74. Luna cava triffes effe , quibus im eo genere cauda fit, mo- 
vam exultatione adorare. Cum Luna deorfum cornua in- 
fle&it, cava cít, ὃς fuum illud inane nobis oftendit: Si- 


militer Czlum dicitur cav. apud Varronem ijj. 4. de 


Ling. Lat. Celum dittum fivibit e£lius Gallus, quod eff ce- 


. latum s aut a contrario nomine, quod apertum eff :. Non male. 


Quod pof? , verior. e/Eliuss waulto potius celare a celo , quam 
celum a celaudo. |. Sed non minus illad alterum de celando , ab 
eo potuit dici, quod interdiu celatur , quam quod no&tu. nom 


" eelatur omnino. Ego magis puto a cbao cavum y €9. binc cee- 


jum, κοῖλον : quoniam ut dixi, boc circum fupraque , quod. cous- 
plexu continet. terram , ΑΜ}, κοῖλον. — Jaque dicit. “πάγος 
meda, Nox tu , que cava celi figuitenentibus conficis Ligeis. 
Et Agamemnon , [n altifono celi clypeo. Cavum enim clypeum. 
Et Enunius item ad cavationem , Celi ingentes foruices. — Ita 
legendus eft ille locus: de quo Nos alibi accuratius. Sal. 


.mafius ad Solinum de iítis Plinii mira: videbimus loco | 


fuo. 


Mmnm3 Cap. 


278 JOANN. CORNELII DE PAUW 


Cap. 5. Er» τὸ &nsolpdoo ]. "dnmum ineuntem 69. inceptum. 
Taterpres non bene , iz//antem annum. Sciunt Grace do&i.- 

ἡ ἄγερα, πηχῶν ἑκωτόν ] Ita ZEg gyptii : : aliter Graci, Vide 
Suidam in V. Αρεραίω μώνζες , GC Féüpeduss Lib. s. Cap. 22. 
EKmendat. 

τρλακοσίων ἑξήκοντα πέντε ἡμερῶν ] Haec mutila funt, & Au. 
torem reddunt fibi adverfum, Scribendum abíque dubio, 
τρλακοσίων ἑξήκοντα πέντε ἡμερῶν καὶ τετάρτε. Unoquoque an-. 
no quartum diei accedit; & fic annus Solaris proprie ὃς 
accurate loquendo non eft dierum 365, fed 2365; &;qua- 
drantis diei. Hoc Autor dixit; hoc fequentia aperte fibi 
requirunt. umeris indicati erant dies :. jid vitium ex. 
clufit; Nota fcilicet, qua indicata erat pars quarta diei , 
ab imperitis negle&a fuit, tanquam calami du&us fuper- 
vacaneus & fortuitus. Nihil manifeftius: Et fic, ut nune 
video, locum hunc etiam conftituit Salmafius ad Solinum 
pag. 389. 

ὅϑεν καὶ διοὶ Ver lil NO «ϑλοσὴν ἡμέρων ὠραϑμᾶσιν Αἰγό- 
πῖιοι |] Quarto quoque anno igitur ZEgyptii pro quinque 
diebus ἐπαγόμδνοις computabant fex dies ἐπαγόμενες, ut fic 
quatuor illos quadrantes colligerent. Quadrantis ratio fin- 
gulis annis haberi non poterat in computando , quia an- 
nus dies, non-dierum requirit partes: Expectandum igi- 
tur, donec quatuor quadrantes diem cffüicerent. unum; 
quem non intercalabant ZEgyptii, fed fuis ἐπαγόμενοις ap- 
ponebant. Hoc aperte docet hic locus Horapollinis. Mi- 
nus. see Diodorus Siculus Lib. x. Biblioth. τὰς δὰ ἡμέρας 
8x ἄγεσι xd 7 σελήνην ; PY» Y TOY ien, τρλακονϑθημέρες μὲν τις 
Set τὸς gre) , “πέντε ὃ ἡμέρας καὶ gua τοῖς dudexa μησὶν 
ἐπάγεσιν , καὶ TÉTO τῷ τρόπῳ τὸν ἐνιοίυσιον κύκλον ὀἀναπλιρθσι 


Nam 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 279 


Nam ita currebat tempus, fed non computabatur. Ab 
uno ortu Caniculze ad alterum Caniculz ortum funt dies 
trecenti fexaginta quinque cum unius diei quadrante: Hoc 
tempus quotannis fibi obfervabant Aftronomi, fed /Egy- 
pui in vita communi non computabant quotannis ; quia, 

ut modo dixi, annus civibus computatus dies integros, 
non diei particulas defiderar. Hoc perfpicuum eft, ὃς 1]- 
lud Diodori, πέν]ε 5 ἡμέδφις z Téra2loy τοῖς δωδεχώ μησὶν ἐπά- 
yecw, minus accuratum effe probat. Atque hinc conftat 
etiam , quam recte fcriptum fit apud Plinium Li/. 2. Cap. 


A47. Ornnium quidem , fi libeat obfervare minimos ambitus , 


redire eafdem vices quadrienuio exatto Eudoxus putat , mon ven- 
form 1sa0do , verum C9 reliquarum tempeflatum magna ex par« 


1€. Et eff principium laffri ejus femper intercalari anno. Ga- 


nitule ortu. Annus quartus iftius Periodi minoris, annus 


intercalaris eft, in quo quadrantium fieri debet. colle&tio : 


Hoc quarto anno, ftatim a luftro quadriennali completo 
incipit luftrum quadriennale novum, ipío Caniculz ortu, 
Nihil apertius, aut facilius. Salmafius ad Solinum mul- 
tus éft fuo more in redarguenda loci Pliniani fcriptura: 
quo jure nunc omnes & finguli vident. "Taceo, quod de 
Eudoxo ibi verba fiant, qui intercalationem certe. non. 


: metuebat, aut annum illum quartum intercalarem dicere 


recufaflet. Sed hoc in tranfitu : Plura alias. 

Cap. 6. ἢ A2, ἢ Αφροδίτην 1 Hzc ocium agunt hic, ὃς 
tutius abeflent. Nam aliis interje&is de Marte & Vene- 
re demum agitur Cap. ὃ. In Antiqua Editione, qua ufus 
eft Mercerus, antequam Aldinam nactus mca in com- 
parebant ifta, ut colligere poffumus ex Nota ejus. 

πλαγίως περαφέρεῖ) | Elegans eft περρφέρεῦ), & rem Gra- 


NR phice 


28 JOANN. CORNELII DE PAVW 


phice demonftrat: Videmus quotidie. 

ποὺς τῶτο ] v&vo refpicit accipitrem , & fibi requirit £z. 
ov, quot latet in (24; σοὺς autem comparat, & alia ani- 
mantia cum accipitre confert: Vertas igitur, cum Doc col- 
lata. Interpres habet eadem ratioge ; quod Gracca non pro- 
munt, & minus exercitatos inducere poffet 1n errorem. 

ἐν τῷ ἄνω iqpelic | Hoc mirus exaíciatum eft, & le- 
viter corruptum : Scribe, ἐς τὸ ἄνω ἐσγημαῖιολς. Sic apte fe- 
quitur àc τὸ κάτω, quod gemellum illud fatis aperte defi- 
derat: Et fic εἰς etiam nitet Hiagik. quam ἐς. Aldinum 
autem Exemplar fequor , cum τὸ xe tibi commendo. Nam 
id fi ingulum re&te jungit fingulo. Si το xr» malles, etiam 


τοὺ ἄνω Ícripferim : tu fac, quod velis. Supra Cap. 4. εἰς τὸ 


κώτω νόϊειν & πγξὸς τὸ ἄνω tapis fimiliter habuimus. 

Cap. 7. Eh γε μὴν | Hoc Caput Mercerus in fecunda E- 
ditione fua perperam conne&it cum Capite praccedenti. 
Nam ibi poft νίκην ftaum in principio nulla ψυχῆς fit men- 
tio: Methodum nofti. : 

ἔσι 39 τὸ M βαΐ, ψυχὴ ] Aliter Bochartus ex Lexico 
Coptico: Vide ejus Hierozoicon Part. 1. Pag. 15. * 

ψυχὴν ἐγκαρδίαν ] dmimam im corde babitantem. Merceri 
animam cordatam ambiguum eft. 

d/ τὸ καὶ χοὸς "B ψυχὴν cvpmaSév» ] Ita Codex Augufta- 
nus cum Codice Morelliano, fi particulam καὶ excipias, 
quz a Morelliano aberat: utrumque fatis aptum eft, quan- 
quam καὶ tutius certe omitteretur, Aldinum , τὸ σὸς 7- qve 
χὴν συμπαθὲς, haud dubie diverfa lectio eft, quac in Libris 
diverfis olim reperta fuit: τὸ fxpe idem, quod δ, ut ne- 
mo nefcit; Eo fenfu accipiendum eft in verbis iftis, quae 


fic fatis commoda funt: 4ude €9 accipiter , quod plane cum 
anima 


fixo «ὧν D ed 


4OBSERVAT. IN HORAPOLL. »$: 


anita confentit , aquam Cac. 
Cap. 8. βασανιζομῆνη ἡ Verbum Blends: examiuata , 
Ἶ explorata. Apud Hefychium eft : Βασαγικόρ(ῷ». 0 S'&osoy συ- 
 vseid ay πῆρ Yawuvaxh. Ubi fcribendum forte Bacaviko) 
Sed hzc alias & loco fuo. 
ἐπειδον 5) vien, ὅπερ στσωνίως γίνε), dvo 2ectvixoi , ἢ dvo ϑη- 
λυκὰ ] Hac depravata funt. Nam qui jungi poffunt duo 
mafícula, vel duo fziminea? Negatio excidit haud dubie; 
& fcribendum, ἐπειδοὶν 5 γβυνήσῃ : Ex, ὅσπερ σπανίως γίνε). δύο 
ρσενικοὺ, 4 δύο Θηλυκὸ: σι quisque videt , Juvaeu prace- 
dentia Feet primo & principaliter. 
ἐδὲ μήν ἡ ϑήλεια i ἑτέρῳ κορώνη ] Ita Hazfchelius ex Codd 
Auguítano , cui Morellianus fuffragabatur. Aldus in fuis 


. Membranis repererat, ἡ ϑήλειω κορώνη ἑτέρῳ. — Legere opti- 


mum fit, 442 μὴν ἡ ϑήλειω κορώνη ἑτέρᾳ. 

ὠκκορὰ» κορὰ, κορώνην λέγεσι ὠγνοῦντες ] Quid ὃ an Graeci 
ignorabant, quid acclamatio ifta fibi vellet, & ea uteban- 
tur nihilominus? Credat Judaeus apella, non ego: Sic 
omnium bipedum ftupidiffimi fuiffent Graci, qui rem 
omnem ab /Egyptiis addifcere potuiffent millies. Locus 
haud dabie eft corruptus, quem diu emendare debuiffent 
Viri Eruditi, neadeo infulfa viderentur calculo fuo pro- 
baffe. Faciamus , quod decet . ὠκκορὰ ; Κορ. κορώνην Grz- 
cum eft, & voces exhibet, quas. ipli pueri in Graecia. intel- 
ligebant. Scribe , ὠκκόρει Κῦρε κορώνηνε, κορέω ὃς ipea eft des 
Virgo, ut διακορέω & διωκορεύω : : pro illis ὠκκορέω ὃς eas 
κορεύω dixerunt etiam multi. In Dicto certe Vulgari , 


.quod hic habemus , &x«o nihil aliud eft, quam διακόρᾳ: 


devirgina puer corniteta. κόρος íponfus eft juvenculus, cui ac- 
clamatio Cornicem optat, id eft, uxorem fdiffimam & 
Nn ab 


134 JOANN. CORNELII DE PAUW 


ab omni impudicitia plane alienam. Nihil fuavius, nihil 
apertius ; inprimis fi 7Eliani locum notiffimum jungas. 
Et quid igitur? Itane ignorarunt Graci Graecis innutri- 
ti? Apage ineptias plus quam ineptas, Ut ipfa acclama- 
tio corrupta fuit, ita corruptum quoque eft illud ἀγνοῶν" 
τες: Scribe meo periculo abíque mora, λέγεσι ἐυνοῶντες. 
Quod dicebant, animo bcnevolo dicebant, ὃς faufta pre- 
cantes benevolis: Hoc certius certo. Cum Amanuenfium 
errore folenni Graca leviter deformata effent, Criuci Dio* 
bolares pro ZEgyptiis & peregrinis ifta habentes, εὐνοῦντες 
bono animo mutarunt in ὠγνοδντεε: Hoc quifque fentit 
ftatim. Et fic locus hic facilis eft & manifeftus. Adda- 
mus ei alterum fimilem , qui apud Pindari Commentato- 
res extat , & elegantiffimus certe eft, íi legatur, ut pri- 
mum calamo exiit. Verfus ZEíchyli ex Danaidibus, tres 
Senarii funt puri puti, 


Kaero, δ᾽ σι λαμπρὸν «Me Dé , 
Ἑως ἐγείρω πρευμλυέϊς τὲς νυμφίες 

, LA * , ^ , 
Νόμοισι ϑέντων σὺν κοροις τε καὶ Xopoug. 


Νόμοίσι θέντων, -10re eorum , qui eos pofuerunt prius; ϑέντες 
intelliguntur illi; qui ad thorum deduxerant novos nup- 
tos, ut illic primo cubarent una: Hi eos pofuerant & de- 


pofuerant ibi: Et hoc «9éw pulchre opponitur alteri 


ἐγείρειν. Nihil fimplicius, aut venuftius. In illa deducen. 
tium turba femper erant pueri & puelle: Eo pertinet 
AEfchyli σύν κόροις τε καὶ κόραις, & illud Commentatorum an- 
tecedens, ἢ τὸ ὑποκουράζεσθιαι οοιδοῦς ἐἰπεν, du τὸ τς ὑμνοῦνς-. 
τὰς ἐπενφημιζεμένονς λέγειν σύν κούγοις τε καὶ κόραις, ees eft in- 
dubitata, Qux fequuntur poft Tragici Verfus, verba funt 

y In- 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 285. 


Interpretis Greci: Lege, καν τῷ Ge , dxopéi ὠνῖὶ “ὃ κόραις κο- 
ρώναν. — Quod ἐκκόρειν eft in Dicto praecedenti , ὠκόρειν eft in 
Dicto illo: 2, ut notam , centies auget, non privat ; hinc 
dixogéiy plus eft , quam xoe&v , & Emphatice accipi debet ibi: 
Sciunt Grece docti, & prater imperitos ea de re dubita- 
bit nemo : $zrezue devirginat. ('Valaffus) pra puella | corni- 
cm. Hoc Dictum autem in vita communi erat frequens: 
Quo fpectat Scholiaftze 2, ἐν τῷ δίῳ, Vita fzepe mores com- 


.munes denotat: Comici Go μιμέμῆνοι funt apud Hephz- 


fionem Noftrum : Alia pratereo. Eodem pertinent fe. 


uentia; quz ita confítituenda funt, πωροτρύνον]ες ὃ ἔνιοί Qa* 
ἢ θ0τῇ 2 


σιν, Ἐκχκόρει κόρε κορώνοιν. Et hoc eft ipfum illud Di&um, 


quod: hic habemus. Nunc omnia clarent ctiam in Scho- 


Πρ... Nam illud αἰαγύνην ἐξευτελίζων re&te conftituit Hxfche- 


lius: αἰαγύνων fequitur apud ipfum Pindarum. Quz Ali 


- de his confcribillarunt, non funt unius aífis , & co able- 


gari debent, quo alia inepta quavis. Cur autem Nico- 
laus Cauflinus ex Phanice Colophonio adducit ea, qua 
nihil ad rem pertinent, neglectis illis, 


AX ὦ ᾽γαϑοὶ ἐπορέξαϑ᾽, ὧν μυχὸς mAsTé , 
Δὸς ὠναξ 3, σὺ πολλώ μοι νύμφη 

Nóp(Ó* Κορώνη" χεῖδφι δ᾽ ἂν ἐπωιτέση, 
Ττοιαῦτω εἰδὼς δός lh 3, καταχρήσᾳ. 


quz eo pertinent plane? An quia in iftis etiam poft Eru- 
ditiffimi Cafauboni induftriam videbat nihil? Fallor, aut 


.itaeft. Et, quzfo, quid 4va£ ibi? quid alia perplexa ὃς 


male coagmentata ἢ abíque ullo dubio Verfus infigniter 

funt corrupti , qui nunc in tranfitu conje&ura , nifi fal- 

lor, infigni faciam, ut iterum fint fynceriffimi. Lege, 
INNn'z | AAX 


284 JOANN. CORNELII DE PAVW 


Ἀλλ᾽ ὦ 'yaSoi 'πορέξαθ᾽ s ὧν μυχὸς πλϑτέι * 
Aog ὦ νεῶνις ἢ σὺ TONO po νύμφη" 
Nou" Kogavy χέρω dE ἐπαϊέση" 
τοιαῦτα γ᾽ εἰδὼς, δός τι 3j xad χρὴ σέ. 


νεῶνις νύμφη, f/ponfa juvencula ; hoc aptum eft, & ipfe Phae- 
nix , ἢ reviviíceret , pro fuo agnofceret ] Jdbengs : Cum 
Bou effet compendiarie, ὦ vawc vel ὦ vae, ex €o pro- 
diit ftatim Rex ille infauftus obítetricante Amanuenfium 
imperitia. δᾶν᾽ ἐπαιτέσῃ fcriptum pro 8va4 ἐπαιτέση ob Ver- 
fum. Alia aperta funt, & morari non poffunt quemquam. 
Sed hoc in tranfitu, ut dixi: Reliqua, quz in fragmen- 
to illo minus expedita funt, tentabimus fuo loco. 

Cap. 10. Μονογενὲς | 44b umo genitum, ab umo ortum. Yn- 
terpretis zzigenitum non dicit, quod debet. M 

μόνη $9 "eric αὐτῷ ] Ita legendum. —Uzaa enim 9 fun- 
plex generatio ejus , 1alis eff. Cum eric aréte cohaeret μό- 


νη. 6 unum illud ac μονογενὲς explicat. μόνε diverfa lectio. 


eft, qux ita non convenit certe. 

mÀcosd σφαιροειδὲς παραπλήσιον τῷ κόσμῳ apa ] Sic etiam 
Ali, ut notum: Et quid igitur eft, quod apud Ariftote- 
lem legimus Lib. 5. Cap. το. de Hiflor. dnümal. οἱ ὃ καν- 
ϑαροὶ lj κυλίεσι κόπρον. ἂν ταύτῃ φωλσύκσί τε τὸν χειμῶνα, ἢ 
ὠνϊίκτεσι σκωληκας, ἐξ ὧν γίνονται κανϑαροιὺ Anin pilulis la- 
tere & hyemem tranfigere poffunt (σαγαροιῦ Id ego certe 
non capio, nec alius etiam capiet. INam quod orbicula- 
tum eft, ipía forma fua latebras excludit. Hoc omnes fen- 
tiunt flatim. Locus Philofophi depravatus eft: Vifne fu- 
fpicionem : ? Legendum forte , ἐν ταύτῃ φωλόύεσί τε τὼ γό- 
JA S τὸ Gladsci σκώληκωςγ ἐξ ὧν γίνονται κονϑγαροι, τὸ vue 
e unt 


Lo NUM NEA TT. NE. 


OBSERVAT. IN HORAPOLL, «ὃς 


funt femina, ex quibus generantur vermes, fcarabxorum 
initia, φωλόύεσι eft abfcondunt, occultant : agendi notionem 
verbum fzpe habet. Hefychius in Lexico: Φωλόϊφ. xpsld, 
Suidas: Φωλέεσι. κρύπΊεσι. INofter. Lib. 2. Cap. 9o. Av9go- 
πον ἐμφωλδύον]α ἑαυτῷ κακίαν. Alia adfcribere nolo. In pilula 
igitur, quam volvunt, femina abfcondunt , vermefque in- 
generant fcarabzi: Hoc aptum & bonum. Facilis autem 
eft conjectura noftra: Nam ex γόνιμω ftatim fieri poteft 
χειμῶνα. vel χιμῶνω.. ut vulgo ferire tranfpofitis modo - 
literis. 

ἐνάτη ὃ à ὀγδόη |] εἰκοςῇ pro "M requiritur haud dubie : 
Ex notis numeralibus error. Junge /Elianum 110. το. 
Cap. τῷ. de Znimal. Vbi τῇ 99i ταύταις eft die fequenti, | 
non deiude , ut imperite vertit Interpres. 

vasilu 99 τίω) ἡμέρφιν ] Subaudiendum eít «or2, ut ipfi 
pueri fciunt. . Mercerus ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ impenfius probans, 
nefcio, quid fibi velit. ! 

feo κόσμε | Mundi ortum. Die vigefimo nono, quo 
Luna Solis congreffum appetit , Mundus hic vilibili & 
ὑλικὸς ortus eft fecundum /Egyptios. Scis, quid de Mun- 
di ortu fabulantur illi: hujus tota machina producta fuit 
die vigefimo nono, cum dies viginti octo latuerat, &ipfo 
illo panéto. diei vigefimi noni, quo Sol cum Luna con- 
greditur, fe vifendam praebuit. nativitatifque habuit ho- 
ram. Plura forte alias. Mercerus , qui 7Muzdi geueratio- 
nem explicat rerum , que in Mundo. gignuntur , ortum ac pro- 
duttionem , immahe quantum a vero abzft , ut nunc omnes 
vident. | » 

.dxlyars ] De radiis accipiendum fufpicor, quibus cutis 
earum gioia dal radios quafi exhibet corporis pi&tura. | 
| Nn3 ἐμῶν. 


2986 JOANN. CORNELII DE PAVW 


ὠμανρότεραι ] Minores & ita exiguz, ut evanefcant fere: 
&uaviov & ὠμωυρβ δὺς cleganter etiam de illis dicitur, quae 
rediguntur quafi ad nihilum. Interpres peffime, ut nemo 
nefcit, qui feles & eorum oculos norit. 

yd ὃ πῶς ware (Q* X, ϑακτύλες τρλάκον]α ] Hoc falfiffimum 
eft, ut fciunt ipfi pueri: INon dubito, quin Amanuenfes 
hic iterum egerunt res fuas. Aut vocula excidit. & le- 
gendum eft , iyd 3 πᾶς ὅτ(Θ' κανϑαρ(Θ" Kc, aut literarum 
compendia male exprefía funt, & fcribendum , £y4 3 ὅτ" 
κανϑαρί" &c. Nihil apertius. 

5 μονόκερως z idiópsop t (Q* ] Quid: hoc? an duo alia Scara. 
baorum genera non erant ctiam ἰδιόμορφα ? De eo dubitet 
nemo. Nam inde difcrimen, & accurata diftin&io.. Et 
quid igitur, rogo iterum , idiópopQO» de tertio genere? an 
quia unum illorum ziaee, alterum ταύρῳ erat fimile, hoc 
vero animantium nulli , vox feparatim de co ufürpatad ? 
Hoc aliquid eft, fed quod longius arceffitum non fatisfa- 
cit mihi. Et fit tamen ita ; quid, quzío, fequens Ibidis 
mentio ad hoc przcedens ? eane vicina funt, & 'apte con- 
ne&ti poflunt ὃ Cras credam , non hodie. Quid plura? 
Locum leviter corruptum puto, & mutata unica literula 
Ícribendum , ἡ μονόκερως x, iGiopopt Qs , "nicornis eff CS Ibi- 
dem refert. Sic pulchre Bbidis memoria fuccedit, & in uno- 
quoque genere fimilitudo eft apta: Primum ἀἴλερον refert, 
& quia «se» Solis Symbolum eft, dicatur Soli : Alte- 
rum rcfert taurum, & quia taurus Lunz cft vehiculum, 


dicatur Lung : : "Teicüm Ibidem refert , & quia Ibis 


Mercurio facra eft, Mercurio etiam ceni facrum. 
Vides ? Certa εἴ conje&ura mea, & de qua dubitabit 


nemo. 
Cap. 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 387 


Cap. II. ὅτων ὀργώσῃ ] Novum hoc ab ὀργόω, pro quo 
ὀργώω ufu tritum εἴ, Pierius Valerianus ieroglypb. Lib. 
18. Cap. 4. ὀργάζη legit; quod ego non fumam mibi , ubi 
duo Cod. M.S. pro hoc noftro ftant. Aldinum ὀργύσῃ 
non eft unius affis , & natum forte ex ὀργήσῃ. 

exec βορέαν ἄνεμον ] lta perbene Cod. Aug. ὃς Mortll. 
&veAxoy Aldi ipfo inepto ineptius eft. Sed an forte in Li- 
bris quibufdam fcriptum , τίωὐ Φύσιν ἑαυτῆς ὠνοίξασω cede 
βορέαν, ὠνέλκεσω ὑπὸ τέτε ÓwdUe)) , naturam fuam paáudens  Po- 
rec , ab eo attrabens comprimitur ? Sane dvtaxsea non illepi- 


ἄς adumbraret conceptionis mirifice blanditias & modum : 


οἰνέλκειν fxpe eft attrahere, & ita accipi poffet hic : Hoc 


certum. Cum autem ita fcriptum effet, facile ex eo fie- 


ri potuit ὠνέλκεσ᾽ & avíAxoy : Quare fortaffe vera eft hxc 
mca fufpicio ; quz tamen alterum ἄνεμον, quo nihil certe 
facilius ,- nequaquam profcribit , aut profcribere poteft. 
Pro 3k ἡμέσφις mox Cod. Aug. paulo emaculatius 37i 

ἡμέρας  τρῇ Tyrones fciunt. 
zoO98ca παιδοποιΐαν ] Hac iterum Cod. Aug. & Morell. 
le&io εἴ. Aldusediderat, ποιβσα παιδοποιΐαν : quod certe 
flaccefcit, & a Sciolis profectum eft, quibus γώμον γαμεῖν, 
νόσον νοσεῖν. & alia idgenus, placebant vehementius. Ver- 
tàs , fetus procreaudi defiderio: ipfum illud defiderium facit, 
ut & potus & cibi fiat immemor. Sentifne? hoc ποϑϑσα 
hic ftatuminat plane. | 
' Ae. γένη γνπῶν | Perbene uterque Liber M. S. mom ha- 
bet pro γυπῶν : Vide modo fequentia, & fi dubites, ad 
Pyrrhonis Scholam extemplo te confer , ut femper & de 

omnibus dubites pofthac. 

γυπῶν 5 ὑπηνέμιον ποιεμβύων ] His omnes Vultures di- 
(τη. 


288 | JOANN. CORNELII DE PAVW 


ftinguit Autor ab omnibus aliis alitibus: nihil apertius; 
ut dixi. 

ἐξ ἱκανῷ διατήμαϊ O* ]  Copula adeffet peropportune : DÀ» 
ἐξ inavE διαφτήμαῖφ". Vide modo. 

πορλζομλύώη τὸ ποὺς χρῆσιν αὐτῇ βρώσιμω ] voeACoMun vox 
cft fufpe&a mihi; quia hic agitur de vifu vulturis , quo 
vi&ui neceffaria deftinat fibi e longinquo : Nihil apertius. 
Interpres, a£que e fatis longo. intervallo que fibi uími fint , 
comparet edulia: Quod certo certius ineptum cft. Nam 
id faciunt omnes volucres, ut nihil de aliis animantibus 


dicam. ποράζεοδς aliquando eft isvemire (9 querere excogi-. 


144do: An iftam σημασίαν inflexit. Philippus, & de vultu- 
rc, qui-oculis edulia fibi deftinat, eo fenfu τὸ zoe/Copdien 
adhibuit ? Non puto, nec putabunt, qui Grzca callent. 
Quid igitur? Fallor, aut vox leviter corrupta eft, & 
ipfe Philippus Ícripfit, χωρλζομλνη τὼ Ges χρῆσιν αὐτῇ βρώ- 
σιμα: fibi fecerueus ad vitlum neceffaria. Oculis fecernit e 
longinquo edulia mox petenda : Nihil naturalius, nihil 
facilius. Victum qu&rens ,. c longinquo difcernit , qua: vi- 
&ui effc poRunt. 


ἑκατὸν 99 εἴκοσιν ἡμέρφις ἐπλοῖς d &c. T . ZElianus 27 i 


Cap. 46. de Animal. γῦπα δὲ ἄρῥενα ἔ φασι icon ποτε, A 
A& ϑηλείας πάσας" Tur δχισομἧνω τὸ ζῶα, καὶ ἐρημίαν. τέκνων 
dedióvo , εἰς δητιγονίω) τέκνων τοιαῦτα δρᾷ " ἀνϊίπρωροι τῷ νότῳ πέ- 


, 5 / - , - » ; 
τονται" εἰ δὲ an ή ver , τῷ εὔρῳ κέχηνάσι , à τὸ πνεῦμα εἰσρέον 


πληροῖ αὐτὸς, ὦ κύεσι τρλῶν ἐτῶν. Quorum poftrema non 
vertit Interpres. An quia incredibile videbatur ci, tam 
diu uterum geítare vultures ? Ita videtur certe. Scis, 
quid de Elephanto fcribat /Elianus, fcribant alii : Id. in- 
credulitatem ejus auxit, Ego tamen Grzca ideo non ne- 


gli- 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 289 


gligam, aut /Eliani Codicibus mox omnem fic denega- 


vero fidem : Aliud eft, quod facit ut dubitem, an Autor 
unquam fcripferit , quod nunc in Labris fcripfiffe dicitur. 
Quz de fubventanea vulturum conceptione narrat, ex 
AEgyptiorum fcrinis petita funt, ut conftat ex hoc Ufo 
loco, & Plutarcho in Qzefl. Romas. Hoc certum. & cx- 
ploratum. Jam autem diferte hic notat Nofter, vulturem 
non diutius, quam centum & viginti dies uterum gefta- 
re: Α quo cum iítud 7Eliani abeat immenfum, fors 
Amanuenfes dederunt, quod ipfe Autor non dederat. 
.Visne conje&uram? Legendum forte, αὶ κύμσι τρίτον ἔτως, 
"£9 tertiaws ammi partem uterum geflant. Sic elegantiffime 
confpirant ifta /Eliani cum his Horapollinis, & vultures 


" non.onerantur nimio uteri labore: Facillimus autem eít 


error, ut quisque videt ftatim.  Inquies. apud Philen i 


- gimus ex /Eliano, quem ubique fequitur , 


Θῆλυς 3 πᾶς γὺψ, αὶ σπορῶς EM xw. 
Χαίνων ys avoue US σοὺς νότον, 
Συλλαωμθβοίνᾳ τὸ πνεῦμα, 2, τράτε pos, 
M ^N 3», b / , 7 
Στρεθεὶς π]ερω]ὲς d om μήτρας ἐξάγει. 


. Fateor: Sed quid οδίϊαῖ, quominus ille in Libros inci- 


derit, qui eundem errorem praferebant, quem nunc 
praeferunt Noftri. Nihil certe, nihil. Nam ὃς Phi- 
leti, & Aliis omnibus, qui Antiquiora defcribebant, id 
contigit fepe: De Plinio notiffima res eft, & cujus exem- 
plum infigne adferemus in his ipfis Obfervatiunculis. Quo 
recentiores autem funt Autores, & propius ad tempora 
noftra accedunt, eo probabilior eft errorum confenfug 
& gemina Librorum depravatio : Hoc certum & dubii 

Qo ex. 


290 JOANN. CORNELII DE PAVW 


pers. Quare illud Philetis apud me certe ponderis eft 
perexigui, nec fcripturam ZEliani fufpe&am ftatuminare 
poteft. Et fane ut dicam, quod fentio, non modo Phi- 
len, fed plerofque etiam alios, qui E tempeftate vive- 
bant, depravato /Eliani loco inductos fuiffe puto, vt de 
vulturum uteri geftatone fcripferint, qua Antiquis plane 
ignota fuerant. Nam hinc etiam eft mco judicio illud 
Glycz in nalibus: oi δέ γε τὼς φύσεις P ζώων διασκεψὠμῆνοι; 
τρολέϊη χρόνον τὲς γῦπας ἐγχυμονέίν τερφίευον!). x, πῶς, ἄκονε᾽ ἐκ 
ἐξὶν ἄῤῥενα γύπα ϑεώσοαοδί. ὠσυνδυάςως 98 ὠντὲς Ἰίκτειν νόμοι φύ- 
σεως παρϑικελεύον * àOey d Tà τὸ eos αὐτῶν ἡ $ ϑήλεος Φύσις PTS 
γκῶτο. ὅπερ δχιςάμῆνοι γῦπὲς. ἡ T ἐρημίαν δεδιότες 77 Vani! εἰς 
δπιγονὴν ἅπαν τὸ JW segereve?) , d ϑρῶσι 1: Vidua ὥραξον. τῷ 
νότῳ αὶ j9 ὠνϊίπρωροι πέταντοαι" εἰ ὃ μὴ νότί" εἴη, τῷ eve 
εὔρῳ ὁπλᾶσι τοὺς mwlépuyac, εἴτα κεχήνασι, X, S πνεύματί» iu- 
Φορᾶνται εἰσρεόντ (Θ᾽. ὃ τίκτεσι (Um, μὴ μὴ τοῖ γε ὠὼ ὑπήνεμιαι. 


διὸ πλείτε χρόνε δέίτωι ἡ Φύσις στρᾷς ζώε (gels qur : χαλεπὸν ' 


gà, ἢ λίαν ἐργῶδες τῇ φύσᾳ ἐσιῶσωι τὸ πνεῦμα, Àj ce) ζῶον 
πλωςεργέϊν τὸ λεπἸόταῖον. Locum JEliani aperte refpicit , ὃς 
Tte 595 iflam uteri geftationem cenfens , nihilo minus 
excogitat bonus , qua eam probabilem efficiant & natura 
legibus confentaneam.  Bafilius Magnus, que in verbis 
prcedentibus fecutus eft fide, de iftis ne ye2: Vide Z7e- 
liam cjus 8. im Hexatmer. Quod certe notandum. ἴῃ 
Geoponicis, illo bonorum & malorum cumulo, legimus 
Lib. 14. Cap. 26. tanquam ex Ariftotele ; Αϑαςοτέλης Quel, 
gimac μύρε ὀσμῇ ὠπόλαυολζ,, κανϑοίρας ὃ τῇ ὀσμὴ Ἔ ῥόδων. ewe 
99 τέτοις σωτήρμον ὦ δυσωδίαν. γῦπας ὃ μὴ συγγίνεοδζ,, ὠλλὰ ὠντι- 
πρώρας τῷ νότῳ πετομῆύες ἐγκυμονέϊν,, 3, δ) τριῶν ἐτῶν τίκτειν. Quae 
ejusdem funt notx, & eandem erroris habent fcaturigi- 

nem, 


» 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 29. 


nem. Nam falfifimum eft, quod de Ariftotele dicitur ; 
qui pfiora, non pofteriora fcripfit in. Libris fuis. Ipfe 
Philofophus de vulture Lib. 6. Cap. κα. de Animal. τίκτεσι 
ἢ δύο de oi γῦπες. τὼ po ὃν ἄλλα ὅσα σαρκοφάγοι, ἐκ ὦπται 
πλεονάκις ἤ curat Ἰίκτοντα" ἡ ὃ χελιδὼν δὲς νεοτ]εύει, μόνον Ἔ 
σωρκοφάγων., id eft, ut recte vertit Interpres , Pariugt vul- 
iures ova bina: Cetera que «carne vefcuntur , uon plus quam 
femel auno parere exploratum eft 5, Hirundo. una bis auno nidi- 


ficat. Nihil apertius eft ; peffimeque nugas fuas Philofo- 


cus adfcripfit homo ineptus. Interpres ibi 4/4 τριῶν ἐτῶν 
τίκτειν Latine reddidit per tres annos parere ; quod nimis in- 
fulfum eft hercule, & ineptiarum alit ineptias. Nam fic 
vultures deterioris fuiffent conditionis, quam ipfa Latona, 


cui partus fuit longe difficillimus propter negatum , in 


quo pareret, terra angulum.  Vertas miffis nugis , (ά fa- 


-eie Zfufiro obvería volare , atque fic pregnantes fieri , & get 


Ires annos parere. Annos tres uterum geftant, & illis exa. 
&is pariunt: Ufum prapofitionis tenent Grece. doti. 
Ex fic igitur Recentiores , /Eliani Codicibus decepti, ut 
firmiter. mihimet ipfe perfuadeo; fed plerique , ut an- 
tea dixi, non omnes. Nam meliora certe edoctus fuit 
Joannes "Tzetzes ex Scriptore huic Noftro afüni, ut 


- conftat ex Chiliad. 12. Cap. 439. ubi inter alia haec legun- . 


tur, 


Ilévle δ᾽ ἡμέραις qyt9s πυγὴν πετόμᾶνοι ibid) 
Κυρήως συλλωμξβάνεσι γονὴν ὑσπηνεμίων" 
Ev ἑκοὸν à, εἴκοσιν ἡμέραις 3 γλυνῶσι 
| Τὼ ὑπηνέμια wa ἐν ὃ τοσόταις ὥλλαες 
Ἐκ "7? way ὠκλέπεσι , x, νεροσές ποιξσιν" ὶ 
Oo 2 ἱ Ep 


292 JOANN. CORNELII DE PAUW 


€ ULM 21 4 P δι κα e. Κ 
Ἐν ἐχῶτον ἡμέρφις ἢ καὶ εἰκόσιν ἑτέρφιες , 

͵7 ^ , 3 "- , /4 ΔῈ μὴ 
Μέχρι καὶ πτήσεως αὐτῶν, ὠκϊρέφεσιν ἐκέινες. 


m) πυγίω) πετόμδνοι ἀνέμοις, "volantes ventis, qui ad mates 
Jiant. ἄνεμοι πρὸς πυγίω funt venti averfi & poftici, qui 
vulgo dicuntur Ze.  Moneo, quia Interpres πρὸς πυγίαὶ 
perperam feparavit ab ἀνέμοις, vertens, Quizgue autem die- 
bus natibus volautes contra ventos. Nam fic Graeca non pof- 
funt effe bona. Periti vident. 

ϑηλυκῶς μὴν τοι δ΄ ἐρφινόν Ἵ Hxc tuto abeffe poffunt , & mi- 
nus certe conveniunt , quia pro zl ἐρανὸν Philippo pla- 
cuit zl ἐρανίαν : Fors a manu recentiori acceflerunt, ideo- 
que in Aldi Membranis non comparebant. 

Σστοτελᾶται ] Recte Interpres perfeta fit : Nam Przefens 
non quadraret, & ipfum Prateritum hic in Prafenti la- 
tet. Alias legendum fit Σσιυτελέοϑη vel ὠπετελέοθη. 

βασίλειον Ἵ Regium infigne ita dicitur, ut nemo nefcit. 
Hic vox latius accipitur, & quodvis infigne denotat, quo 
res a rebus principaliter diftinguuntur. Ut fexus faemi- 
nei infigne , quo ab altero virili apertius diftinguatur, 
Vultur apponitur cuivis faminzx : Hoc appofitiffimum eft. 

μηκύνω ἃ λόγον —— ] Hzc mutila cenfent Viri Erudi- 
ti, & in Libris M. S. ut mutila repracfentantur : Male, 
nifi fallor. Nam cui bono repetitio illa, μητέρα ἐν ϑέλον- 
τες σημῆναι, γῦπα CeyexcSnu? Nonne Philippus id omne 
enarraverat antea, ὃς quidem accurate? De co dubitat ne- 
mo. Et cur igitur, rogo adhuc femel, id repetitum hic, 
*€ quidem ita jejune ? Hoc ego non affequor , & alii 
'€tiam non affequeptur , quibus ingenium eft paulo feli- 
cius, Dicam , quod fufpicor. Menda leyiíffima obfidet 
locum , 


Δ 


am zo ΤΥ  ᾿: ΨΥ 


"OBSERVAT. IN HORAPOLL. 293 


locam, quam Critici infulfi non petuerunt deprehende- 
re; quo factum, ut verba male diítinxerint , & fic mà. 
gis adhuc corruperint , mutilaque cenfuerint tandem : Si 
Ícripferis, ἐφ᾽ ὃ καὶ πᾶσαν Sd» , ἵνα μὴ mA ἑκάςης yes qQov 
μηκύνω τὸν λόγον j ᾿Αἰγύπϊιοι, wirt: Sca S'éxovleg CÓ Vau, y? 70 
ζωγρφφῦσι, fententia erit apta numerofque habebit fuos , 
nec quicquam aderit, quod putide repetitum videatur cui- 
quam. Quid autem facilius hac conjectura noftra ὃ Ex 
ὅν implicite fcripto facimus ὅσαν explicite fcriptum: Imo 
hoc placet. «Hafchelius ad Marginem Editionis fuz ita 
fupplebat lacunam, .— τὸν λόγον, σημεάνονϊες,, zl) χῦπο 
yes Qseiw Αἰγύπίιοι. ^ | δὴ 

μήτηρ γοίρ ἐσι ϑηλυκβ ζῶν ] Δά vulturem hoc referendum ; 
non modo mater eft vultur, fed etiam mater matrum 5 
quia mares non funt in ifto genere. Nihil fignatius. Quod 
de zatre fexus feminei addit. Mercerus, ineptum eít. ὃς 
Graeca.non ferunt ; Nam fic fcribendum fuiffet, μήτηρ γώρ 
ἐσι ϑηλυκὸν ζῶον. Pueri vident, ὃς fentiunt etiam, quam 
marcidum fit illud ipfum. 

ἐπεὶ τέτων ἡ Weis ὠκέῖϑέν $a] Quo refpicit zov? An 
ad fuperiora illa, διότι καὶ 5 Meri ἡλίε καὶ σελίωης καὶ Ἔ 
λοιπῶν ὠφέρων , ἐν αὐτῷ Σσπτελᾶτωι ἢ Nuhialud reftat, ὃς 
nifi eo refpiciat vocula, mifere inter verba fociata relin- 
quitur fibi. Hoc ipfum tamen durum, & vix tolerabile. 
Nifi fallor, locus male habet: An.forte legendum, ἐπεὶ 
τοσότων ἡ veris ἐκέϊϑϑέν $i  QUOMIAML iof. C9 iautorum generatio 
inde efl? Sic vocula apte ad przcedentia .illa referri poteft, 
& orationis ftruCtura non eft prava. Scriptura compen. 
diaria vitio originem dedit. | | 

- δεοχμῶς 3 δύο &c.] Hxc ego non intelligo : -Quid 

903. drachmae 


2:24. JOANN. CORNELII DE PAVW 


drachmz ad /Egyptios? quid drachma: ad unitatem ὃ E- 
£o in his talpa fum, nec juvant Viri Eruditi: Nam Ni- 
colaum Cauffinum , qui vocem δραχμοὺς ter mutat, ipfa 
Ícripturze pervicacia refellit. Visne conjecturam ? Dabo, 
fed ea conditione, ut meliora proferas, fi hora benignior 
tibi obtigerit. Graci drachmam una quadam linea vi- 
dentur reprzíentaffe ; & duas proinde drachmas lineis dua- 
bus: Ha autem duz linez erant nota unitatis apud ZE- 
gyptios; de qua hic verba faciens Philippus, non Inter- 
pretem, fed Periphraftem egit, & ut Graecis fuis rem 
perfpicue exponeret ,. fignum illud unitatis vocavit duas 
drachmas, earumque lineolis unitatis lineolas dcfignavit. 
Sic omnes intelligebant ftatim , quid Symbolum fibi vel. 


let, & dua /Egyptiorum lineolze duabus Grzcorum li- . 


neolis defignata;, non poterant cuiquam e Graecia effe igno- 
τὰ. Senusne? Certe vel hoc verum eft & locus fubindi- 
cat certo, vel aliud quiddam fubeft, cujus notitiam Ama- 
nuenfium ignavia mihi invidit. Quz de ipfo Monadis fi- 
gno apud /Egyptios notat Cauffinus , Myítica funt , ὃς 
ego non curo, quia auctoritate carent. 

Cap. 12. «Sap ἢ γύπω ] Ordinem nota: in Vulca- 
no mafculum precedit , in Minerva fzmineum. Nihil 
decentius. 

ἔκτε δρσενικβ d», ϑηλυκβ) Ita perbene legitur ex. Libris 
melioribus: jraeyovr* , quod Morellianus praterea exhi- 
bebat , fententia non requirit. Hactenus nihil. evidentius. 
Sed quid fequens, Jod j τῆς Αϑίω ὥς vl γύπα γεφίφεσιν ἢ 
An id probabat naturam mafculam Dex? Nihil infulfius. 
Nam omnia in vulturibus feminea, ut jam audivimus fz- 
pe. Etfic apparet, ipfos illos Libros meliores eodem vi- 

tio 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. τος 


tio laborare, quo alii deterioris not, & vel temporis in- 
juria, vel defcriptorum ignavia feciffe etiam vocum ali- 
quot jacturam. Legendum faltem, ut fcias, quid Autor 
voluerit , 92d. ὃ τῆς Αϑίωδς τὸν κόνϑομμ, E Oi $ HQouss 
τὴν Joel yesQssiw. ὅτοι 8 μόνοι ϑεῶν παρ᾿ αὐτοῖς δρσενοθήλεις 
ὑπόρχεσι. Hoc ego video , hoc tu vides: Sic mares jun- 
guntur feminis , & nature communio indicatur certa. 
Cauffinus de his peffime: Aperta res cft. 

μόνοι ϑεῶν ] Interpres, £i foli ex Diis : quod falfum eft. 
Nam przter Minervam & Vulcanum plures fuerunt Dei 
2Pewo94^ec 1n /Egypto. De Luna ipfe Horapollo Ca. 
preced. ἥτις (fcilicet. κανϑοίρων δουτέρφε musa) X τῇ XeAlwu 
᾿καϑιερώϑη, dq € x, τὸν ὧν ἐραγῷ ταῦρον, ὕψωμα τῆς D: vav- 
τῆς λέγεσιν εἰναι παῖδες Αἰγυπίίων. Quz aperte naturam maf- 
culam vindicant Lunz: Nam quo perünebunt. cztero- 
quin tauri vires? Alia Autorum loca de Luna mare fciens 
praetereo: Notiffima enim funt: NNeque cumulo , qua de 
alis ZEgypuiorum Diis maículo-fzmineis aliunde. afferri 
poffent: Nam ea etiam fatis nota funt in hac literarum 
luce. Sufficit, quod fic conftet de Interpretis inepriis ; 
qui cum aliis Viris Eruditis non intellexit vocem μόν», 
cujus σημασία hic non excludit , fed eximit, ὃς aliquid 
preftans notat & egregium. | Vulcanus & Minerva Bei 
ϑσενοδήλεις nen funt foli , fed inter Deos δρσενοϑήλεις pri- 
marii funt ac przcipui; pro Diis mafculo-fzmineis ha- 
bentur xo ἐξοχίω: Hoc aptum & ad 7Egyptiorum Dog- 
mata accommodatum eft. Sic autem vox illa etiam ali- 
bi accipienda eft: Adícribamus ex Hymnmis , qui Or- 
pheo tribuuntur vulgo , exempla quedam: In Hymno 

Νεμέσεως eft, 
Aidía E] 


:96  JOANN. CORNELII DE PAVW 


Aidim, πολύσεμνε, μόνη χαίεσω δικαίοις. 
In Hymno Nóps, 

Αὐτὸς j8 pev" ζώων ὀίηκω κρωτύν4. 
In Hymno Λόὐυκοϑέας, 

Msyj ὃ ϑνητῶν οἰκτρὸν μόρον εἶν οἷλὶ Ave. 
In fequenti Παλαίμον( δ , 

Φαινόμλυ(ῷ" σωτὴρ μᾶν(Θ' ϑνητοῖς ὠνωφαίνη. 
In Hymno Περσεφόνης. ὼ 

Ἐνφεϊγὴς,, κερόεοσω , μονὴ ϑνητοῖσι ποϑεινὴ. 
Alia omitto, & ipfe quarere potes: Sunt enim plura. 
In omnibus autem iftis aliquid eximium | indicatur voce, 
& de uno ac folo minime cogitandum eft: : Nam catero- 
quin improba & inepta effent, quz ibi dicuntur ab ini- 
tiatis: Id omnes ac finguli vident. Et fic ctiam in aliis 
Autoribus ad τὸ ὑποκείμλυον accommodanda eft. vocis figni- 
ficatio, quam nunc primus, nifi memoria fallat, tibi ape- 
rio. Unum exemplum adhuc afferam ex ipfo Horapol- 
line noftro: Ubi de Cucupha ferro cft, gratum animum 
eo indicatum fuiffe legimus , diér: «$70 μόνον 5. ὠλόγων ζώων 


2 M en 3 - » 0n i , 
ἐπειδὼν ὑπὸ 79 γονέων ὡκτρωφῇ, γηρφσωώσιν αὐτοῖς τίου αὐτί οὖν- 


vamodídus: χώραν. Quod falfum eft, fi Interpretes fequa- 
ri ,Íed verum , fi fequaris me: Inter aves fcilicet pias, 
maxime pia eft illa, ideoque excellenti nota non imme- 
Fito ei tribuitur. Videsne? 

Cap. 13. Θεὸν j ipu] Rece vertunt , Deum eai 
ja tudo efís Deusa amuado inbabitantem : vl ἐγκαρδίων 
fimiliter habuimus fupra Cap. 7. 

Th) vals qssdosi , ἢ Gc. ] Hxc notes: "Totum hoc 


Univerfam Circus eft, in quo immenfa Corpora Caleftia 
| cum 


t£ 
1 
1 


TERN 


XT RT PN Χο δο MON προ πωνοντ κῷ' 
I 7 


ὧν 


— LPS 
Cac pe 
t 


"OBSERVAT. IN HORAPOLL. 292. 


«um omnibus alüs inter fe curfu certant : Huic cer- 
,tamini praeft Deus ἐγκόσμι(Θ᾽ , qui vi&ores declarare 
᾿ὃς vi&oriz premia diftribuere potcft folus : Illa ip. 
{4 autem ípcs victori eít, quas facit , ut fidera ὃς Or- 
bis univerfus in partibus fuis, celerrime & abíque ul- 
Ὁ la intermiffione fe continuo moveant. Hoc fibi volunt il- 
la, de quibus Alii, quantum memoria repeto, nc hilum: 
Quare notandum si | ut dixi, hoc /Egyptiorum Dogma 
fingulare.. 

πέντε μόνοι &c. ] Saturnum & Martem numero fepre- 
nario eximit Mercerus: quod ego probare non pofíum, 
Haud dubie Solem & Lunam fupra Planetarum condi- 
tionem extulerunt Zgypti, & inde factum eft, ut 
quinque remanferint numero. Et íic ctiam Cauffinus 
perbene, 
. . Cap. 14. σπϑὸς *- € 9«8 ewodw |] Mercerus, cum Dee con- 
gref[u : Ke&e. Nam de Dea fermo eft, non de Deo. 
Scribe igitur in Graecis, 'edc ὁ à 9«s8 σύνοδον, ne diffona 
fint, qua confona effe debent. 5 σελήνη συνοδεύυσω ἡλίω fic 
fequitur etiam apte. Nihil evidentius. Mox ἐν τῷ pé 
ὦ dac figalficat partem bore : Interpres nimis dilute, a 
quduta fevigetie 

ἔτι ὃ. x ἐκ ] j non eft apud Aldum, & abundat cer- 
te, vel potius in y: mutandum eft: 4 δὲ preceffit, ut 
vides. 

-TÉTSe δὲ τρεφομῖύες ὅτω » τέτες ] Mira conftructio, 
quz Tautologiam exhibet manifeftam : Nam ἕτω 3, «d rs; 
ingrate repetitur, ubi τότες τρεφομῆσες praecedit. Dicam, 
quod fufpicor: Aliquando pro genitivis abfolutis adhi-. 
bentur nominativi abfoluti , & oratio eos paulo liberius 

| Pp afcifcit 


198 JOANN. CORNELII DE PAV'W 


afcifcit arbitrio fuo: Res eft Eruditis nota, & que fxpe 
imperitis Amanuenfibus obfuit. Simile hic obfervaffe vi. 
deor mihi. L.egas enim, ὅτοι ὃ τρεφομἧνοι ἐν τοῖς ἱεροῖς ὃ 
δπιμελείαρ, τυγχιάνονες, d, καϑώπερ τὸ λοιπὼ ζῶω ἂν ἡμέρᾳ μῖᾳ 
TX , ὅτω D^ τότες, ONG &c, videbis ftatim. orationem 
fatis bene procedere & nihil in ea apparere fuperfluum. 
Nominandi enim cafus funt pro cafibus gignendi , & prae-- 
ponuntur apte, ut/moX quarto fit locus. Nihil apertius. 
E fic manifeftum eft, quo Aldinum τυγχώνονῖες pertinue-- 
: In. eo fcilicet verz lectionis funt. veftigia ,, quze pe- 
ἡμὴ Amanuenfium focordia non potuit delere. Si ca- 
füs accufandi- adhibuiffet Philippus ftatim in principio Pe- 
Μοορῶ, haud. dubie fcripfiffet uno. ac fimplici du&u ,. 
τότες ὃ τρεφομβέως ὧν τοῖς mid X δχιμελείας τυγχώνοντας S κα- 
Sume τὸ λοιπὼ (Ro y ἐν ἡμέρῳ μιᾷ τελόυτᾷν, GA ὅζο. Hoc 
certum ὃς perfpicuum eft: Potes autem jungere cum: his. 


noítris verba. Euftathii ad Πα. B. 7. 353. Ut jam monui-- 


mus , Amanuenfesinfulfi hanc conftru&tionem paulo fecre- 


tiorem interpolarunt fzpe. Supra Cap. to; habuimus, ὑφ᾽ 
ἴω Σοτομῆνον , ζωογονέϊται τὸ 2 κανϑάρων γ᾽: Ubi dubito,. 
an fimile nón irrepferit meridum: Nam de ipfa Sphaera. 
ibi adhuc fermo eft praecipuus; ideoque longe fignatius: 


& convenientius certe legeretur, ὑφ᾽ £v Σστομήνασα,, ζωογο-. 
véron τὸ "P κανθάρων o Q» , cadem ftructura ,. quam hiceno- 
davimus tibi. Locum perpende, quzío; videbis. 

τότε ὅλ(" ἀστοϑνήσκ4ᾳ ]. Legendum potius, τότε ὅλον Servia 
xev. lNam a praecedentibus pendent. 

Aiyvrha Oma» | Malim. Aiyvzltor : De literis ZE- 
gyptis hihi] praceffit, fed de literis fimpliciter ; & mox. 
aam δλισαμάνης γοφίμιμοϊω fimiliter fequitur : Quare abun- 

dat. 


[ 
: 
) 


4 


OBSERVAT.IN HORAPOLL. 299 
dat & nimium eft αἰγύπτια. Altérum Aiyézhoe contra ap- 
tum eft & Emphafin habet; quia illa Cynocephalorum 
familia, quz €o erat ingenio, ut literas addifcere poffet 
quafcunque, apud /Egyptios inveniebatur folos, aut in- 
veniri credebatur faltem. Recte igitur Aldus cum Li- 
bris fuis: Junge ZElianum Zzb. 6. Cap. το. de Animal. 

αὶ εἰ γοφίφει ) Ita legendum eft abfque ullo dubio: Nam 
ideo atramentum ὃς ftylus Cynocephalo appofita. 

ἰχϑυώμϑνον yov ] Codex Auguftanus perbene ἐχϑυώμενον 
ἄρτον: quod Cauffinus veriffime explicuit. Nam quz de 
TIchtyophagis Oritis fcribuntur , non conveniunt ZEgyp- 
tiis: Dein pr» ἰχϑυώμνῆν(. nou eft panis ex pifcibus con- 
feCtus, fed panis, cuialiquid de pifcibus accedit: Atren- 
^ de modo; ipfa locutio Cauffinum juvat. ; | 
οἱ ἱερεῖς ὠκτός | Interpres extermi Sacerdotes : Qui funt il- 
αι, & cur de illis hic fermo ἢ Ineptie & inepti merz. 
Poft ἱερός collocandum eft punctum , & ὠκτὸς cum fequen- 
tibus connectendum. | Quid autem vocula ifta? Anprz- 
derea ? an extra illud, quod jam dixerat ? Sic certe fententia 
eflet apta: Sed ufus obftat, quo non probata eft fignifica- 
tio illa. Quare legendum fufpicor, ὠντὸς yixrad τε πε- 
φατεϊμημέν(Θ’ &c. quod perfpicuum eft, & omnes intel- 
ligunt ftaum: Ex ductibus literarum implicitis error. 

τῷ ῥύπῳ πωρφφερόμϑνον ] Quid illud παρφιφερομῆνον ad. $(J- 
70? Interpres, sec tamen ullis a nativo colore transfertur aut 
zuquinatur fordibus : Vide, quo circuitu utatur, ut zaez- 
Φερόμνον accommodet ad fententia: normam. [ἃ omne ta 
men ineptum ὃς jejunum: Nam nunquam ita locuti funt 
Graci. Sed efto; ita locuti fint fzepe : quid tota illa fen- 
tentia ad natationis induftriam ? An qui in natando non 

; Pp 2 "5 OB C 


300 JOANN. CORNELII DE PAVW 


contrahunt fordes , doctius & melius natant, quam qui 
eas contrahunt? INe ita fentias, fi cachinnos non exfpe- 
G&es.. Et quid igitur verborum. murmur ad. rem ipfam? 
Nihil plane, nihil. Non dubito, quin locusegregie depra- 
vatus fit ab Amanuenfium furfure:Scribe, utipfe Philip- 
pus fcripferat olim y. διότι τοὶ A). ἄλλω ζῶω κολύμϑῳ χρώμᾶνα, 
ῥῷ παραφέρεται,, μόνον j τῶτο, εἰς ὃν τόπον «esp. πορόυϑῆ- 
νῶι χκολυμιβῷ, xL μηδὲν τῷ pa παραφερόμενον. IXe&ta via nas 
tat, quo velit, nec unquam ab aquarum fluxu agitur 
transverfus : Hoc egregium eft; hoc dicit , quod debet. 
po pro ἐύπῳ fÍcribebant. Veteres, & in Libris Antiquis ας 
ὃς « confunduntur millies : Inde prima depravationis 
caufa, 

Cap. 1j. «γήμαῖι τοιῷδε ]. In alus Libris: τρόπῳ. τοιῶδε :. 
Ix qua lectionis diverfitate, ad Marginem annotata , 
haud. dubie ortum eft illud z/4uw«l«, quod ad finem Ca- 
pius praecedenus , paulo remotius ἃ voce σπωραφερόμενον 5. 
apparebat in. Libris Aldinis: Auguftanus & Morellianus 
id non habebant. . Vide Merceri Notas.. 

βασίλειόν τε ὅπη d κεφαλῆς ἔχον] ] βασίλειον hic fumitur. 
pro regio infigni ; de quo non. incondite Laurentius Pi- 
gnonus ad AMezfam. Iíacam: Quamquam mihi, ubi hunc 
locum Horapollinis jungo cum figura Cercopitheci ὃς γα 
nocephali, qui in. di&a Menía [Πᾶσα vifuntur., fit proba- 
bilius, infigne regium apud 7Egyptios fuifle Lunz exo- 
rientis fignum , quod ipfum orbem Lunarem complecte- 
batur, tanquam ex co egredientem : Nam fic Schemata- 
illa intelligo. De Luna nova habuimus fupra, eam ἐν 
τῇ ὠνοϊολῆ πενϊεκαίδϑεκω μοιρῶν ὑπάρχεσανγ πρὸς τὸ ἄνω τοῖς xí 
ρῶσιν ἐσγημαΐίονς :. lalis autera figura eft, qua orbem con» 

tinet. 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 61 


tinet totum, vel ex qua orbis exfurgit totus, Et fic Lu- 
nam habemus, quz primo exilis, tandem continuo cref- 
cens ad orbem redigitur plenum ae perfe&tum : In quo 
certe aliquid. eft, quod quavis ]zeta promittebat: regi, ὃς 
proinde efficere potuit , ut illud-pro infigni regio habi- 
tum fuerit perquam- accommode. & perquam venufte. Sic 
locus hic appofiuffimus eft , de quo Cauffinus adeo inep- 
te, uc nihil ineptius excogitari. poffit: Neque juvat bo- 
num locus.ille fuperior de Vulture. Nam ibi ad vocem 
βασίλειον accedit γῦπα, ὃς longealia eft locutionisindoles: 
Pueri vident, & in re clara verbis parco lubens. 
τὸ aua Odd τῆς ὠνωτολῆς. ὁ κυνοκέφαλί(» &c..] Diftin&io 
male habet: Scribe, «870 ypo/Que: τὸ apa , δπὶ d^ dwavo- 
λῆς à κυνοκέφαλ(" Today, ὡς εἰπεῖν πξοσόυχομδυ(Θ" Ti ϑεῷν 
Articulus à arcte cohazret cum. τὸ qupm, e OU τῆς ἐνα- 
. χολῆς ita accipiendum ,. ac fi. poft ὅ collocatum effet. In« 
«erpres locum fortafle non intellexit.fatis: INam ideo a 
verbis fingulis difceffionem fecit, nifi fallor.. Vide modo. 
ἐπειδὴ ὠμφότε;οι Φωτὸς μετέιλήφασι 1 Eocusfufpectus : Nam 
quid ὠμφότεροι hic ἢ Idne ργασεάρσητια. nos exfpectare ju- 
bent? Nequaquam certe, quicquid Interpres comminifca- 
tur fibi.. Dicam fufpicionem meam: Legendum autumo; 
ἐπειδὴ cpQoríos Φωτὸς μετείληφε. Sic apte dicitur, cur Lu- 
nam. orientem | adoret Cynocephalus: Quia fcilicet or- 
tu ejus particeps fit utriufque luminis. Sole occidente 
mox Lunam videt orientem , & fic pro-uno lumine lu. 
minibus fruitur duobus; Emphaticum eft ἀμφοτέρε & ve- 
nuftum : Hoc quifque videt ftatim. Cum autem id muta- 
tum effet in ὠμφότεροι, mox μετείληφε tranfire debuit in μὲς 
τειλήφασι volens nolens: Nihil apertius. 
Pp 3. Cap. 


302 ]JOANN. CORNELII DE PAVW 


Cap. τό. Ἰσημερίας dvo πάλιν σημαίνοντες , κυνοκέφαλον &c. ἢ 
Πα πάλιν leviter tranfpofitum cft. INam ad latus Cyno- 
cephali incedere dcbet, de quo antea fuit fermo , non de 
ZEquinod&is. Lege, Ισημεράως duo σημμφάγοντες y πόλιν κυνοκέ- 
«poAoy &c. 

ζωγραφξσι ζῶον ] Sententiam male onerat ζῶν : Diftin- 
guendum pussy κυνοχέφανλον MH CuseaQüci . ζῶον ἐ ἐν ταῖς 
«δυσὶ 98 denpspiaie &c. 

iV o 9) μὴ δὐρύτερον τὸ ὕδωρ, &c. ] De his ὃς. fequentibus , 
qua difhcillima funt, ita fentio..— Legendum eft primo, 
iva. ἢ μὴ δυγύτερον τὸ κατασκόύασμω ὑπώρχη , Y S τὸ ὕδωρ εἰς τὸ 
ὁρολόγιον οἰποκράνε), μὴ ὃ mra σενώτερον, ὠμφοτέρων S χρεία, 
τὸ (XO y3 δρύτερον, ταχέως ὠκφέρον τὸ ὕδωρ, ἐχ ὑγιῶς Ὁ ἀνα- 
μέτρησιν “ὃ ὥρας Σσιοτελέῖ , τὸ 5 φενώτερον, κατ᾽ ὀλίγον αὶ βραδέως 
Ὡστολύον T κρενὸν, ὁμοίως" Hioc certum & perfpicuum : Sic 
εὐρύτερον GC σενώτερον dicuntur recte de ifto Cataíceuafmate, 
qux de ipfa aqua certe dicuntur perperam. τό ὕδωρ male 
repetitum has.tenebras induxit: Nam fic locus vifus cf 
mutilus, & omnia confufa fuerunt & turbata. ὠπολύον ἃ 
κρουνὸν ΟἿΌΣ aquam emittens : quod fcilicet. ὠκφέρον τὸ ὕδωρ 
dixit paulo ante , "hic. ZzeAVov δ «ρενὸν dicit codem fenfu. 
Interpres minus bene ὃς ambigue. ὁμοίως prseccdentia re- 
ipicit, £y, ὑγιῶς «lu) ἀὠἀναμέτρησιν τῆς ὥγας aiii» quz hic 
repetenda funt 3c? κοινᾷ : ld autem ex corrupto ἕως protra. 
ximus, im quod tranfierat- Amanuenfium imperitia, qui 
Ícripture compendia & literarum ductus implicitos non 
intelligebant. Nihil pronius aut facilius, ut fciunt periti. 
Dein fcribendum, ὃ ἐρήϑρας τρύπαν διείοφιντες, πρὸς τὸ ταύΞ 
τῆς πάν". σίδηρον κατασκευάζησι πρὸς P στεθκειμδύίωυ χρείαν. 
Meatus urinarii fciffuram perforautes , pro bujus craffitie fer- 

ream 


"OBSERVAT. IN HORAPOLL.  3oj 


- 
ream fiftulam | fabrizantur in. ufum modo didum. Οὐρίϑρᾳ 
meatus urinarius eft a vefica ad caulis caput, cujus aper- 
turam τρύπαν vocat Autor: Hanc ad vivum expreffam per. 
forabant, & ad faCti foraminis magnitudinem: redigebant 
magnitudinem fiftulie ferrez, quac aquam per caulem de- 
duceret , ut fic deducta curfum teneret certum. Jam ni. 
hil aperüus. Pro ἐρήϑρας compendiarie exaratum erat 
ova: : hoc imperiti-Scribee defcripferunt imperite. sv 
autem & τεύπαν, fi litere copulentur , a ze/y« non mul- 
tum abludit, & facile etiam feducere potuit ignavos. E.- 
runt, qui fcripturi funt, τῆς ἐρήϑρώς τρῆμω: Quod certe 
non difpliccet etiam mihi, fi pro ταύτης zv /G- legatur τέ- 
τὸ TX (0": Nam articulus nominis conditionem & fexum. 
dcbet fequi. Τὰ fac, quod velis; utrumque. bonum eft, 
& rem exprimit apte. διείρειν eft crajicere ὃς perforare, pul- 
-ehreque dicitur de ipfa τρύπη in 1magine expreffa:: Hoc 
€eertum. In Aldino Exemplari erat διώφρφντες ; quod eo: 
dem pertinuit: INam haud dubie detortum eft ex διαπεί- 
e2vrec, quod non diverfum eft a διείραντες. Nunc omnia 
clarent, qua ha&enus fuerunt obfcuriffima, nec alii Viri. 
Erudiu potuerunt ope ipgenii illuftrare ;. Prater Merce- 
rum , Hafchelium ὃς Cauffinum , videndi funt Gefnerus 
im Zieia uimalium, & Salmaüius in. Éxercitat. ad. 80- 
linum pag. 4$4. Qui omncs a veritatis fcopo aberrarunt 
longe. Apage, apage illud 4/72 , quod abblandiri potuit 
Cauífino : Nam ea barbaries non eft in his Philippi. Dein 
ἐρᾶς de Cynocephali pene ineptisfimum eft; quia ipfe cau. 
dam habet proprie dictam : Vide Pignorii 24ez/azm Ifia- 
cam , ut alia przteream..— Homo cauda caret ; & ideo pars 
illa, quz caudam refert , quanquam pro cauda minime fit, 

j ita 


3094 JOANN. CORNELII DE PAUWM 


ita dicitur non invenufte. Nihil certius. Quid autem 
Polyhiftoris illud , ἐκ τῆς See τρέχω Θείραν]ες,, πρὸς τὸ ταὖύ- 
τῆς πάχί(θ' σίδηρον καϊασκούαζιεσι' An τρίχα ϑείρειν apte dici- 
tur? An fiftula, quz craffiuem habebat unius pili, aquam 
commode transmittere poterat, &.cum praecedenti seg- 
τέρον omnique cohzrentia loci convenit fufpicio illa? Di- 
cam liberc ; nihil anilius nihil exoletius. Alia praetereo, 
ὃς cum nugis diutius confli&ari nolo. Czterum in Co- 
dice Morelliano poft. &/gore;ov fcriptum erat τὸ ὕδωρ μομῶ : 
quod ego ignoro, quid fibi velit. Vifne conjecturam ὃ 
Fors Le&or diligens ad τὸ ὕδωρ adícripíerat in Mawgine 
vocem μώμα, qua indicabat vocabulum illud fpernen. 
dum ὃς inducendum effe ibi: τὸ ὕδωρ pop, illud ὕϑωρ /per- 
ge ac. ride. μωμεύειν, μωμέειν ὃς μωμάειν in ufu promifcao 
fuerunt olim. |. Et hoc fatis probabile cft profecto: INam 
tiles annctatiuncule ὃς δθπκράσεις milliesin contextum in- 
finuarunt fefe, & co ipfo Autorum loca mifere deturpa- 
runt: Eruditiores fciunt, & Nos ea de re fuo loco plura. 

εἷς αὶ ἐδὲ | Quanüvis preui eft illud zc, quod ex Codi- 
ce Auguílano promfit Haíchelius: INam abíque eo fen- 
tentia eft imperfecta. 

Cap. 17. Θυμὸν ] Zuimi preflantiam s, enimi magnitudinem: 
Interpretes male. Ὡς Leonis iracundia agitur. Cap. 38. 
ΡΟΝ ; 
κεφαλὴν 99 ἔχ μεγώλην ] Paulo aliter Ariftoteles in PZy- 
Jiognom. Cap. κα. φαίνεται ἢ ζώων πάντων λέων τελεώτατα μετεῖ- 
ληφέναι ἢ E ZjpeQe ἰδέας. ἔτι ἡὸ ἔχων τόμα ὀὐμεγέθες rà 5 
“σϑθσωσπον τετρωγωνότερον, GU. ἄγαν ὀσῶδες, ὁ ἄνω τε levy καὶ queg- 
εξεσηκῆαν» οἰδλὼ ἰσοῤῥοαᾶσαν τῇ κάτω" ῥίνω ὃ παχυτέραν, ἤ λε- 
πἸωτέ αν χαροπὲς ὀφϑαλμὲς,, ἐγκοιλὲς) S σφόδρα αϑαφερεῖς, ὅτ. 

τε 


"um Jd v Σιμων ὡ.-»...«":.. ὦ 


A 


"OBSERVAT. IN HORAPOLL. 3o; 


τὸ ἄγαν πϑϑμήκεις, μέγεθος ὃ μέτριον ; ádpor ἐυμεγέϑη ᾽ μέτωπον᾽ τε- 
τρϑίγωνον, ὧκ μέσα ὑποκοιλότερον s ἢ Tes dn " T Ryo ὑπὸ $ 
μέϊώπε οἷον νέφος ἐπανεσηκὸς, ἀνωθὲν ὃ € μέϊώσσε xo i ῥῖνα ἔχ τρίχας 
ὠκκλινεῖϊς» οἷον οὐνόίΐσιλον. Ita legendus eft ille locus. ὠνοσιλον crines 
funt a vertice in frontem reflexi : Autor Etymologici Magni: 
Ανάσιλόν. τρίχωμω, τὸ δστὸ τῆς κορυφῆς Odi μέτωπον ὠνεσρφιμμέ- 
vo. ἴτὰ fcribendum eft: Nunc ordine contrario legitur 


peffime, «à zo μεέϊώπε Odi ὁ κορυφὴν ὀνεσοφμμῆόον. Hefy- 


chius fuo loco: Ἀνάσιμον. τρίχωμω9 τὸ δ 9 μετώπε δχὶ κο- 
$1 3 Ζ E T ds : 
ρῥυφὴν isezputrov. - Ubi idem mendum eft , & vox capita- 


lis praterea male exprimitur: Nam ἀνόσιλον vel ὠνοσιλλον 


haud dubie fcribendum. Paulo ante in eodem | Lexico 
legitur: AvacerwuAdX. ἐσεμμένας ἔχειν τοὺς τρίχας" dulci 


 stQewQ* — Ubi reponendum ὠνασεσιδλᾶος vel avacteinA 2d : 


Nam ab dcin» verbum deducitur. Nihil apertius. 11- 


. lud ἐφεμμένας quantivis pretii eft. & totum ἀνώσιλον pulchre 


repraefentat. nobis : Unum fcilicet capillitium , quod a 
vertice in frontem retrahitur, ὀνάσιλον proprie dictum non 
efhcit, fed crines in orbem omnes ita difpofiti, ut coro. 
nam quafi referant ipfa aequalitate fua. orbiculari: Eo per- 
tinet illud ἐσεμμένας ; Circulus crinium. coronz circulum 
imitatur, ipfique crines funt coronarii. | Et fic intelligen- 
dum etiam eft fequens avacUNO seQav(O» :: Pro ὀἀνώσιδλον di. 
&um etiam ὠνώσιλλί(᾽, quod ςέφανΘ' redditur propter ip- 
fas τρίχας ἐσεμμένας.  Dubito tamen , an non legendum fit, 
dideiNy , φξεφάνη: Nam & ἀὠνάσιλλον pro ipfo capillitio fyn- 
cerius certe eft, & σεφάνη, non síqavG» , de ifta capillo- 
rum ftru&ura ufurpari folet: Vide modo Pollucem Li/. 
4. Seg. 144. C 146. Quicquid fit, elegans eft Hefychii 
ERO qua omnem evéciis ftru&turam | aperit nobis : 


Qq Quarc 


( 


uU 


3066 JOANN. CORNELII DE PAVW 


Quare peffime egerunt, qui in iftis Grammatici pro £equ- 
μένας repofuüerunt ἐσραμμένας.  INam fic ἀνάσιλχ pars maxi- 
ma perit, & ejus dimidia vix remanet, qua non nifi per 
Metonymiam ita di&a: Crines fcilicet a vertice in fron- 
tem deducti praecipue efficiunt , ut totum  capillitium co- 
ronz íimilitudinem referat: hinc nomen totius datum eft 
parti. Nihil vulgauus. Quid autem ἐςραμμένας eft. pofi- 
tum nude? Nuge, παρα, & nihil aliud. Quare peffi- 
ma eft mutatio illa, & longe ableganda ad ipíos corvos. 
Apud Plutarchura &  Appianum de Surena legimus: μέ- 
yis» ὃ à Σερήνας x) κάλλισί(Φ᾽. ὠντὸς ὃ τῆ κατ᾽ dydeiay δόξῃ ἢ 
ϑηλύτητω $2 κολλῶς ἐκ ἐοικώς, ὠλλο Μηδικώτερον irte Ue 
τρίμμωσι ποσώπε, z κόμης διακρίσά, Ὃ ὠλλῶν Ilo;S ev ἔτι Σκυ- 
ϑικῶς ὄχι τὸ | Φοβερὸν V ἀνασίλλων κομώντων. Ubi haud dubie 
legendum eft τὸ ὠνώσιλλον κομώντων : Quod. Appiani Inter- 
pres veriffime ita reddidit, quum alii Partbi ad terrorem 
capillitium in frontem refletlere foleant. Nam 1d ὠνάσιλον exi- 
git, & crines in frontem retorti pratant revera; ut con- 
ftat inter alia aperte ex eo ipfo, quod hic de Leone fcri- 
bit Philofophus adhibita eadem voce: Capilli 4 vertice 
in frontem. reclinati, & ad ipfam fuperciliorum nubem 
accedentes , faciem Leonis terribilem. efficiunt & ejus. ν- 
δρείαν quafi repraefentant inter alia. Nihil certius. Salma- 
fius in Epiftola ad Colvium de Zirorum Cefarie ifta Ap- 
piani & Plutarchi ita. Latine reddidit peffime , eum ceteri 
Paribi Scytbicum! in amorem ad. terrorem vefluo retro crine co- 
marent. Nam fic omnis ille horror abeft, & omnia inver- 
tuntur plane. Sed ille in ὠνώσιλῳ prorfus czcutiit cum | aliis 
Viris Do&is, qui Ariftotelis locum rectiffime emendan- 


tes, explicuerunt tamen peffime, depravatis HUY & 
T 


ν οὐ 
Ἂν 
& v » 
“ὰ 2d oca di Rh ον: τ ἘΣ 2 ω-. 


D 
iw «22 2 2 


" OBSERVAT. IN HORAPOLEL. 207. 


Etymologi Annotatiunculis decepti. Quid , quzfo, οὐνώσιλον 
erit in loco Philofophi, fi crines denoteta fronte in verticem 
addu&tos ἢ Idne verbis convenit? idne convenit rei? Nugze, 
πυρᾶς, quz fefe fubvertunt ipfze : Hoc apertiffimum eft, ὃς 
probat, quam vere correximus Grammaticorum loca. De 
Salmafio plura alias : Nunc ifta non agimus. Pergamus : Qui 
recalvafter eft, nudo vertice crines refiduos habere folet circa 
verticis ambitum ; qui cum coronam quafi efficiant, & in or- 
bem tanquam corona cingant caput, hinc factum eft, ut re- 
calvafter di&us fit ZvdciAQge vel ὀνάσιν Θ᾽ : Suidas in V. 
AvaQaMevAay : Ἀναφαλανῖίαν.), σόκ ὠνωφώλωνἼον λέγεσι.. καὶ Ανά- 
σιλλον, τὸ ὠντὸὺ, δὲ in V. AvaeiA Qm: Ανάσιλί(θ» . ev pA ate 
das, ἄκοσμί(Θ' Ὁ κεφαλήν, Ubi Salmafius perperam reícri- 
. big dop * κεφαλήν: Nam fic ipfum ὠνώσιλον tollit, & 
una cum eo fignificationem vocis. Nihil perfpicuum ma- 
. gis. Igitur ἀναφαλανίίας dicitur dvariAQ» ob. ipfam calvi- 
tiei coronam , & amiffa capillorum parte τὴν κεφαλὴν eft 
&xopO* : Hoc fentis jam. Cum Suidx loco Pollucem 
junge LLi£. 2. Segim. 26. De eo nos accuratius aliquando: 
Nam vix dubitamus, quinillud Φόλω 53 κόσμι' 1, quod 
longe ineptiffimum przcedentibus fubjicitur, a fecunda 
manu acceflerit poftea: Lexicorum fata nofti. Apud ip- 
fum Pollucem Li. 4. Segm. 137. 69. 138. ubi hiftrionum 
perífonas enumerat, pro ἀνώσιμί(' bis legitur in Labris M. 
S. àvici*G-: Perperam & imperite. ανάσιμ(' ille erat ὑἰ- 
πέρογκίΘ", 1d eft, faftigium habebat fummum in capite 
fupra ipfam perfonam , ut diferte notat Onomaftici Au- 
tor: Hinc ZiéeiAAG» effe non poterat. Nam ipfa frons & 


vertex fub faftigio & ἄγκῳ latebant plane. Nihil indubita- 


tius, Recte additur ibi, ὧκ μέσε dvestsav]) οἱ τρήχες.» cri- 
Qq 2 : "es 


398. JOANN. CORNELII DE PAVW 


nes ex tedio capile porrigebanturs quia faftigium, | ut dixi, 
prohibebat quominus a fronte & vertice porrigi poterant : 


Incipiebant igitur, ubi incipiebat faftigium , & cadem al. ᾿ 


titudine apparebant, qua apparebat ceécwzs pars fuprema. 


Hoc quisque intelligit, & aperte refellit. Eruditiffimum - 


Jungermanum, qui admiffo ὠνοσιλλί᾽. ita conftituebat il- 
la, ἐκ pz ἀνατέταν) αἱ τρόχες. Nihil tale. Polluci in 
mentem venit, aut venire potuit unquam. ὠνωτείνεοῦζ ali- 
quando eít porrigi, & ita accipi debet ibi: Fors tamen 
mclius fcriberetur 3zerérav?) ; hoc ego diffimulare nolo: 
Sed de Polluceis fuo loco plura. In Gloffis Labbzi legi- 
mus, Aeburfus. ἀνάσιδ (Θ᾽. ἀνωφώλεντ’. Quid illa? Di- 
cam, quod fufpicor. Brus eft, qui a cibo & potu ru- 
bet: Feftus. Pompejus diferte, Burrwm dicebant. Znti- 
qui, quod uunc dicimus rufum : "Onde γα οἱ burram appel- 
lant tuculam , que rofirum. babet rufum. — Pari modo vubens 
cibo ac potione ex prandio burrus appellatur. Idem reburras ; ut 
fimus ,vefimus , calvus ,recalvus , ahaque 1d genus habemus 
multa: Hoc certum. Sed quid illud .ad ὠνοσιλλον & ὠναφεώ- 
 Aavvov? Pallor, aut vox Latina hiítrionis perfonam refpi- 
Cit, & ad Scenam referenda eft: Scilicet Momus & ir- 
rifor erat ille rePurrus , qui ideo faciem habebat perquam 
rübentem, ut fic ipfo colore animaret jocos fuos ac fales; 
Ille autem Grace expofitus aei AQ» ὃς ἀναφάλαντί» 
quia fimul erat recalvafter , & ut res fuas melius ageret, 
ad ruborem faciei accedebat capitis calvities. Quid qua-- 


ris? Hoc appofitiffimum eft : Et fic Interpretatio Graeca. ἡ 
ad ipfam períonam pertinet , non ad primitivam vocis 


σημασίαν. Perfona rubicunda & recalva dicebatur ARe£ur- 
ΦΉΣ, eamque οἰνάώσιλλος GC ὠνωφώλαντῷ" defignant : Similia 
apud 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 209 


apud Pollucem extant plura, nec alia haud dubie La. 
iinorum fuit conditio , de quibus nos fuo loco accurstius. 
Sic lux etiam nunc Ifidoro, apud quem fcribitur in Glof- 
fis, Reburrus , bifpidus. SeWicet hiftrio. ille Reburrus, ὃς 
rübens erat, & recalvafter, & barba preterea pilifque hor- 
rdus: Eo refpiciens Iüdorus; reburrum. explicuit. bifgi- 
dum , ut Graci refpectu fimili ἀναφάώλαντον. Nihil accom- 
modatius. Qaz Alii de his narrant, inepta funt, & ad- 
verfis frontibus inter fe pugnant. Vide modo Salmafium 
ad Jitam Carini. Certe eleganter adornata fuit, fi verum 
eft, quod fufpicor, perfona illa Satyrica: Nam & calvi- 
ties, & facies hifpida, & color rubentior, mire conve- 
niunt dicaci & irrifori.. Id omnes fentiunt ftatim. | Ad- 
damus tandem illud : ávdriAG» ὃς ὠνάσιλλ(" promifcue fcri- 
bitur, ut conftat ex jam allatis: Ifta vox compofita eft, 
& a "E σιλὸς originem ducit praecipuam ; €1A06 , σιδλὸς, 
ἐνόώσιλ(" , ὠνάώσιλλ(», ut DaAaVTOG , ὠνωφώλαντος : ' aliaque 
Ícxcenta : σιλλοὶ autem dicti Satyri & irrifores ab ipfa calvi-. 
tie, quz illis propria quafi eft: Hefychius in. Lexico , 
X6, ὠνώφαλωντί(᾽, MODO , waxoAoyla , z χλενάσμος. Inde 
verbum σιλλᾶν & σιλλᾶῆν pro dicteria fundere: Idem He- 
fychius, Σιλλοῖ, pex, ψέγει, κακολογεῖ. ἘΔ, Σιλλέϊ,, οὖνοι-- 
Eod, λυπέϊ. Qui ab AA» deducunt σιλλὸς, ^ ridiculi funt, 
& ipforum σιλλῶν merentur di&teria: Idem autem σιλὸς 5 
quod c;&ó;, ut diximus jam: Et quid igitur? Án a σιλὸς 
fortaffe fit Σιληνὸς, qui ὃς dicax, & recalvafter? Certe hoc 
longe magis arridet mihi , quam alia Aliorum commenta: 
σιλὸς, σιλέω, Σιληνὸς. Nihil appofitum magis. Sed hzc 
fufficiant hic; quz occafione loci Ariftotelici paucis ex. 
ponere, Lector, mihi vifum füit e re tua; 

Q45 iuge 


-ἡ 


| 31e JOANN. CORNELII DE PAVW 


ἥλιος ἃ ὁ Op» 3er $ Ῥ ὠγῶν κρατῶν Hzc Philippus de 
fuo adjecit, & Grecorum indolem aperte refpirant: ZE- 
gyptii 0j: Etymon nunquam ab ὥραις deduxiffent. 

Cap. 18. Ato» τῶ ἔμπροοϑεν Qu5enaqüci ] In quibus non 
modo vires, fed etiam vze£ 9«j, ut eft apud Oppianum 
Lib. 3. Cyneget. V. $3. C9 feq. 


ExAvow αὖ κακέϊνο λεοντοκόμων αἰζηῶν , 
Δεξιτερὴν ὑπὸ χεέρω Φέρειν αἴϑωνω λέοντα 
Nopxo, ϑοὴνγ τῇ πάντω λύειν στὸ γέναϊα ϑηρῶν. 


Scd locus eft fufpe&us: Nam Σσυλύειν γέναϊα θηρῶν de ναΐο- 
x4, ubi nihil aliud accedit, certe perquam ingratum eft 
ὃς durum. Ipfíe Oppianus Z;j. 2. Halieut. P". 81. ὃ feg, 
de "T'orpedine pifce 


Οἷον δ᾽ ὀρῷΦνωιοίσιν ἂν εἰδώλοισιν ὀνείρων 
Ανδρὸς ὠτυζομάφοιο à, ἱεμῆνοιο φέξεοϑξ, 
Θρώσκφ μὲν xeadín , τὸ ὃ γένατα παλλομΆνοιο 
ἈΑσεμφὴς ὦτε δεσμὸς ἐπειγομάψοιο Θαρύνει " 

/ Z , 3 , , 
Τοίην γυοπέδην τεχνωζε) ἰχϑύσι νώρκη. 


Alia fimilia praetereo. Dein, quis prater Oppianum illud 
prodidit de Leone? Nemo, hercule, nemo. De Hyzna 
tale quid narratur, ut notum : Sed omnia in ifto animali 
prodigiofa, & tot tantifque deliraments obfeffa, ut defit 
ipfe finis : Sciunt, qui Animalium Hiftoriam tenent. In 
Leone nihil tale, & indoles ejus generofa, multumque a 
fabellis trivialibus abhorrens : In memoriam modo revo- 
€i, quz de Leonis magnanimitate & vi aperta legifti 
aliquando apud Ariftotelem, Plinium, Alios. Quare ego 
Ccrte νώρκῳ probare non poflum. Sunt, qui pro eo repo- 

: nunt 


m TM f d v itp Vu is 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. κι: 


nunt cedex: Sed id minus adhuc probaverim. Quid 1gi- 
tur? Scribendum-fufpicor plane daxa : Sic nihil conve- 
nientius, & nihil appofitum magis ad hunc ipfum locum, 
. In anticis maximum eft Leonis robur, & ea ita a natura 
comparata funt, ut dextra adhuc fortiora fint finiftris: 
Hoc omnes intelligunt ; hoc omnes probabunt. a£ pro 
ὠλκὴ Ipfis T yronibus notum eft ex Homero: Literz autem 
Veríaum initiales , errores excluferunt infinitos in Li. 
bris, ut Eruditi fciunt; Unde fa&um, ut cum hic Νάλ- 
xa pro Axe male appicta litera exaratum effet, mox Cri- 
ticorum ingenio in locum ejus fuccefferit Née: Quid, 
quxío, pronius aut facilius? 

Cap. I9. τοῖς κλείϑροις τῶν ἱερῶν ] Zemplorum jauuis : quic- 
quid claudit, κλέϑρον dicitur; hinc κλέϊϑιρον pro janua, quze 
domus eft clauftrum : Hefychius in Lexico, Κλείϑρω, 
— μοχλοὶ ἀσφαλείας , πύλαι. Alia omitto. Cuperus in fuo Har- 
}οιγαὶθ de fera hic perperam cogitat: Quod Nofter vocat 
κλεῖϑρον, Plutarchus vocavit ϑύρωμα in verbis ab Hzíche- 
lio adductis : Sed ea etiam infeliciter tentabat Vir Do- 
Gus. . 

Cap.21. εἰς χέοντω yevouo(Q- | Haefchelius ad Marginem 
Editionis fuz : λέοντι 7M. δ. ubi prepofitio ἐν deeff.. Sit ita, 
per me licet; Alias pro γενόμλυ(Θ» forte fcriptum in Libris 
quibufdam cvyyaó«O- : Nam fic λέοντι prepofitionem 
non requirit. 

"cw évaacw $ Νείλε ἡ Cod. Morell. £ 9:3 pro £ Nes : 
quod plane ineptum eft. Pro πόϊαμξ olim fcribebant ποτ: 
An inde enata eft le&io illa ? Hoc verum effe poffet : 
res & alii errores ex ifta contractione, Videbimus fuo 
OCO. 


à, 


312 JOANN. CORNELII DE PAVW, 


27 τὸς χολέδρας ] INec xo^ideos, nec “χολύδρφις Graecum 
eft: Tu fcribe deleta litera, z, rc xo^£eo«.  Hefychius 
oprimns Grammaticorum, XoAéeg. σωλὴν, di E τὸ ὕδωρ στὸ 
7 κεροίμων Φέρεται ἐξακοντιζόμῆνον. Nihil pote expreffius. zs 
Ade ὃς χόλιξ inteftinum , 3v ὁ χολῆς : : Qui accurate volc- 
bant loqui, χολάδας dicebant το ἔντερφι , χόλικας ΨΕΙΟ τοὺς 
35 βοῶν κοιλίας : Vide Ammonium | περὶ Ομ. Z, Διώφ, Δέξ. Α- 
riftophanes ibi in Babylonis , Ἡ βοϊδαρίων τις ὠπέκτεινε (eo 
χολίκων ἐπιθυμῶν. Verfus eft Anapzeíticus ''etrameter Cata- 
le&icus, quiab ipfo Ariftophane dicitur Ariftophaneus: 
Vir Eruditi in. Fragmentorum Sylloge inepte "ex uno 
Veríu bono duos fecerunt malos. Igitur fi non omnes 
Graci, ita faltem politiores. Atüci vocabula diftingue- 
bant. Fel inteftina. permeaiis, ipfis inteftinis indidit no- 
men, & ἃ χολῆς vel χόλε dicta funt χολάδες & χόλικες : 
Hoc certum. Qui a χύσις & χύειν Extymon deducunt, ri- 
diculi funt, & ipfo literarum fono rcfelluntur. Ab eo- 
dem χολὴ vel xA» quin χολερὸς deductum fit , nullus ego 
dubito: Nam ce pertinet χολερὼ νόσος, pro quo nunc ab- 
folute dicitur woxieg , morbus ipi dn : Qicquis Ícilicet 
ad bilem pertinet, dictum χολερὸν: Unde «Z χολερφὲ olim 
etiam abfque dubio τοὶ iveeg ὃς inteftina : Nam ad τὸν 
χόλον vel inprimis fefe rcferunt, ut conftat ex nominibus, 
quibus indicantur vulgo. Sic autem pro «à χολεροὲ ctiam 
ufurpatum αἱ xoA&e , ex voce adjedtiva, ficuti moris 
erat, facta voce fubítantiva. Vides, quo hzc tendant? 
Sic tandem fcimus, quam appofita fit vox χολέρω pro tu- 
bo: Ita fcilicet di&tus eft, & eleganter dici potuit tubus, 
a fimilitudine inteftinorum, quam aperte refert, & ipfa forma 
exprimit fua. Pune ὃς Hefychio & Philippo lux certa, 


λεοντος 


να, να ὦ 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 2:12 


λεοντομόρφους ] Idem ilud notatum Plutarcho in $yz- 
pofiac. Lib. 4. Queff.y. íed loco infigniter corrupto 
dec hic in tranfitu corrigam. c img vulgo : κρῆναε ὃ 
e καταχώσμαϊα 7? τ' λεοντείων ἐξίασι πρανὲς, ὅτι NeA(» ἐπαγά νέον 
ὕϑωρ 7É Αἰγυωτίων dipspouc , ἡλίς Σ λέονϊα παροδόϊονῷ». Qus 
vertit Interpres: Οὐ quod. Leontini fontes C9. bsatus (μος uova 
a2u4 vepletos inveniunt , Nilo exuudante, quaudo $0] per Leo- 
sem tranfit. Adeo inepte, ut nihil magis. Scribe miffis 
nugis periculo meo, κρῆναι ὃ 3, x9 χάσμαϊα 5 λέονϊων ἐξίασι 
up9ydc, ὅτι NeA(Q» &c.. per riclus Leonum emittunt latices fuos 
perennes €9c.. Ex λέοντων errore. folenni fa&um | eft. λεοντείων : 
χάσμασι λεοντείοις in altero loco Plutarchi rectum eft, ut ipfa 
decennes vident. 

xaT óUyx» mTAswacpS ὑγρότητος ] Locus mutilus & 
truncatus, quem ego. reftituere non poffum : πλεονασμὸς 


hic eft benigna humoris copia; aqua ubertas magna : Hoc 


certum videtur mihi ac perfpicuum, ubi ad verborum co- 
harentiam attendo. Sententia fuerit: Quapropter in ho- 
diernum ufque diem fibi precantes aqua. ubertatem , Sym. 
bolo ifto-utuntur. Et fic Merceri τῷ αὐτῷ σημείῳ χρῶνται 
locum habere poflet. κατ᾽ Ux» πλεονώσμξ ὑγρότητος idem 
eft, quod & ovo. πλεονασμὸν ὑγρότηϊος : Cum Symbolo ifto 
utuntur /Egyptii in Canalibus ὃς Aquzeductibus fuis, eo 
ipfo aqua ubertatem fibi exoptant. Ita intelligendus eft 
locus. In Codice Morcllii poft hzc verba fcriptum erat, 
x, ἕν χωρίων γέμοντες ὁ οἶνον ζῶον λέονϊα : Οὐδ in fuis Mem- 
branis etiam repperit Pierius Valerianus. Nam eo refe- 
rendum eft, quod Zib. 1. Cap. 13. Hieroglypb. legimus: 
Jllud uon omittam, quod Horus Apollo tradit, im fupplicatio- 
mibus pluvias expo[zentibus, plerifque in. locis Leonum ora οἱ- 

Rr "e 


34. JOANN. CORNELII DE PAVW 


xo prolui fuiffe morem. Sed advertendum eff , vulgatos Hori 
Codices boc loro depravatos effe. Quid de iftis dicemus? La. 
tina Pierii ineptias alere, certum eít ; quid Graeca faci- 
ant, incertum , quia ícriptura eorum eft incerta, Visne 
conjecturam? Dabo: Autor Grzcus, quem Stephanus 
Le Moyne trivit, apud Cuperum in Zfarporate de 
hac /Egyptiorum fuperítitione ifta fcribit hifce gemella : ἐν 
Alyszlo j $ Nes ἀὠνώχυσις 3, ὑπέρελυσις κατ᾽ ὠκεῖνον eid vie 
VeoM| τῷ ἐνιαυτῷ T καιρὸν, καθ᾿ ὃν ὃ ἥλιος ἐν τῷ λέονῖς ἐσὶ" τηνικαῦ- 
τῶ γᾶν οἱ Αἰγύπτιοι τώτε δημύσιω x, μεγώλα λετροὲ ἤνοιγον, 3 
τὲς ὁπαναχόϑι κρενοὺς V? ὑϑώτων, εἰς σύμβολον τῷ δδιςαμῆόε λες 
οντοσγοοσώπες ἐποίεν" κοωκέίθεν ἐστεκρφίτησε ,. ἢ τὸ τὲς ὑποληνίων 
κρενεὲς Λεοντοειδέϊς κατασκευάζειν, εἰς μίμησιν d ^ Νειλώκ ὕϑατος 
“ποοχύσεως προσκαλθμλψων ἡμῶν οἱονεῖ x, T τῷ οἴνε δαψιλῆ z 
ἄφϑονον διαῤῥοὴν. Ex quibus colligo, fimile quid de va. 
forum torcularium tubis in ifto Codicum additamento 
fuiffe dictum: Nam δ οἶνον, quod eo pertinet, Graeca di- 
ferte habent. Fallor itaque , aut ifta etiam funt murtila, 


& partem modo exhibent rei dicendz : Scribendum enim - 


dufpicor, à, ἐγχώρμοι y2 νὺν ὄντες * οἶνον) ζῶον λέοντα ------ - 
Quz, ut vides, aque ac verba przcedentia, funt. lacera 
€& acciía: Dicere voluit, qui. hzc fcripfit; Quare & in- 
digenz nunc viventes vinum , Leonis imaginem vaforum 
torcularium tubis affingentes , in dolia excipiunt, Sic 
fententia eft manifefta , & quod Autor ille dixerat, eti- 
am dixerunt ea: Hoc quifíque videt. Notandum autem 
illud πεοσκαλεμβύων ἡμῶν cum fociis fuis: Nam ex iftis ap- 
paret, illud κατ᾽ ὀὐ χὴν πλεονάσμξ ὑἱρότητος recte. ἃ nobis ex- 
politum effe paulo fignatius & exquifitius. 

mà μῆ ϑϑρεῖον ] Ita legendum cft abfque ullo dubio cum 
Li- 


"OBSERVAT. IN HORAPOLL. 531 
Libris M. S. Apage, apage Merceri νέον, quod hic expref- 
fit in Verfione fua. 

ἡἡνέτειραν τῇ εἶναι ] Haec longe inepuiffima funt, ἢ Viros 
Eruditos audias. Dicam paucis, quod verum eft: Záya, 
referendum eft ad przcedens ὑγρῷ, & verba hoc, ὃς ni- 
hil aliud, fignificant; Lisgue vero, quia bane perpetuo ia 
bumido exiflentem , etiam genitricem ipfius bumidum effe affe- 
. rust. Lingua humido gaudet, & facit, ut fibi humidum 
perpetuo adfit: ipfius ναι τὸ ὑγρὸν genitrix eft. τὸ εἶναι 
vicem fubítantivi gerit, & idem eft, quod τὸ ὃν: Ni- 
hil frequentius. apud Graecos : Quare ἡβνέτειραν $ d- 
va. explicari poteft ἡβμέτειραν $ ovre. Ni forte ipfum 2v- 
7(Ó* pro éve ex Philippi calamo exierit, & literarum ne: 
᾿ Xus deceperint Amanuenfes ignavos. Eruditi videant. Mi- 
hi £ év non difplicet: Lingua facit, ut fit humidum, 
.& ut perpetuo id fuppetat fibi. Imo hoc accommoda. 
tius, ut nunc animadverto, quam alterum : Nam lingua 
in ore non eft proprie gefitrix τῇ irr» 59,8 , fed τῇ evas 
ὑγρὸν, lloc fciunt, qui linguz munus norunt. Quare 
locutio concifior ita accipienda cft, nec de alia le&ione 
X κου 

ὅτι ὃ γνῷ ἡ ΑἸγυπῖθ' τὸ 092, &c. ] Hiec potiffimum re- 
fpiciunt illa, deavóv ἡ γῆν ὕδωρ βλύζεσαν : Junctim fcilicet 
duo ifta Symbola, hydriarum trium & czli terrzque a- 
quam fcaturientium, hifce omnibus explicantur. Quod 
monco, ne male accipias, & quadam decfle putes. 

ἐπεὶ μέση “ὃ oixspÓenc ὑπώρχ4 Vitium alit ἐπέ), "ὃς lo- 
cum deturpat : Nam illud οἀιτιατικὸν hic prorfus 'inful- 
fum eft. In re clara verbis parco; ὃς Viri Eruditi certe 


culpandi, qui adco inficeta potuerunt vertere &: probare. 
Remy 0 Tu 


316 JOANN. CORNELII DE PAVW 


Tu fcribe abíque mora, μόνη ὃ καὶ Αἰγυπίίων γῆ, ἥπερ μέση 
d ὀικαμλώης ὑπάρχά, καϑώπερ ἐν τῷ Gc. fola vero e"Egyptio- 
vum terra, que Orbis media eff , ficuti $c. Sic nihil decen- 
tius; Ex utroque conítat juxta Autorem Noftrum, quod 
JEgyptus aquam fibi procuret ipfa; & ícaturigines ha- 
beat domefticas: Nam & media zftate afcendit Nilus, ὃς 
JE£gypis in ipfo Orbis umbilico fita eft. Vident omnes, 
qui aliquam habent rerum naturalium notitiam. Ipfe er- 
ror facillimus eft & fratres habet longe plurimos: Eru- 
diti fciunt. 

Cap. 22. ϑυμιωτήρμον καιόμῆυον &c.] Ex his Gulielmus 
Xylander Plutarchum emendat in Zi/ro de fide € Ofi- 
ride pag.355. Sed nimis arbitrarie & minus perite: Tu 
fcribe mecum , τὸν ὃ οὐρανὸν, ἐς ὠγήρω διὼ ὠϊδιότητα,, καρϑίᾳ 
Suy tap dipate ὑποκειμῆνης. 9g» ὃς ϑύον idem Íxpe , quod 
ϑυμίαμα : hinc ϑυῶν ἐσγώγω focus , in quo fiunt fuffitus ὃς 
adolentur thura; adjectio eft elegans, quia ara major, in 
qua victimarum fit oblatio, ctiam ia/pa dicitur. éavdpa 
Svay igitur ipfum ϑυμιωτήρμον eft, & acerram denotat ve- 
nufte. 161 

Cap.23. ὀνοκέφαλον ] Hominem afinino capite: De Anima- 
li non cogitandum hic cum Interpretibus , nec defoloafi- 
nino capite, ac fi ὀνοκέφαλον pro ὄνε κεφαλὴν fcriptum effet. 
Ut «vvoxéQaA Q* , & alia gemella extant , évox£paa G- hic fi- 
&um. Afininum caput pro capite humano fumtum loco 
Symboli, ad denotandam hominis ftupiditatem : Hoc 
aptum. Alia non funt unius affis. 

Cap. 24. χωρὴς γρωμμάτων  ὠποτρόπαιων αὶ μυςικῶν: 'Ta- 
lia.multa. Literas hic.a Symbolis debemus accurate ἀ15 
ftünguere. ᾿ Ep. 


r 


Cap. 


: 
1 
j 
| 


.OBSERVAT. IN HORAPOLL. 317 


Cap. 25. ὡς 3, &wrorh τῷ &c.] Dubito, an hzc fatis 
fyncera fint : Fortaffe fcribendum, γεωδ τινὶ ἐμφερής, οὗ 
: NICHE τῷ ποτωμῷ, συνεκλείπ4. Vocem γεωδ refpicit 

: Silimus, fiterreftré. illud fluvio defit, ipfa rana deett 
6iijal. Attende , & cum his compara ZElianum in “πὶ - 
ial. Hiffor. Dk 2. Cap. 56. 

Cap.27. ὕφαιμον ὀφϑαλμὸν) INon arridet :mihi oculus 
ifte fubcruentus. Nam quid fignificat hic? Nugz, nu- 
ge. Scribendum fufpicor, γλῶσσαν ζωγρωῷϑσι, αὶ ὑπαὲ 
τὸν ὀφϑαλμὸν. Infra linguam pingebant oculum , ut fic 
πρωτέϊω ὃ δεντερεῖα fcfe proderent.. Mox eadem de caufa 
manum' habemus fub lingua, γλῶώοσαν καὶ pies ὑποκώτω. 
Quid, quao , convenientius ? 

οὕτω ydo οἵ τε λόγοι τελείως “ἢ ψυχῆς CC ] ehh Graz. 
ca & cum Grzcis Launa :. Scribe una litera mutata, 


. ὅτοι ydo οἵ τὲ λόγοι ὅζο. ἀμίομίαν praecedens ὀφϑαλμοῖς 


commodiffime refpicit: Oculi funt animi fermones, Ni- 
hil certius aut appo(itum magis. 

εἴπερ 9) ἑτέρα Ae παρ Αἰγνπίίοις doppie) ] Hzc etiam 
inepta funt in utraque Lingua: Scribe, ἧπερ 3, ἑτέρω λαλιὼ 
πὰρ Αἰγυπῖίοις ὀνομζον:). Unde δ᾽ alter ferma apud eEgyprias 
vocantur. De oculis adhuc fermo, qui ἑτέρω λωλιοὶ dicun- 
tur ZEgyptiis, quia per illos loquitur ipfe animus. Hoc 


indubitatum eft. 
Cap. 29. sa& | Vide Bochartum in. Zerozoic., Part. 1 


| 268. 866. Ex fono vox ita videtur facta. 


ὠέρ(Θ' φωνὴν ] Non inelegans hoc: Similiter accipien- 
dus locus ille Euripidis in Zppolyto Coronato. Hrs 1200. 


GP feg. 
Ir. ᾿ὐνϑέν 


318 JOANN. CORNELII DE PAVW 


Ἐνϑέν ic ἠχὼ xn , εἷς φωνὴ Διὸς, 
Βαρὺν βρόμον eO iue, φρρλκώδη κλύειν.᾿ 


Διὸς φωνὴ tonitru eft: Interpres ibi perquam dilute, μέωξ 
qox Povis. Quanquam revera dubito , an id proloci iftius 
indole non fit nimis fublime, fatifque cum ἠχὼ x9ón 
conveniat: Scis, quid mihi in mentem veniebat aliquan- 
do? Scribendum fufpicabar, ὡἧς Φωνὴ 2uoc , ut. vox Leonis. 
A& Ain Libris M. S. millies confunduntur, & minus 
tritum eft λιὸς: hinc error leviculus fortaffe. Sed ea de 
re plura ad ipfum locum. 

γράώφεσι,, τετέσι βροντὴν ἡ "Tonitru fcilicet pingunt , id 
cít, nubes collifas 1gneque corufcantes. 

Cap. 30. τὸς πρῶτας τροφώς | Mercerus primam educatio 
"tn: Ambigue & male. Vertas, primam alimoniam 5. pri- 
mum vitlum. /Egypui Matti dtivya fais noti funt ex Hc- 


. rodoto & 7Efchyli Scholiafte. Cum Duiofcoride aliter ta- - 


men Plinius; fed falfo, ut a Viris Eruditis jam obfer- 
vatum. Vide Lib.13. Cap.i3. Natural. Hiffor. ὠρχαίογος 
vx a Mercero recte vertitur a5tiqua origo: quod γενικῶς 
accipiendum cft, & quicquid perquam vetuftum ceít, in- 
dicat. Dalecampius ad locum Plinii id εἰδικῶς ad. ipfam 
JEgyptiorum originem refert; originem [mam fignificantes : 
Improvide & nullo judicio. Nam ex papyri efu non po- 
terant /Egyptii antiquitatem fuam probare, quia aliz 
Gentes fic ftatim papyro oppofuiffent glandes fuas: Hoc 
certum & perfpicuum. : 

Cap. 31. οὐρχὴν spas ] Primas partes oris, qua funtan* 
te fauces & guttur. Mercerus minus apte, oris initium. 


ἐπειδὴ πασὼ γεῦσις τότοις τελεῖται | Nihil ineptius , ut ipfa 
diftin- 


BRE QU i ae ki xe Saar ai im imd CR 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 19 


diftin&io probat, quz in hisadhibetur. Scribendum abf- 
"que dubio e(t, ἐπειϑὴ παραγεύσις τέτοις τελῶται, Dis euim fit 
458: primus ; & imperfectus. Minus elt πσαραγεύω, quam 


γεύω 3 παράγευσις, quam γεῦσις : Sciunt, qui Linguam cal- 
lent. Illud τέτοις ad pracedens γλῶσσαν ἐπὶ ma refe- 
rendum. eft jun&im : Nam folos dentes refpicere non 
poteft. Sic locus perfpicuus eft & aptus. 

Cap. 32. τὸ πρὸς τέκνω γέσεως ] yere πρὸς τέκνα nova lo- 


cutio eft, quales in hoc Opufculo occurrunt plures: INi- 


fi locus corruptus fit ab Amanuenfibus, qui fcripturz: 
compendia non intelligebant , & ipfe Philippus fcripferit 
manu fua, ὠρχὴν ὦ πρὸς γυναῖκας συνεσίας E) d τέκνων γωέ- 


σεως, οἱ ἄνδρες ἔχεσι. Et hoc certe improbabile. non eft: 


Nam, ne quid diffinulem, locutio illa nimis nova cft, 
ideoque peccat. Attende , attende modo. 

Cap. 33. ἐπειδὴ ydp τὸ τέκνα ἐξ ὑδϑονῶν εἴπομὴῆν vau ] Inep- 
tum eft ἡδονῶν, ὃς a verbis fequentibus plane abhorret : 
Scribe , ἐπειδὴ yop. τὼ τέκνω ἐξ ἡδονῆς εἴπομδν εἶνωι. Sic recte 
fuübjicitur, 4 j συνεσίω ὧκ δύο ἡδονῶν ὅζο. De unasdo£ ctiam 
fermo fuerat antea. Mercerus in. Codice fuo invenerat, 
ἐπειδὴ ydo δεκαὲξ ἡϑονὴν εἴπομῆν εἶναι : Quod appofitiffimum 
quoque eft. Nam Sexdecim voluptatem voluptatifque 
εἴς indicem Capite precedenti dixerat Nofter προηγεμῆσως. 
Quare ita. legere poffumus perbene. Scis, quid cenfeam? 
Utraque lectio in. Libris olim comparuit jure fuo. 

. ἔκ τε τῷ ἀνδρὸς, ἡ τῆς γυναικὸς | Pravum hoc, ubi s4o- 


38y praecedit : Hoc quifque videt. An fcribendum , ὡκ δύο 


ἡδονῶν συνέξηκεν, ὧκ τῆς τῷ οἰνδρὸς, X, τῆς γυναικὸς ὃ Jta vide- 
tur : Namarticulus τῆς pofitus femel, utramque & maris & 


Teminz voluptatem refpicere poteft abíque ullo periculo. 
Alias 


xe 


3310 JOANN. CORNELII DE PAVW 


Alias legendum , ὧκ δύο ἡδονῶν συνέσηκεν, Ere ἀνδρὸς Z7 Pd γυ- 
veuxoe. Sic cjecta praepofitione , gnam literae. praecedentes 


, potuerunt gignere, ἡδονῶν ὠνδρὸς Àj γυναικὸς arcte coharent, 


& oratio cft rotundiffima. 

Cap. 24. πλημμύραν ] Verum eft, quod Cauffinus de 
hac voce fcribit : Idem Hefychius in Lexico, Πλημμυρέϊ. 
πέπληϑεν. Et, Πλημμνυρὸν. μεξὸνγ) πεπληρωμῖώον.. Deducta eft 
hac fignificatio ab altera prima. Nam πλημμύφφ proprie eft 
inundatio: μύρω, ῥέω y πλυμμύρω.) τῇ πλήμη μύγω. Suidae 
Lexicon, Πλήμη. κἡ πλυμμύρφι τῆς ϑαλάσσης. ὯΙ male du- 
bitant de fcriptura: ΙΝ πν πλήμη idem , quod πλήσμη. He- 
fychius, Πλῆμα, πλήρωμα. Et, Πλημοχόη. τῇ ὑξεροία ἡμέρῳ 
T μυςξηρίων κοτυλίσκες πληρᾶσιν., Sc κῶώλϑξσι πλημοχόας. Utrum- 
que fit a zA£Q» : Quare 1n iftis vocibus eadem eft traníla- 
tio, quz in voce πλυμμύρφι , & ficuti hzc ab inundatione 
ad repletionem transfertur , ita illz a repletione ad inun- 
dationem : Hoc quisque fentit. πλήμνη aliter vulgo accipi 
folet pro. rotae modiolo : Quare Anuqui Critici. in ifto 
Hefiodi Verfu, Αὐτὸς δ᾽ ἐν πλήμνησι διϊπετέί(Θ' ποταμοῖο, non 
iia improvide pro πλήμνησι repofuerunt MBA Sed ea 
de re alias: Nunc ifta non agimus. 

X πάντος edo: | Codex Morelli πάντα : Ita le- 
gendum abíque dubio. Genus mafculum non convenit. 

εἴθ᾽ ὄυτω πολὺς ----Ἴ Locus lacunofus, etiam apud AIl- 
dum: Epithetum haud dubie intercidit, quo Sol propter 
ipfum illud πλεῖον peculiariter indigitatus eft. &3* ὅτω .πο- 


᾿λύς isi, Qe —— ὀγομάοσθη, dein ita abuudanseft Sul, €9 copia 


exuberat faa, ut —— vocatus fit. Vides? Sic una vox, vel 


. unum Solis Epithetum defideratur,, quod ego reftituere 
ἐς noi poflum ; quia incertum eft, quodnam ex longe pluri- 


mis 


*il'& Aoresdé Le VN" 


6l Rr Rari 


UTOBSERVAT. IN HORAPOLL. 35: 


más fumferit Nofter: Eruditi fciunt, nec ipfis Tyroni- 

ibus ignota res eft. Mens Autoris patet, & verborum 
rado conftat: Hoc fufücit, & nunc praftiimus. primi: 
Nam Alii aliena marrant. Pro ówpo« in Libris quibuf. 

. dam Écriptum erat ὀνομαζη) ὃς évopaie)) : Quae difcrepantia 
"annotata exclufit ineptiffimum illud óvopas9yes?) , vel ut in 
hac Noítra Editione excudendum fuerat, ὀνομαιθήτεῦ : 
Nam {τ ὃς Hxífchelius & Aldus ediderunt ex Labris fuis. 
Alcíium Merccri correctio eft, ἃς fefc in contextum in- 
finuavit male. 

Cap. 27. d. πενϊακοσίων ἐτῶν παραγίνεῖ) ἢ Annorem : nume. 
rus procul dubio eít corruptus: Nam ubi Ζ ὁ. 2. Cap. 
89. Cornici tribuuntur anni quadringenti, ὃς Lió. 1. Cap- 
ἃ. Bafilícus propter longiffmum witz fpatium. dicitur 
μόνον s.a av«Q-, numerus hic annorum nimis certe exz 
suus eft pro Autore Noftro, qui Cap. preced. Phanicem 
dixerat πάντων 3 ἐν τῷ πόσμῳ πολυχρονιώτωτον. Quid igitur? 
Nullus ego dubito, quin Amanuenfícs Numerorum notas 
male exprefferint, & 1pfe Horapollo vel feptem annorum 
millia, vel annos faltem mille quadringentos fexaginta | 
unum, Phzmnci pro vitz fpatio adfignaverit: Viden- 
dus eft Tacitus loco noniffimo, Aliique Viri Eruditi, qui 

3a examinarunt : Res d fatis trita, nec hic enpltees: 
da mihi. 
λέγέϊαι 3. μᾶιον ΞΘ dv ὠνθρώπων &c.] Hxc longe i 1ne- 
ptiffima funr, & Viri Do&ti corrigendo non extricarunt , 
fed intricarunr. Rationem reddit Autor, quare Phani- 
cem poft mortem honorent ZEgyptii, ut ipfa auimalia fa- 
cra, eoque pertinent haecce : Scribe igitur ,: λέγεται 38 μᾶλ- 
λον 3 nass ὀῤνέων ἡλίῳ gae ὑπ᾽ Δἰγνπίίων, Sic nihil aper- 
á S5 tius: 


32  JOANN. CORNELII DE PAVW 


tius : Quia ardentius, quam omnes ali. volucres, Solem; 
qui fummus eft /Egyptiorum Deus, colit Phznix ; eum 
vel inprimis poft inortem. honorandum fibi exiítimarunt 
AEgyptii: Hoc ijpfi pueri capiunt. Pro ἀνθρώπων olim 
fcribebatur ἀνων; Id 1n ὀρνέων contracto latere credidit Sti: 
pes: Criuci fciunt, & pluículi inde errores, de quibus 
nos alias. Sed fequentia etiam laborant & ope indigent 
noftra : Scribe commate poft Αἰγυπίίων collocato , δὲ ὃν 3 

ὁ. Νείλίῷ" οὐτοῖ; πλημμυρέί. ὑπὸ d ϑερμότητΘ" τέτε ᾧ 9g... Sic 
ratio bencficii conítat, ab ipfo Numinis beneficio defum. 
ta: per quem , Solém, C9 ANilas illis exundat , calore. fcilicet 
ifHius Dei. δέ ὃν exponitur fequenti ὑπὸ τῆς &c. Quare fub. 
audiendum eft Jwxwh, ut in Verfione expreffimus: Et 
fic ipfi politiores fepe, ut fciunt, qui Linguam callent. 
Nunc planus & perfpicuus eft locus. 


Xmdohireran ] Nihil ineptius iterum :. Lege. ὠπεδόϑη: pro 


quo in Libris quibusdam fcriptum.3zsé£derz4, quod ipfa 
varietate fua produxit vulgatum Σστοδοϑήσεται, fimiliter ut 
de praecedenti ὀνομαοϑήτεται notavimus. 

Cap. 36. τῇ καρδίᾳ is ἐμφερής | In. M. S. Morellii ὠμε- 
ρὴς 5 quo nihil infulfius. Fors in Libro Antiquiori fcrip- 
tum fuit apps pro ὁμοιομερὴς : Inde enatum poftea: ὠμερὴς. 
Sed ἐμφερὴς optimum: tamen, nec dimittendum: 4Eliani 
locus vice Commentarii effe MT : 

Cap. 37. εἰς mola và deri] dm omuia, que oriuntur ex 
bac terra : εἰς mola τὼ φυόμῆνω. Interpres nimis indige , ut 
ipfa adjuncta iion | , 

* Cap. 38. διοὶ τὸ τέτοις πώνα παρ᾽ wyoslus] τέτοις. fcilicet 
atramento & juncoe: κόσκινον pracedens refpicere non po- 
teft Articulus. Oratio minus apta eft ,. & quae. hic dicit 


Phi-- 


Uv 
"err uM χοδου, ,τὸ Jue 


"M fe di^ tei uc d. 


dns mim ......: 


"OBSERVAT. IN HORAPOLL, 333 


"Bhilippus, parum concinne dicit. 


ἐπειδὴ (eh) x, ϑαναῖον ὅτ᾽ διακράνά ] Eo pertinet cri- 
brum, quod bona ὃς mala difcernit: Sequentia. ad 4γοίνον 
ὃς μέλαν perünent. Nam ἱεροοσωμματόὺς defignatus vcl 


atramento & junco, vel.cribro. . Liber ille Sacer γεάμμω- 


t 


σι Alyozloc confignatus erat: Et co pertinebant etiam 
Sion ὃς μέλαν. ^ Sic aperta hzc. 

Xy eX , ise2 ia xs μάθη ése ] Pcffima diftin&io: εἰμ. 
διὴς haud dubie vocabulum JEgyptacum eft, quod fo- 


,  €ium habere nequit peregrinum. | Scribe 1 igitur, ἢ ἔςι Ta 


ed τοῖς ἱερογρφιμικατεῦσι £x, BIGNO isegd , κωλεμῆνη ὠμξρῆς. La. 
ber ille Sacer. ZEgyptiace dicebatur ἀμξρής. — Hefychius in 
Lexico, Αμδρήξειν. ϑερφπόϊειν ἐν τοῖς ἱεροῖς. Sed 1d plane - 


aliud, nifi fallor, & huc non pertinet. 


ap. 20. εἰς τὸ dm ϑεῶν ἴδωλα ] lta edidit Hzefche- 


lius: Aldus & Mercerus Za« non habent. Quid vox ifta 


fignificat hoc loco? Nihil plane , nihil.. Dicam, quod fuf- 


picor: Scribendum: videtur, ἐπειδὴ ὃ κύων ὠτένίζ4 mà τὸς 
ἄλια P ζώων εἰς τὸ ὡπλῶ ϑεῶν εἴδωλα. Dii proprie videri non 
poffunt, & tamen videntur aliquando: Cum fcilicet ali- 
quid affumunt, quod aérium eft, & in oculos incurrit, 
fed ττὰ tenuiter, ut. nifi acatiffimi fint , delitefcat plane. 


. Hoc 9s ἄδωλον vocat, & ὠὡπλὲν 9i ἄδωλον, per oppofitio- 


nem ? ἄλλων εἰδώλων, quze in templis ftant, & propter ma-- 
teriam- rudem ac craflam vix pro ϑεῶν εἰδώλοις haberi pof- 
fant: lila fimplicia funt à2eAa , hac fabrefacta ; Illa ves 
ra, hac ficta. Sentfne? Appofitum eft Zzaz eo fenfu , 
& dignum Antiquitate credula. Sic autem aliquid dicitur , 
quod fententiam praftat bonam , & caribus tribuit prz.. 
vidis: quid : onus enim, .quid.i in Hecates Sacris pof, 
SEDIT fit, 


3:4. JOANN. CORNELII DE PAVW 


fit oculus caninus , & unus T'heecritus id docet in. Pharz 
maceutria fua. Vidct igitur cams, ὃς prae aliis animanti- 


bus videt rZ évAZ ϑεῶν εἴδωλα: Hoc fentit quifque. Ut 


diximus jam, Aldus & Mercerus abíque ἀλλα fimpliciter 
ediderunt εἰς τὰ ϑεῶν ἔδωλα : quod eodem tamen modo ac- 
eiprendum eft. Nam illa /zuulacra Deorum fabrefacta, de 
quibus Interpretes Noftri , non magis ad hunc locum: 
perünent, quam radi textorir pertinent ad Solem. 

ἐντοφιοσίωὐ 5 Ἔ ἱερῶν ] Ὁ ἱερῶν. opportune additur hic z- 
INam in eo- vertitur rei cardo. Plures erant &laqiasas- 
apud ZÉgyptios, ut notum. Sacra autem Animalia 1n- 
telliguntur, nec de alus Sacris hic cogitandum eft. Nihil 
apertius.. 


το ὑπ᾿ dvrÉ κηδόυόμῆνα εἴδωλα |] ἄϑωλα hic idem, quod. 


praecedens iex; Sacra fcilicet Animalia pro. Deorum, 
quibus confecrata erant, habebantur fimmulacris: Sic Ca- 
nis Anubin repraíentabat, Hircus Panem, alia Animalia. 
alios Dcos Deafque. Quare paulo íecretius hic locutus. 
cft Philippus, vel ipfe potius gnat quem Philip« 
pus debuit fequi; & ipía illa voce λόψες ἱερὲς expreffic, qui 
de Anmalibus Sacris circumferebantur : Multa. de illis: 
diste νοι Íciunt Eruditi. Cauffáinus de his adeo inep- 
te, ut. nihil ineptius excogitari poffet : Id omnes vident 

nunc. 
ἐλαφρότερον ἔχ, ere Suvar- &c. 3 Interpres dicit; que 
Gr&ca non dicunt: Accipe uno verbo, quod verum eft. 
In Graecis poft ἔχφ copula intercidit, quac cum. Interpre- 
te reftituenda eft; & locus integer ita Latio reddendus :: 
Splenem vero, quoniam boc animal maxime pre ceteris bon 
valetudine sandet, cb five mors ei, Fue rabies acciderit, ex» 
- “26. 


ὰ ΡῈ 4 
T- uud dart Deum, ὦ A ilr - 


--- 
ι 


"OBSERVAT. ΙΝ BORAPOLL. 3: 


uuo /pleue id contimgit. ἐλαφρόταιον ἔχειν id fgmificat apud 
Grzcos, quod dixi: De canum autem fanitate ,. ὃς mor- 
borum, quibus vexantar, numero exiguo , aliquid ZElia- 
nus in δέον. 4mimal. Lib. 4. Cap. 4o. Alia praetereo z 
Hinc ἐλαφρότερον. ἔχειν de ilis venu(te ufurparum. Nunc 
nihil evidentius. Hsefchelius: ἐχαφρότερον etiam ad. fplenenr 
refercbat , & ex Ariftotele id exponcebat μακεὸν: Vix di- 
cam, quam inepte. Nam quid μακρὸν ad rem dicendam ? 
Apage, apage nugas vere nugas. 

οἱ ϑεσφιπόϊεντες ἢ τὸ ζῶον τῶτο ] Hic etiam Ὁ ἱερῶν ἐνταφια- 
σαὶ intelliguntur. | 

ὄσφρησιν ὃ αὶ γέλωϊα *, mlav ] EHicigitur a contrario: 
fumta. Nihil frequentius in vita communi. 

Cap. 40. Aexlé 5 ἢ dwaslo &c. ] Hxc male a praece- 
dentibus feparantur ,, cum quibus aperte cohzrent : Vide 
modo initium Capitis. 

“πποοτιϑέασι τῷ κυνὶ καὶ DaciNmlu ςολίω πὰ δφικοιμδώίω, quu 
γυμνόν 1 Haud dubie legendum, βασιλικία) σολίω) maeoxere 
pilo ογήμαῖϊ! γυμνῷ:  Praepofitionis Metathefis nom placet 
hic. Cauffinus cum Socio fuo copulam male tranfpo- 
nit: Nam qessi9éaei Dasixmlu). coxlu) παρακειμβυίω mera bal 
buties eft, & duo illa, eszi9taci παρφκειμβύίν,, ta come 
parata funt, utalterum: manifefte evertat alterum. Vident, 
qui Graeca callent. | 

γυμνὸν ἐϑ. ὡρᾳ τὸν βασιλέα | Ut videret, an corpore cíTet 
witeger; Morem nofti. Ut canis videbat Deorum imagi- 
nes, quas alia animantia videre.non poterant ; ita Judex 
videbat Regem nudum , quem aliorum civium videre po- 
terat nemo ; hoc lege, illud. natura prohibente. - líta eft 
imer hzc connexio, ὃς ita accipiendum illud ,. εἰς τὸ θεῶν. 

95 3 éida- 


6 JOANN. CORNELII DE PAVW 


dduAa ὀξνωπέί cum aliis eo pertinentibus. | 

Cap. 4I. [1250Q020Y 3 σημαίνονες &c. παςοφό;(ῷ: hic Sa- 
cerlotem lituum notat: Origo nominis haud dubie a 
thalamo portatili, qui pro Sacello erat , & de loco in 
locum ferebatur a Miniftris facris. Hi enim co ipfo tha. 
lami Cuítojes & JZEliui: Ees eft aperta. Hinc zasc- 
Φόρμον pro fercalo, quod fuftincbat zaszv, cum portaba- 
tur: Helychius in Lexico, Πωφοφόρλον, τὸ δ παςὸν Φέρον, 
5 οἰκονοιοίο;, M συναγωγὴ ; 4 ναὸς δὐανθὴς. | Ubi Salmafius im- 
perite fcribit, Παςοφόρμον, Ἔ πατὸν Φέγοντων ἡ οἰκονομία, Urt 
παςζοφόσμον €lt thalami ferculum , ita σκενοφόρμον eft vaforum 
ferculum : Vide Pollucem Li. 10 δέρῃ. v7. Alia non 
tango in pre(enu; hoc fufficit. Reliqui fignificationes, 
quas tradit. Hefychius, faciles funt Gt notz. παφοφόρλον 
& templum , & partem denotat templi: lfidorus in Glof- 
fis, Paflorium , atrium templi. Ubi re&e Viri Eruditi le- 
gunt, Paflepborium , atrium templi. ldem alibi, Sabaríum, 
alrizin teipli. Ia quo iidem Viri Erudii. pa/topbor iun per- 
peram quzrunt ; Nam aliud planee(t Sa£arizi , & nibilcum 
pallopborio habet commune. — Lege, Sabatarium, atrium 
empli.  Sabata & Sabbata ignorat nemo : Inde SaZafa- 
rium 5. Sabbatarium. de Martialis. Sabbatariis taceo , quia 
notiffimi funt. Addamus tertium: Apud eundem Ifido- 
rum legitur, Safarium , atrium templi. ld ad paflophorium 
euam redigere voluerunt Viri Docti: Absque judicio ite- 
rum, ὃς male. Dicam uno verbo: Legendum ett, Sacr; 
ficarimm , atrium templi. "Ut a facer facrarium, fic a facri- 
ficus. facrificarium , locus, in quo verfantur | Sacrifici, 1p- 
fum atrium templi. Quid ais? Hzc. appofitiffima funts 


& non mutant, (cd explicant fcripturam vulgatam: "Ta- 


: Ὁ 


lia 


1 
| 
^ 
| 


OBSERVAT. IN HORAPOLE. 3:7 


lia fcilicet in Gloffis funt Na xoig, de quibus nos alibi fa- 
turantius. . ! 

Cap. 45. QM ἐπειδὴ ab τροφαὶ τοῖ; dy pi moie eun Merce. 
rus, fed quod bominibus cibi. [fatis boris parentur C9. appouan- 
fur. Quod ineptum εἰ & nullius plane momenti: Nam 
quid illud ad unum Horofícopum, & unum hominem, 
qui Horofcopum reprzfentat? Eodem tamen pertinent 
Grzca, qui ad Merceriana quam proxime accedunt, fi 
przcife non fint eadem. Dicam , quod verum eft: Una 
vocula excidit, quee compendiarie exarata, Articulo τοῖς 
nimis erat affinis: Lege, ὠλλ᾽ ἐπειδὴ αἱ τροφαὶ τέτοις τοῖς ἀν- 
ϑρώποις δυτὸ 6 ὡρῶν πορίζονται y. quia. vi&lus. bifce buminibus ab 
boris. queritur :: Quia. horas infpiciendo ὃς denunciando, 
victum fibi querunt, ut omnes alii artifices co, quod ex- 
ercent, artificio : Sic omnia funt plana. 3ev' * ὡρῶν elegans 
eft eo fenfu ,. cum. carteroquin inconditum eft: Ratio au- 
tem ὅς Symbolum, & rem Symbolo defignatam pulchre 
waits Quare non eft dubitandum. Sed & legere po- 

, fi velis, ὠλλ᾽ ἐπειδὴ αἱ τροφαὶ τέτοις ὀὠνθρώποις &c. Nam. 
id pitis quidem ornatum eft, fed bonum tamen. Philip- 
pum nofti. 

Cap. 44. uis» ]. Plutarchus sies quod etiam mallem 
fere hic: Ad. ἀλληλοφώγον ὃς κενοποιὸν attende , ipfsugue 
paci d. j 

ἰχϑὺν ]- Ita fcribendum :: ἐν δι ex correctione natum: 
eft. τῷ ix9lu. fcilicet more folenni appofitum erat w,quo 
fyllaba poftrema male picta corrigebatur: ldíciolus igno- 
rans, poftea ex iy9luvy fecit pete Taliain Libris,quot. 
funt in littore arenz. 


πενοποιὸν 1 Hanc vocem. Interpretes non intelligunt. A 
Médi- 


338 |JOANN. CORNELII DE PAVW 


Medicorum filiis petenda eft cjus fignificatio : habent illi 
cibos διαιχωρηϊροὶς d, τῆς κοιλίας ὑπακίικὲς,. qui ventrem folvunt 
ὃς inaniunt ; hos Nofter dixiflet xevwzo;6 , & co fenfu 
Ícripfit hic, i ϑὺν πάντα εἶναι κενοποιὲν : Parum fcilicet nu- 
uiunt, & alvum folventes multa fecum auferunt pifces. 
. Sentifne ? Hoc appofitum , & μίσες etiam Symbolum. Quz 
Heíchclius ad. Cap. 14. ex Clemente Alexandrino de pif- 
cibus adducit , codem pertinent : ἡ σὼςξ πλαδαρὴ ct caro 


flaccida & raodlis; qualem gignere folent nutrimenta illa. 


(Confule ipfos Micdiros & Philofophos. 

Cap. 46. yi φύσιν ] ANaturam rigidum : Sequitur. «as 
ψερίον, & alo ϑήλειαν φύσιν. Interpres inepte. 

Cap. 47. ex δ ὁ ταῦρί(Θ" Nor πολλῷ διαφήμοιτίθ». συνιεὶς 
τὸ ὀργᾷν Gc. ] Verba. funt male coagmentata : In Aldino 
Exemplari pro τὸ ὀεξγᾶν fcriptum erat τε ὁ, γᾶν. Cur Viri 
Eruditi non fumferunt utrumque, & quz olim ji 
fuerant, junzerunt denuo: Ego certe lego, —— 4a 70788 
Jiesipan συγεείς Te τὸ ὑργῶν , dui δρόμιε &c. Sic nihi 
aptius. 

παρφγίνεῦ ἐν τῇ eovscie ] INon deterius. effet, fed paulo 
melius, maegylveron ἐς τίωὐ συνεσίων, ad coitum accurrit. ἐς 
finem denotat eleganter, ad quem a&io tendit , ut fciunt 
ipfi ''yrones. Mercerus in Verfione fua ἐν τῇ. συνεσίᾳ cum 
verbis fequentibus junxit ; quod etiam non ineptum eft. 

Cap. 4*. τρώγ(᾽ ὃ ἑξϑομαῖίῷ: &c. ] Junge Gefnerum 
Lib. τ. de Quadruped. οἷοι male /Elianam pro Horspoliite 
citat. Mira eft ifta hirci falacitas. 

Cap. 49. λκαϑαρσίαν ] Re&e Mercerus , impurum feele- 
Jhumngue animum : Hoc convenit Orygi, & qua de co nar- 
rantur hic; Sic ἀκώθαρτί(» improbus , feelefius εἰ — 

uarc 


is « - "C 
mur iure MIS BR NET RN OR E 


“μα 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 329 


Quare longe eliminandum eft illud izmunditiam in. Capi- 
tis Epigraphe. 

dpvya, ζωγρφιφσιν ] ZEgyptium 'hoc animal , ut non ob. 
fcure conftat, fi cum his jungas locum Plinii Li]. 2. Cap, 
40. Hifler. Naiur. ubi Caniculam defcribens, dc Oryge 
notat hzcce : Orygeza appellat e Egyptus feram , quam in exa 
ortu ejus contra flare. &9 coutueri tradit, ac "elut adorare , 
cum flermuerit. lta /Egypti vocabant feram , & ipfum 
nomen JEgyptium animali domeftico haud dubie indi- 
tum: Nihil apertius'aut fignatius. Εἰ fic apparet, quam 
mifere ineptiant Viri Eruditi, qui Orygis nomen ab ὄρυξ 
ὃς ὀρύδειν deducere volunt, cum fit peregrinum plane, "E 
procul a Graecia fub cxlo /Eg gyptio natum. ὄρυξ 1 


trumentum foflorium eft Grace; fed id nihil. commu- 


nc habet cum voce ὄρυξ, quz feram denotat: Nam ejus 


origo ex terra Nilotica. Hacc accurate. diftinguenda funt, 
ne diverfiffima peffime confundantur. Apud Herodotum 


pro ὄρυγες habemus ὄρνες : Unde illud? Haud dubie ab am- 
bigua pronunciatione vocis peregrinz , quam ita efferebant 


. mulu, ut non ορυχς dicerent, fed ορυς: INam hinc diverfa 


faim vocis declinatio. Hoc quisque videt , ὃς Etymologos 
ineptos etiam aperte refellit: Nam ορυς ab ieidlen ὃς δρυξ lon- 


. giuscerte divertit. In Gloffis ΓΑ θα legimus , διωδίοηος, ὄρυ.-- 


yc , ϑήλια ἐργαλίατω. Quae manifefte corrupta, ita rcfingunt 
Viri Eruditi , Su/lones ,0evysc Suelo y ἐργωλέϊω τε. Partim bene, 
partim male. Illud, Zevyec 9ug/a , bonum eft : Nam ὄδρυξ ἃ-. 
trumque notat, ὃς feram , ὃς inftrumentum fofforium , ut vi- 
dimus jam : Prior fi ignificatio, à voce /Egyptia venit ; poftc- 


rior a voce Grzca. Recte etiam ita exponitur τὸ /zPulones z 


Tan am a fabula fic dicuntur fer , qua cornua habent inftar. vc« 
At | ruum: 


339 JOANN. CORNELII DE. PAVW 


ruum : Jam autem & Oryges unicornes, quorum meminit 
Ariftoteles & Plinius; & Oryges bicornes, quorum me- 
minit Oppianus, ejufmodi cornua habent: Quare /z£z. 
lozes haud dubie dicti funt ea de caufa. Hzc bona funt. 
Sed quid eft fequens illud ἐργαλᾶων An /ubulo ἐργαλέϊον ἀε- 
notare poteft? Abfit, abfit: INam id /z24/a dicitur, ut 
conftat luculente ex iisdem Gloffis, ne alia commemo. 
rem. Et hoc igitur ineptum eft & pravum. Legendum 
monco , Sublones , ὄρυγες ϑηρήω, ἐργώται!. Qui fabula utuntur, 
& /ubulam ut operari traCtant, dicti /uZu/oues: Jam aperta 
funt Grammatici verba. τῷ λία correctionis loco adfcriprum 
fuerat c: Inde iterum error. Ipfa (κύμα & ὄρυξ toto cae- 
lo differunt: Nam /zizia pungitur , oryge foditur. Viri 
Eruditi utrumque inftrumentum peffime confundunt, ut 
fic ab oryge commodius deducant nomen ferz: Sed ca de 
re alibi plura. Caterum quod de Oryge, Caniculam 
jn exortu , cum flernuerit , velutà adorante , fcribit Plinius , 
referri etiam poteft àd animalis malitiam, de qua hic agi- 
tur ex profeflo: Nam ut ipfe Plinius notat , Canicula So- 
Iis calores accendit, & fic facit, ut multorum malorum fit 
autor. Quare Caniculam , quz ex Sole benigno facit So- 
lem malignum , fternutamento veneratur Oryx. Hzc 
pulchre confpirant , & omnem controverfiam tollunt , quz 
inter Plinium ὃς Horapollinem exoriri poffet. Qui ira 
correpti funt, vix fternutare poffunt: Hinc fternutamen- 
tum in Oryge, pro figno animi exultantis & lzti accipi- 
tur: Quod Salmafius ad Solinum 245. 336. non animad- 
vertit. De fternutamento etiam Alii: Vetus Arati Scho- 
liaftes παλμῷ tamen adfcribit, quod Illi πταρμῷ ; Sed cor- 


Tuptus eft, & nomen 2j» male ctiam ibi transforma- 
: tum 


2 


D w^ 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. ast 


tum in opry(g : Quas utraque menda perbene correxit 
Vir Eruditus pag. jam ciza?. Et tamen locus nondum eft 
perpurgatus: Emendemus eum hac occafione in tranfitu: 
Legendum, d ἡ κυνὸς ὁπιτολὴ xb V ἑνδεκώτην dc Qaive) , 5, 
vary Σρχὴν ἔτες He?) , * * ded ἱερὸν εἰναι T κύνα MD » 
Au δχιτολὴν orE , ἐφ᾽ ἥν Ἂ T dye — —,; ϑύεσι, τῷ 
πίαρμῷ $ φώς τέτε σημειέμδυοι τὸν καιρὸν d δχιτολῆς ξ ἄσρου. 
Poft ὄρυγω aliquid deeft, quo Orygis letitia exprimeba- 
tur & animus bonus exoriente Cane. Nihil apertius. ϑύεσι 
? δπιτολὴν gemmula eft: Sic γάμον ϑύειν dixerunt terfiores, 
ut notum. - 

κρφιυγὴν ποιέτωι  κρφυγὴ hic eft clamor , qui animum 
prodit iratum ac triftem ; a «ez» deducitur κραυγὴ, quod 
"eft afperius clamitare: Sic commode fequitur, cx &Ao- 
γῶν οἰντὴν,, ἐδὲ εὐφημῶν. Et hic clamor opponitur fternu- 
- tationi, que fignum animi expliciti & remiffi. 

ζυγεφφᾶ ἑαυτῇ τὸς κόρας ] Nihil ineptius aut inficetum 
magis: Pueri vident. Locus haud dubie eft corruptus, 
An cum Samuele Bocharto in Zerozoice legendum eft a- 
σαφέϊ ἑαυτῇ τος κόρας, id cft, ut ipfe interpretatur , ab/con- 
dit pupillas [u25? Abfit, abfit: Nam illud ὠσαφέ plane 1n- 
conditum eft Grzcifque ignotum. — Aliud latet: Scribere 
potes non inepte , ev/seUzzd ἑωυτῇ τὼς κόρας. Cum ungu. 
lis terram. effodit, pupillas oculorum abfcondit una: Hoc 
Graecum & bonum. Et cur tamen τοὺς κόρας συϊκρύπτει 
fcripfit Philippus, ubi id, quod locutione illa indicatur, 
exprimere poterat & iis & facilius? Ne quid diffimu- 
lem, hoc facit, ut de ipía füfpicione mea ambigam. Et 
certe aliquid Comimehdabiligs mihi, dum hzc fcribo, in 
mentem venit: Legendum fcilicet arbitror plane , συςρέφῳ 

Tem tav 


332. JOANN. CORNELII DE PAVW 


ἑαυτῷ τὸς κόρας, contorquet. C in gyrum agit. pupillas fuas. Sic 
appofiuffime fequitur, εσπερεὶ cyavaxldv 9, μὴ βελόμβυ(ῷ" ἰδεῖν 
Vw 9*8 ἀνατολήν : Nam cerüfümum ZyavZxrgceoc indicium 
eft illa pupillarum συσροφὴ, quae fimul impedit omnem 
videndi actum. Nihil notius aut indubitatius. — Et fic 
pulchre τῷ συςφρέφειν opponitur fuperius refe» : Cum 


“χρωυγὴν ποιέῖται) εἰς ὁ Θεὸν ὠτενίζᾳ : Cum * γῆν ὠνορύη4, τὸς 


κόρας ἑαυτῷ συσρέφ4. Utrumque accommodatiffimum eft , ὃς 
vcluti penicillo animal iratum nobis depingit. Quare hoc 
ratum fit, moneo, accedente ipfius etiam fcripturz de. 
pravatz confenfu. 

OanxaSrironles τέτῳ τῷ ζώῳ ] Quid Reges in Oryge? Non- 
ne id indecorum, & regia majeftate indignum? [τὰ vifum 
certe Bocharto in Zierozoico, qui ideo Regem cum Horo- 


Ícopo mutat. Sed quid etiam ille 1n Oryge? An ut Solis - 


ortum accuratius indicaret fera? Nuggz, nugz, quas re- 
fellere etiam eft nugari. Locus manifefte corruptus eft , 
quem ita legere debes totum : διόσσερ οἱ δρχαῖϊοι βασιλέϊς 
deorxómsw σημοίνον! Ὁ» ὠυτοῖς "V ὠνατολὴν , ὅπικαθίσαντες τῶτο τὸ 
ζῶον dfe. μέσε, dila , ὡς va. γνώμονι. τ᾿ “ἡ ὠνατολῆς ὠκράξειαν ἐγνώς 
φλζον. quare Antiqui Reges, Horofcopo ortum | illis nunciante , 
animal boc im aedium) collocautes , eo , "veluti guomonue quo- 
dam , ortus certitudinem explorabaut. δλικαθϑίζεν δ. μέσε, 
in medium adducere; εἰς μέσον παριέναι, prodire in me- 
dium , ipfi 'T'yrones tenent.. In terminationibus vocum 
millies errarunt Scribe ; hinc & τέτῳ τῷ ζώῳ pro τῶτο τὸ ζῶ- 
ev, & ὠὐυτᾷ ὥς. luv γνωμόνων perperam. fcriptum. pro avra 


ὡς τινι γνώμονι: Numero plurium hic locus eft nullus, ut. 


quisque. videt. Facillima eft correCtio, quas accedente 
diftinctione bona , fententiam verborum efficit apertam ac 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 333 


facilem. Quz Nicolaus Cauffinus hic comminifcitur, 
ejufdem Commatis funt, cujus reliqua cjus Viri, id cít, 
diftorta atque inepta. Salmafius tanren ad Solim^m pag, 
462. non nominato Cauffino, ad normam eorum callide 
accommodavit fua. Hominis Eruditi commenta etiam 
probare non poffum : Nam primo δὰ μέσε dvi£ ea notione, 
qua id cuin Cauffino accipit , perquam fufpectum eft mi. 
hi, nec μεσίτης & μεσήρεύειν ftatuminare poflunt: Vide mo- 
do Labbzi Gloflas , ut alia nunc praeteream , '& de ipfa 
locutionis indole nihil dicam, qua fi δ ἐυτθ fit. per. eum, 
non amat certe fufpectum illud μέσε. Dein δλικαϑίσαντες 
ττο τὸ ζῶον ττὰ nude & fimpliciter, noftro ἐπικωϑίσαντες £- 
τὸ τὸ ζῶον δὰ μέσε , quod veftitum eft & plenum, protinus 


- affurgit lubens: Fateor, Vir Eruditus hanc nuditatem 


ipfe ánimadvertens, addit, poffe etiam legi, ἐπικαϑίσανϊες 


. πότῳ τὸ ζῶον, hoc eft, αὐ ipfe fupplet , τῷ ἡλίῳ : Sed id pla. 


ne abfurdum eft, & verbis vim infert manifeftam. Vox: 
€nim ἥλι(: ita non przceffit, ut τέτῳ in hac Pericope ad 
eam referri poflit: Pueri vident, & proximum ἀναϊολὴν 
remi extra dubium collocat. Dein, fi ἥλι(» etiam fubau- 
diri poflet, ézma9(cavlee τέτῳ ego certe non probaverim : 


Quid enim? An Soli apponebatur Oryx, ut Soli effet 


proximus, & ad latus confifteret ejus? Hoc locutio in^ 


nuit, & longe ineptiffimum eft, ut vides. Quare fic al- 
terum | àvixaS (cavis, quod inis tamen refpuit, advocan- 
dum eflet fane. Sed cui bono tot.ambages, ubi noftrum 
ilud facilimum eft & aptum? Apage, apage eas cum 
ipfis illis ineptiis, quibus nexa funt. Aliter de his Ges- 
nerus in Libro de Animal. F'ivipar. quem. confulere potes, 
f velis: Ego poft locum re&te.conftitutum Aliorum 1na- 
Tt 3 niis 


34 JOANN. CORNELII DE PAVW 


niis diutius immorari nolo. Unum illud adjiciam adhuc: 
Cum Salmafius vulgatam fcripturam etiam propterea afper- 
natur, quod Oryx animal fit nimis exiguum, quam ut 
homo ejus dorfo infidere poffit, non vulgariter certe er- 
at: Nam ut nihil aliud dicam nunc, vide modo, quz 
pag. 157. de Orygis magnitudine antea notavit ipfe ; Sic 


Virum Grammaticum hic, ut centies alibi, deprehendes 


fibi adverfum planeque diffimilem. 
τοῦτο μόνον * πἸηνῶν 1 Verffime Hoefchelius χηνῶν, quod 
diu ante jam placuerat Gefnero : Vide Joc. citat. 


ὠσφροίγιςον ἐοϑίεσιν ] Illud ac ez yisev recte explicuit 
Cauffinus in Aot; , & poft Cauffinum Salmafius in Exer- 


citat. Plinian. Pag. 157. Sed quid fequens &9ísc»? Anani-- 


malia ita explorabantur & fignabantur , ut effent. efui ? 
Nefcio, ubi id didicerit Nofter; nefcio , unde Viri Eru- 
diti refciverint id. moris fuiffe olim. Quid multa? Ego 
nunquam a Philippo profe&um puto , quod ab Amanuen- 


fibus nunc ei adícribitur : Legendum eft, ὠσφράγισον ϑύεσιν. 


Sic cum Herodoto confentit Autor, qui animalia facrifi- 
canda ita fignata & explorata fuiffe fcribit , ut pro inte- 
gris Diifque acceptis haberi poffent : Jam autem Oryx non 
fignatus mactabatur Lunz , quia inimicitiz inter Deam 
& Orygem erant capitales & perpetua ; atque adeo fig- 
num, quo probari poterat numini acceptus, plane abíur- 
dum fuiffet & ὠτοπὸν. Hoc aptum eft, & illud ipfum ; 
quod Herodotus voluit. | 
ἐπειδὴ αἰν]ιϑικίαν 1t] Yta Codex Auguftanus & Morelli- 
. anus: Nam a Libro Aldino aberat vox dvhji(aovj quam 
in fuis Membranis etiam repperit Pierius Valerianus, ut 
apparet ex Cap. 47. Lib. 24. Hieroglypbic. 
Jdea- 


- 
Wants. net siti aniodees med 


s E TRE EE 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. | 335 


ὑδοφγωγᾷ τόπε ] Hec Libri Aldini le&io eft, quam ca- 
fu fecuti fumus, non certo confilio: INam Hoeíchelius 
ex Codice Auguftano ediderat v5ealey8 τόσι ; quod νον 
rum eíle poteft, quanquam nunc- ol forte non oc- 
currat. 
οἰ quy 4 Hoefchelius lend ait σιῶν : Ὁ ΣΡ ἀῶ & inepte. 
Nam ἔχον fimiliter przceffit, ὃς fubaudiendum eft ζῶον vel 
dg: Nihil apertius. 

τοῖς χείλεσιν οὐνωτωρθίοσ 4 ] Illud χείλεσιν defer Bocharto, 
qui in ejus locum fubftituit χηλοᾶς : Non poterat infceli- 
cius. Nam fic peffime fequitur, τοῖς 5 ποσὶν εἰς ὠντὸ Oon- - 
πέμπει κόνιν. quod aliquid indicare debet a praecedenti di- 
verfum :  Oryx bibens, antequam os ex aqua educat, la- 
. bris aquam turbat; mox ore ex aquáà edu&o, pedibus in 
eam immittit gie) Hzc apta funt ; hoec prius χείλε- 
σιν, & pofterius ποσὶν aperte ftatuminant. Et qua fronte 
igitur ab ipfo ποσὶν auxilium petere potuit Vir Doctus ὃ 
14 ego mehercule ignoro, & mera focordia fa&um cft. 

2^ purs τῷ dali τίω ὕλίω ] Leve mendum , fed fatis in- 
fictum : Nam quid oA» hic? Nihil, mihi credas, ni- 
"hil; nec remota comminifcor , quibus vocem defendam : 
Scribendum abfque dubio, τὸ μιγνύᾳ τῷ ὕδαῖι τίω ἰλὺν. 14 
centies σοηξαία : In aqua eft ἰλὺς, in terra κόνις : Hincmox 
ἐπιπέμπ κόνιν fequitur appofitiffime. 
᾿ἐδὲ jà ἐδὲ τῶτο καθῆκον ἐργώζεται &c. ] Mercerus, Nam 
ue boc quidem officium Dee preflat : Apage illud Dee, quod 
ab his plane alienum eft. καϑῆκον hic eft. officium , quod 
fera debet fere: Hoc Oryx aquam turbans, peffime te- 
merat, quum ipfa Dea omnia omnibus prarftet luculente. 
p verbis contiguis animus Dea bencficus in omnes ani- 
man. 


336 JOANN. CORNELII DE PAVW 


mantes, non invenufte opponitur Orygis animo in omnes 
feras malefico. Nunc fententia eft apta & bona. Ex his 
conftat autem , /Egyptios Lunam habuiffe pro terre 
pracde. ^ 

Cap. $23. ὅτε πατὴρ ἃ ἡ μήτηρ ἀυτῷ ] Scribendum ei dv- 
τῶν, Ubi «ws fequuntur & praecedunt. 

διασωθῇ 1 Pierius Valerianus Lib. 20. Cap. 11. ZZero- 
glypbic. ex Codice M. 5. διασωθῇ legit ; quod ego, quid 
fit, nefcio. 

ἔδοξε σεξάζειν ] Ita Mercetus e etiam ex Libro Morelliano; 
& Pierius ex Codice fuo: Vide locum citatum. Non im- 
probo. Sed cur ledionem Aldinam, quz εχ Libris 
quoque petita, fic Viri Eruditi afpernantur adeo faftidio- 
fe? Idne meretur? Sane evpGz»ev elegans eft, & fi non 
fuperet alterum , faltem equat: De Symbolis hic agitur, 
qua ad res fignificandas fumta & electa : Quid igitur 
συμξώλειν ? Nonne appofitiffimum eft, & ipfum σύμξολον 
fiftit nobis? Ita fentient haud dubie omnes, qui Lingua 
proprietatem callent. 

Cap. $4. ὠφόδευμα ξηρὸν αθϑιιϑέωσιν 1 Stercus aridum cir- 
eumponunt , aggerunt : Merceri circumlinunt nimis indj- 
gum eft. 

πῦρ ὑποδάδιασι Pierius ex i iibro M. S. πῦρ ἐμξάλεσι: 
Minus bene. Vide Lij.20. Cap. 6. Hieroglypbic. .— 

κατακοκόμλυ( Ὁ" τὸ ἑαυτῷ slep | Sic etiam Pierii & Morel. 
li Membrane: Aldus ex fuis ediderat, κατακαιόμῆνω τοὶ 
ἑωντῷ π]ερο: Recte, fi cafus nominandi pro cafibus gig- 


nendi pofitos cenfeas. Vide qua fupra notavi ad Cap. 14. 


ποιέϊται  dydve | Certamen inflituat , cum venatoribus 


fcilicet, qui eum aggrediuntur. Pelicanus animal eft in- 
no- 


bd E. cud y 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 337 


nocuum, & hominibus nunquam adverfum , ni quan- 
do de fua & pullorum falute agitur : Tunc enim & 
fe & fuos atrocius defendit. | Atque hinc Sacerdotes ZE- "᾿ 
. gyptii eo vefci non debent, & ab animali plane inno. 
cuo abítinent. Ira hzc accipienda funt: Quo pofi- 
to, Interpres , qui hzc obfcure verterat , fuperius illud 
ξυξ ὑπο ξεν: male profe&to vertit facile, cum ipfa fen- 
tentia haud dubie requirat. facilius C9. minori moleflia: Diu 
fcilicet fe defendit Pelicanus, & aggredientes quovis mo- 
do repellere ac eludere ftudet, fed non obítante ifto co- 
: natu, tandem capitur aduftis alis, cum ceteroquin forte - 
non fuiffet captus. Sic certamen habemus , quod Inter- 
pretis commentum plane tollit. 

XP &vuay ] INihil inepuus: Scribendum eft fine dubio, 
XP ἄνοιαν, ut habebant Morelli & Pierii Membrana: Vi- 
. de eum citato ZZieroglypbicorum loco. Quod Vulpanfer- 
facit, certo judicio facit ; quod Pelicanus , imprudentia fo- 
la: Hinc unus commiferatione dignus eft, alter indignus. - 
Ad principium modo Capitis recurre : Si κα] &vyoaav 
Pelicanus ageret prudens , quod agit, non deterior ef- 
fet, aut effe deberet ejus conditio , quam illa Vulpan. 

feris. 
|. Cap. $$. κεκέφαν ] Quid vox fignificat? Án Ciconiam? 
. Abfit,abfit : Nam de ejus pietate erga parentes agit Nofter 

Lib. 2. Cap. $8. ibique πελαργὸν vocat, quem Graeci ita 
. vocarunt omnes. Res eft aperta, ut mirer Hoefchelium 

ὃς Mercerum hic potuiffe de Ciconia cogitare, ubi ifta 
legebant poftea in hoc ipfo Libello : Nihil infulfius, ni- 
hil indignius Virorum Eruditorum ingeniis. Aliud haud 
dubie quaerendum. Laurentius Pignorius in JVo/;s ad 7a- 

: Vv bul. 


338 JOANN. CORNELII DE PAVW 


bul. Ifiac. fola vocis & literarum fimilitudine du&us, per 
κὐκέφαν intelligit Opupam , & ipfum illud nomen hic de-  . 


litefcere cenfet: Amanuenfes fcilicet κεκέφαν fcripfiffe fu- 
Ípicatur pro széza», poftquam barbaries Latina mifcuerat 
"Grzcis. Et eo rcfert, quz de upuparum in parentes pie- 
tate extant apud Plinium ὃς ZElianum. Quam fententiam 
fequitur etiam Bochartus, fed alia ratione & alio modo : 
Vocem enim xex£Qav retinet, eamque /Egyptiacam cenfet 
auctoritate Vocabularii Coptici, in quo κεκέφα Arabice red- 
ditur Upupa. Vide eum in Zierozoi. Part. 2. Pag. 348. 
Quid dicemus de iftis ? Nobis fcilicet non probari ea, fed 
falfa etiam videri & abíona. Nam quod de «πέπω voce 
Latinograca fufpicatur Pignorius, plane commentitium 
eft, ubi inter Latnnograca nihi tale reperitur ullibi : 
Quod autem de Coptico «9a fcribit Bochartus , ab 1π- 
genio Autoris Noftri plane abludit ; qui cuin ubique uti- 
tur vocabulis Gracis, cur, quaío, hec uno loco ufus 
fuiflet vocabulo /Egyptiaco ? An forte vocem non in- 
telligebat peregrinam , vel domeíticam | non tenebat, 
qua peregrinam exprimeret ? Ne ita fentamus : Nam 
en, ut alia prateream, quz iftam fufpiciunculam re- 
fellunt , 11}. 2. Cap. 92. legimus diferte, Πρόγνωσιν si- 
καρπίως oig βαλόμῆμοι σημῆναι! s. EITOTIA ζρχραφξειν. Et Cap. 
93. feg. νθρωπον ὑπὸ σαφυλῆς βλαξδέντα à, ἑαυτὸν ιϑεξφπεύοντω 
βελόμδοοι σημῆναι» ἘΠΟΠΑ ζωρφαφϑσι ὰ &díavrow τὴν βοτάνην. 
Quare & ἔχοψ εἰ perquam notus fuit, & vocem, qua /E- 
gyptiü ἔποπα exprimebant, intellexit probe: Haec certa 
funt & explorata, nec a quoquam convelli poffunt. Quid: 
plura? Dicam tandem, quid videatur mihi : Pro voce 
Greca Noftrum hic vocem Graccobarbaram dediffe fufpi* 


cor : 


i 
Ἂν αν νυ υ να ννν ν 


——— M — MOM ER τῶν κἀν“ ὦ 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 339 


cor: κυκέδα που eft Grecis recentioribus, ut omnes 
fÍcimus ex Lexicis Gracobarbaris; Illud nomen adhibuit | 
Philippus, & κοκόφαν hic fcriptum pro xov, ut alibi 

millies 8 ὃς q commutarunt vices fuas: Nihil notius, ni. 
hil certius. Inquies: Si hic in defignanda noGtua ufus fit 

vocabulo Gracobarbaro, cur Lib. 2. Cap. yi. utitur vo- 

cabulo mere Graco? Εἰ hoc rogantem rogabo te viciffim; 
Cur eodem Capite utatur voce πόάτρων, Capite autem 94, 

xr ὀρδινον, ubi meliora Graeca ei haud dubie erant ad ma- 

num? Hzc fcilicet ab arbitrio Scriptoris péndent , & cer- 

ta regula metiri non poflunt. Sed regeres forte; nihil de 
illa noctüarum pietate apud alios Autores occurrere. Lar- 

gior: Sed quid tum : An inde fequitur , Horapollinem & . 
 Interpretem ejus Philippum de ea nihil Íícripfiffe vel fcri- 

bere potuiffe hic? Cave, ita fentias, ἢ a peritioribus irri- 
: deri nolis. 

νεοοσίων ὠντοῖς eu eri enis Benüs mafculum , nifi j legen 
dum fit potius , Veoosíay οὀυτοῖς ποιήσασα. 

To ὠυτῶν τὸ πΊερὼ,, τροφάς τε χορηγέϊ, μέχρις ὅτε. ] Hoc 
divérfum eft ab eo, quod vulgo de Ciconia refertur: Ni- 
hil certum , aut perfpicuum magis. Sed quid fuperius. 
γηράσασιν, ubi ad hzc ipfa attendas? Dicam , & dicam tribus 
verbis : Aves in fene&tute difficilius pennas mutare folent , 
quam in state vegeta: Eo refpicit. Philippus , ideoque 
parentes commemorat fenes; qui fcilicet tunc pennas mu- 
tantes juvari debent a filiis, cum antea vegetiores corum. 
auxilio non indigerent , fed fefe juvare poffent ipfi. Ver- 
tas igitur przcedentia illa , poffeaguam a parentibus educa« 
jum fuerit ,. ipfis feue[centibus parem refert gratiam, ὃς 1ρ- 
fum γηρώσασιν cum his ar&ius junge , ut fic alterum expli- - 

ν᾽: | cet 


300 JOANN. CORNELII DE PAVW 


cet alterum. Interpres peffime /zzio confe&is ; quod ad Ci- 
coniarum pietatem vacillantes perperam adegit: Hoc quis- 
que videt nunc. Caeterum quod ab Horapolline hic de 
No&ua narratur, perquam fimile eft ei, quod ab ZEliano 
in Hifferia Animalium de Merope narratum fuit , fi verum 
eft, quod de loco ejus fufpicor. Age, adfcribamus eum 
hac occafione , ut fic ab infigni menda, qua laboravit in 
hunc ufque diem , liberetur tandem opera noftra: Ita 277. 
11. Caf. 30. legitur vulgo: o μέροψ ὄρνις ταύτῃ τοι δοκέϊ δι- 
κοιότερ(ὃ" eoa "P πελαργῶν" S y dvo) γηράσαντας ἐκτρέφειν 
τὲς πατέροις, dd ua τῷ Φῦσαι τὸ ὠκύπτερφι ὅτο ἐργώζεϊ, 
αὶ ἔσι δικοιότερίῷ" ἢ εὐσεξέςατ( θ᾽ ὀρνίϑων πάντων. Sed quid 
illud Zua τῷ φῦσαι τὸ ὠκύπτερω, quod ipfum Meropem re- 
fpicit tenellum & in prima atate conítitutum? An fimu- 
lac pennz majores nafcuntur ei, parentibus jam prato 
eft, ὃς przfto effe poteft? Mirum. Nam tum pulli alii 
parentum adhuc indigent ope. Sed efto: — Quid illud ad 
parentum aetatem? Quomodo inde probatur, Meropes fi- 
lios ante fenectam parentibus adefle? Praceffit γηράσαντας: 
Huic aliquid fubjici debet, quod parentum aetatem refpi- 
cit minime fenilem: De eo dubitare. poteft nemo; Et fic 
vides, tranfitum effc ineptum a parenübus ad pullos. 
Quid multa? Scribendum eft minima mutatione, zuo τῷ 
ῥεύσαι τὼ ὠκύπτερω, fimulac defluant penue. Floc aptiffimum 
cft; hoc pulchre ad hzc Noftra appropinquat: Elegan- 
tiffime autem ῥέειν de pennis , comis, ac foliis deciduis ad- 
hibetur apud Graecos, ut Eruditiores fciunt, & nos alibi 
videbimus forte pluribus. Er fic igitur ibi legendum eft 
peraccommode & pereleganter. |Sed inquies, apud Ari- 
fÍtotelem Lib. 9. Cap. 13. de -4nimalib, legimus, «€ dp 

ες ὃν 


^ 


L4 1.2.  —— ὺι, κᾳ« 


TE 


5 germen miri diga 3C 3 i ig 


beso aida 


^ OBSERVAT. IN HORAPOLL. 341 


ὃν Ὁ πελαργῶν, ὅτι eyrtxTpéQov)) , O)VNdi) «pz. πολλοῖς) φασὶ 
δέ Ἴινες. 3, τὲς μέροπας τὠντὸ ὅτο ποιέϊν y 3) ντεκ]οέφεοὺς ὑπὸ Ἔ 
ὠκγόνων, s μόνον γηρφίσκονϊας, oM s, εὐθὺς, ὅταν οἷοί v ὠσι" ἃ 
8 πατέρφι, 5, Ὁ teg μένειν ἔνδον. Quae fcripturam vulga- 
tam apud ZElianum tueri poffunt. Fateor: Sed ne mul- 
tis te morer , illa etiam depravata funt, & codem auxilio 
indigent. Quzfo, quid eft ὅταν οἷοί τ᾽ ὦσι poft yaesiexoílac ? 
Nonne ineptias alit, & reliGtis parentibus turpiter etiam 
ad filios properat? De co iterum dubium eft nullum. Quid 
autem fequens, ? j πατέρφε 3, * μητέρω μένειν ἔνδον ὃ An ju- 
nior pater & mater, fimulac filu. eos alere poffunt, non 
amplius egrediantur domo, & reliquum vitz: tempus ibi 
manent fepulu? Eloc verba innuunt, & longe ineptif- 
fimum eft. Quid igitur? Locus Ariftotelis abíque dubio 
etiam eft corruptus, ὃς ícribendum, ut una. cum altero 
. ZEliani refplendefcat denuo, 4. μόνον yneciexovrae , dnd à, &U- 
S$Je, ὅτων οἷοί T ὦσι, ὃ ὃ πατὴρ X, ἡ μήτηρ pesci ἔνδον. Εἶος 
iterum aptiffimum eft , ut ipfi T'yrones vident. Diximus 
jam, Amanueníes in terminatione vocum erraffe millies: 
id fa&um quoque in iftoloco. Ratio corrigendi faci- 
lior non eft, quam illa ipfa. Pulchre ad rem Plinius 1,26. 
το. Cap. 33. ANec vero iis minor folertia, que cunabula in 
erra faciunt , corporis gravitate probibite fublime petere. "Me- 
rops vocatur , genitores fuos reconditos paftens , pallido intus 
colore peunarum , [uperue cyaneo , primori fubrutilo. — Nidificat 
infpecu [ex pedum defoffa altitudine. Recondi Plinio eff , quod 
ἔνδον μένειν Ariftoteli: Alias. φΦωλεύειν Graecis, Jatere dicitur 
Latinis. Locutio eft Eruditis nota. Ifidorus ex 1ítis Pli- 
nii fcribit, Meropes parentes fuos recondere € alere; quod 
ineptum eft & hominis ingenio dignum. Sed ea de re a- 

; Kis Vv 3 | lias, 


32. JOANN. CORNELII DE PAVW 


lias. Nunc omnia clarent in hoc Capite, & apparet eti- 


am, quam recte in Notis ad Cap. 12. expofuimus illud 

póvov , quod fine dubio hic. potum eft pro gámo. — 
Cap. 56. σοὺς T ἑαυτῇ μητέρφι δλήγαμον 5x4] Án vox O^i- 
γῶμον accipienda eft παϑητικῶς : ad matrem uxoris loco moss 
babendam accedit ? Ya videtur: Nam alias. ftructura verbo- 
rum non eft apta: Id omnes vident, qui Linguam intel- 
ligant, Et tamen, non difftebor, fufpe&ta eft mihi ifta 
patiendi σημασία : An forte una litera peccat, & ἐσίγαμ(" 
vel 9^vyapóv fcribendum eft , quod utrumque filium im- 
probum refpiciat? Certe id magis ego probarem: Prius 
Epithetum, pofterius parucipium eft. Mercerus ad Mar- 
ginem Editionis fuse adfcripferat 99m γάμον : quod adjun- 
&um illud qs τὴν tavTS μητέρω viX admtttit , ideoque non 

adblanditur mihi. m 
᾿ εἰς ὃ τὸ κατώτατον μέρ(Θ" ὄνυχας δύο BCC 1 vo κατώτατον μέ- 
?(6: idem eft, quod κάτω paulo ante: Gradum autem fu- 
premum hic fumfit Autor, ut improbitatem Equi Fluvi- 
atilis eo ipfo magis deteftaretur. Qua bona funt, extolli 
folent & fuperiora occupant, qux mala, deprimuntur & 
inferiora petere debent: Eo pertinet Autoris ditum. Un- 
pues Hippopotami κάτω βλέπεσιν, & εἰς τὸ καϊώταϊον uép(Q- ver- 
gunt, ut fic difcant omnes, quo loco ac numero haben- 
da fit improbitas ejus infignis, cul τῶ x«re ὃς τὸ καϊῴτατον 
deítinata funt: Hic verus fenfus eft eorum.  Tneptiffime 
Phafianinus, qui ingeniolum fuum fecutus eft, non Li- 
bri Antiqui du&um: De fceptri parte fuperiore nihil in 
precedenti Se&ione: Adhzc, fi Suidam fequamur , totus 
Hippopotamus in fceptro inferfore, ut tota Ciconia in 
fceptro fuperiore, non ungues Hippopotami fola. t 
rifum 


: 
7 
1 
] 
: 
3 
4 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 345 


rifum debet homo, ὃς Hoefchelius bimia facilitate fua er- 


rat etiam lepide: Qui tales Interpretes fequitur in ador. 
nandis Grzcis, recta rationi indicit. bellum. Unum ad- 
jciam , quod nunc opportune adhuc mihi in mentem ve- 
nit: Fortafle pro καϊωταῖαν Ícriptum fuit olim κακώτερον li- 
teris implicitis ; ut τὸ κώτω fic dictum fuerit ue κακώτε- 
pov propter rationem jam di&um : Et hoc perquam pro- 
babile profecto. Nam, ne quid diffimulem , κατώτατον ni 
mium quid importat. Attende, attende modo. 
Cap. $7. αϑιςερφθὶν (eygaqicw. ὁ ἡ &c.] Hoc mirum 
profe&o, ubi Columbarum caítitas adeo celebratur: Sed 
genera Columbarum íunt plura, ut novimus, & quan- 
quam. omnes dicantur s€«sseol, in varias tamen familias 


fefe difpefcunt, qua fuis quseque nominibus gaudent.  Pa- 


lumbes, Turtures, Columbae 5 φώτηαε, τρυγόνες, περιξεραὶ, 


.funt maxime celebres: Harum diverfi mores, ὃς divería 


ingenia: Vide /Elianum de .4zimalib. Lib. 3. Cap. 44. ubi 
caftum illud ad folas Palumbes,.'T'urtures ὃς  Columbas 
albas reftringitur : Alii aliter ; de quibus hic agendi locus 

non eft, & Nos plura fortaffe aliquando. Vulgo enim |. 
non Hiit Ms qua diftinguenda funt. Hic Nofter 


haud dubie Autores fecutus cft fuos, & hac ipfa fcri- 
Ἢ bens, de Columbis fenfit, qua certe non funt ita pudi- 


ca, ut Turtures & Palumbi, ipío ufu magiftro : Ex fic 
περμξερθὲ hic accipiendum eft proprie de Columba urbana 
&.domeflica ; quam tamen accuratius debuiffet indicare, 
fi colores inter fe diftinxerit, ut fecit /VElianus cum An- 
teambulonibus fuis; inprimis ubi Lz/ro Secundo. Cap. 32, 
habemus &€sspé» μέλαιναν) ut maximum pudicitiz fignum: 
Sed de ea fuo loco. 


b 


Tus 


34 JOANN. CORNELII DE PAVW 


τὸς ἐσθίοντας «Evo μόνον, $ μεταλαμδώνᾳ “ὃ τοιαύτης κακίας ἢ 
Locus aperte corruptus : Nam ita non loquuntur Graeci, 
aut locuti funt unquam. Scribe, vel τες ἐσθίοντας τῶτο 
μόνον ν ὁ μετωλαμξανᾳ X τοιαύτη κακία, Vel οἱ ἐσθίοντες τῶτο: 
μόνον, καὶ μεταλαμδώνεσι “ὃ τοιαύτης κακίας. Periti vident 
ftatim. ' 

Cap. 59. Βασιλέω ἢ κάκιςον ἡ Peffimum eft illud x£uso, 
& locum tueri non poteft. Pierius Valerianus ΖΦ. τῷ. 
Cap. 8. Hieroglypbic. in locum ejus fubftituit. κάλλιςον : 
Sed 1d nimis delicatum eft, ὃς ipfa pulchritudine fua of- 
ficit fib. Mercerus in Exemplari, quo ufus fuerat ante 
vifum Exemplar Aldinum , invenerat xae4sov: ex quo fa- 
ciebat x;zhsov, quia fcriptum cft in. Enarratione, 7 δασιλέω 
$ κόσμε xpoláv: Speciofe quidem, fed male, ut mox videbi- 
mus. Ego non dubito, quin legendum fit 4 &e4sev, quod 
Exemplar Merceri totidem literis exhibebat : Regem opii- 
sum. In vicinia eft ratio; 

* Canin $ κόσμε κροϊέῖν | De iftis Cofmocratoribus 
poftea agitur loco fuo , & hic loqui non potuit Nb. 
fter : Menda delitefcit, quam, ut tot alias, non de- 
prehenderunt Viri Eruditi. Dicam tribus verbis: Scri- 
bendum eft, ὠινιόμβνοι γροόφειν, τὸν Garin, τῷ κόσμῳ κρατεῖν, 
voleutes eo indicare, Regem decenter Vmperare. τῷ κόσμῳ 1dem, 
quod Xf κόσμον bono ordine , ratione certa ac honefta. 
Eo pertinet Circulus, & forma orbicularis, cujus tenor 
eft certus, & nec Gédtbsbef mi nec dextrorfum deflectens: 
Eo pertinet cauda ore reprefía, qua continentiam & tem. 
perantiam indicat. Sic tandem Symbola habemus £ δασι- 
λέος Zeiss : Hoc nemo negabit. Apage, apage igitur alias 
Aliorum nugas. 


zd 


Mise E REALE ΝΙΝ 


uut dads zasiicteiiiansdin 


- "OBSERVAT. IN HORAPOLL. ss; 


-^mag Aiyvmlg ἐσὶ μεισί ]. Junge Bochartum in ZZierozoic. 


Part. 1. pag. 1066. € Part. 2. pag. 764. 


Cap. 60. δασιλέω φύλακα ] Lectio fufpe£ta: Nam Rex 


Cufios abfolute ineptias alic; & longe diverfiffima perperam 


mifcet: Alhus eft Caciacic , abus φύλαξ, ut nemo nefcit. 
Dein, poft ξασιλέω φύλακα, quod rem fignatam exhibet, 
1ncondite fequitur φύλακα (»5eaQsew de figno: Nam aliter 
hzc ordinari folent, nec ita idem per idem dici. Non ce- 
labo, quod fufpicor, ut arbitreris Lector : φιλόκαλον fi 
compendiarie ὃς more priíco fcribatur, adeo ad φύλακω 
appropinquat, ut Scribz cecutientes facile in.eo potue- 
rntlabi: Hinc credo, ipfum Philippum fcripfifle pri- 
mum 59 Ἑτέρως 3 δασιλέα Φιλόύκαλον δηλξντες 9 τὸν μὴν &c. Sic 


nihil decentius: Ad ipfum π]έρως attende, & Symbolum 


pracedens, quod Gaeia Ze,sov repracíentat nobis ; fpes 


. blanda mihi fuboritur, fortaffe non difplicituram: tibi fu-- 


Decet meam. 
ὄφιν ἐγρηγορότα ] "Capite fcilicet ere&o ὃς Ὅτε fibilantez 


"Alter caudam ore comprimens dormitabat quafi. 


φύλακα ζωγραφξσιν |] ὧν μέσῳ τῷ εἱλίγμαΐ t Vide Caput 


quecedens. Ubi nomen Regis in Symbolo ifto, ibi Cuftos 
in hoc.. 


Φύλαξ ig) ᾧ marie κόσμε ] ifa eff omnis ordinis boni. In- 
terpres inepte : Sic iterum omnia peffime confunduntur." 
xor» eft ordo bonus, & quidem ille rerum publicarum 
καθ’ ἐξοχὴν: Sic Φιλόκάλον apprime etiam convenit, ut vi- 
des. Sequentia cum his coherent, & mutila funt, nifi 
fallor : Scribe , καὶ ixésore τὸν δασιλέω ἐἐπον τέο dá dia Ex 
literarum affinitate etror. 


"Cap. 61. τὸν δασιλέω κοσιμοκρφέτορο νομίζοντες &c. ] Hic de- 
Xx mur 


! 


346 JOANN. CORNELII DE PAVW 


mum habemus Cofimocratora & totius orbis terraram quas 
fi dominum. κόσμίΘ' hoc loco idem , quod καὶ οἰκαμβύη. Reg. 
eft evidens. | 

ἃ δ βασίλει(Θ" olx , παρ ὠντᾷ —— ἐν τῷ κόσμῳ ] Locus 
mutilus: Inepta funt, que Mercerus , quz Phafianinus. 
habent. Fors unum :c(Q- intercidit, & legendum eft, 
0 39 ξασίλει(Φ" οἷἶκ(Φ᾽ παρ dub κρώτ(Θ" ἐσὶν à xocp(Q» , domus enim. 
fegia pro modo ejus imperii , to1us orbis ef? babitatus. «og. , ut 
notum, fzpe comparat & pro rei menfura eft. Sic nihil 
aptius : Ut oftendant κοσμοκρώτορω. verum effe κοσμοκρώτορα, 
in anguis circulo domum ejus regiam pingunt, quz fci. 
licet eft ipfe orbis habitatus. Hoc bonum eft ; hoc omnes. 
intelligunt. Et fic igitur legendum fortaffe : Simulac ici 


in ἐν tranfierat, ὁ κόσμίΘ' in τῷ. κόσμῳ tranfire debuit una.. 


Facillima eft correctio, ut quisque videt. 
Cap. 62. ἐκ à £ utl: — &c. | Sententia eft fatis a- 


perta: De verbis non laboro incaffum.  Hoefchelius hzc. 


ita fupplebat ad. Marginem Editionis fuz: doíiloy?) 3 &x 
P$ É μέλ' γλυκύτητ" ὦ 0n d Ὁ xc DW (ds δυνώμεως, 
ὅτι χρὴ τὸν δασιλέω χρηφὸν ἅμα X, dUvovow éiv&« χχρὸς τὸς πράξεις. 
27 διοίχησιν. 

Cap. 64. Πιἀντοκρώτορα | OruMipoteutem : Ynterpres male. 
De Deo hic abíque dubio agitur, non .de hominibus, ut 
in praecedentibus Se&ionibus : Singula in.his accurate di- 
ftinguenda funt, ne turpiter ineptiant. 

οὕτω παρ᾽ αὐτοῖς ᾧ πον]ὸς κόσμε τὸ διῆκον ἐςὶ πνεῦμα 1 Jta apud. 


eos anguis Symbolum. e[t fpiritus per totum univerfum fefe dif-- 


fundentis. ὠνοῖς Z&gyptios refpicit: πνεῦμα autem cft fpiri- 
tus ille vitalis, qui cun&ta permeat, & permcando ani- 
mat: //Je /piriius eft anguis, Mctaphorice fcilicet ὃς Sym- 
[ boli« 


D 


TEVUOCRPNONRI CERNERET ESL UK. M T 


/OBSERVAT. IN HORAPOLL. 347 


"bolice. Nam i£ hic affimilat , & rei fignum eft, non ip. 
fa res fignata. Sic nihil apertius: Viri Eruditi cum. In-* 
terprete haud dubie in his cecutierunt. Unum illud ad- 
jiciam : Quia sspe cag & δασιλεὺς τῇ παντὸς κύσμε proee 


εἴπει, pro τῷ παν]ὸς κόσμε convenientius fuiffet hoc loco 


18 παντὸς abfolute: Sic enim totum hoc univerfum ab or- 
be terrarum habitato accuratius fuiffet diftin&um, — Sed 


paulo intricatius in his locutus eft Autor, & vocem κόσμῳ 


varie adhibuit, ut ex jam dictis liquet. 
Cap. 6y. στὴ d 38 topi ὁμοιότητί(Θ» ] Inepta le&to : Haud 
dubie legendum , 35 τῆς τῇ idi dpoóratpoe Puer viderit. 
Cap. 66. σελήνης ογῆμο ἔχον ἐἴκοσι ὦ ὀκτὼ &c. ] De 
his ita Salmafius ad Solinum pag. 474. Mirum eft νος FHie- 


. voglypbicum , €9 fi quid judico , :male defiriptum. | Dicit .Ζ8- 


£yptios, uz quen[em exprimant , pingere Lune faciem , que vi- 


, ginti €8 oflo dies babeat cequinottiales folos. Hoc. ridiculum, 


Onuomodo enim in facie Lune tot ili dies pingi potueruut ? 
Deinde, cur equinoGliales foli? Preterea , non folus dies equi- 
Aohialis viginti quatuor. boris conflat , ut ibi dicitur. Ferif- 


Jia. emendatione locum. inquinatiffanum fic emaculo : Mia 3 


, ͵ - Mw. , B y $ ^ 
2€ Qoyrec , σελήνης σγῆμω., καϑὸ ἢ queue), ἔχον εἰκοσε dy ὀκτῶ 
Φριϑιμὸν, ἡμέρφις σημοάνοντο,, ἐξ εἰκοσιτεοσώρων ὡρῶν “ἦ ἡμέρως U- 


τ παρχέσης, ζωγραφσι. ὍΣ menjem fianificarent , pingebaut Lune 
faciem habentis viginti o&lo numerum, qui numerus dies defigna- 


bat , quibus Luna apparet. Addit ἐξ einosvreosdtouy ὡρῶν τῆς οἱμέρας 
ὑπαρχέσης, nt quis de die naturali caperet , qui ortu θ᾽ occafu Solis 
terminatur. Vidiftine audacius aut infolentius.quid? Sic ex 
quovis facere licet quidvis, & Veteres olim non fcripfe- 
runt nobis , fed nos hodie fcribimus illis. Apage tam di- 
ram corrigendi audaciam : Locus corruptus eft procul 

Xx2 ἀκα» 


338 JOANN. CORNELII DE PAVW 


dubio, fed remedio adeo infolito ac violento: non egeti. 
Viginti octo dies zequinoctiales non. habet menfis aut ha« 
bere poteft, five Solis five Lunze fpe&temus curfum : In- 
eptum igitur eft, éxori z ὀχ]ὼ ἡμέρφις ἰσημερινὰς : Alia apta. 
funt & proba. Lege minima mutatione , ἔχον εἴκοσι 3, ὀκ]ὼ ἡμέ- 
eos ἰσήμοιρας μόνας. Sic illa etiam optima evadunt. In Luna 
cava depióti erant viginti octo dies equales. & ejufdem 
menfura: Singuli enim ex viginti. quatuor horis confta- 
bant. Ethis defignabantur dies viginti o&o, quibus Lue 
na apparet: Ali duo erant omiffi, quia illis Luna non 
apparet. Hoc apertum & dubii expers: Et fic igitur mirum 
hoc Hieroglyphicum definit effe mirum. INam quod de mo- 
do adumbrandi fcribit Vir Eruditus ,. erroneum eft & 
nullius plane momenti : Haud dubie id omne fatis venu- 
fte adumbratum ab /Egyptiis, quanquam Horapollo non 
exprimat modum. Nec de eo debemus efle foliciti, ubi 
certum eft, naturam. non obftare , quominus dies illi in 
femicirculo Lunz cava potuerint adumbrari, | Vifne ali- 
quid, quod fatis accommodum eft ? Totum femicirculum 
in partes viginti octo diviferint, iifque. vel numerum vi- 
ginti qüatuor, vel aliquid , quod pro numero effe poterat , 
infcripferint; Sic pulchre dies viginti octo. quales horae- 
que fimiles vifentium oculis fuerunt exhibita:. Hoc nemo 
negabit. Sed- quaqua ratione id factum , parum meher- 
cule rcfert , fi factum modo fuerit, fierique potuerit , ut 
extra dubium eft certe. De aliis Viri Eruditi ne γρὺ : 
[nepta enim- funt prz illis, qu cum Horapollinis Inter- 
prete leviter emendato nunc tibi diximus primi: Nihil 
apertius, nihil indubitatius. Quare ὃς chartz ὃς tempori 
parcendum cft, fa — 
Fd Cap:- 


.. OBSERVAT. IN HORAPOLL. 349 


Cap. 67. δὰ τὸ, πολύγονον ] Sequitur. πολύτεκνον., quod 
eodem pertinet & vocem otiofam efficit : Cur autem dues 
voces adhibuit Autor,. ut ünum πολύγονον explicet, & al- 
terum ὥοπαία ne una voce illuftrare dignatus eft ? Hoc 
ego certe. non affequor. Quid multa ? Aut ego egregie 
memet decipio,. aut pro-zoAvyovy hic olim alia vox com- 
paruit: Legendum fufpicor, vel J/& à , πόλύκ]ονον καὶ πο. 
λύτεκνον GCC 3 vel δὰ τὸς σπολύφονον καὶ, &c. | Crocodilus ani. 
mal eft vere noxium rapinis & czdibus fuis: Hinc ὧρ- 
aoyo πολύφονον vel πολύκτονον Crocodilo adumbrarunt. Vi- 
des?. Sic fingula numeros habent fuos, & unum contra 
jus fafque praerogativam non habet prz altero. - 

Cap. 68. ἐπειδήπερ παν]ὸς σώματί" ζώς &c. ] Locus mani- 


- feíte corruptus, quem Conradus Gefnerus in. Libro. de 


"taimalib. Fivipar. veriffime 1a. conftituit ὃς vertit: ἐπειδὴ 


. πὲ παντὸς σώματί" (os. οἱ ὀφϑαλμοὶ ὡκ τῇ (OUS. divapatvor?) , 


Quoniam ante reliquum corpus oculi bujus fere ex. profundo a- 
que emicant. Nihil apertius aut. convenientius. Et fic 
etiam Samuel Bochartus in ZZierozoito Part. 2. pag. 781. 
quem confulas, velim. We ᾿ 
Cap. 69. ὠντότοκον δ 2, κατωφερὲς τὸ ζῶον | Nihil ineptius 
eft , quam quod Mercerus hoc loco habet, & Graeca etiam 


: promunt.. Quid enim? An. τὸ ὠντότοκον Symbolum eft. 3 


δύσεως, qua interitum indicare folet , ut ἡ ὠνωτολὴ ortum δ᾽ 
Nugee, nugee, qux.non immerito jam difplicuerunt Gefne. 
ro.: Legit ille in. Libro de 24aimalib.. Ovipar. καϊωπὸν $5: 
καὶ xoleQe3s τὸ ζῶον. Non male quidem, fed minus tamen: 
fignate, & minus etiam modefte. Rectius Cauffinus , αὐ- 
τόκυπτον ydp καὶ κοϊωφερὲς τὸ ζῶον. Quod calculo meo pro- 
barem., nifi, antequam ejus Animadverfiunculas confulue. 

Xx3. — fam 


3290 ]JOANN. CORNELII DE PAVW 


ram, legere in mentem veniffet mihi , vróxvQoy ydp καὶ 
κατωφερὲς τὸ ζῶον. Id optimum enim eft, & alterum haud 
dubie poft fe relinquit : Hefychius in Lexico, vir. 
καμπύλον, κυγτὸν y διὰ γῆρας ἐπικεκυρτω μᾶον. Hinc ὠυντύκυφον, 
quod fua natura cernuum eft, non fenio : Vox eft cle- 
gantiffima , cui fimiles funt plufcule ; Vide modo L.xi- 
cographos. ὠντόκνπτον ifta forme lenocinia non haber: Id 
fatebantur omnes, qui Linguam callent. 

Cap. 70. ὠτοπον παρφισκευάσᾳ | 1ta Hoefchelii Editio, quam 
male fecutus fum. Nam cum Aldo ὃς Mecrcero haud 
dubie legendum , ὥτονον παρασκευάσᾳ 9 invalidum reddiderit: 
Nota eft fignificatio vocis, & ejus contrarium habuimus 
fupra Cap. 62. Alterum Codici Auguítano non adícribo ; 
fed "T'ypothetarum inertiae. 


AD LIBRUM SECUNDUM. 


σοι παρατήσομαι ] Tta omnes Libri hic conítanter: Ex 
quo ipfoque hoc Procemio recte colligunt Viri Doc 
προσφώνησιν deefle ftatim. in principio Libri Primi. Vide 
Hoefchelium ibi in Notis. Codex Auguftanus ὃς Morcllia- 
nus Cap. 3y. Lib.1. etiam habebant cà; quodibi certe non 
quadrat: Nam fi in ipfo Opere id ἘΞΌΝ Philippus, 
mon uno illo loco, fed aliis plufculis occurreret haud dubie, 
ὥ δὲ καὶ ἐξ ἄλλων Gc. ] Haec recte intelligenda funt. 
Przcedit, περὶ τῶν λοιπῶν τὸν λόγον ὑγιῆ σοι παραςήσομαι 3 
quod perbene vertitur, religuorum ibi veram idoneamque in 
medium afferam rationem. λοιπὸ funt Horapollinis reliqua, 
quai una cum eorum idonea ratione exponeret Libro hoc 
$ecundo: Nihil perfpicuum magis. Iftis autem verbis per 
mo- 


modum oppofitionis fübjiciuntur hacce, ἃ 3 &c: que 
ita Latio reddenda funt 5. Que vero (9 ex aliis Commenta- 
viis fubjunxi, non continentia aliquam enarrationem , fubjette 
suaterie vatio effecit , ut fabjuugere debuerim. &xov dvlygaqa, 
vel do dvpenoa hic vocat Aliorum Scripta, in quibus 
cum de re Hieroglyphica reperiffet quzedam , non. potuit 
non ea apponere hifce Horapollinis : Argumenti enim id: 
exigebat ratio, cui vulgo obtemperandum eft ut alteri ον 
νώγκη. ' Omnia-autem ifta, Symbola funt nuda, nec ullam: 
rationem continent, cur rei Symbolice infervierint, & 
ita publice ufurpata fuerint: ἐξήγησιν vocat rationem il. 
lam ; quz particula 533 ubique exprimitur in iftis Hora- 
pollinis : Hzc vero nulla, fi unum & alterum excipias ,. 


.jn omnibus fequentibus ad Numerum 31i usque: Quare 


illa haud dubie depromta funt ἐξ ἄλλων dile ap ay ,& cum: 


. Horapollineis nequaquam mifceri debent, Nunc apertum: 


eft, quid ifta fibi velint: Mercerusalieniffima confinxit 
fibi , nec ea intellexit ha&enus quisquam. 

Cap. 1. ποτὲ ὃ δείλην [τὰ Hoefchelius ex Libro Augu- 
ftano; cui accinebant Pierii Valeriam. Membranz : Vide 
Lib. 44. Cap. 37. Hieroglypbic. 

Cap. 2. κυκλωηδὸν ] Vox manifefte corrupta : Merceri: 


᾿ κυκλοειδὲς, Cauffini τυλοειδῆ non funt unius affis. Mihi hie 


tenebrae funt mere : Nam quid etiam τὴ ftatim in princi- 
pio? Itane incipiunt Se&iunculae? Fallor, aut Amanuen- 
fes ftrenue hic egerunt, quod folent. x forte z, ἀετῷ, 
yeosàv jungendum eft cum verbis precedentibus, ποτὲ ὃ 
ψυχήν ὠνθρώπε dije , GC reliqua ita Ícripta, Ajpevoyóvoy E 
κύκλῳ ἡδὺν σημαίνά σπέρμω ἀνθρώπε,, SeCtiunculam confti-- 
τασης fe pasan: Sic-certe ex tenebris lux oriretur mihi: 

más 


333 JOANN. CORNELII DE PAVW 


σπέρμα ἀὠνϑηώπε denotare poteft Σ ὠῤῥενόγονον : Hoc certum. 
Dein, id denotare etiam poteft τὸν κύκλῳ xdJv omnibufque 


acceptum ; quia & mares ὃς feminz τῷ σαίρμαῖι dclectan-. 
tür. Ut autem animam hominis mafculi dcfignare potuit. 


Siclla, ita ὃς  Aquilz pullum: Nihil ineo, quod mor- 
dct. Ipfa autem Infcripiio non turbat: Nam ea, ut 


alig omncs, a Recenuoribus profecta εἰς haud dubie. 


ἤ εχ ipfa illa .confufione-enafci potuit, & fic in fpon- 
giam incumbere debet; nifi forte in τὸ mutandum fit, 


& ductus literarum impliciti Scribas cacutientes dece-. 


perint. Quid ais? Hac certe non. difplicent mihi. Imo 
diífplicent : Nam, .ut nunc animadverto ftaum, σπέρμω 
dvOgwzs pro Symbolo haberi non potuit vi fua. Quo 
modo id adumbratum ? qua ratione diftinctum ab aliis 
ieminibus vel liquoribus ὃ Ut vides , nihil in co, quod 
fefe prodat certo, & ipfum femen Symbolo denotandum 
erat, non pro Symbolo adhiberi poterat. Quare ea de 
caufa fufpicionem meam non probo , & nunc plane fcri- 


bendum effe autumo, vix litera mutata:& fola .diftin&io-- 


ne ejeCta, καὶ desE veoosQv οὐῤῥενογόνον, καὶ κύκλῳ 49 σημαίνᾳᾷ y 
ἢ σπέρμω ἐνθφώπε. lac fcilicet τὸν ὠσέρα ctiam refpiciunt, 
& enarrant porro, quid dsje apud ΖΕ σγρτίοβ fignificave- 
- YI: veoosoc οὐῤῥενοίόνος eft pullus mafculus : Ec bunc defignabat 
Stella, ut ἀνβρώπε dije» defignabat animam. De κύκλῳ ἡδὺν 
dubitare poteft nemo : Stella enim talem adumbrat certo, 
Poftremum ab arbitrio Symbolis utentium | pependit, ut 
alia millena: Sic nihil in his fpinofi. Unum illud filen- 
tio praeterire non poffüm: Quod Cauffinus hic notat de 


νεσοσὸν, prO νεοοσὸς longe ineptiffimum eft , & cachinnos - 


merejur folutos. :Quid enim ὃ. An quia ZEtas Recentior 


Sor 


ndazdtzsdiibad Aa 9 eoe o à ΝΒ ΘΝ e al 


UM LM MEM Mate m S m ca E p o dm ir τς msc 
* , VON ἈΦ EE dass Ὁ RU s 

T ; t ? Ἢ 

: - 


V» wo lwer ME n nar. - an 


eis 


'OBSERVAT. IN HORAPOLL.  3s3 


Svejda dixit pro Svgj;, & 1n vocibus iftius Commatis ex 
cafu quarto fccit cafum primum, idem illud obtinuit & 
ebtinere debuit in vecosóc fimilibusque? Fateor, hoc lepi- 
diffimum eft hominis commentum , & ipfi pueri in hac 
Literarum luce ridebunt forte. 

Cap. 3. Avo πόδες συνηγμᾶσοι à, βεξηκότες ] Nimium erc eft 
illud συνηίϊμῆσοι ; pro quo. magis euam arridet. mihi συνεργ- 
pa vel συνειργόμῆυοι: Duo pedes inter fe vincti & tamen 
Progredientes, repraefentant Solftitium hybernum. 81 com- 
pedibus vinctos, qui 1n ergaftulis non progrediuntur, fed 
reptant, propofueris tibi, nihil apertius aut, decentius: 
Quare Viros Eruditos hafitafle miror. Et hoc re&e c- 
tiam animadvertit Cauffinus; qui in aliis iterum czecuti- 
. vit fupra omnes alios: Quis, quzfo, Soli unquam tri- - 
buit pedes? An qui ludentes οἱ tribuerunt peines ὃς ra- 
. diostextorios ἢ Nugz, nugae. Sed aSolead ftatuam Apol- 

linis confugit bonus: Credo, ut ibi tutus effet ab ineptia- 
rum & focordiz poena.. Nam nihil infulfum magis hoc 
loco. Dein, quis Solem. abfolute wocavit zo»o? Quis 
per zó»s πόδας intellexerit Solis pedes? INemo hercule, 
nemo: Phy ineptix! lllud πολύποδες, quod in quibufdam 
Libris M. S. fuiffe dicitur , longe melius eft haud du- 
bie, quam Patris Jefuie fomnia: Nam ut tarditatem 
Solis digne exprimerent , non modo fumferunt animal 
tardum, fed duos ex ifto genere copularunt; qui euntes 
& proferpentes , fi copulau fuerint, ita fefe. brachiis ac 
flagellis irretiunt, ut vix ire ὃς proferpere poffint vel tan- 
tillum. Sciunt, qui in vita communi non funt hofpites. 
Et hoc igitur Symbolum efle poterat folftitii hiemalis. 
Sume Lector, quod placet: Mihi δύο πόδες hactenus vide- 
Xy τὰ 


144. JOANN. CORNELII DE PAVW 


tur potius cum plerifque Membranis. Pro πολύποδες olim- 
compendiarie fcribebatur z54:;: Hinc ftatim apparet, un- 
de oriri potuit ifta diverfitas in Libris ; una fcilicet vir- 
£ula male adjecta eam exclufit: Nihil frequentius ifto ge. 
nere erroris, ut fciunt Periti. Certe duplex olim Le&tio 
hoc loco: Nam hinc quoque altera. illa diverfitas in συ- 
viypdio & συνειργμᾶνοι vel συνειργόμαυοι : Scilicet covayypdiont 
melius eít, fi πολύποδες legas , συνειργμένοι autem vel συν-- 
εἰργόμανοι, ἢ πόδες). ut jam monuimus : Et fic vel hoc vel il- 
lud fumtum pro utriufque le&ionis indole ab. Eruditis 
olim Criticis; quorum veftigia fequi non potuerunt Ama. 
nuenfes imperiti: Nam , ut vides , utrumque in Labris, 
quos Hoefchelius & Picrius contulerunt , ab illis. perpe- 
ram confufum cft: 

Cap. 5. Ππολέμε spa ϑηλβσιν &c. ] Hefychius, Στόμα, τὸ. 
κοτεργοασικώτοῖον. wis S bii Appofitiffuüme ad hunc 
locum. 

Cap. 6. Ανϑρῶπε copa ov δηλοῖ ϑάκτυλ 9] Anquia fe con- 
trahit & explicat ventriculus, ac ἢ digitus effet? Scis, 
quid de parte, qua viri fumus, dicat Martialis; Ven. 
triculus etiam. erigitur ὅς. fubfidet pro cibi menfura, 
Alii per σόμωχον intelligunt canalem, cujus ductu cibus in. 
ventriculum delabitur , eumque digito affimilatum pu- 
tant: Minus bene , fi quid in his video.. 

Cap.9. Οσφὺν ἡ sdew. ὠνθρώπε βελόμᾶνο, &c. ] Illud ὀσφυν. 
mihi perquam fufpectum eft: Nam cur fpinam dorfi fum- 
ferunt ad lumbum dcnotandum ? Hoc certe non fapit: 
Symbolorum indolem, & doctrina eorum refpuit. Di- 
cam , quod fentio: Scribendum fufpicor, lex ἢ sac. 


di aar: βελόμαωοι ζωγοφῷ ἐν $ τὰ νωτιαῖον ὅζο. «(σις ἀνθρώπῳ ; 
eft: 


AN UE Mer rS o CNET ENE T 
b r 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. τος 


.eft corporis humani firmitas, qua ftabile eft fibi: Inter- 


pres balbutit enim cum ftatu conftitutionequefua: Huic 
scs perbene jungitur ἰσχὺς; Hoc vident omnes : Εἰ fic 


fufpicio fefe commendat ftatim. Literz initiales poftea 


appingendae errores pepererunt innumeros : Et fic Οσχὺν 
pro ἰσχὺν piétum. aliquando hic. 
τινὲς δ λέγεσι τὸ σπέρμω δίς. ] Haec ἐξήγησις elt, qua Ho- 


rapollinem citat, fi mentem füam accurate expreffic Phi- 
lippus in principio hujus Libri, ut certe videtur: Quan- 
«quam, ne quid diffimulem, dubium inducere poflet illud: 


τινὲς λέγεσι. INam ipfe Horapollo ita non folet certe. 
. Cap. 10. Opsvy Q. éstov ζωγραφέμῆνον, διαμιονὴν &c. ] Cele- 
bris eft Coturnicum | pugpacitas ? Aneoalludit Symbolum, 


-& referendum εἰξ τὸ 2vcza5i;? Haud puto, & cum Ho- 
Áchelio hic etiam 2evyg- legendum effe aio, quod ita per- 
fpicue in M. S. fuo repperit Pierius Valerianus, ut con- 


ftat ex i5. 28. Cap. 34. Hieroglypbic. Ubi leCtionem | opti- 
mam de teftudine peffime explicat, qua fcilicet 2v» τῷ 
épé le fic di&ta fuerit: Nihil ineptius , nihil falfius. Τὰ 
vide de Orygis cornu ipfum Hoefchelium ad Cj. 49. Libri 
Primi, ut fic de offe hic melius judices. Eo pertinetetiam, 


quod apud Z/Elium Lampridium legimus de Commodo 
in ejus Z;ta: Firium ad conficiendas feras tantarum fuit, ut 
-elepbautum conto trausfiseret , £2. orygis cornu bafla tranfmife- 


rit. Ubi Salmafius cum Z4//o fuo mifere inepit: Nam 
id. inftrumentum non eft, quo Orygis cornu aut folidius 
quicquam transmitti poteft. Sed ca de re alias plura. 
διότι ϑυσπαϑές ἐσι τὸ É ζώς ὀσέονἼ Hzc Horapolline non 
andigna eft ἐξήγησις. | 
(ἀρ. 11. δεξιέμενοι |. Ita legendum eft abíque ullo du- 
Xy2a bio: 


3.6 JOANN. CORNELII DE PAVW 
bio: Apage, apage illud z£zyevoi, quod in Verfione Mer-- 


ceri "&xpreifiiits cft, ut vides. 

Cap I2. MiBadiro δάκτυλ(ῷ" ἀναμέτρησιν σημαίνᾳ ] Junge 
ANumer.6. Et hinc apparet," Philippum ex Diverforum: 
Commentariis haec nuda Syrbola excerpfifle , prout fefe. 
off.rebant : Nam ceteroquin junxiffet ea. Sed quid dicen- 
dum de Enarratione, quam Phafianinus huicSymbolo ap- 
ponit? Eam cgo hominis ingenio adícribendam effe pu-. 
to, donec Libri inveniantur , qui talia exhibeant Grace :. 
Et idem judicium ferendum de illis, quae Numero 8 &. 
Numero 21 allevit bonus. Indolem Interpretis exempla ,. 
quz Hosíchelius attulit. in Notis, fatis fuperque probant 
mihi, neque dubito, | 

Cap: 14. Γυνοῶκω ἔγγνον GsAouevor GC. ] Pro? ἔγγνον Hoefche-: 
lii. & Pierii Codiceszy«vov: Vide Lib.44. Cap.13. Hiero- 
glypbic: Quse fcriptura non lenocinatur mihi: Nam fic 
Symbola non quadrant, ἢ quid in. his video. Mulier 
defponíata eleganter Solis Circulo, cui junctus eft ace 
cum altero Sole bipartito , indicatur ; quia in matrimo- 
nio & familia conjugata unus eft Sol, maritus fcilicet ,. 
cui adharet ὠσὴρ cum Sole bipartito, id eft, uxor, qua 
omne decus- & lumen a. marito mutuat, itatamen , ut poft 
integrum Solem. Sol etiam. videatur bipartitus: 255p eft 
refpcétu Viri, Sol bipartitus refpe&tu aliorum , qui inea- 
dem familia vivunt. Vides? Symbola funt venufta, fi 
zyyvo legas ; qua fi ἔγκυον fumferis, plane abfurda viden- 
tur mihi. Ego certe Aldinam non muto. 

pera ἡλίς dicus ] INe bis κύκλον diceret Philippus, vocem 

díexs adhibuit: Sunt ifta Synonyma,ut nemo nefcit. Aldus his 
ftellulam appofuit : Qua de caufa perfpe&tum non cft mihi. 


€ - 


— — RP ONES 


b LR wranu me T εν, 
; k 
D 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 357 


σηναίνεσιν ] Hoc vitium alit manifeftum : Recte Mer- 


€erus ζωρραφᾶσιν : Ineptos Amanuenífes decepit σημαίνειν idcn- 


tidem repetitum. . | 

Cap. 15. ἔτι à, 4») Codex Auguftanus, πῶς τὸ ἀυϊὸ : 
Sic Infcriptiunculam habemus, cui Capitülum fubjicien. 
dum eft novum. Nihil aperüuus. 

οἷον π)έρυγας ἔχων ἄνεμον σημαίνᾳ | Cum. Mercero fcriben- 
dum eft, οἷον πέρυγας ἔχοντα ὥνεμον eiua. Puer viderit. 
Bonus Phafianinus-ex corrupta lectione ἐξήγησιν adornavit 
contra mentem Philippi. 

Cap. 17. Βοὸς &jjeG- ] lta etam Pierius Valerianus ex. 
Codice fuo: Vide Lil. 3. Cap. 24. Hieroglypbic.. 

Cap.18. ποινὴν σημαίνᾳ Scribitur etiam πονεῖν, ut Hoe- 


- fchelius notat ad Marginem Editionis fuz; Perperam haud: 


dubie & inepte. Nam fic in hoc & praecedenti Capite bis 


- idem diceretur contra ipfam verborum normam. Res cft 


perfpicua. | 

Cap.20. IzyO» ποτώμι(Θ' γραφόμεν(» ὥραν dues]. Haec 
dubio procul corrupta funt. Nam quid &eegz» hic ὃ An 
pars diei? Nihil inficetius, nihil a vero alienius.' An igi- 
tur zezpus vernum? Haud puto. Nam id nimis ambiguum 
eít & nimis etiam venuftum pro Philippo Noftro, qui: 
ver haud dubie hic vocaffet ἔαρ» ut. Lectorem non relin- 
queret incertum. Sciunt, qui Linguam callent. Et efto: 
tamen; ὥραν pro vere ufürpaverit: Quid Hippopotàmus: 
ad denotandum tempus vernum? Illudne convenit , quod 
Cauffinus comminifcitur? Non credo. Nam fic Hippo- 
potamus non magis, quam quodvis aliud animal, quod 
herbas pabulatur, pro veris Symbolo fuiffet fumtus; ut 
nunc nihilde noxa dicam , qua in temporis lxüifimi 


Yy 3 iadit 


3:8 JOANN. CORNELII DE PAVW 


indicio eum aliis omnibus non injuria debuiffet poftponc- 
Dein , fi a pabulo repetenda effet Symboli origo, - 
ze(tatem potius, quam ver, defignaflet Hippopotamus: 
Nam ad depafcendas T NN maturas e Nilo cgredi dicitur 
inprimis & precipue 2 : ZElianus Lib. f- Cap. $3. de Ani. 
mal. Oi ἵπποὶ οἱ ποτάμιοι : Νείλε μέν εἰσι τρόφημεοι, ὅταν j τὸ 
λήϊα trauen Ἂ ὦσιν οἱ φώχνες. ξανϑοὶ, ἐκ ἄρχονται ἘΑΕΡΧΒΑΣ 
px κείρειν ὠντὲς ὃ isi. e παφαμείξοντες ἔξωϑεν τὸ λήϊον. : 
Soy a Coran πόσον οὠυτὲς ἐμπλήσειε μέτρον" &Ta λογισώμενοι τὸ Ἔστο- 
χ ῆτον σφίσιν, ἐμπίπϊεσι., ἢ ἀνωχωώςθσιν Od πόδα ἐμπιπλώμενοι, 
τὸ ῥόῦμα $ ποταμᾷ xard νῶώτε λαξόντες, πεφιλοσόφηται ὃ ὥρφ 
τᾶτο ὠντοῖς; iya & τινες Ἔ ΡΤ Oddo ὠμυνόμβυοι, ὧδε ἐκ E 
pass ἐς τὸ ὕϑωρ καταδρώμοντες 1 ἔχοιεν τὲς πολεμίες ὠνϊισροσώπες 
d ἐκ ὀπισϑὲν οἱ ἵπποι ὅτοι δοκᾶντες. [τὰ legendus eft ille 
locus, qui in Libris Noftris nunc. circumfertur mendo- 
fus. Nota in tranfitu illud , παραμείξοντες ἔξωϑεν τὸ λήϊον, 
σοσοίζοντοε πόσον ἀυτὲς &c. Nam fic lux tibi in iftis Plinii 
Lib.&. Cap.2y. de Hippopotamo : Depafcitur fegetes , deffi- 
natione ante , ut ferunt , determinatas in diem, C9 ex agro fe- 
rentibus we[ligiis , me que revertenti infi rt comparentur. 
Non omnes arvi fegetes ore decerpit Hippopotamus, fed 
quantum fibi fufficiat pro pabulo diurno, ut fic rever- 
tens inveniat fubinde, quod unius diei expleat famem: 
Ita ZElianus non obfcure, & Plinius nunc diferte. Scis, 
quid fit 2 diez vivere: Eadem ratione loquendi /zgeres de- 
ffimatioue aute. determinatas in diem dixit. Hiftorize INatura- 
jis Autor. Nihil apertius, nihil indubiratius: Id tamen 
non intelligebat Magnus Polyhiftor, qui ideo , /egetes de- 
füinatioune aute , ut. ferunt, determinatas, indidem ὅθ᾽ ex agr 
ferentibus *eftigiis , Plinio obtrudebat invito. Sed. de his 
plura 


ITERPRPRECVREREERCPORDETTMEONPAMNSRTREUTEUTNTERS NI RAS τ᾿ 


ms 


t 


qe EROR 


E 


^ 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 355 


plura alias. Ex di&tisapparet, non magis vernum, quam 
aítivum tempus figaificaturum fuiffe Hippopotamum, fi- 
pabuli habenda effet ratio. Et. fic nihil ad rem facit com- 
mentum illud Cauffini ; de quo ipfe Autor dubitavit pro-- 
vide. Nam hinc eft, quod ftatim ad correctionem accedat, ὃς 
pro ὥραν legendum fufpicetur zidv : Longe melius certe & 


acutius :. Quare non repugnabo, fi ita cum Cauffino le. 


gere velis. Alias dicendum Scribas ! ignavos vocem decur- 

taffe , & in Libris Antiquioribus pro ὥραν exaratum fuiflc 
φϑορῶν; quod certe magis adhuc adblanditnr mihi propter 
illud ipfum, quod de Hippopotami noxa omnes Autores: 
ícribunt uno ore. Elige Lector, alterutrum haud dubie 
verum elt. 

Cap. 24. Σφὴξ ὠεροπετὴς, ἤτοι αἴμα &C. ] Hzc certo cer- 
tius inepta funt: Nam quid vefpa volans ad fanguinem: 


Grocodili & cedem? Nugz, nuge. An fcribendum mu- 


tata difin&tione, Σφὴξ ὠεροπετὴς ἧτοι onis κροκοδείλε ) βλαπο" 


. "iy ἢ φόνον σημαίνά. Ζζοίῥαᾳ per aérem «olitaus "vel Crocodili 


fanguis, moxiums vel cedem denotat. ut fic duo Symbola, 
& duas res Symbolis denotatas habeamus hic? Non difpli- 
ceret fufpicio, ἢ fanguini Crocodilino non obftaret, quod 
femini humano obftitiffe vidimus: Quomodo fcilicet Cro- 


. codili fanguis pro Symbolo effe potuit? Eftne in co ali- 


quid , quo ftatim ab alio quovis fanguine difcerni poffit? 
Nihil minus, nihil minus : Sanguis enim Crocodili pi- 
&us non magis. videbitur fanguis Crocodili, quam alte. 
rius cujufcunque animalis. Et hoc iterum oftendit, aliud. 
quid delitefcere hoc. loco:. Scribendum autumo plane, 
ΣΦὴξ ὠεροπετὴς ἤτοι λῶμα κροκοδείλξ , βλαα]ικὸν ἤ Φόνον σημαϊνή. 
Sic.nihil evidentius aut appofitum magis: eqz£ ἀεροπετὴς 
βλαπ- 


9 


360 JOANN. CORNELII DE PAVW 


βλαπίικὸν notat, Aexpa κροκοδείλε φόνον: Hzc pueri intelli 
gunt. Vulgatum epe κροκοδείλε GAemuxiy etiam non con- 
venit, quia Crocodili fanguis inter remedia eft apud Me- 
dicos: Vide, ut Alios omittam, Plinium iz. 28. Cap. 8. 
Hifior. Natural. Quin & pa κροκοδείλε, fi proSymbolo 
baberi poflct, non íaus bene adumbrarct cedem, quia 
Crocodili fanguine ea. certe non peragitur: Hoc quifque 
intelligit , & priorem conjecturam noítram quoque pre- 
mit. In altera nihil tale, .& dubium revera. nullum: 
Quare ipfo certo mihi videtur certior. Adjus καμήλε habes 
apud Ariftophanem:in 24vibzs ; ubi aliquisex Cufteriami- 
cis reponendum cxiftimabat δ᾽ μα : Male abíque dubio ὃς 
nullo jure. Sed de loco ifto alias & locofuo. Aldinum, 
Πῶς φονέα € αἷμα; Κροκοδείλε σφὴξ ἀεροπετὴς Gc , longe in- 
epuffimum eft, ὃς ablegandum ad ipfas Crocodili fauces. 
Cap. 25. τοῖς νεσοσοῖς Ὃ κορωνῶν ] An pulloscornicum prae- 
cie? Videndum. Fors aliud latet: Apud Plinium Z;£- 
10. Cap.74. legimus inter alia, Diffidomt olores & aquile - 
corvus €9 cblorio, ποδία invicem ova exquirentes, Quod ibi 
mirantur Viri Eruditi, quia aves illae noctu non. volant. 
Quo jure, videbimus alias : Nunc dicam tantum, de 
corvo dubium fuperefle nullam , fi non omnem, fed no- 
&urnum hunc intelligamus, qui haud dubie a nocturno 
volatu ita dictus. Similiter. accipi poteft. locus Athenaei 
Lib.8. Cap. 12. Cotvivii ,- γλαῦκες dé Quei vy κόρακες ἡμέρας 
οὐδυνωτῶσι Θλέπειν, διὸ νύχτωρ τὴν τροφὴν &c. Ubi Viri Eru- 
diti contra. omnium Librorum au&oritatem νυκτικόρακες 
nunc rcponunt fibi: Plura fuo loco. Et hoc fatis pro- 
babile videtur mihi, quia alterum probabile inde fequi- 
itür: χλωρίων, de quo ZElianus & Alu prater B 
ὃ 


/ 


- 


OBSERVAT. IN HORAPOLL:  s6r 


eft fatis quidem notus, fed tamen ignotior, quam cornix: 
Hinc facile Amanuenfes in exaranda voce potuerunt la- 
bi, & ex minus nota procudere magis notam. Legamus 
enim τοῖς νεοοσοῖς "P χλωρίωνων, habebimus ftatim illud diffi. 
dium, cujus meminit Plinius , & locus hic plane fingu- 
laris erit explicando Hiftorico: Sane hoc valde lenocina- 
tur mihi, & multis, nifi fallor etiam lenocinabitur. Sed 
videant Eruditi: Mutatio eft leviffima, qua utimur , ὃς 
ipfa vocis abfentia in Libris quibufdam ex cjus ignoratio- 
ne potuit originem ducere. [τὰ fcilicet fapiebant fzepe Scri- 
bz, qui «và» , utdomefticum ὃς familiariffimum, omni- 
bus modis retinuiffent fibi. | 

Cap. 26. dc S9«uegu Soa &c.] Hzc mifere trunca-.- 
ta funt, & nemo reftituet fine Libris : De Phafianino 
quid fentiam, dixi. Ego puto Symbola plura, & res Sym-- 
—bolis denotatas etiam plures, hic fuiffe commemorata: 
παγὶς ἔρωτῳ fit unum; Jaqmeus amorem denotat. kluic ad- 
junctum fuerit alterum, ὡς 94ee θάνατον 5. venatio morteu ὁ 
Quod multis modis verum effe poteft. Tertium forte, 
zledv ἀέρα; ala acrem. De vento ala indicato habuimus fu- 
pra: Illud non abfimile huic. Nam ipfe ventus aér eft 
motus , ut nemo nefcit. Quare hadenus legeretur fatis 
bene, Παγὶς ἔρωτώ ὡς ϑήρω Θάνατον. περὸν ὠέρω σημαίν4, Re« 
liqua non capio. Vox abcít, qua filius Symbolice denota- 
tus: Hanc alii quzrant; fic Articulus effet integer. Nam 
poft cusa perbene fequi potuit eodem ordine, ——— ὁν 
υἱόν: Hoc fatis apertum. Sed an forte fcribendum «iy 
vió? Id verum effe poffet: Nam filius filiam comprehen« 
dit, & magis dignum fumtum pro minus digno; Junge 
Cap. 53. Lib. 1. Ubi υἱὸς ctiam. haud dubie eft τέκνον. Sed 
T REA VPE Eru- 


36; ]JOANN. CORNELII DE PAVW 


Eruditi videant: Aberramus fortaffe toto cxlo, ὃς cum 
nihil de his dicere conítitueramus , omnia de illis dici- 
mus, qua Critices auxilio poffumus. Eo fcilicet nos du- 
cit te adjuvandi ftudium, Lector. Hoefchelius: ad. mar- 
ginem Editionis fuz ita fupplebat & vertebat Graeca, ria- 
γὶς ἔρωτω ὡς Oeo ϑαναϊηφόρον, sepóv ὠέρω σημοίνᾳ , loqui 
amorem ut. indagiuem letbiferam , ala a£rem fignificat , negle- 
G&is reliquis : Id fcias velim. Apud Pierium Valerianum 
Lib.2i. Cap.21. Hieroglypb. zeiv ? 6e totidem literis 
eft ex Codice M. S. 

Cap.27. Λόγοι 3, φύλλα ] Mercerus recte, Sermones €9 fo- 
lia: Folia funt antiquiffima, ut fermones etiam. Pierii de- 
firipta folia hxc ego non capio : Sed talia ille multa, qua 
fponte praetereo. 

Cap.28. Κλίμαξ, πολιορκίαν, dfg τὸ ins aov] INefcio, an 
hoc fatis Iynicormia & bonum: Peropportune legeretur, 
ws πολιορκίαν X, τὸ ἀνώμαλον : Hoc quifque fentit fta- 
üm. 4 & δ compendiarie & implicite fcripta perquam 
Bacch funt: In iftis gemellis cecutierunt, quibus in 
ipfis diverfiffimis 1d contigit fepe. Nihilpronius. ἐξήγησις, 
quam exhibet δ, hic etiam minus eft accommoda. 

Cap. 29. Γρώμματω ἑπΊκὶ ἐν δυσὶ &c.'] In his Viri Eruditi 
fuerunt talpz. Dicam tribus verbis, quod debeo : Pro 
δακτύλοις legendum eft ϑακτύλιοις. Septem litere duobus an- 
aulis comprebenfe Mufam , aut. infinitum, aut. fatum deuo- 
7ant. Pro digius nunc habemus annulos, qui ita viden- 
tur adornati, ut unus per alterum ductus fuerit in modum 
Sphzre: His autem infcripte non uno loco literz fep- 
tem. Numerus feptenarius fatis celebris eft : Ext annulus 
haud dubie infinitum notat, finem non habens ipfe. éze- 

: e. 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 563 


μ"(Θ' δακτύλι' quo fenfu dicatur |Grxce, íciunt omnes. 
Sunt hzc aperta nunc & bona. — 

Cap.30. γραμμὴ ὀρϑὴ μία, euo CC. ἡ Haec inepta funt 
ὃς abfque dubio corrupta, five Haefchelium, five Aldum 
fequamur : An forte legendum , Γρωμμὴ ὀρθὴ io. ὥμω ypatgus 

μῆ ἐπικεκωμμδύῃ y ἢ ϑέκω γραμμαὶ δλιπέδες σημαίνεσι. — Una i- 
 Wea vella cum altera inflexa , vel decem linee campe[hres. de- 
ποίη! EXloc ego tenebo, donec Alii meliora afferant. 
Qui in plano degunt & campeftria inhabitant, dicuntur 
hic 3naídw , illofque defignarunt. ZEgyptii Symbolis iftis : 
ZEgyptum nofti & regiones adjacentes. Latinorum cam. - 
pi ἃ καμπὸς ὃς κώμπειν multis videntur didi: Eodem per-: 
tinere potuit γραμμῆς unius κωμπσὴ, ln Lsnguis diverfis. 
 originationes fzpe ezdem quod ad res ipfas attinet. | At- 
tende autem ad ilud σημαίνεσι, quod numerum mulitu- , 
. dinis& γραμμαὶ certe requirit fibi : Nihil apertum magis. 
Pierius Valerianus Li. 37. Cap. 27. Hieroglypbic. ex Codi- 
ce M. S. adfert hanc fcripturam , τραμμὴ ὀρϑὴ μία ape 
γραμμῇ πικεκλημῆνη., ἢ —— ἢ ϑέκω γρωαμμοὸς δλιπέδας eupol" 
wc Qua eodem pertinet, quo illa Codicis Auguíftani: 
Nam 4 δέκα diferte exhibet; quod cum in Laàbro priori 
ad marginem adícriptum effet, pofterior Librarius recepit 
in contextum, retenta fimul ipfa lectione mutilata : Nam 
hinc procul dubio eft illud, ἢ —— ἢ δέκω. Pro ἐπικεκαμ- 
pios in Libro ifto erat ἐπικεκλημένη : Perperam & corrupte : 
Nam fcribendum fane ἐπικεκλιμένη, quod ab ἐπικεκαμμένη 
non abludit. Res eft aperta. |. At bonus ille Pierius men- 
dam retinebat bono animo, indeque a4/íita conficiebat 
fibi: Quicquamne infulfius? 

Cap. 31. μέλλεσα τεϑνῶναι 1 Non tantum morti, fed 

Z22 | etiam 


36.  JOANN. CORNELII DE PAVW 


etiam partui proxima , facit hirundo, quod hic dicitur: 
Vide loca ab Hoefchelio citata. Quare cum mica falis 
hoc accipiendum eft: Flirundo paritura pullis conftruit 
latebras in ipfum mortis eventum, quem mctuit. 

Cap. 32. περιξερον μέλαιναν tl ipei Si de Columba 
nigra hoc intelligendum fit, ab ZEliano diffentit Nofter, 
& nigris tribuit, quod ille tribuiffet albis: Vide quae ad 
Cap.y7. Lib.. notavimus. Et hoc verum forte. PFallor 
tamen , aut de φώττῳ hic egit Autor, & paulo indiftindtius 
locutus eft, ut plerique fecerunt fzpe: Sic inter φώτ]ας, 
primas pudicitiz laudes tribuit nigris, ut /Elianus inter 
7:05:93; , albis. De turture hic cogitare non poflumus, 
quia turtures nigri non dantur: Nifi forte colorem fum- 
erint nigrum, non ut colorem avis, fed ut colorem tri- 
| fiti adambrarent i ; Quod tamen non fit mihi verifimi- 
le, & a Symbolorum Eu abhorret. Quare fcqua. 
mur illud. 

ἕως ὃ χηρεύση ] Interpres, JLec euim quamdiu vidua eft , 
alteri viro non mifcetur. Sed ita omnes vidua , five ratio- 
nis participes fint, five non: Quare hoc nihil praci- 
puum notat in columba. Res eft aperta, & miror Viros 
Eruditos hic adeo hebetes. Scribendum, αὕτη 33 $ evu- 
| μίγνυται ἑτέρῳ ἀνδρὶ, ἐξ ὃ χηρεύσῃ , bec enim cum altero viro 
mon confuefcit , ex quo vidua fatta eff. Hoc dicit, quod di- 
cendum erat. Scriptura implicita errorem iterum S 
perit. 

Cap. 34. Λᾶψον μυρμήκων '] Genus neutrum, ut loquati: 
tur, participii Aejo» , quod pro fubftantivo hic adhibuit 
Philippus, fi Editionem Hoefchelii fequamur : Sed an 
forte "'ypotheta fuerunt. minus is diligentes, & pro Addo, 

ut 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 36; 


ut Aldus & Mercerus ediderant, per errorem. dederunt 

Aio? Id mihi perquam γε μαῖαι 
Cap. 3j. ἑκάτερον y] ayoucé | Ita Hoefchelius edidit. ex 
Libro Auguítano: Inepte & abíque ullo judicio. Nam 
fic nihil in his boni : Vide modo praecedens , Mie 
ἔχϑιον ἑτέρῳ ἴσῳ ᾿δνανϊιέμῆνον ν Vide modo fequens, εἰ 3 ὠνῶν-- 
fiov 3, ἰϊαιρεϊικὸν €. ἑτέρυ;, omnemque totius Capitis ftru&tu- 
ram , res adeo tibi aperta erit, ut nihil apertum magis 
excogitari poffet. Veriffime Aldus ex Labris fuis, ἑκώτε- 
e Ἃ ἑκάτερον ἀναιρέ : Quod imperiti mutarunt, quia ridi- 
culum videbatur illis, parvum Scorpionem cum Croco- 
dilo maximo, ut parem inimicum, componere. Atqui ni- 
hil tale neceffe eft, ut fiat: Nam quod nunc primus ego 
. monco, & omnes Viri Eruditi ante me monere debuiflent 
diu, de Crocodilo fluviatili hic non eft fermo, fed de Cro- 
. codilo terrefítri, qui ita fepe dictus ἑπλῶς: Vide ne nota 
congeram , Salmafium in Exercilat. Plimiau. pag. 613. & 
Bochartum in ZHierozoi.. Part.1. pag. 1060. ἘΠῚ autem 
Crocodilus ille terreftris, Stellio ex lacertarum genere, 
cui cum Scorpione bellum perpetuum ὃς internecinum : 
JElianus Lib. 6. Cap. 22. de Zfnimalib. Ἐχϑισὼ ὃ τῷ XS. 
λέονϊε πῦρ ὺ ὠλεκτρνών, jaa. j τῇ πωρδοόλᾳ mop (D ὃ δάσκο - 
λαβώτῃ. νώρκη γῆν ὃ σκορπίον sala eue, προσωχϑέντ(" οἱ £ 
(e E weeds. Ἐπ Plinius Lib.29. Cap.4. Storpionibus 
conirarius maxime invicem [(iellio traditur , ut vifa quoque 
pavorem iis afferat , ὅθ᾽ ferporem frigidi fudoris. ltaque im 
oleo putrefaciunt eum , € ita eacvuluera perungunt. Hunc Gre- 
οἱ coloten "vocant, €9. afcalaboten , €9 galeoten. In. Italia non ua- 
Jéitur. Eft enim bic plenus lentigine , ftridoris acexbi , &9 ve- 
ΜΑΙ. que omnia a nofiris flellionibus. aliena fant. Unde 
Zu 3 lux 


366 JOANN. CORNELII DE PAVW 


lux Arabi Pandeétario, qui ita de Crocodilo hoc mino- 
ri, Dbab efi quoddam animal, ut lacerta magna, ventri- | 
cofum s €9 Latine vocatur  Ballecola. ἘΠ fpecies flellionis 
rabidi. Hierozoici Scriptor, quid fit Za/leedla , inge- 
nue fatetur fe nefcire, vocemque corruptam putat : In 
quo egregie fallitur & fallit. Nam integerrima eft & faci- 
lis: Ballecola fcilicet fcriptum pro Zailecola vel allicola , 
eoque nomine dictus Crocodilus terreftris, quia in amoe- 
niffimis convallibus & pratis folet degere : Aperte Pli- 
nius 110. «8. Cap. 8. Jflter (fcilicet Crocodius) 2{|1 45 
milis, multum infra magnitudinem, in terra tautum odoratifft- 
mifgque floribus vivit. Ob id inte[tina ejus. diligenter exquirun- 
zur jucundo midore fracta, Crocodileam vocant , oculorum οἷς 
Lis utilfimam. Scd hoc in tranfitu: De Crocodilo mino- 
ri nos plura forte alias. Nunc omnia in his fibi con-. 
ftant, & quod caput eft rei, inimicos hic habemus pa- 
res, qui mutuum fibi afferunt exitium: Id omnes ὃς fin- 
guli vident. De inimicitia inter Scorpionem & Crocodi- 
lum fluviatilem, in Antiquorum Scriptis nec vola, nec 
veftigium extat : Nam quod ex loco ZEliani colligunt 
Viri Eruditi, longe ineptiffimum eft, & falfius ipfo fal- 
fo. Videamus eum hac occafione: lta habent vulgo ver- 
ba Greca Lib.z. Cap.33. de 2nimalib. κατέγνωσαν ὃ dae 
$ Qus «80€ (weoxodeg) ἤϑη τινὲς, ὅτι τίκτᾷ μδὼ τοσοῦτῳ dà s 
ὅσωις dy ἢ ἡμέραις ἐπωοξεσιν ὄρνεις. ἄτα ὅταν γλύψη τοὶ νεότ]ιω. 
ἤδη δὲ ἔγωγε qucm, ὁ κροκόδειλί(Θ" ὅπως ἄν ὠποϑάνη,, σκορπίον 
. ἐξ αὐτῷ Ἰίκτεσθαι. κέντρον δὲ cum ἐραϊον ὠντὸν ἔχειν λέγεσιν ig 
πεπληρωμένον, Qua Viri Eruditi vertunt: — Zoe etiam ali* 
qui in boc animante obfervaruut, totidem ab eo pari ova, quot 
etiam diebus ovis füleat iucubare: ut primum vero catuli fue- 
rint 


—.OBSERVAT.IN HORAPOLL. 36; 


vint exclufi , f[corpium e erocodilo. nafci audio, eujus caude acu- 
Jeo wenenato ille i&tus intereat. Peílime ὃς Grecis plane ne- 
glectis. Dicam paucis: Ab illis, 224 δὲ ἔγωγε ἤκεσω Ec 
nova fententia incipit , ὃζ ὁ xeoxódeA Q» ὅπως ὧν ὠποϑάνη ne 
tendum eft, Crocodilus quomodocunque anortuus fuerit , id eft, 
five naturaliter , five violente; five in aqua , five in ter. 
ra: Sic ftatim ἐ TEM τίκτεσϑαι Ícfe aperit, & fenfum ha- 
bet bonum. Ex Crocodilo mortuo nafcitur Scorpius : 
Antigonus. Caryftius Cap. 23e AMirabil, Φασὶ δὲ 3», Y κροκό- 
δειλὸν σκορπίες γωνᾷν, x, ὧς Ὁ ἵππὼν σφῆκως γωνᾶσθα, CAR 
laus JEgyptius ab co citatus, ᾿ 


Eis ὑμᾶς κροκόδειλον οὐποφϑίμϑνον dax y 
Σκορπίοι; ἡ πόντω ζωοϑετέσω Φύτις. 


Sequentia apta funt , ὃς íatis perfpicua per fe: Fallor ta- 
. men, aut copula excidit , quam reftituere debemus. Scor. 
pius, qui ex Crocodilo naícitur, alius eft a Scorpio , qui 
parentes habet fui generis : Vide: ipfum JElianum 1’. 6. 
Cap. 20. de Animalib. Scribe igitur , κέντρον δὲ deg eauw 
27 ὠντὸν ἔχειν λέγεσιν, ἰξ πεπληρωμένον. Non aliter. fcilicet ; 
quam verus & proprie dictus Scorpio : fu ie accipiendus 
eft ille locus. Qui éra ὅταν γλύψη τοὺ veio cum jam ex- 
plicitis conjungunt, mifere hallucinantur , & longe ab- 
furdiffima narrant: Nam primo, quid eft, ὅταν γλύψη s 
weédlha , σκορπί(" ἐξ ὠντῇ Ἰίκτεταιῦ An fimulac pullos ex- 
cluferit Crocodilus, ex co nafcitur Scorpius; ὃς novo 
partu mox animal vivum edit, nonovum vel oya? Hoc 
novum ,: hoc b oh hoc incredibile prorfus & a nemi- 
ne unquam. traditum. Dein illud, ὃ κροκόδειλίΟ à ὅπως ὧν 


᾿ emen, prout ab illis EXDORAUE, quid Gs quaío? An 
| Scor- 


388 JOANN. CORNELII DE PAVW 


Scorpius ille, fimulac, Crocodilus pullos excluferit, na- 
fcitur, & matri exitium affert? Ita fenriunt ; ita accipiunt 
verba: Sed quis unquam fimile vel fando audivit? Qaid 
igitur ? An non nifi femel parit Crocodilus, & ftatim 
poft partum primum a pullo fuo interficitur femper? Ni- 
hil ineptius , nihil anilius. Omnes uno ore teftantur , Cro- 
codilis vitam efle longevam : Hoc falfum, ὃς uno ore 
a nobis omnibus negandum, fi vera fint illa. Apage, 
apage nugas, quibus diutius inharere nolo: Jam enim 
omnes cas nugaciffimas effe fentiunt, fi quid fentire pof- 
funt. Quod nos dicimus de ZEliani loco , veriffimum eft, 
nec in dubium vocandum. Sed quid eft , quod epu Phi- 
len legimus, ex loco ZEliani depromtum? 


Qv δὲ σωρὸν ὃ xXpoxódeuA (gy μὲν xvi, 
Merd dé ys ἔκλεψιν ἐνθὺς τόκων, 
ἘγκεντρίΘ» ἐξέρπφ τὶς ὠυτῶν σκορπί(Ὁ: »᾽ 
ὙΦ᾽ $ τελευτῷ πρὸς φϑορὲν πεπληγμέν». 


Fateor , ex iftis fua derivarunt Homines Literati, fed 
imperite etiam. & incondite : Nam quid poft ἔκλεψιν 
ivu9Ue € τόκων eft illud ἐξέρπ4ᾳ ὠντῶν ὃ An ex ipfis pullis 
nafcitur Scorpius, & illi , qui vix nati funt, abfque con* 
ceptione pariunt ftatim? Vcl poftquam ovis exierunt pul- 
li, ftatim ex iifdem ovis exit Scorpius, qui fcilicet in ali- 
quo angello ovi haCtenus latuerat? Et fic, five ex pul- 
lis, fivc ex ovis exeat fztura nova, tot funt Scorpii, 
quot funt vel pulli vel ova? Certe ὠντῶν non poteft ali- 
ter accipi, quam vel hoc vel illo modo. Jam autem 
utrumque adco ineptum eft, ut nihil magis, ipfumque 
numerum aperte refpuit Autor. Dein, ὑφ᾽ s zd 

πρὸς 


U—-CQ. OC 


OBSERVAT.IN HORAPOLL. 369 


πρὸς QSoydw πεπληγμέν(δ' an. precife ad Crocodilum pertinet, 
& Scorpium nobis exhibet parricidam ἢ Nihil. minus, nihil 
minus : Nam homines, quotquot funt ,refpicere, & necem, 
quam omnes & finguli a Scorpio Crocodilino fibi metu- 
ere debent, adumbrare poflunt illa: Hoc certum & du- 
bii expers. Quid igitur? Longe aliud latet, quod nunc 
commode etiam aperiam tbi. Locus /Elini manifefte 
corruptus eft in illis, ὅσαις ὧν ἢ ἡμέραις ἐσσωώζεσιν ὄρνεις. és 
ὅταν γλύψη τὼ νεόήια. Nam falfiffümum eft, Crocodilum 
tot ova parere , quot funt dies, quibus ovis incubantaves: 
Sexaginta quippe ova vulgo parit Crocodilus; Et fic aves 
dies etiam fexaginta ovis incubarerít vulgo: Quod omnes 
aliter habere fciunt: Hoc primum. Dein, éra ὅταν γλύ. 


du τῶ velia aperte pendent , & nihil habent, quo fefe re- 


ferre poffunt. Quare certiffimum eft mendum ; cujus cor- 


" re&io vellem , effet zeque certa. Sed hic laboramus. Di- 


cam tamen 9 quod somodE - Scribendum forte , δῖ, τίκτει 
μὲ τοσοαῦτῶω o , ὅσαις ὧν à, ἡμέροις ἐπωάζει 4 ὄρνις ἄτα, ὅταν γλύ- 
Yo τὸ ὁ verlas.  Crocodilus, ut pulli ex ovis pides fa- 
cit , quod aves facere folent : Putamen fcilicet frangit, & 
fic exeundi copiam illis prebet. Eo refpiciens Autor, 
poft ἐπωάζει fuübjicit, ὄρνις ἄτα, ὅταν γλύψη τῶ vebrha , quod 
paulo floridius fcriptum pro éa εἷς ὄρνις γλύφον và νεόπιω: 
avis dein , cum pullos excludat , 1d eft, quemadmodum avis, 
ut folent aves, excludens pullos; cum ovi putamen de- 
trahit, avis eft, ὃς 6 pro ave gerit Crocodilus : Ni- 
hil fortius aut fignatius. "Talia habemus infinita in U- 
traque Lingua, & alis etiam hodiernis ufuque tri-. 
tis:: Quare mihi non difplicet, hercule, fufpicio. Quic- 


quid fit » vulgata ícrptura vitium contraxit, & in 


Aaa iftis 


370 JOANN. CORNELII DE PAVW 


/ 


iftis Codicibus , quibus ufus eft Phile, jam depravata 
fuit; Nam inde etiam factum, ut olim Sapiens ille Jam- 


borum Scriptor, fimiliter ut Viri Eruditi hac tempeftate , 


perperam conjunxerit éve ὅταν γλύψη τῶ νεόήιω cum. ver- 
bis fequentibus, a quibus accurate feparanda funt ; 
ὃς (ic fententiam fibi confinxerit a mente. /Eliani plane 
alienam. Non tamen ita imprudens fuit, αὐ Noftri eum 
fuiffe putant: Illa enim ZEliani, ἃ xeoxódeA(Q» ὅπως ὧν 327 
S44, negligens , hac fola fibi fumíit adumbranda , ἄτα 
ὅταν γλύψη τὸ veddlu , ἤδη ὃ ἔγωγε ἤκεσα. σκορπίον ἐξ aud üx- 
ced, * κέντρον δὲ digg, ἐραιῦν ὠντὸν ἔχειν λέγεσιν i8 πεπληρωμῆδον. 
Idque fecit hoc modo, 


Mera δέ γε "- ἔκλεψιν ὀύϑυς τόκων, 
Ἐγκενΐρ(Θ" ἐξέρπει lic. ὠντῷ σκορπί(᾽ , 
ὙΦ᾽ $ τελόϊ]ᾷ στοὺς φϑορϑθὶν πεσληϊμδν Qr. 


Singula refpondent fingulis: JEliani ἐτα ὅταν γλύψη τὸ 
V£0 110. y exprimunt ila Mera δέ yt T ἔκλεψιν δὐϑὺς 3* τόκων: 
Sequentia ἤκεσω σκορσσίον ἐξ. ὠντῷ Ἱκτεοῦζ, hacce Eyxvlp(g ἐξ. 
ἔρασᾳ lie ὠντῷ σκορπί(Θ' : Pofterius denique κέντρον ὃ deo ἑραῖον 
&c, illud Yo 8 TeA &Ul qre3c φθορϑὲν πεπληγμῆσ" j quod fic 
appofite ad omnes homines pertinet, qui fibi cavere de- 
bent a Scorpii Crocodilini aculeo. Sentisne? Id fpero: 
Nihil enim apertius. Erunt, qui Verfum poftremum ita 
fcribent, ὙΦ᾽ ὃ vexdurg qc φΦϑοροὶν menuypivoc, ut dubium 
pofthac fuperfit nullum: Sed id neceffe non videtur mi- 
hi, ubi verba recte explicita funt , & Autor credidit, ea 
neminem de Crocodilo accepturum effe, quia nemo eft, 
qui fimile quid de Crocodili -nece fcripfit unquam. Illud 
zotandum eft; quod in ἐξ 4v: ille etiam hatens, pro eo 

am. 


- 


OBSERVAT. IN HORAPOLL.  szr 


ambigue dederit 2/2 : Nam fic rem in medio quafi relin- 
quit, & nihil definit certo, ut facere. potuiflet ftatim, fi 
dwré Ícripfiffet, & fic /Eliani illud expreffiffet. — Atque 
hec in tranfitu. Mifere in illis cxcutierunt omnes, & 
plane ridiculi fünt, qui ex Philéte apud JElianum pro 


ἄν Ícripferunt ὠντῶν, ut fic ova intelligerentur. fcilicet : 


Phy ineptiz, qua ipfas ineptias fuperant! Et fic apparet 
luce meridiana clarius, locum Horapollinis de Crocodi- 


lo terreftri non modo accipi pofle, fed etiam accipi de- 
beri, quia inter Scorpium & Crocodilum fluviatilem omnis 


inimicitia plane ceflat. 

Cap. 26. αὕτη 93 &opewQ* αἰδοῖον yd, ὡς ὀσώρμον ] Eo pet. 
tinent etiam verba Ariítotelis Zij. 9. Cap. 6. de Hiffor. .4- 
imal. i5 (5i. íeu muftela fylveftris) τὸ ópuSotay C", 


-l 3 A » οἵ T 3 € 
ὥσσερ. αἱ αἴλεροι" τὸ δ᾽ αἰϑοῖον div isi p), ὥστσερ Cip.)  e8v, 


- δοκέϊ δ᾽ εἴνωι! Φώρμακον τρῳγγερίοας τὸ $ ipw». Quia fcili- 


cet ὃς ini & foemina illud genitale habent, diferte addi- 


, dit τὸ y aeg: Emphafis eft in voce. 


Cap. 27. ἄνθρωπον ἐξώλη | Hominem Jfpurcum : * Gloflx 


— Labbzi ita opportune, ut alia praeteream. — Interpres ma- 


le, ut vides nunc. 

Cap. 38. πυρέξειν ] De calore accipe ex nimia icibudal, 
& febri inde orta. 
᾿ὠκεοίζονα ] Haud dubie hic & poftea legendum eft ve! 
tÉosiCovro, GC ἐξοτιζομένες, Vel ἐξοςείζοντω 8 ἐξοτεϊζομένες : Prius 
debetur Pierio Valeriano, quem videre potes Lib. z. Hie- 
vüglypbic. Pofterius Decii LIoefchelio. | Utrumque fcili- 
cet dixerunt Graeci, & Lingus Genius admittit , ut no- 
runt, qui Grzce do&i funt, & probare non neceflo cft 
mihi: Ipfum autem verbum ita aperte fuggerit vox ὀσῶ» 
dÉ Ada 2 - ut 


33 JOANN. CORNELII DE PAVW 


ut mirer fuiffe quemquam , qui id non reftituerit ftatim 
primo oculorum confpectu. 

τὸς σκύμνες ὃ ὠκεοϊζομῆδες ] Sententia non eft apta , nec 
verba coharent, ut debent: Si legeretur , τὰς σκύμνες δὲ 
é£osicouowe , dfz. ἃ πυρετὸν" ἐπειδὴ τὸ ós£ € Gc, nihil ac- 
commodatius aut convenientius foret. Non modo ϑυμὸς 
ἄμετρίΘ" hoc Symbolo exprimitur, fed etiam ὁ ὧκ ϑυμᾷ ὦ- 
μέρει πυρετὸς : Quare fic reCte λεόντω p^ δὰ δ ϑυμὸν praece- 
dit, ur prius adumbretur ; commode autem fequitur σκύ- 
μνὲς δὲ ἐξοςιζομένες, δα τὸν πυρετὸν) Ut exprimatur pofteri- 
us: Ad quod manifeftius declarandum, opportune fub. 
Jicitur ἐπειδὴ τὼ ὀςῶ 7f σκύμνων' &c. Nam id non fciviffent 
omnes, fed ignoraffent plerique. Attende, attende, Le- 
Gor: Fallor, aut hoc fimileve requiritur , ne fententia fit 
imperfecta. 

κουστόμῆνα ] $i fiudantur : ut cilices fif ignem emittunt, 
ita ὃς catulorum Leoninorum offa. Interpres male co/Z. 
dantur. | 

Cap. 39. 879» 39 ἡϑύτωτον μέλί(Θ' 4d yueziexov |] Novum 
hec: Nam moriens ab Aliis dicitur concentum modula- 
tifimum edere. Pueri fciunt, nihilque vulgatius. An 
forte Philippus fcripferat ad mentem Hlorapollinis , 2:9. 
$9 ἡδύτωτον μέλ" ἄδει ϑνήσκων ? Quia morti proximus cantu 
excellit Cygnus, eo defignarunt Senem Muficum , qui 
jam cilices cernit, ad Charontis properans cymbam. Hoc 
verum forte : Nam γέροντα pracedens facile; feducere po- 
tuit Amanuenfes. Nihil tamen affirmo : Judicent Eruditi. 

Cap. 40. ὡς μίγνυ) ἄνθρωπ' xb φύσιν Ut hzc intelli- 


xu, notanda funt verba JEliani Lib. 3. Cap. 9.de “πὲ 


«Al. Κορῶναι οδιήλαις εἰσὶ TIS (10) y. ὦ ὅταν εἰς καινωνίων συγέλθω- 
1s 


^ 
* TELA j 


MEE 


P CMM re INT 12 


- 


^ 
ων, "» “αν . (ὦ »pWY€99-oG—ÓÉn 


^i ἐῶν 


TM 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 373 


σι, πᾶνν σφύδρῳ παν σφᾶς, νὰ ἐκ àv ἴδοι lie μιγνύμῆνα ταῦ- 
τῶ τὸ ζῶα ἀνέδην, x, ὡς ἔτυχε. Cum pudore peragunt opus 
Venereum, & non in omnium oculis palam , ied in fe. 
creto privatim: Hoc efto? φύσιν; hoc reliqua fibi volunt. 
Interpres ambigue, & nifi fallor, ridicule: INNam ad mo. 
dum operandi refpicit, qui nequaquam humanus. 

Cap. 41. πυρέξαντω 1 Inflammatum , aduflum. Phatianinus 
dixit , quod voluit » more fuo. 

cor 42. Ja τὸ μὴ ἔχειν T μήτραν er εὐθείας ] "Ὡς Ges- 
nerum in ZZfloria Auimalium , & vide etiam Ariftotelem 
Lib. το. Cap. 2. de zAnimalib.- 

Cap. 43. ix&v(- 98 3o € ὀχείας καταβαίνων Gc. ] llleenim 
ab iufcen[u de[cendens , fi quidem in leva defzendevit €9c. 
" Verba Grzca funt longe fignatiora, quam Latina Inter- 
preus: Plinius etiam. i4. 8. Cap. 45. minus Emphuatice, 
- $i pof? coitum ad dextram partem abeant tauri, generatos ma- 
res effes fü in levam , feminas. Δα 1pfum defcenfum at- 
tendendum eft, & in quam partem ille fiat : Hoc difcas 
ex Grzcis rite intelle&tis. Aldi καταξάλλων ineptum eft 
nude ὃς fimpliciter pofitum : ἑαντὸν καταξώλλειν, fe demit- 
2079, dicunt Grzeci. Quare fi articulus adeffet , lectio illa 
etiam foret optima. 

Cap. 46. φύλλον ὄπιτίϑησι δάφνης &c. ] Id enim a Diis 
quoque videtur edo&ta, & primo rerum humanarum. Au- 
tore: Quin & ipfa δάφνη Oraculum defignat, & vocem 
divinam &x σεμμάτων ϑαφνίνων λακᾶσαν : Eruditi fciunt. δὶς 
Symbolum cum re Symbolo expreffa convenit: 399 χρησ- 
B8 ἰωτρόύοντω ἑαυτὸν habemus hic diferte. Caeterum. quod 
Hoefchelius hic notat de Origano ex Libris ZEliani, pla- 
nc diverfum/eft, ὃς alio pertinet: Hic morbus, ibi vul. 

Aaa 3 Aus 


34 ]JOANN. CORNELII DE PAVW 


nus comimemoratur; hic lauri folium in nidum imponi- 
tur, ibi origanum manducatum applicatur vulneri. Mo- 
neo, ne minus periti decipiantur ejufmodi Notulis. Ad 
rem magis /Elianus ΖΦ. 1. Cep.35. de zfuimal. & Plinius 
Lib.8. Cap.27. Palumbes, gracculi , merule , perdices lauri 
folio anunum faflidium purgaut : columbe, turtures € galli- 
naci berba, que vocatur. belxine, Ubi Viri Eruditi facta 
tranfpofitione. fcribunt , Palumbes , graceuli , wmerule lauri 
folio aumuum faflidium purgaut: perdices , columbe Cc. Sed 
€a de re alibi. 

Cap. 47. ἐκ τέτων 33. &c.'] Ariftoteles Lib. y. Cap. 19.de 
Hiflor. MAnimal. Oi δὲ κώνωπες ἐκ σκωλήκων, οἱ γίνονται! ἐκ “ὃ 
περὶ τὸ 0E» ἰλύῷ». Minus perite Plinius Lib. 11. Cap. 35. 
Rurfus alia genera culicum acefcens. matura. gignit. Yd, quod 
natura & indole fua acefcit, vocat acefcems satura : Dale- 
campius perperam ;aferia pro matura legit ibi. 

Cap.48. 4AX ὠφ᾽ iris δεχόμϑυον ) Sedabalio , qui facit, 
ut ira excandeícat, bilem accipiat fibique fuccrefcere fi- 
nat: Interpres male. Potes etiam fimpliciter vertere, /eZ 
per alium accipieutem , eo fenfu , quodixi, Erunt, qui ac 
ἑτέρα omifífa perfona ad rem transferent , & fic interpreta- 
buntur 2/4zde: Quod appofitiffimum certe foret, fi ita 
loquerentur Graeci; Sed 1d ha&tenus non obfervatum mi- 
hi. Videndum. In his Philippi funtnova quzdam & apud 
Alios inprimis politiores non ita obvia: Hoc certum. 

ἔχεσαν τὸ ὀπίσϑιω ὀρϑώ ] ὀπίσϑια hic funt partes pofterio- 
res & noviffimz , quibus opponuntur anteriores & pri- 
mz: Notiffimus eft Verfus Hefiodi, Πρόσϑε λέων, ὕπιϑεν 
δὲ δράκων, μέοση δὲ χίμαρωα: Ubi vox fimiliter accipitur. 
Er fic fententiam hic habemus novam de Columbarum 

felle, 


1 
] 
1 
! 
[ 
4 
1 
à 
| 
: 


T n 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 7; 


- felle, & loco, ubi reperitur. Sunt, qui fel Columbis ne- 
gent; funt , qui fel Columbis tribuant, fed in inte(tino: 
lta Ariftoteles , Plinius, Alin.. Hic in partibus extremis 
& caudz proximis, Columbarum fel reperiri fcribit. Scis, 
quid de Cervis quibufdam notant Ariítotcles & Plinius; 
eos in cauda fel habere . non alibi: Simile hoc de Co- 
lumbis. Sic locus eft aptus, qui fi de ἐντέροις hic cogi- . 
temus , ineptias alit longe ineptiffimas. De catero ipfum 

-ὀπίοδιω hic perquam Emphaticum cft. Hominem, qui ab 
ipfa natura bilem non habet, fed eam poftea accepit, Sym- 
bolum hoc defignat: Nonne fenus ftatim, quam pulchre 
ipfum illud poffez in τοῖς ὀπίοϑιοις infit? non αὖ zpf2 nativi- 
2416. Íed pofiea : Hioc obíervandum , ut Philippum recte 

intelligas. - 

Cap.49. ἦ 3e? ? γῆς ] Articulus eft ex Codice Augu. 

-ftano: Aldus 2s? γῆς edidit ; rotundius, ubi 2z3 ϑαλάοσης 

fimiliter praecedit. 

d/a τὸ ὠσφαλῶς pee ] Ut ibi tutus fita. fafcino; ὃς dc- 
gat abfque metu : Vide /Elianum Zzb. 1. Cap.35.de 2fui- 
malib. Etíic apparet, quam inepta fint, qua: Claudius 
Salmafius de his fcribit in Exercitat. ad Soliuum pag. 178. 
Plinius paulo durius inquit, lapidem ab aquilis zmedif- 
' ραγὲ nido , id. cft, in zdificando & conftruendo nido una 
cum alis tignis adhiberi. Apage nugas nugaciffimas, de 
quibus nos plura forte alias. ! 

"Cap. 5o. 3, καταϑιωκόμῆνον &c | De amicitia, quz inter 
equum & otidem intercedit, omnes uno ore: Vide Ari- 
ftotelem in Hifor. “παῖ. Athenzum Lib. 9. Conviv. 
Plutarchum in Labro de So/ert. A2imal. /Ehanum 1.10. 2. 


Cap. 28. de Auimal. Oppianum | Lib. 2. Cyseget. Alios. Εἰ 
; quid 


376 JOANN. CORNELII DE PAVW | 


quid igitur eft, quod hic de eorum inimicitia legimus ? 
An unus Horapollo ab omnibus Aliis diffentt? Cras cre- 
dam, non hodie. Locus haud dubie eft corruptus , & om- 
ne illud diffidium ab Amanuenfibus, cum prius amica 
eflent omnia. Si καωταδιωκόμϑνον mutes in κατοικειέμενον., GC 
ἱπίαται in iqízlare, pro inimicitia iterum habebis ami- 


citiam , ὃς Horapollo dicet cum Philippo fuo, quod 


omnes Ali dicunt. Zomiuem debiliorem €9 inm potentioris 
familiaritatem | receptum volentes defiguare , otidem t9 equum 
pingunt. Ea enim ad equum aduolat , fimulac eum con[pexe- 
721. οἰκειῶσϑωι notiffimum eft de illis, quos tanquam ami- 
cos & familiares nobis adjungimus : Pro eo hic habes 

κατοικειῶσϑάε ; quod paulo intricatius fcriptum , Amanuen- 
fes decepit, & hic omnia in odium convertit. Nam hinc 
ἡπταται; hinc bella infcriptio illa. Quanquam ἱπίαται, ubi 
verbum amicum pracedit, fortaffe non cít malum , fi re- 
Ge intelligatur ; vel, quod nunc etiam mihi incidit, per- 
opportune fcribi poffet , αὕτη $8 ἵπταῖ), ὅπε ἄν idy ἵππον, 


ea enim volat, ubicunque viderit equum. (Κα ais? Nonne - 


hac vero fimillima funt & plana? Imo arrident mihi fu- 
fpiciones meae. ! 

lida | Peffime Hoefchelius otidem Latine 4/ozem dici 
fotat: Nam in loco. Plinii Zib. το. Cap. 23. unde illud 
defumfit, pro Ozis haud dubielegendum eft Ozus. Nomina 
iftarum avium plus femel confuía funt : Videbimus ferte 
álias. 


Cap. 53. νυχϊερίϑω πάλιν ] Hoc debetur Codici Augufta, ' 


no, & in fuis Membranis ctiam invenit Pierius Valeria- 
nus,.ut conftat ex Lib. 25. Cap. 12. Hieroglypbic. Gefne- 
rus Jib. 3. de 4fvib. νυκτερίδα Ícripferat ex. ingenio z Ni- 

hil 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 5577 


hil apertius aut indubitatius. Sequens, ἔχεσαν ὀδόντας 3) 
pesie, tutius abeffet: INam fententiam onerat; quz ro. 
tundiffima eft, fi legamus , vvxreg4do πώλιν ζωλραφξσιν. αὕτη 
ἡ pony "E AONMav πτηνῶν y ὀδόντας z μωσὲς ἔχά. Pueri vident. 
Et fic perbene Aldus : Quare ex Labris deterioribus illud 
invectum eft in Librum Auguftanum aliofque fimiles. 
Cap. $4. τρυγόνα ζωγραφέσιν ] Bochartus in Aierozoic. 
Pari. 2. pag. 57. vjoyove, paftinacam. xertit ex ZVEliani Libro 
17. Cap. 18. de Znimal. Non improbo. Quanquam Phi- 
le in Jambis de turture etiam fcribit, quod hic fcribitur ; 
idque omni dubio procul petit ex ejufdem ZEliani Libro 
1. Cap. 39. de Animal. quod nunc ad paftinacam mari- 
nam. refertur etiam. vulgo. Sed cur iíta bis fcripfit: 7E- 
lanus in Labris fuis? Sane. Philen hic fequi poflumus, 
& de τρυγόνν pifce & τρυγόνν ave ila accipere fepara- 
tüm: Nam avem euam oftendunt ifta Libri Primi, οἱ 3 
ὑπαναχωρθσιν ἡσυχῆ 2j βάδην. ἔνϑα yas X, ὃ diAQ»  δειλαίαις 
πρόκει), dixlum ὠκπεσετασμλύω. An Auctor paftinacam hor- 
rendam omnibusque invifam vocaflet δειλαίων ὃ Haud puto: 


 "Turturi convenit. Epithetum , & Phileti mehercule favet. 


Adde, quod /Elianus, ubi de paftinaca loquitur, fi ipfum 
ὑκοκείμενον non. inducat diftin&tionem , femper notam Cha- 
ra&erifticam adjungit, qua avem a pifce diftinguat: Vi- 
de Lib. 1. Cap. $6. Lib. 2. Cap. 36. Lib, 9. Cap. 26. c Lib. 


17. Cap. 18. Ea autem Lib. 1. Cap. 39. cft nulla: Qua. 
re de turture ibi setie videtur certe, Attende, attende 


LeGor. 

Cap. $7. Posi i ἑωντὸν 39 T γῆν | $ead terram «ltidr. É.le- 
gans eít ῥήοσειν co fenfu: Labbei Gloffa , jose , 4160. 
Klefychius, Pi£e , διέῤῥηξε,, κατέξαλεν. ^ Alia omitto. Qui 

Bbb - ' ῥίπῆᾳ 


58 JOANN. CORNELII DE PAVW 


pízd & ῥίνματί" legunt pro ῥήοσφ & ῥήγματί('»γ, non funt au- 
diendi, & fplendide nugantur: Nam ῥίμματ(' ne quidem 
eft Greecum , quantum ego fcio. Cave igitur mutes. 

καὶ ὀπίω) | lisdem Criticis xoml) placebat pro ézlJ: 
quo jure, nunc vident omncs. Mallem, tacuiflent 
boni. 

ὥμω τῷ πτεροφνῆσαι ] Ita Codex Auguftanus: Aldus ὥμα 
τῇ πτεροφυήσφ: Quod ego neutiquam afpernor. Nam a π|ε- 
ροφυέω perbene fieri poteft. πτεροφυήσις. 

καὶ παραγμρόμαν 9" ixé, ὥμα Gc. ] Hxc fana non funt: 
Nam fi ita legamus, non modo ambiguum eft, de patre 
an filio fit fermo , fed omnes & (inguli, qui verborum 
ductum fequantur, ea de filio accipere debent. Vide mo- 
do; deprchendes ftatrm loci ineptias. Scribe igitur, ut 
verba dicant, quod debent , ἐν Αἰγύπτῳ , ὃς 3, mean foie 
μᾶς" ix, ἅμω τῇ ἡλίς ὠνωτολῆ ἐκέϊσε τελουτῷ. Nihil apertius. 
Obferves autem ix& ὃζ ἐκεῖσε, quorum unum fufficere po- 
terat, & quae utraque adhibuit Philippus ,' ut ftyli Cha- 
racterem proderet, qui minus fzepe elegans eft: Nifi for- 
te, quod nunc opportune mihi incidit, alia adhuc lectio 
fub ifta vulgata delitefcat , & fcribendum fit plane, 
ὧν Αἰγύπτῳ" καὶ πωρφηβυόμλυ(Θ" ix&v Oo, ἅμα τῇ ἡλίε ἀνατολῇ 
ἐχεῖσε τελόυτῷ" καὶ μὰ ἃ ὅζοε. Τὰ judices Le&or : Alteru- 
trüm haud dubie requiritur. 

Cap. Το. ἔχιν ζωγραφϑσιν] Hic ferpens faemina dicitur ἔχις; 
quo nomine accuratiores defignabant marem, ἔχιδναν ap- 
pellantes feminam : "Tyrones fciunt. — Et hanc differen- 
uam , vellem, hic obfervaffet etiam Philippus : Nam fic 


articulus ἄυτη fuiffet lote emaculatior, quia ἔχις per fe. 


. mafculum eft, An forte 7 ἔχιν Cx ἔχιν p ἔχιϑνανγ decur- 
tatum 


punc ΨΥ PP" CUP RII 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 37g 


tatum eft? Si ita fentire velis, per me licet. 'T'alia in Li- 
bris Noftris, ὅσα κόνις: Exemplain his ipfis Annotatiun- 
culis jam habuimus plura. 

σόμω σόμαϊς ἐμδαλθσα 1 inepta lectio & aperte falfa: 
Nam maritus os fuum inferit in os femelle, non con. 
tra fzmella os fuum in os marii. Res eft noüffima 
ex loco Plinii & aliis fimilibus. Legendum autumo, 
δόμα sopzh OaMiea, 0s ori imjidieus, os ore comple. 
€tens & corripiens. Sic habemus, quod quarimus. 7m. 
men ίξρε dicitur de illis, quae midi cingunt, & am- 
ple&ctendo tenent: Id autem eft hujus loci, & plane fta- 


.uminat conjecturam noftram. Scimus, o & λαξϑσα 


centies permutaffe fedes, & nihil Gicqudebs efle ifto A- 


 manuenfium errore: Quare fufpicari ctiam poffes, pro 


OdGaASea ipfum Philippum fcripfiffe primo J7aaesea, 


. quod rem aperse. ὃς Graphice exprimeret: Sed ut ut pro- 


babile eft illud, alterum 32n62A2c4 non refpuo. Iftud ad- 
dendum: Aldus pro participio habet indicandi modum, 
ipC4» pro ἐμδαλῦσω: ReCtius haud dubie & f[yncerius. 


"Nam fic verba funt apta Pica ut vides ftatim ,. fi at- 
. tendas. 


καὶ μὴ) TO Σσοζόυχϑῆναι } PEN etiam falfa lectio eft, & 


."ab Amanuenfibus, quibus fallere folenne eft, abfque ul- 


lo dubio profecta. Quid? An fzmella αὐλίς caput de. 


"mordet , cum a coitu difcefferint , & μετὼ τὸ 2onv( doy ivo? 


Nihil falfíus aut iheptius : Nam tunc caput jam exem- 
tum eft ore. Res ipfa loquitur. An legendum, pea 9 
Σστοζευχϑῆναι , eodem momento , quo fejunguntur , & ἃ coitu 
difcedunt ? Hoc fatis aptum ὃς bonum: Fallor tamen, 


aut Philippus fcripfit, κατοὸ τὸ Sev(evy Sive. Nam ita lo- 
- ^B 


bb 2 quun- 


΄ 


388.  JOANN. CORNELII DE PAVW 


quuntur Graci eo fenfu, nihilque obvium magis, quam 
utriufque vocule confufio : Eruditi fciunt. Τὰ tamen 
eligas, Le&tor. /Elianus Lib. τ. Cap. 24. de 4tninal. id fa- 
&um fcribit, ὅταν πρὸς τῷ 76M Ὁ ἀφροδισίων ὦσι: quod Ρυ]- 
chre hoc noftrum explicat. 

Cap.60o. ἔχιδναν. Vox fufpecta & fidei non fatis certae: 
Nam fic τέκνω non habemus, féd matrem, nihilque adeft, 
quo. atas denotetur, cujus tamen ratio habenda hic in- 
primis, Siliceret, fcriberem lubens, ἐχίδνιον ζωγραφϑσιν. 
Catulus viperz , ut notum , ἐχείδιον & iyw dicitur. 
Nihil facilius & pronius hoc errore : Qui ubi femel ir- 
repfit, generis mutatio fecuta eft ftaum , & pro τῶτο, 
ἄντη, pro ἐκξιξρώσκον, ἐκξιξ,ώσκεσ ὦ fcriptum fuit. Hoc fcn- 
tit quifque, & millies ita factum in Libris. Sed arbitren- 
tur Eruditi. Przcedens certeSymbolum probabilem etiam 
efficit fufpicionem meam : INam ubi ἔχις, vel é&idvz. fim- 
.pliciter praceffit, non nude ἔχιδναν, fed veflite ἐχιόναν 
zov dediffet Autor, fi vocem illam hic adhibuiflet. INo- 
ta eft cjus fcribendi Methodus. 

ἐν τῇ ) Locus mutilus, cujus fententia eft perfpi- 
cua: Viri Eruditi eo dcbuiffent. efle contenu. | 

Cap. 61. GaciMexov δωγρωφϑσιν ] Hoc caute accipiendum: 
Apponunt homini accufato Bafihícum. Unus Bafilifcus 
quod hic dicitur , denotare non poterat : Hoc certum. 
ξασιλίσκον προσεπιγράφεσι fuiflet aptius :. προσπεριποιᾶσι 7 δασι- 
λικὴν φολὴν habuimus Lib.r. Cap. 40. 

Cap. 62. ὑπὸ πυρὸς καιόμδωον | Floc ego non intelligo: 
INam fi Salamandra non comburatur igne, male profc&to 
hominem igne combuftum defignes Salamandra. Nihil 

epettius , nec Cauffini ineptias moror. Viuum haud m 

ie 


7 


Mun. Codici dio. eoa dile s nd EE 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 38: 


bie fübeft , & locus male habet. An fcribendum, ἀνϑρως 
πον Vm ἔρωτίΘ" καιόμϑνονὺ Hioc conveniret certe : Tum a- 
mantem nos etiam hodie folemus Salamandre affimilarc 
propter ipfum ignem amoris, in quo vivit. Scriptura 
implicita iterum vitio potuit originem dare : Nifi locus 
fit mutilus & vox una exciderit, ut legendum fit ca re- 
ducta, Ανϑρωπον ὑπὸ πυρὸς ἔρωτί(: κομόμᾶνον. Eruditi videant: 
Hoc auxilium a.me exfpectent, non aliud. Sed revoco 
di&um , & tertium addam : Scribendum forte, quod nunc 
fubito mihi in mentem venit, Ανϑρωπον ὑπὸ κρύκς κακόμδωον. : 
Non tantum ignis, fed etiam frigus dicitur «oe»: Eruditi 
Íciunt, & Scribz id ignorantes corruperunt locum. Sic e- 
nim, Salamandra Symbolum erat aptum ; quia huic rigor 
perpetuus & fummus. Sentüíne ὃ Hoc poftremum ὃς Em 

cillimum ὃς veriffimum puto. 
αὕτη yop ἑκωτέρῳ τῇ κεφωλῇ ὀὠνακρέ 1 Haec precedentibus 
juncta nemo intelligit , aut intelligere poteft. Phafianinus 
nugatur ftrenue : Quis unquam Íícripfit, Salamandram 
flammis conficere omnes, quotquot attigerit ? Quis. &a- 
τέρῳ τῇ κεφαλῇ Ma accipiendum putet, ut ab ceo accipitur ὃ 
Ego ad talia naufeo. Cauffinus aliter ,. fed inepte etiam 
& pueriliter, Dicam, quod fufpicor : Symbolum hoc 
ἐξήγησᾳ caret, & eam amifit temporis injuria : Adfuit enim 
abfque ullo dubio, cum Libri erant integri , & nondum 
acceperant plagas. Hoc primum. Dein aliud Symbolum 
adfcriptum fuiffe puto ordine fuo, cui hzc ipfa ἐξήγησις, 
ὥντη γὼρ ἑκατέρῳ τῆ κεφαλῇ ἐναιρεῖ, conveniebat recteque 
fubjun&a erat: De animali fcilicet bicipite ex repulium 
cenere agebat Symbolum, quod intercidit & fui ἐξήγησιν 
nobis reliquit folam, Videfne? Sic Symbolo alieno ad- 
Bbb3 - fcripta 


38,  JOANN. CORNELII DE PAVW 


fcripta eft ἐξήγησις aliena, & boni Amanuenfes,. ne lacera 


ὃς truncata ad pofteritatem tranfmitterent , utraque ifta 


copularunt ar&e: Homines lepidi , mehercule, ὃς feftivi, 
quibus talia concedimus libenter, ut fic fibi delicias fa- 
ciant ipfi, non nobis, aut elegantiorum cuiquam. Qua- 
re monco, ut nunc feparentur denuo, qua hactenus co- 
hazferunt male. 

Cap. 64. 4 πεϑέρχεῦ «vlàv hc; | Hoc aperte ftatuminat 
pracedens zz;órov, & Phafianinum cum fuis ineptiis plo- 
rare jubet : Opportune Suidas, AapóimQge. ὁ “ὃ οἰκίας μὴ ἐξ- 
ἐρχόμῆν (Q. 

Cap. 65. did d ἰδίως ondas βλααήόμβωον ] Perbene Mer- 
cerus, qui proprio €9 a fe illato damno ledatur. Nam ἐξώλεια 
ibfque dubio hic Zézum eft γυικῶς ; quod certe notan- 
dum.  Phafiamnus vocem non intelligens, pro ἐξωλείας 
confinxit fibi ἐξορίας: Quo nihil revera ineptius. Nam quid 
velegatio hic? Imo relegentur , & quidem ad ipfos Gara- 
mantas, tales inficetiz. 

Cap. 66. $o44] Non invenufte Oppianus Lib. 2. Pers. 
€o8. Cyneget. de hac 1pfa re, 


Row uM * X 
Κῶνοι ὦ φίλω τέκνω δυσειδέα. δοιοὺ τεκόντες , 

, E νῷ ἘΠ , εΝ , Aid 
Οὐκ eo οὠτωλῶντον τὴν MteAcawTO ποϑηϊυν 
AR τὸ AO φιλέεσι, τὸ δ᾽ ἐχϑαίρεσι mo OI, 
Αὐτοῦς δ᾽ ὠγκωλίδεοσιν Ed ἔχϊεινε τοκήων. 


Ubi legendum puto, éav τέθνηκε τοκήων: Nam ἔκτεινε pro 
ὠκτάνθη ibi non. placet mihi. Inepte Rittershufius, 7g p. 
Jifque ulnis fuarum interficit matrum. Yd enim arena eft fi. 
ne calce. Τὰ vertas, ipfis vero ulnis interit fuorum paren- 
4uit , quibus fcilicet ftrangulatur catulus nimium dilectus: 

' Pli- 


adi oix 1) das oM den Nr a a 


τυ anenbdh. adiens μου ὦ 05 mi de 


d dl 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 383 


Plinius Lij. 8. Cap. $4. id vocat complettendo necare, 

Cap. 67. πίϑηκον ἐρῶντα ] Pierius Valerianus Z5. 14. Cap. 
45. Hieroglypbic. pro πίϑηκον ex M. S. fuo αἴλερον legit hoc 
loco: Quod certe facillimum eft, ὃς nemo afpernabitur, 
qui felem mejentem vidit aliquando : Nihil notius. De 
Simia id mihi non ita conftat : Videndum. 

Cap. 68. αὕτη 9à. ἀνωτνέϊ δὰ Ἔ ῥωθώνων i &c.] Hzc ἐξή- 
γησις facit , ut fuperius ὠκέονα longe ineptiffimum fit: 
Quid enim? An quia per nares & aures refpirat capra, 
auditu eft acerrima? Floc ego non capio, & nemo ca- 
piet, credo. Quod JElianus fcribit Lib. 1. Cap. 53. de - 
"Animal. Ey h πλεονέκϊημω 5 αἴξ, 7 9 mé lualg- εἰσροὴν 9 εἷς οἱ 
νομόϊ]ικοὶ λόγοι νὴ nodi ᾧασιν" avaaya yà καὶ dio T ὦτων 9 
- Xo δὰ T μυκτήρων, καὶ oak qr TO TOY "P διχηλῶν igi, aprum 
eft & quisque intelligit ; hoc contra ineptum & fenfu 
. idoneo deftitutum plane. Amanuenfes abfque dubio hic 
iterum dederunt, quod Philippus non dederat: Scriben- 
dum arbitror, Tw 5 xU τὸ μᾶλλον ὠναπνέοντα ϑέλοντες σημῆ- 
νας , οἀγῶ &c. Sic nihil manifeftius ὃς conveniens magis : 
J£lianus fimiliter plane in verbis adícriptis ,— £4 ἴι zasc- 
νέκτημω ἡ oL, TT 9 πνδύματί(Θ' εἰσροίω : Hoc vident omnes. 
Ex fcriptura compendiaria iterum error. Lepus auditus 
acerrimi erat Symbolum ; refpirationis largioris Capra : Sic 
DoGrina Hieroglyphica fibi conftat , & per piccnris lo- 
quitur apte. Visne aliud? Quanquam αἰοϑητικώτατον apud 
JElianum non peccat, quia per fe fubfiftit & longe di- 
verfifüma non nectit perperam , fors rectius tamen pro 
eo legeretur ibi οὐοϑμοϊκώτωτον: Nam fic vox exprimit Ca- 
pra πλεονέκτημα , 8 aua ilud largius. Videbimus alias ac- 
curatius. Caterum abeo, quod hic de Capris "m 

cri 


334 JOÀNN. CORNELII DE PAVW 


fcribitur, longe diverfiffimum cft, quod Oppianus de 
fylveftribas fcribit Lib. 2. P. 338. Cynegetice, Nam ibi per 
fola cornua fpirare dicuntur ile: Adfcribamus locum, 
ut eum data nunc occafione enodemus tibi. [τὰ habet. 


, 3 49 - , » 47 
Αιγόγροις δέ ἴις ἐσὶ δ ὠντῶν ὠνλὸς ὀδόντων 
Λεπταλέης πνοιῆς κερφίων μέσον" ἔνϑεν ἔπειτῶ 
5, , ᾽ ΑΝ 
Αὐτὴν εἰς κρφιδίην νὰ πνόύμονως εὐθὺς ἱκάν4. 


Jofephus Scaliger ad Varronem de Ae ᾿μβέσα per κερφίων 
μέσον intelligit cornuum  interftitium , a quo ad ipfum pa- 
Jatum pertinuerit fiffula illa refpirationis exiguae: Ex hunc 
Riuttershufius Aliique Viri Erudiu fequuntur. Vix di- 
cam, quam ridicule & inepte: Nam co admiffo , mul- 
tum ego fcire aveo, quo modo fuffocari potuerit Capra fyl- 
veftris , cornibus cera obdu&is , ut mox aperte indicant 
ifta, 
Ei δέ τις αἰγαγρε κηρὸν κέρφσιν Cvsvoi , 


E 


Ζωῆς ἐξέκλεισεν ὁδὲς, πγοιῆς τε διώυλες. 
Intercluditur fpiritus cera cornibus circumfufa, & omnis 
refpirationis meatus fic obítruitur. ftatim : Hoc quo mo- 
do verum efle poteít,fi fiftula a palatoad cornuum inrerfti- 
tum pertinuerit tantum , ὃς non proceflerit ad ipfa cornua ὃς 
cornuum cava? Id ego non video, nec quifquam videbit un- 
quam : Nam cornuum meatus obftructi nihil ad palatum , ni- 
hil ad frontem mediam & cornuum interítitium. Hoc quis- 
que fentit, hoc plus quam ridiculum efücit commentum 
illud. Aliud haud dubie requiritur. ||. An secto» μέσον cor- 
auum meditullium. eft, ipforum. coruuum pars intima , quae 
cava fpiritum adducere & educere poterat ; & pars Jujes 


7265 


b 
C 


"OBSERVAT. IN. HORAPOLL. — 387 


medii erat fiftula illa ad. dentes procurrens ab ipfis corni- 
bus? Ita certe fententia eft bona ὃς Oppianus non 1neptit : 

Sed quid tibi videtur de verbis? An illa funt fatis apta, 
& tota fiftula ad ipfos dentes ufque pars media coruuus 
recte dicitur? Haud puto, & revera id inconditum eft. 
Quid igitur? Locum leviter corruptum Bosw & plane 
Ieriberidam füfpicor, 


Αἰγοαγροις δέ τις isl δὲ ἀντῶν ΕΣ hee 
Λεπτάλέης πνοιῆς. κεροων μέρ" 


Fiftula illa eft pars cornuum & cornuum quafi radix , quae ab 
ipfis cornibus ad dentes pertinet, & inde ad cor & pulmones 
fcfe extendit porro : Sic nihil facilius , nihil perfpicuum ma- 
gis, omnefque intelligunt ftatim , cur cornibus cera obdu. 
€&is fuffocentur Capra. Sed hoc in tranfitu. in gratiam 
| Pocte, quem diligo. 

Cap. 69. jawav ζωγραφξἕσιν |] Samuel Bochartus in Ze : 
rozoic. Part. 2. pag. 397. Gefnerum fecutus in hoc loco 
Horapollinis & altero ZEliani, addita voce legendum effe 
putat ὕαιναν ὄφιν: Adi ipfum Virum Eruditum. Mihi, 
ut brevis fim, id omne videtur fomnium .Gefneri: Nam 
ubi extabant Codices illi tum Horapollinis, tum ZEliani, 
qui ὄφιν exhibebant ? Dein, ubi ὕαινα ferpens comme- 
moratur Graecis? jaa ilis duplex, animal quadrupes & ΄ 
pifcis: de tertio genere nihil. fcriptum aut pictum recor- 
dor mihi. Adhzc , quis de ferpente mare & fzmina 
meminit apud Gracos? Ne unus credo. Quid autem in 
his au&toritatis habet Baal Aruch ? Iíne Graecis pro Magi- 
ftello obtrudendus erit? Ineptize, ineptiz. Contra omnes 
Tm ὃς Latini de quadrupede fzmina & mare memi- 

Ccc ne- 


386 JOANN. CORNELII DE PAVW 


nerunt paffim : Quare etiamfi Libri effent , qui ὄφιν pra- 


ferrent diferte, aliique Autores de ferpente fexum mutan- . 


te loquerentur etiam diferte, hanc certe le&ionem , quz 
Librorum auctoritate nititur, ea de caufa non abjicerem 
cgo. Ἐπ fic Virum Eruditum miror fcripturag publice 
adeo adverfum. Sed fcio, quid accidit ci: Nova ὃς ha- 
&tenus inaudita oculos ejus effafcinarunt ;& ut Magiítrum 
Hebreum obftringeret fibi, Gracis infciis & ignaris te- 
ftimonium denunciavit pro arbitrio fuo. Ita fieri folet , 
ut Lepidiores fciunt. —— 

&vry 3. ὅτε μὴ ἄῤῥην Gc. ] Hoc non injuria negat Arifto- 
teles Lib. 6. Cap. 32. de Hiflor. Animal. loco egregio, fed. 
mifere depravato , quem bic in tranfitu corrigam. [τὰ 
conítituendus eft: «64 ὃ Ἔ αἰδοίων à λέγεται, ὡς ἔχει ἄρῥε- 
v(Q: 3, ϑηλείαςγ ψενδὸς ἐσιν. ἐλλ᾽ ἔχει JO τὸ ᾧ ἄῤῥεν,» y ὅμοι- 
ον τῷ € λύκων) X, T κυνῶν" τὸ ὃ δοκῶν θηλείας ἄνα! , ὑποκάτω 
μὲν ἐσι “ὃ κέρκε,, παραπλήσιον δὶ ἐσὶ τῷ apa $ OwAsQ cx 
ἔχει uo τοι οὐδένα πόρον" ὑποκώτω, δ᾽ igly αὐτῇ ὁ “ἡ περμΠώσεως 
πόρ(Θ:. καὶ ὃ Sue ona. ἔχει μὴν τι ὅμοιον τῷ S appe λεγο- 
μένῳ αἰδοίῳ". ἔχει δ' ὥσπερ ὁ ἀῤῥην ὠυτὸ ὑποκώτω “ὃ κέρχε, πόφ 
&nv, ἢ ὀυδένῳ, ἔχει. μὴ ὃ: τῶτο ὃ τῆς πἰθατ]ώσεως i1 πόρ(Θ'᾽ ὑποκά- 
τω, ἢ τάέτε, τὸ ὠληϑινὸν αἰδοῖον. Mas ὃς famina contraria 
habent & plane oppofita : Sic. nihil facilius & evidentius. 


pe, ut ingeniolo morem, gerant. T 
Cap. 72. iy. γάρ. τις τὸ; δϑέρμω, τῶτο c. ] De Hysna multi 
multa, qua paffim. obvia funt. Unum. praterire non pof- 
fum, ut Oppiano iterum adfim.; Pars. narium. Hye pe 
1. 


ais μὸν ed 2h 


πλόος... 


OBSERVAT. IN HORAPOLL: 387 


dibus applicita, canes & eorum latratum cohibet: Ita il- 
le Lib. 3. Cyneget. P. 273. ubi Hys&nam defcribit : 


H' δέ τε κυρτᾶται μεσώτην ῥάχιν» eu) ὃ πάντη 
Λαχνήεσσα κυρέϊ,, x8 δ᾽ ἔγρωπῆαι δέμας αἰγὸν 
Κυανέης ἕκάώτερϑεν Darius ταινίῃσι" 
ΣΊεινή τ᾽ ὀκ]άδιός τε mid 3, νῶτα 3, ἐρὴν., 
Ρινός 7 ὠμφότερ᾽ οἷσιν δ)ηκλείεσιν ὀδᾶσι 
Ῥιγεδανὸν " “ἢ μὴ τε διαϊμκήξαις «C4 ποοσὶν 
Ei PCM. Te σκυλάώκων μέγα dpa wodlauw , , 
Καὶ σε κύνες κείνοισιν ἐπεμβεβαῶτα πεδίλοις 

 Avltoy gy, ὑλόάεσι, πορ(Φ' γε Mio ὑλακόωνες. 


ἑινὸς ὠμφότερα, naf utraque, id cft, utramque partem, dex» 
tram . & finiftram ; οἷσιν ὀδξσι 9 dentibus Μιϊς; δηπκλείασιν pie- 
Jawivy incdudumt terribiliter. Yta legenda ὃς intelligenda 
funt ifta: Nunc peflime legitur vulgo , Ρινόν τ᾽ οἰμφοτέροισιν 
ὀπικλείεσιν ὀδῶσι Ῥιγεδανὸν. Nam. ῥινὸς pellis eft, & non magis 
ad nafum, quam ad caudam pertinet. De voce δλίτραμω 
nos plura forte alibi: Non funt ifta hujus loci. 

Cap. 73. Ανϑρωπὸν διανϑένα ὑπὸ Ἔ ἰδίων &c. ] Quid διαν- 
ϑέντω hic? An deceptum, ut Mercerus fcribit ex ifta He- 
fychii Gloffüla, Aicwedq. διωιολλᾶν , ἐξωποϊᾷν., Tommy? 
Haud puto: Nam primo, cum mica falis accipienda cft 
Grammatici expofitio, que omnes fraudes non defignat 
in genere, fed eas εἰδικῶς, qua humectando fiunt. Dein 
ipfa decipiendi notio non conveniens eft huic loco: Nam 
de vi aperta haud dubie loquitur Symbolum , ut μέλλων 
ϑηρδύεδς ὃς alis probant. Mihi fufpc&a vox cft, ut diu 
ante fuit Conrado Gefnero, qui in Libro de Quadrapedi- 

Cre bus 


388 JOANN. CORNELII DE PAVW 


bus legit, Av9jwmov διαδρφίν)α 22r "P ἰδίων ἐχϑρῶν,, id eft, ut 
ipfe vertit, Eum , qui bofles fuos evaferit. Sed ita non lo- 
quuntur Graci, quantum ego fcio; & fi ita loquerentur, 
id coharentia loci non probaret : Quare ea conditione 
non utar. Aliud latet , quod uno verbo tibi aperiam : 
Scribendum εἴ, Ανθρωπον διωχϑέν]ω ὑπὸ ἰδίων ἐχϑρῶν- 
Sic nihil facilius aut apertius: Mutatio autem, ut vides, 
eft leviffima. 

μθλων 9wéUec; ] Inepte Mercerus, a venatoribus inda- 
gaudas; lu vertas capiendus; cum venatores inftant , & 
metus eft, ne capiatur. Junge, qua fupra habuimus de 
Caftore. | 

τοὺς vgÁy e καὶ τὸ ὥκρον “ὃ ἐρᾷς ] Hac ar&e copulanda 
funt: Nam pili etiam ad caudam ὃς caudz extremum per- 
tinent. Monco, ne minus periti errent. 

Cap. 75. λάνϑρωπὸν ὑπὸ πυρὸς σωφρονιοϑέντα Gc. ] Ineptit 
Interpres: Vertas, Hominem igne flammif2ue inbibitum, €9 
quidem in media iracundia. Qui ira excandefcunt, fubito 
flammis conípectis, cohibentur perculfi, & co avocantur 
ab ipfa ira, dum metuunt fibi. Hoc voluit Philippus; Eo 
refpicit Symbolum. Leo fignum cft excandeícentiz : Hic 
retinetur in ipfaexcandeícentize xu; vifis facibus. Nihil 
apertius aut appofitum magis. Unum illud adjiciendum: 
97i ϑυμῷ hic eft im iracundia , & dandi cafum habet pro 
caíu gignendi : Quo modo Grzci aliquando. . Hoc tamen 
decepit. Interpretem. INoftrum ,. qui fi 32i 9vp8 fcriptum 
fuiflet, fortaffe ad verum collimaflet. Inquies ; fcribamus 
igiturin pofterum ita: Per me licer. |Leviffima enim eft 
,inutatio. 

Cap. 27. 2e. ἐξωλείως  ἐξώλειω hic Juxuria , infemperan- 

lia, 


Je v 


"e Cnm 


"OBSERVAT. IN HORAPOLL, 589 


iia, ueguitia εἴς : Labbzei. Gloff ad rem. opportune, Ἐξ- 
ὠλειω. ἰμκογία. ἄνθρωπον ἐξώλη fimili fenfu habuimus. Su- 
pra Cap. 37. hujus Libri. Interpres male hoc loco. Quid 
aufem Phafianmus? ille cum relegauone fua hic iterum 
adeít nobis. ideas, rideas Lector. 

ταῦρον Quen Erw «πθαϑεδεμῆσον ογριοσυκέᾳ ] Junge Plinium 
Lib. 23. Cap. 7. Hiftor. Natur. 

ὅταν ὀργᾷ | Cum pre libidiue ferotiat. Notiffimum eft 
ὀργᾷν in. Veneris Schola: Et hoc pulchre convenit cum 
ἐξωλείᾳ rite intellecta. Maxima autem tunc eít tauri fe- 
rocia: Quare appofite in exemplum adfertur hic. 

Cap. 78. καρποδέσμιον παρακολεϑθντα εὑρήσεις ] Interpres 5 
jun&uram pedis confequi deprebendes. Non poterat ineptius: 
Nam primo, quid eft jzuasGuram pedis conféqui?. Nonne καρα 
πὸς eft junclura pedis? nonne eam confequuntur omnes ani- 
mantes?. De eo certe dubitabit nemo. Jam autem καρπο- 
δίσμιον habemus hic, non καρπὸν : Quod cur negle&um 
& male habitum ἢ Adhaec, quid παρακολεϑᾶν cum cafu 
quarto? An ita loquuntur "Graci ? Ur dixi , nihil hifce 
incptius , nec quicquam in illis boni. Locum explicabo , 
in quo przter Mercerum mifere etiam caccutiit Cauffinus. 
za;wodícpiv vinculum eft & funis, quo taurus ligatur in 
dextro genu : καρπὸς hominibus tribuitur vulgo; hic tauri 
habemus καρπὸν ex translauone: yóv».fcilicet & xapsós Sy- 
nonyma funt hoc loco, & rem eandem defignant. Hacte- 
mus nihil planius. Sed quid καρποδέσμιον παρακολεϑξνταν 
Scribendum opinor, τῶτον 8. idv δήσης τῷ δεξιῷ γόνυϊ, κορπο- 
᾿δέσμιῳ παφακολεθϑᾶντα εὐγήσεις, Dunc enim fi ligaueris in dextro 
genu , fune fequeutem habebis. Pro ἐν τῷ δεξιῷ γόνυ! fcriptum 


Ellypuce τῶ δεξιῷ yovi. καρποδέσμιῳ caufam fequelae indi- 


CU cat 


3,0  JOANN. CORNELII DE PAVW 


cat : Funis fcilicet inftrumentum eft , quod facit, ut fc. 
quatur taurus. Per funem igitur, & interventu funis, quo 
dextrum genu conftritum eft , taurum habebis tibi mo- 
rigerum, & ducere poteris, quocunque velis. Cafus ter- 
tius a verbo feparandus eft: Nam inepte taurus diceretur 
fequi funem, ubi homo adeft, qui funem tenet taurum- 
que ducit: Hoc omnes fentiunt ftatim. Et fic aptum eft 
Symbolum, & apta etiam eft Symboli ἐξήγησις. σωφροσύνη 
fcilicet eft εὐμετώξλητί" 3, μὴ φωϑηδοὶ , qua vinculo indi- 
get, & ab uno funiculo pendet : Nihil accommodatius 
aut apertius. Caterum quod hic dicitur , omnes intelli- 
emus: Sed quid tibi videtur de eo , quod J7Elianus fcri- 
bit Lib. 4. Cap. 48. de Zfgimalib. Ὑπὸ Svug τεϑηγμῆψον vav- 
pov x, ὑδρίζοντα εἰς κέρφιςγ ἢ σὺν dou ἢ ἀκατασχέτως φερόμῆνον,. 
οὐχ ὃ δεκόλῷ" ἐπέχή, € QUGO" ὠναφέλλφά, οὐκ ἄλλο τοιξτον" 
ἀνϑρωπίθ' 5 ἵστησιν ὠντὸν, καὶ πὼς AUi τῆς ὁρμῆς. τὸ δεξιὸν αὐτῷ 
γόνυ διασφίγξας ταινίᾳ , καὶ ἐντυχὼν ὠντῷ ?. lNonne ineptum 
id ὃς plane ridiculum ? Haud dubie. Nam quid fafcia 
hominis genu alligata, ad ferociam animalis impetuofiffi- 
mi cohibendam ὃ Eamne videt ftatim? Eane in memo- 
ram revocat ci, quid vinculum poffit in genu fuo? 
Nugez, nuga. Debuiffet Autor illud commemorans , Ma. 
20s in auxilium. advocaffe fibi. 
"Cap. 79. φϑορόοικον ] | Perditorem domeflicum. Vocem in- 
vertit Philippus: ὀικοφϑορον Alii dicunt. | 
Cap. 80. ὅτ" j$ ] Locus mutilus: Qua Phafia- 
ninus habet, iterum ex cerebello fuo haud dubie prom- 
fit, non ex Libro Antiquo. Notiffimum eft factum illud 
"Trochili , & certo certius commemoratum hic : Sed quid 
iftud ad denotandum hominem vefcentem ὃ Id ego non 
TOR capio. 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. | sor 


capio. Nam alia millena fuppetunt, quibus vefcers aper- 
tius & convenientius adumbrari poteft. Dein Crocodi- 
lus, qui os aperit , non vefcitur, fed "T'rochilus, quem 
os aperiens exfpectat. Non dubito, quin mendo ctiam in- 
quinatus fit locus: Scribe & fcribe meo periculo, ἂν- 
ϑρώχον τρυφῷῶντα βελόμᾶνοι σημῆναι &c. Sic nihil fignatius. 
Crocodilus , qui cibo repletus os aperit, & corpore fu- 
pino "Yrochilum exípeGat, ut cx dentium purgatione 
voluptatem fibi percipiat ,, venufte Symbolum eft hominis 
luxuriofi & delicate viventis: Hoc fentunt omnes, ὃς 
lectionem illam commendat certo. Notes autem. hic Cro- 
codilum folum aperto ore: Nam id. defiderium exprimit, 
quo mox adventurum Trochilum fibi fperat. Et fic ze»- 
- Φῶν & delicati indoles depingitur etiam belle. 
Cap. 81. Aeraya ἄνϑφωπον ἢ ἀνενέργητον Gc. ] Hominem 
 rapacem , cui. vapiendi facultas efl, ademta.. Crocodilus rapax 
eft: Hunc fi tetigeris lbidis ala, torpebit. & ut cautes 
Marpeffia ftabit. Ita accipiendum eft Symbolum. Quarc 
eje&a copula rectius legeretur ,. Apzeyo &yS ume» ὀὠνενέργη- 
τον ξουλόμδνοι ὅζο. Attende , videbis ftatim. Mercerus ineptit. 
Cap.87. ἐκείνη 38 ὁρῶσω τὴν ἔχιδναν, φεύγᾳ ] ἐκείνην à ὁρῶσω 
4 ἔχιδνα» φεύγά, quod Hosfchelius mallet , non. mallem 
ego, quia longe ineptiffimum eft. Facile a cervis interfi- 
ciuntur ferpentes, ut ZElianus & Alii fcribunt: Fac igi- 
tur, ferpentem confpecto. cervo ítatim fugam fibi capef- 
fere; idne ὠσκέπίως ὃς ἀνοήτως, an. εὐδούλως͵ GC εὐνοήτως facit » 
E: refpondebis, credo, pofterius extra omnem: dubitatio- 
nis aleam pofitum effe: Nihil apertius, ut mirer Virum 
Eruditum ita potuiffe labi. ΤῊ nihiligitur mutes, & vul- 


gatam tibi retineas : Quia cervi ferpentes quaerunt, cof- 
: qi 


394. JOANN: CORNELII DE PAVW 


que nor difficulter victos manducant, cervorum fuga pro 
fuga inconfiderata & ftulta habetur: Hoc omnes fen- 
tiunt. Inquics , "qui fieri poteft, ut cervus ferpentes ca- 
piat, & quidem in ipfo latibulorum aditu, ut /Elianus: 
alique Autores narrant, fi vifo ferpente aufugiat ftatim ? 
Sed prima illa fuga non prahibos hercule, quominus cervus 
mox animum refumens, ferpentem aggrediatur & capiat: 
Nam in vita communi talia quotidie fiunt, ut nemo ne-.- 
íÍcit. Quare de captura in locis apertis & planis dubium 
certe eft nullum. Quod de ferpentibus in ipfis luftrorum 
faucibus captis ὃς manducatis fcribitur , paulo difficilius. 
cft: Nam fic locus non relinquitur fuge. Sed dicam, 
quod omnem fcrupulum eximet, ὃς Noftrum cum Aliis 
in concordiam rediget plane : Notiffimum eft illud Plinii 
de cervis, JNon vident terras, fed in. odorem earum uatant : 
Simile quid obfervandum, ubi de luftrorum faucibusagi- 
tur. Attra&tos enim ferpentes capiunt & manducant, non 
vifu, fed odoratu perceptos ; & quos non vident, fed 
odorantur, capiunt ftatim, cum certo certius aufugiflent 
& timentes quafi retroceffiffent, ficos vidiflent primum: 
Sic verum eft, quod Nofter ícribit , opea τὴν ἐχιδναν 
€:/54, & omnia funt in his amiciffima. Animal fimplex. 
ὃς quavis fpecie ftupefa&tum, primum conípecto ferpente 
' fugit; dein ftatim ad praedam accurrit refumto animo :. Si 
Ícrpentem vero non confpexetit, fed odoratus fuerit tan- 
tum, omiffa fuga eum comprehendit & manducat pro. 
tinus. Sic facit animal, quod natura fux conveniens eft: 

Videfne ? 
Cap. 88. τῆς ἰδίας sro Ineptale&io: Nam quid di. 
cit it Symbolum ca admifla? Quid in figao, quod ad rem 
figna- 


diffentire Nofter. 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 392 


fignatam appropinquet? Hoc ego non video , &t nemo 
. videbit unquam. Apage, apage igitur Amanuenfium in- 


eptias longe ineptiffimas : — Veriffimum. eít τῆς ἰδίας τα- 
φῆς, quod Mercerus in utraque Editione fua expreffit. ὃς 


Latine etam reddidit. Quia. Elephanti dentes fuos adeo. 


folicite fepeliunt, ex eo apparet, quam foliciti fint de 
ipfa fepultura fua, & quid poft mortem de cadavere fieri 
velint: Hoc Horapollo., hoc Philippus. voluit. Junge 
JElianum Zi]. s. Cap. 49. de Animalib. à 
&éivg* yo» ὅταν 124 ] Duplex hic fcriptura in Libris , ut 
in Paris Lettionibus jam annotavimus: Hoefchelius in E.- 
ditione fua utramque ita copulavit : eue Ὁ ὅταν ἴδη τὲς 
idíec ὀδόντας πίπ]ονα;, καταϑρφί ες) τέτων, αὶ τέτες γὸ πεσόντας, 


᾿ λαξωῶν κατορύτᾳ : Peffime & nullo judicio. Nos Le&io- 


nem Auguftanam expreífimus, qux bona quidem eft, fed 


᾿ Aldinz tamen cedit: Vident, qui oculos habent iisque uti 


poffunt. 

Cap. 9o. € ἰδίαν ὀσμὴν ὠφιέναι ]. Abfque ullo dubio legen- 
dum eft ὀσμὴν, quod fententia aperte defiderat fibi: An- 
helitum. autem. inhibet. Panthera , & fic ipfam inhibet 


᾿ ὀσμὴν : lta intelligendum hoc. Paulo fecretior eft locutio; 


& pro 7 ἰδίων ὀσμὴν. apertius hic fcripfiffer. Philippus ? 
ἰδίων πινοιὴν: Sed an ita forte exaratum olim in Labris?  A- 


lii fumant, quod velint; mihi fcriptura vulgata placet 


rite intelle&ta. Caterum quod hic dicitur, referendum 


εἴ ad fa&um illud Pantherz, quod nobis refert /Elianus 


Lib. y. Cap. $4. de -Animalib. Nam alias odoris fuavitate ex 
animalibus pradam fibi comparat , ut notum eft: Quare 
hc rite diftinguenda funt , ne ab omnibus Aliis vidcatur 


Dd d - uela" 


JOANN. CORNELII DE PAVW 


καταδιωκϊικὴν ὥσαν Ἔ ἀΐλων ζώων ] Que perfequitur €9 ad fe 
trabit alia. auimantia. Non 1ilepidum eft. καϊαδιωκϊικὴν eo 


fenfu, ut fciunt , qui Linguam callent. Nunc clegantif-- 


fimum eft Symbolum ad hominem denotandum, qui nul. 
lum ne minimum mali animi indicium prodit : Nam ip- 
fa odoris fuavitas , quz animalibus exitium parat, inhibetur 
hic inhibita refpiratione. Attende ; nihil fignatius. Et fic 
ὀσμὴν certe. convenientius eft, quam πνοιὴν : Id vides jam. 

Cap. 9r. ὡς xolaxAéo ὑπὸ «ὃ ἡδονῆς ] Re&e: Sic etiam 
Ariftoteles , apud quem Salmafius ad Se/izum pag. 155. 
male refcribit κατακλίνον , quia ita legitur apud Antigo- 
num : INam fi quid mutandum fit, ego ex hoc Noftro ὃς A- 
riftotele potius Antigonum corrigam. Sed hzc alias. Quod 
de tibia hic legimus, fine dubio etiam difplicuiffet Sal- 
mafio, qui cervum captum putat folis fibilis, & Plinium 
ridet cum pa/lerali fua ffiula:; Et ilud tunc examinabi- 
mus fimul. Tu junge interim. ZElianum ZZ, 12. Cap. 46. 
de .Auimalib. ut Virum nafutum, ubi tempus erit, exfibi- 
les digne. 

Cap. 93. πῶς ἄνθρωπον ὑπὸ &c. ] Mutila Infcriptio: 
Nam ex contextu addendum fuerat , καὶ ἑαυτὸν ϑερφπόϊοντα, 

ὠδίαντον Σστοϊιϑέμλυ(ῷ» εἰς τὸ ἑαυτῶ loy Illud Σσοϊϑέμλυ- 
εἰς τὸ ἑωντϑ supe. de Upupa & aliis aviculis inepte dicitur: 
Nam ipfum os'iliis pro manu eft , eoque geítant ὃς de- 
ponunt omnia. Pueri fciunt. Dein 394 de co j 
quod ori immitütur, vix etiam adhiberi poteft. Non 
dubito ,. quin leve mendum itrepferit in hunc locum, & 
ipfe Philippus exaraverit manu fua, οὀδύαντον ὑποῖ,ϑέμῆν. 
εἰς τὸ ἑαυτξ πόμα, [2 potionem fuat, Sic nibil facilius aut ac- 
| commodatius. 


! &&- 


τ ti i rt 


? c Affari cA LM s 


VERCUOSNBPET TT PP 


OBSERVAT. IN HORAPOLL, ig; 


«64:940? ] Medici «£492&:22 funt. notiffimi in hac lite- 
rarum luce: Hic πϑκοδόύεται pro. ϑερφπεύεται ufürpatur ab- 
folute. Vide Salmafinm ad Solimum pag. 740. Paulo ante 
etiam σπϑμοδεύοντω pro ϑερφῳπεύοντω malim ego ex alus Lj- 
bris, ut fic conveniant illa: Interpres ad vocis fignifica- 
tionem naturalem nimis anxie adhzfit. 

.. Cap. 97. éd ἐν κινήσά ἡ ϑυμῷ ] Re&e Interpres, iz coz- 
?inuo motu C animi intentione.  Locutionem nota. . 

'κορώνης veoosse (usemqücw ] koc leviter corruptum eft : 
Scribe, πορώνην véoosoig QuoemQEciw , COlRiceMh CUm pullis pin- 
gunt. Prapofitio abeft: Id Amanuenfes vel mifellos Gram- 
maticos decepit. Ipfa cornix abefle nequit: Nam de ea 
hic praecipue agitur. Nihil clarius. : | 

i444 | Volans,non fedens ὃς quiefcens. Eodem per- 
tinent illa. Ariftotelis Lib. 6. Cap. 6. de Hiftor. Animal. 27 
ὀκλέψαντες (οἱ πλέςφοι Ἔ ὀρνίθων) ἐδεμίαν Oninams mous 
(E veod]d») τὸ λοιπὸν, πλὴν κορώνης. οὕτη j9 ἐπὶ luo χρόνον 
ἐσιμελέί) " Xy ydo ἤϑη πετομλύη cii παρφιπετομένες. — Ubi le- 
gendum videtur mihi, 2, yZe ἤδη πετομένες evil παρᾳπετο- 
μένη : Nam illud 724 certe pullos, non matrem requirit fibi. 
Nihil frequentius in Libris, quam illa cafuum  transpofitio. 

Cap. 98. μὴ Ze χειμάζξι 1 Nunquid procellas. minentur. 
Nubes explorat e proximo, ut fciat, num tempeftates me- 
ditentur. Monco ingratiam 'Tyronum, quibus verba Grz- 
ca poffent negotium faceffere. Interpres minus bene. Pro 
μὴ ἄρω vulgo dicitur ὥρα μὴ co fignificatu. 

Cap. 99. ieaxe ἐγκύμονα ζωγσαφβσιν | Gloff Labbzi; 
ἐϊκυήσωσαν. comixam. Ydem ἐγκύμονω hic: Alias ipfum ἐγκυήσα- 
σαν reponendum, Nam accipiter pregnans adumbrari non 
poteft. | 
eu Ddd 2 ὅχι- 


3966 JOANN. CORNELII DE PAVW 


ὃζιλέγεῦ ] Iucubat. ^$ysct , ut omnes fciunt, cuDare etiam 
notat. Interpres balbutit. : 

ὅδ. τὸ κατ᾽ ἐκέίνον T χρόνον τὰς ÜyV M5 Σστολλύειν ] Quid hoc? 
An ungues amittunt accipitres, ut pennas, & eas, ut pen- 
nas etiam recupcrant? Abfit, abfit: Nam nihil falfius 
& ab ipía natura alienius. Aldus ediderat ex Membranis 
Íuis, δὰ τὸ κατ᾽ ὠκέϊνον Σ χρόνον τὲς ὄνυχος στλνειν : Quod 
mire allubefcit mihi, & dubio procul exhibet ipfam Phi. 
lppi manum.  Ozia per id tempus ungues [ülvumt , id eft, 
εχ aduncis fiunt re&ze: Quia ungues remittunt, Gc in re- 
&um íeíe porrigunt, eoque ad rapiendum fiunt inepta. 
Hoc eft Σσυλύειν hic: folvere, laxare, remittere. | Ariftote- 
les de Aquilis idem notat Lib. 6. Cap. 6. de Hiflor. Zfni- 
mal. & διωασρέφεονς dixit, quod Nofter dicit 3owvew. Ver- 


ba funt: éx6z» δ᾽ as£ovopdjéa τὸν ἕτερον “ νεοττῶν, ὠχβθόμϑυ( Θ΄ 


τῇ ἰδωδῆ" ὥμω ὃ λέγεῦ ἐν τῷ χρόνῳ τέτῳ aras O* γίνεοδξ,, ὅπως 
μὴ omoi τὲς  ϑηρήων σκύμνως . οἵτε Ev ὄνυχες ὠντβ διασρέφον- 
ται ὀλίγας ἡμέφφς, z τοὶ πἸεροὲ AdUwadys)) * ὥςτε X, τοῖς τέκνοις τό- 
τε γίνοντωι χαλεποὶ. διωσρέφεοδξ eft detorqueri , vefle&ti, & τὸ 
δ στολύειν exprimit plane. Plinius locum Philofophi attulit 
Lib. 10. Cap. 3. Hiflor. Natural. & illud διωσρέφονται Latis 
ne reddidit zzvertuntur : ΠΟΥ, expellumt tedio uutriendi. 


Quippe eo Tempore ipfis cibum, negavit uatura, profpicieus me 


omuium ferarum fetus vapereutur. | 'Ongues quoque earum in- 
vertuntur diebus iis, albefcunt iuedia peuue , ut snerito partus 
fuos oderint. — Invertuntur , & illud aduncum amittunt, in 
Quo unguium eft robur. Hxc aperta funt. Sed quid in 
Ariftotelis loco eft, dua 3 λέγεται ἐν τῷ χρόνῳ τέτῳ ἄπας(Θ" 
ye? Peffimum haud dubie Amanuenfium κώϑαρμας 
Nam primo , fi per totum illud tempus &7«;G* efftt adio 

| | d nc 


ῥυσχ o di 


OBSERVAT. IN HORAPOLL; 397 


ne unum quidem pullum nutrire poffet, & ipfe mifer ine- 
dia periret: Hoc fana ratio docet & omnes fentiunt fta- 
tim. Dein, ipfe Philofophus de Aquilis pullos nutrien. 
tibus diferte fcribit Lib. 9. Cap. 32. ἀποϊίϑεται ὃ eiii" 

Scay τροφὴν τοῖς νεοτ]οῖς, d/à τὸ μὴ δϑπορον &won xaO ἑκάσξην ἡμέ- 
eg duri πορίζεοζ,, ἐνίοϊε σόν ἔχεσιν ἔξωθεν κομίζειν. Quare ita 
ineptire non potuit certe. Quid plura? Legendum eft 
abfque dubio; ἅμα 3 λέγεται ἐν τῷ χρόνω τύτῳ οἑπαλὸς γίνε- 
ox. Per 1d tempus mollefcit Aquila, & ita mollefcit, τς 
rapiendis ferarum catulis fit impar ,. & aviculis aliisque 
minuütioribus fefe fuftentare debeat. οπαλὸς yáscX 1dem , 
quod ἑπαλύνεοϑαι : Similiter χαλεποὶ γίνονται fequitur mox , 
ἃς aliafimilia occurruntalibi. Ab iffa autem mollitie ef 
ipfa unguium inverfio, qui una cum toto corpore mol- 
lefcunt. Quid ais? Hac accommodatiffima funt. Scriptu- 
rz vitium eft perquam antiquum , & quo locus Philofo- 
phi laboravit jam ante Plinii tempora : Nam ille, ut vi- 
des, in eo mifere πεῖς. Et fic exemplum hic habemus 
infigne Pliniani erroris ex antüiquiffimorum Codicum de- 
pravatione. Vide, qua diximus ad Cap. 11. 11. r.. 

. Cap. 100. διὸ ἢ κώμηλίΘ' λέγεται | Aldus & Mercerus 
4c; quod Scholion redolet, ut re&e Hoefchelio ob- 
fervatum. Ipfa Etymologia hic tradita Graeciam ciet : Qua- 
re Philippus eam abíque dubio addidit de fuo. 

Cap. lOI. xV 7 δρῶσιν ὀξὺν ] Fifa acrem. Interpreti vifa 


celerem non dicit, quod debet. 
κυνὸς ὕμματ᾽ ἔχων ] Floc fupponit, canes in oculis fangui- 


neabundare : Nam ceteroquin connexio eft nulla, & plane 
ineptit διὸ. Attende modo , videbis ftatim. Ipfum illud 
foras arceffendum fatis tamen moleftum eft hoc Joco, & 

Ddd3 mul. 


- 


3938 JOANN. CORNELII DE PAVW 


multis difplicere poffet: Id ego diffiteri nolo. An forte 
aliud latet, quod nunc fubito fefe offert mihi? Dicam: 
In Libris Homericis , quos Horapollo trivit, fcriptum 
effe potuit αἱμοβαρές pro οἰνοξαρές 5 & illad ar&te junctum 
cum κυνὸς ὄμματ᾽ fxev, non illepide adduxit forfitan Scri- 
ptor ZEgyptius, ut eo Symbolum fanguinis appetens illu- 
ftraret : Sane hoc mihi perquam probabile eft, quia fic 


connexio eft certa, & qualis effe debet. διὸ à ὁ llomhii 


Attende, attende, quzío, ad illud ipfum. 

Cap. 102. e£9sAap eod τὸς ὁπιοθίες qesreoy | Quid? Án 
ranis pedes pofteriores nafcuntur ante priores? Haud pu- 
to, ubi ad ea attendo, qua ZElianus habet Lij. 2. Cap. 
56. de Animal. & ipfam Nature legem confidero, qua par- 
tes capiti proximae formantur ante alias remodiores. Dein, 
Symbolum etiam pofteriores non amat tempore primas: 
Nam fi priores non ederentur, nifi editis jam pofterioribus, 
aut ego egregie fallor, aut ipfos priores defideraffet Symbo- 
]um & ratio Symbolica : Nihil apertius, aut perfpicuum ma- 
gis. Quid multa? Ineptiffima lectio eft, quam ex Codice Au- 
guítano hic reprzefentavit Hoefchelius. Aliter Aldus, qui 
στξθσλαμξανά τὲς ὁπιοϑιόυς πόδας edidit ex Membranis fuis: 
Longe melius certe & accommodatius. Nam fic nihil adeft, 
quod fententiam efficit pravam : Sed quid de verbis di- 
cemus? An illa integra funt, & numeros habent fuos? 
Ita profecto fentiet nemo , ubi de pedibus anterioribus 
nihil, ne minimum przceffit. Quid igitur? Legendum 
autumo plane, vel πεοσλαμξανᾳ τὲς ὁπιοϑίως πόδας areorionics 
Vel σϑσλαμβάνᾳ τὲς ὀσιοϑίες στοϑτέροις. ad priores pedes poffe-, 
riores afJumit. Prwpofitio cum verbo ita cohzret, ut fe- 
parate vim habeat omnem : τές éguéíse πόϑας quis qtié- 

: folc 


ET 


OBSERVAT. IN HORAPOLE; 399 


pore λάμξαν4. Nihil notius, & fic ipfe Philippus: plus fe- 
mel. Nunc ordine pedes enaícuntur , ὃς Symbolum 
aptum eft una cum ipfis verbis. Illud addendum : Dupli- 
cem lectionem tibi propofui, quia haud dubie Libri olim 
varirunt, & in his τὸς ὀπισθίες πόδας res ríoo: plenius, in 
ilis τες ὀπιοϑίες στοοτέροις parcius fcriptum. fuit. 
Cap. 104. αὕτη ὃ ὅταν ἴδη &c.] Verba male diftincta 
funt: Scribe, αὕτη Τὸ ὅταν ἴδη τὲς πολλὲς Y ἰχϑύων, μὴ δυ- 
ναμῆνες κολυμξῷν evMapCedW στοὺς ἑαντὴν X, σώζᾳ y Ubi pifcium 
celum viderit, eos , qui uatare non poffunt , ad fe fumit C9 
fervat. Sic aptum eft, quod dicitur, & ea, qux de 'Tor- 
pedine pifciculos in cibum captante narrantur vulgo , non 
refellunt Philippum cum  Horapolline fuo : Quod facit 
"T'orpedo, folis invalidis facit ὃς qui natare non poflunt ; 
alios. torpore immobiles efficit, & ita capit, ut cfcam prae- 
beant fibi. Sentifne? Solos invalidos, fi forte confpexe- 
rit, fervat. Et hoc cum re fignata convenit pulchre. Bo- 
nus ille Cauffinus de Nautilo hic cogitabat. 
aic ἑαυτὴν ] Melius effet sec ἑαυτῇ : quo pertinet Aldi 
lectio, quam leviter interpolavit Mercerus. | 
Cap. τοῦ. κακῶς ὠνηλωκότω ] 91 confideres Ariftotelis & 
Plinii loca notiffimade Polypi cura domeftica, quid ais? 
tibine placet illud κακῶς Haud puto. Dein , quid mali 
in eo, quod confumtis utilibus inutilia abjiciat? INonne 
id faciunt omnes & facere debent, qui fibi officere nolunt 
ipfi? De eo, hercule , dubitabit. nemo. Et quid igitur mo- 
ramur? Pro κακῶς ὠνηλωκότα ipfe Philippus fcripfit καλῶς 
οἰνηλωκότῷ. Sic cum Ariftotele & Plinio concinit Nofter : 
Qui decenter, non perdite, omnia confumit , Polypo 
comparatur recte, 
70A« 


40» JOANN. CORNELII DE PAVW 


TUO 3, ὠσώτως ἐδδίων Ἵ Celeberrima eft Polypi voracitas: 
Et hzc, credo , Amanuenfes decepit, qui ingenii penu- 
ria diftinguere non poterant accurate diftinguenda. 

Cap. 106. ὅτ" j3 τὲς πολύποδως xegrá | Hc ab Aliis 
omnibus diffentit Nofter: Vide Ariftotelem i^. 8. Cap. 
2. de Hiflor. Auimal. Oppianum Zib. 2. Halieutiz. ZJElianum 
Lib. 1. Cap. 32. 5. Lib. το. Cap. 38. de 4fuimal. Plinium 
Lib. 9. Cap. 62. Hiflor. Natural, &c. Quod non ferendum 
certe. Fallor, aut Amanuenfes hic iterum dederunt no- 
bis , quod τρίς Philippus non dederat: Scribe, ὅτ᾽ ὃ 
τὲς καρφίβας κρωτέϊ,, z τῶ πρωτέϊω Φέρει. lta millies nomina 
confufa funt ab ineptientibus Scribis, & alterum pro al- 
tero pictum. Quid ? quod ipfum ὅτι’ fcripturam hanc 
defideret fibi: Nam id ad proximum πολύποδα fefe refert, 
& fic nomen male repetitum foras expellit procul. At- 
tende, attende: Certa eft conjectura. 

Cap. 107. πῶς ἀνδρὼ συζδυχϑέντω γυναικί; 1 Mutila iterum 
Infcriptio, ut quisque videt, & a Ikecentioribus male con- 
cepta. 

ἐν 5 ἐτέχϑη ] In qua peperit : Uxor juvencula , qua in 
prima aetate fua peperit, cum adhuc videretur immatura: 
Hzc una cum Viro juvenculo pinna gravida expreffa 
fui. Interpres peffime : Sic fignum non convenit rei 
fignatz , ὃς Horapollo balbutit cum tota JEgyptiorum 
gente. πίννας ἐγκύες hic habemus diferte: Et. ἄνδρω eviéuy- 
ϑέντο γυναικὶ: Quis autem mulierem ab ipfa nativitatis ho- 
ra viro jun&tam audivit aut cogitando fibi confinxit un- 
quam ἢ Nugz, παρα. Defponfatam novimus & pwseb- 
θέσαν, non alteram. ἡλικίας, ut vides, nunc preti eft 
quantivis, & qui pro co fcripferunt γύνας , quod ΜΝ 

| id 


Ego eme 


Yat 


' OBSERVAT. IN HORAPOLL. 4o: 


Hoefchelianus habet, ridiculi funt & cachinnos merentur 
folutos. ἐτέχϑη idem , quod ἔτεκε : modus patiendi pro mo- 
do agendi, qui vix diftant in partus negotio: Nam quz 
parit , co ipfo revera patitur. Ita Graci fzpe, ut fciunt, 
qui Linguam callent. Nunc fatis aptum ett Symbolum; 
quod longe tamen aptius eflet, fi minima mutatione lege- 
retur, Avg cu dus Bein ay yov attico S) πρώτης ἡλικίας. ἐν ἥ ἐτέχ- 
61, βελόμζυοι σημῆναι. πίννων ἔγκυον ζωγοφφβσιν. αὗται γὸ &c. 
Nam fic ipfum Symbolum venuíte uni uxori enixa op- 
ponit unam pinnam gravidam, ὃς Symboli ἐξήγησις oppor- 
tune de pinnis loquitur in genere, quz juvenes admodum 
coire folent. Attende, probabis , quod dico: Mihi cer- 
te, ne quid diffimulem , lectio ifta unice placet. Junge Ca- 
put 94. hujus Libri, $us eadem numerorum eft mutatio, 
ut alia nunc piss. 

Cap. 108. ἢ καλῶ) πονοφύλαξ  Εἰος Gracum , & a Phi. 
lippo, ut videtur, additum. 

ἀκολέϑως τῷ ὀνόματι ] Hoc vertendum hic, omine comve- 
gienti: Comma poft πιννοφύλαξ tutius abeffet: Nam καλῶ 
ἐκολέθως πιννοφύλαξ τῷ dvo cohaeret una. S1 vera fepa- 
ratio in illis eflet, Pra οἰκολέθως τῷ ὀνόμαζϊα Ali fcripfiffent 
εἰκολέϑως τῷ πρώγμαϊι ὃς Philippus, quanquam fcriptor mi- 
nus politus, id etiam fumfiffer fibi. 
| Cap. 109. λάμειαν tyorla;] Codex Auguftanus λάμιαν : ; U- 
trumque ineptum eft; nec Hoefchelium audio. Nam quis 
λώμιαν pro ingluvie «eet unquam , fi Etymon Spe&ri 
etiam fit certum , quod tamen dixerit nemo? Apage nugas: 
Sic omnia ex omnibus fieri poffunt. Perbene Mercerus λαί- 
μεῖαν legit ,, quod λαιμαργίαν denotare poteft vi fua, & 
fon ftatim agnoverit pro fetu genuino. λαιμὸρ, inb - 

Ece 


49; JOANN. CORNELII DE PAVW 


& λαιμώξειν notiffima funt: Ex eadem familia eft λαίμια ὃς 
λαΐμειώ. Nihil planius. De Lamia Spectro nos alias loco fuo, 

' Cap. rro. πῶς ἄνϑρωπον t asl. τροφὴν ipSvro; | Dimidia- 
ta etiam Infcriptio, ut ipfc Contextus probat ftatim. 

3, πάλιν ἐπλήσως ἐσθίοντα ] dic trt cibum ingeffum denuo reddere 
cogatur. lta longe fignatius & convenientius eft Symbo- 
lum: Nam felis aquaticus etiam abforbet fetum , ut mox 
eum evomat iterum. | Appofite Ariftoteles, oi μᾶδ γαλεοὶ 3 
ἐξαφιᾶσι, ἢ ϑέχονται εἰς ξαντὲς τὲς veoilós, Sic etiam gulo- 
DES MY, ^w 

vixoue Qr» 9) καϊωπίνφ ὁ γόνον ] INatans fzetum abforbet , ubi 
metus eft, ne ab alirs pifcibus devoretur. Vide 7Elianum 
Lib. 9. Cap. 65. de Animal. 

Cap. 112. τρυγόνα ] Paftimacam intellige cum  Cauffino 
& Pierio Valeriano ΖΦ. 30. Cap. 16. Hieroglyphic. Merce- 
rus ὃς Hoefchelius hic mifere ineptiunt. 


ῥίπτει ὁ ἐν τῇ ἐρᾷ ἀκανϑαν] Emittit fpinam, quam in cauda 


babet. ῥίπτειν βέλη notiffhümum eft: Similiter ῥήπτειν ὥκανθαν 
accipiendum hic. 

Cap. 113. σῶς ὄνϑρωτον ὠφειδῶς &c. ] Mutila iterum In- 
fcriptio: Nam addere debuiffent boni, 3, ὕξερον καϊανηλωκό- 
τὰ τὸ ide, Sed ita fapiebant illi. - Cum fequenti Infcriptio- 
De, πῶς ἄνϑρωστον δαὶ καλῷ ὁεμήσαντω , fimiliter fefe res habet. 

Cap. II4. ὥςε ὡκ TTE μηκέϊε z STU diaqdoya ] Ubi ad 
hzc attendo, non video, qui Symbolo hoc depingere po- 
tuerint hominem or καλῷ ὁρμήσαντα ἢ dv τότε xax cA- 
πεσόντα : Nam Sepia incolumis evadit, & atramento fuo 
piícantium oculos elüdit. Am ad aqux colorem refpicitur 
hoc Signo, quz ex pura fit impura, & fic 3» £ καλῷ ve- 
nit Jic κακὸν ᾽ Hocaliquid cft, fateor, fed adco € 


OBSERVAT. IN HORAPOLL. 40; 


& rancidum, ut merito füo omnibus difplicere. debeat, 
Fallor, aut Amanuenfes hic itenum loquuntur: Scribe fa- 

€a tranfpofitione levicula, Ανϑρώπον Oum" κακῷ pir ava y f 

wWh τότε καλῷ «ἰβαπεσύντα., (βελύμῆνοι &tc. Sic Symbolum 

pulchre cum ipfa re confpirat: Pifcantes mon metuit Sc- 
pia, fui ipfius bene conícia: ἐπὶ κακῷ igitur éouZ alacris, 

& mox ubi periculum urget, atramentum fuum emittit , ὃς 
fic vli κακῷ τῷ καλῷ cCAm Tu, falva ὃς 1ncolumis evadens, 
 3nimücofque celudens ποῖα. Semtifnc? ld ἔροιο equidem ac 
confido. ἄνϑρωπί(δ' O^ κακῷ ὁρμήσως eft, qui gnlouidw(g: :di- 
citur vulgo. - 

Cap. 115. φρεϑίον πυράτην [τ ἐχ Libro Auguftano edidic 
Hoefchelius , quem fecutus fum, fed fequi non debueram: 
Nam cum Aldo ὃς Mercero baud dubie legendum eft συργί. 
vi» ,quo nomine dicbus eft paffera tutribus, in quibus degit 
ὃς nidificat. πυράτης meício, an unquam dictus fit a quo- 
quam : Si tamen id fecerit aliquis jure fuo, a πῦρ ὃζ igneo - 
calore nomen abíque dubio wepetiert. — Vulgus πυργίτης, 
cum quo fecit Philippus & £acerc debuit, ut recte intel- 
ligeretur: Hoc certum. Pierius Valerianus in Codice fuo 
etiam πυράτην invenerat : Vide Lib. 20. Cap. 28. Hieroglypbic. 

ὀργῆς | Perbene Hoefchelius ὁρμῆς, quod diu ante placuit 
etiam Gefnero in Libro de Z4vibus. Alterum nimis longe 
petitum eft. 

ἑπϊόκις μίγνυ) &c.] Numerus laborat: Nam pafferes 
fxmellas tricies unius horz fpatio ofculantes videas fzpe: 
Anforte ipfum illum numerum expreflerat Philippus , & le- 
gendum eft τρλακούάκις p yvv?) τῇ &c ? Hoc verum effe poteft: 
Nam ut dixi, numerus vulgatus nimis certe exiguus cft 
pro paflerc bene. viro. ᾿ 

; Ece2 Cap. 


494 JOANN. CORNELII DE PAVW &c. 


Cap. 116. ^Jeg» ζωγοφφβσιν ] Ad Lyrz harmoniam ὃς 
numeros Myfticos hic attendendum : Multa de illis Ve- 
teres Philofophi, ut notum. 

Cap. 117. T κατωθϑυμίως Bo UH οὐυτῷ Ἵ Articulus ν- 
τῷ refpicere debet fuperius ἄνθρωπον cum comitatu fuo : 
Quod durius certe ὃς coa&tius. An forte ἄνω pro ἐνθρώ- 
zw exclufit ὠντῷ, & hic quoque Philippi mutavit manum? 
Id mihi non improbabile. 

Cap. 118. ςρεϑοκωαμήλε arleeüv ] Strutbiocameli alam. Mer- 
ceri penam non convenit. 


I N- 


NN 


; 


"M QNT CU MES. ET e PE IRR APR RA. 


: 


zx 


͵ 


AMAN NS ESAE SANA 
Ἐπ πα NON HONSONUM 


LIN D. X 


I 


N 


HORAPOLLINEM. 


A. 

. Cerra conflagrans 38 
A Accipiter 8, 10, 98, 149 

. Accipitres duo : 12 

— Adiantum herba 136 
Adulatione deceptus 134 
Aedificandi cupidus 154 
Aegyptus 38 
Aclurus 16 
Aequinoctia duo 30 
Aetites lapis 106 
Acevum 4 c 
Ambres, Liber ZEgyptiorum, {2 
Amens 66 
Amor 92 
Anguilla , 144 
Anemones flos $6 


Anguis, in cujus medio domus; 74 
———— caudam ore tenens in orbis 


ias 72 
—— vigilans 74 
-———dimidiatus ' 76 
ice integer 76 


Anima 1e 
hominis maículi .82 
diutiffime hic commorans 46 
Animus feu animi preftantia — 32 


Annus quomodo def;ignetur 4. 
Solis, ὃ 
JEgyptiacus 134 

Antiqua origo 44. 

Apertum ac patens 42 

Apes 74 

Aqua & ignis 56 

Aquila 1IO. 158 

Aquila pullus (92 

Armatus homo & jaculans 86 

Ἀρώρω ό 

Afpectus 2I 

A «poxógy 4 

Atramentum d $I 

Auditus 6t 
acutior 119 

A verfio Or 

Auris picta 9t 


Eee 3 Dai 


I4N. D E.X 


B. 
B^ & Bajeth, voces I gyptie, 
Bafilifcus 2, 115 
Belli acies ὃς 
C. 
ZEcus homo I 


17 
Czdis admiflze penas dans v5 1 


Calum ὃς terra aquaé copiam íca- 
turiens 37 
Caelum fundens rorem y1 
Calamitates intrepide ferens 123 
Camelus 141 
Cancer cum oftreo 147 
Canis 52,37 
Canis averfus 9I 
Capita duo 44 
᾿ Capite carens ambulans 73 
apra 110 
Carabus 147 
Caítor 11 
Cavens fibi ab inimicorum inlidiis 
137 
Cervus 91,138 
Cervus cum tibicine 137 
Gibum vomens ὃς avideiterum vo- 
. rans | 149 
(Cicada 11k 
— Ciconia ΑΜΑΝ 
Cognitionis Symbolum ^. 46; 
Columba τ ρος 
Golumba nigra 9$ 
CCommercium cum alienigenis ha- 
,. bens 149 
Conciliandi fibi alios vi praeditus 
153 


Concordia 87 
Concubitus c DEUDA MET 
Confugiens ad proprium patronum, 
neque adjutus 107 
Conyza 129 
(Continuelaborans 139 
Continentia hominis ὃς 
Cor II,jI 
— fupra acerram" 39 
——— hominis faucibus appenfum 
85 
Cormiz . 1355 139 
Cornices duz 15 1$, I0I 
Coturnicis os 27 
Crepufculum 83 
Cribrum $3. 
Crocodilus 79,81, 123 
Crocodili cauda Sr 
Crocodili oculi 79 
Cucupha 


i : 69 
Culicum copia & generatio σος 


Cuftos domus 57» 75 
Cygnus lor 
Cynocephalus 27,28, 3t 
D. 
Tw Ebilis homo; lafciviens tamen; 
109 
Befponfata rmulier 89 
Deus $3 
| Sol 9 
———— Mundanus 26 
Dei ἀρσενσθήλϑες 2$ 
Dextrarum junio $6 
Digitus $5,89 
Do&rina $1 
Domi fefe continens 117 
Dorfi fpina $7 
Drachme due a; 


INDEX 


E. 
E Lephas ᾿ 15H 133 
*", Equalupum calams 6.103 
Equi cadaver 103 
Euh ZEgyptiace cor τι 

F. 
* Aces acceníze 125 
À Fatum 27,9$ 
Febricitans ὃς fc ipfecurans — 125 
Felis aquaticus 149 
Filius | 67 
Fiftula 155 
Foecundus . 61,79 
: Mela. j 93 
Formica 65,117 
Formicarum difceffus 97 
. Fertis fimul & temperans $9 
Fullo 77 
Fumus 89 
Fuxens 79 
Futurum opus ΠΤ ΟΣ 
σ: 
K δας animus 69 
i Grues 1375141 
Guftus 

Η. 
Γ TlIeracion herba - 9 
LÀ Hippopotamus 71, 91 
Hircus 6I 
Hirundo | 9$ 
Homo invalidus & qui aliorum 80" 
— Xlioegat ^ ^. 97 


—— Cum afinino capite 41 
— -ἰαρίυ fuos occultans ΓΙῸ 
—— mulieri a prima setate junctus 
147 

-—— multosfervansinmari ^ 14$ 
——— non babens per fe bilem , fed 
ab alio commotus 10$ 

— peregre nunquam profectus 41 
—— accufatus & ideo agrotans115 


——- ἃ luxuria refipifcens 127 
———abinfania refpifcens / — 153 
—— metuens improvifa 123 
—— Íaltatione gaudens tibiarumque 
cantu 10 
—— primum rudis & informis edi- 
tus 131 
— qui juftam etatem vixit — 135 
-—-- qui utilia ὃς inutilia male con- 
fumferit 14$ 
—— feipium curans ex oraculi re- 
fponío 105 
——— qui (αἱ curam non habet 147 
———[ibiipíi damna dans 117 
-———- fuum fcelus tegens 155 


—— tardus in movendis pedibus 


141,143 

—— tute urbem incolens 107 
Hominis «áe;s & robur $6 
'Hora . 9r 
Horarum infpec&tor 37 
Horus 3$ 
Humilitas ὄρος χε 
Hyxna —— 121, 1313 
Hydris tres rar 

L : 

T Bis 19,51 
L Ibidis ala 129 
Ichneumon 97 


Ignis & aqua 57 


IN D E X. 


Igne repreffus m 4 124 
lmago umbilico tenus cum gladio 
. depicta - , 91: 
Imperans hominibus fui generis 145 
lmpietas Uv 9t 
Impoffibile 73 
Impudens 143 
Impudentia 65 
Impurus & fceleftus animus 63 
Ingratus & injuftus 71 
. Ingratus in bene de fe meritos 71 
Inimico fuperior 121 


Inimicus & invifus omnibus 143 
Inimicus cum pari inimico congre- 


diens 97 
Infanus 79 
Inftabilis 119 
Inftauratio, que poft longiffimum 

tempus fiat 1II 
Intemperans 151 
Interitus 6s , 

 lra gt 
Iracundia immoderata 99 
lfis 5 
Judex | 55 
Junco fcripferunt ZEgyptii 53 
Juno 23 
jus equvm omnibus reddens 155 
L. 

Fu 93 
Lezena τς 129 

Leo . X 33335599125 
Leonis" anteriora : 35 
(70 Caput 33 
Lepus 43 
Liber fignatus 93 
Liberi matri infidiantes - 115 
Liberos dimittens ob paupertatem 


141 


Limes E : 21 
Linea reta cum altera inflexa. ος 
Linee decem ' 9$ 
Lingua fupra ocutum 43 
Literz /Egyptiz 51 
Longevus 9r 
Lumbus hominis 87 
Luna 27, 79 
Luna oriens jt 
Lupus Ὁ 91, 123, 125 
Lyra 153 
M. 


Mats : $5 
Manus hominis 43:155 
Manus una arcum , altera ícutum 


tenens 85 

Mars : 13 
Mafculus $3 
Mater 19.25 
Mei(i JEzyptiace ferpens 75 
Menfis 779 
Mercurius 29, $t 
Minerva 23 
Mifericors kr "23 
Morbus 87 
Mors 93 
Mula IOI 
᾿ς Mulier abortum faciens 103 


—— lactans & bene nutriens . 109 
——- infantes foeminas aut rares pa- 


riens 103 
—— qu virum odit 113 
——— íemel enixa 129 
—— fterilis JOI 
—— vidua 95 
—— viri preftans opera 99 
Mundus .- ᾿ 45:17 
Murena piícis ὃ - 140 

UE i Mus 


or όννον . 0. (ὁ, 


— 


PNUD E x 


Mus f 65 
Mufa | 9$ 
Mufca . : 65 
Muftela 99 
N. 
Atatio 
Nefarium & αἰὐὐνόοινν: 
e 59 
M exundatio. — ΕΣ 
53 
[ Νὰ Ἢ JEgyptiace Mus 37 
Nuptiae 15 
Ny&icorax . 93 
ο. 
Bfidio 95. 
Occafus $1 
Oculus 43 
 Odoratus .— ΕἾ 
Opus - 89 
Orbis terrarum 29. ejus umbilicus 
ZEgyptus : 39. 
Origanum 97 
Ortus 79 
Oryx 63 
Os 455 $9 
O5 boni viri 85 
Oftrea 147 
Otis & equus 107 
Oni, vox e longinquo veniens, 
JEgyptace ^— 4$ 
? Οὐραῖος vel οὐβωῖος Apost Am 
lifcus 
ce P. 
Cm 139 
Palma sr / 


Palumbus τὸς 
Papyri fafciculus 45 
Pardus 121,725 
Patfer & noctua 109 
Paífer pyrgites 153 
Paftinaca 150 
Izsedóges : {7 
Pater Ue | 17 
Patris amans 113 
Patrimonium filiis relictum 95 
Pedes gemini conju& i $4 
Pedes hominis in aqua obambulan- 
tes 23 
Pelicanus : 67 
Penis manu comprefíus e 
Perdices 139 
Peregrinatus nunquam 4t 
Phanix 49; ΤΙΣ 
Πωνοφύλαξ 147 
Pifcis 2959 
Pollin&tor facrorum $5 
Polypus 45.147 
Poena - 9r 
Populus regi obfequens 73 
Porcus 99 
Pracfagium 2r 
Praeftantia II 
Puritas ; 57 
Q. 
Uarta arvi pars E 
Quinarius numerus 5 257 
R. 
R^ palmze bul 
Rana 41.143 
Rapax 79» 129 
Rex cuítos 75 
ΒΕΕΣ τς 1 —- Íu. 


EANOD EX 


-—— fugiens ftultitiam | 131 
—- fugiens nugatorem. 133 
——— orbi imperans 7$ 
——- parti orbis imperans 77 
Riüus  - 5$ 
Robur . 35 
Robuftus homo 121 
Ros e calo: T 51 
ἥ $. 
Me Scribá | 5553. 
Sacerdotes /Egyptii circumcifi 
31 
Sacris initiatus 111 
Salamandra 1 
Saltatione tibiaque gaudens — 109 
Sanguis 11, 93 


Sbo JKgyptiace plenus vi&us — 53 


Scala 93 
Scarabeus 15:17,2j519I 
Scarus 149 


Scorpius & Crocodilus 2i 97 


Senex fame confectus 7139 
—-- Muficus. IOI 
Sepia Ijl 
Sepultur profpiciens 7:333 
Sermo 43:93 
Sero tandem ex peregrinatione re- 
diens 3$ 
Serpens MET 
Sideralis (cientiae gnarus 14I 
. Sidus 27 
' Silentium 45 
Simia 119 
.. Sol vifus dominus 9 
Sol & Luna 2 


Solis circulus 89 
——— curfus in folftitio bybergo δ᾽ 
Sothis JEgyptiace Canicula y 


Splen 
Stabile ac tutum 
Stella .. 
, Sternutamentum 
Stomachus 
Struthiocamelus 
Sublimitas 
5 cow τὰς EM 17 
Taurus | $9,103 
——— inter fidera es 
ligatus 127 
Tauri auricula 6t 
——— cornu 89 
Temperantie dubis homo 127 
Tempus $3 
"'enebrae δὲ 
Terribilis 35 
Tonitru 4$ 
Torpedo pifcis 145 
Tumultus 87 
Tutela & dro 4t 
T'urtur 109 
n^ V. 
Acca cornu 9r. 
Vates $5 
Ubertas & sbundanda. 48 
Venus . S 
Ventus $9 
Vermes 10$ 
Veícens profufius alienis ὃς mox 
fuis 1τὲ 
Vefpz | 93,193 
| Vépestilio 109 
Veipertilionis penua 117 
Vetuftiffimum TT E 


Victoria "— ei 


ERN ODESX" 


Vigilans SAM Vitae 
Vindemia copiofa : 137 
Vipera 115,133 
Vir 3 17 
Uni ac foli genitus ; 14. 
Unitas : 2$ 
Voluptas —— 47 


Vex e longinquo veniens 4 
pupa 137 
Uríe partus. - 131 
Vulcanus 25 
Vulpanfer 67 

. Uvz efu offenfus j 137 
Vultur 19; 21)23,25 


PF I.NOISS 


HORA TA 


.In Prefat, p. 1. lege pro. Φαινυβύθεως, Φαινεβύθεως, in Not. p. aco. pro 
πισόσαται» πιἰσότααι, p. 207. pro θημιώτήριονγ θυμιοϊήριον. p. 319. prO o3c« 
γῶν, ἡδονῶν, p. 320. pro τλυρμμύρῳ ὃζ wvppón, τπλημμύρῳ δῷ πλημμύρα, 


. 4 z 
—[M Welle Aven cent m 
e mA 5 


n 


ἢ 
UM Hn 
NEN , 


T 


A 
"5 


Mu. 
"WE 


tul 


Ti Mil 
μεν 


LP 
PAK 
y 


1284 


ΕΥ̓ 
LAUINT 454 
NS 


i 
* 
mie 


Cus 
PHA 
EN 

H 


dA 
diy df E 


RUDILIS 
A TET] 


" M' 

NT | 

iM ἡ“ P" 

i τυ 
eat Ni 


eiut j 


4 


(i 
^ 


MA 


; 
A oO 
OT Uis 
poda 


E 


P" 
ἢ 
j 
"3 
vj 
i MN. 
C PAPA 


^ 
^ Tarot 


4 
i" 


m 


MAT 


ἥ 


4 
ἌΡΗΑ 
MITT: 
Ead n 
t À 
en 


M. 
WA 


ds 


A Very jJ 


1 
nie ibo 
QNT M 


TS 
Duro A 


FM OPE dE do M. | DUC S Peso : ow τὰ 
Vel, gr E s ! m Ds ἃ MESE 


qoc DE d 


AI 
Y 


MIN 


N 


Tunt. 
AUTE P 7 


MORAN NN 


EL AN, 
Ὧν "1M, 


nA ve] d. Vor! rp 

Joa M ἊΝ ἐς VHC kn ue 

TRE lw PUN I 
MEN 


H ᾿ ] di^ 
VE b Yd ipo. ᾿ 7 Mt ER 


nois Ap 

PAST μὸν 

RON TL EA" 
3 


A LM 
aci 


us 
AORTA EA 
"y κείν τὰ 


ὑπ 


eU 
un 
^ PT 


4" ᾿ ) Tg ran ] V y E TW 
ἥν ἐν} ν ιν CO ier a Vi 9 MCA ME Uf